Tablets zijn veel minder populair dan tien jaar geleden, maar verkopen nog steeds goed genoeg om fabrikanten te motiveren af en toe nieuwe modellen uit te brengen. De Samsung Galaxy Tab A9+ is zo’n exemplaar en kost nog geen 250 euro. Wat kun je voor die scherpe prijs verwachten? Je leest het in deze review van de Samsung Galaxy Tab A9+.

De Tab A9+ is een 11-inch tablet en hiermee de grotere variant van de Tab A9 met 8,7-inch scherm. Een belangrijk verschil dus. Ook goed om te weten is dat Samsung de Tab A9+ niet alleen in meerdere kleuren, maar ook in verschillende uitvoeringen verkoopt. Je kunt de tablet kopen met 4 GB werkgeheugen en 64 GB opslagcapaciteit, maar ook met 8 GB RAM en 128 GB opslag. De meerprijs bedraagt enkele tientallen euro’s.

Beide uitvoeringen zijn te koop als wifi-variant, maar ook met wifi en 5G-ondersteuning. Met een 5G-tablet en los verkrijgbaar data-abonnement kun je overal mobiel internetten, zonder smartphone. Samsung stuurde ons een wifi-variant van de Galaxy Tab A9+ met 4 GB RAM en 64 GB opslag op voor deze review.

©Rens Blom

Ontwerp en scherm

Pak je de Tab A9+ vast, dan merk je niet direct dat je een goedkope Android-tablet in handen hebt. De tablet is dun (6,9 millimeter) en met 480 gram van gemiddeld gewicht. De metalen behuizing komt ook luxe en degelijk over, al trekt hij wel vingerafdrukken aan.

©Rens Blom

Het 11-inch Full-HD-scherm oogt scherp genoeg en is binnenhuis goed af te lezen. Omdat het scherm niet heel fel kan, is het af te raden deze tablet op een zonnige dag buiten te gebruiken. Dan zie je weinig. Qua kleuren en contrast kan de Tab A9+ absoluut niet tippen aan het scherm van een duurdere tablet, maar dat is logisch en niet heel storend.

De vier luidsprekers aan de zijkanten bieden aardig geluid, maar vervormen de klanken bij een hoger volume. Gelukkig kun je ook een hoofdtelefoon aansluiten op de 3,5mm-poort.

Basale specificaties

Van een betaalbare tablet kun je – ook anno 2024 – geen heel krachtige specificaties verwachten. Dat laat de Tab A9+ ook zien. Het werkgeheugen is met 4 GB aan de krappe kant, de opslagcapaciteit houdt met 64 GB ook niet over. Wel prettig is dat je de opslagcapaciteit kunt uitbreiden met een microSD-kaartje.

De Tab A9+ gebruikt een Qualcomm Snapdragon 695-processor. Die is al een paar jaar oud en dat merk je: de tablet werkt naar behoren, maar voelt nooit ‘snel’ aan. Bij het wisselen tussen veel tabbladen in de Google Chrome-browser moet de tablet echt even nadenken en ook populaire games stotteren af en toe.

©Rens Blom

Als de Tab A9+ je serieus aanspreekt, is het de moeite waard om toch een paar tientjes meer te betalen voor de uitvoering met 8 GB werkgeheugen en 128 GB opslagcapaciteit. Deze versie schakelt dankzij het veel grotere werkgeheugen soepeler tussen recent gebruikte apps én heeft standaard dus twee keer zo veel opslagruimte voor apps, games en andere bestanden. Als je jaren met de tablet wilt doen, is dat een prima investering.

De camera’s voor- en achterop de tablet zijn van gebruikelijke kwaliteit. Niet bijzonder dus. Wel fijn is dat de selfiecamera horizontaal in de schermrand zit, wat wij de meest logische positie vinden omdat je de tablet vaak zo vasthoudt of neerzet bij het videobellen.

©Rens Blom

Tab A9+ laadt traag op

Een tablet gebruik je waarschijnlijk anders dan je smartphone, die je de hele dag vanuit je broekzak gebruikt. Een smartphone moet daarom een hele dag meegaan. Maar een tablet, die raak je misschien alleen na werktijd aan. Of geef je juist een paar uur aan de kinderen. Goed om te weten is dat de 7040mAh-accu in de Samsung Galaxy Tab A9+ bij afwisselend gebruik wel een paar dagen meegaat. Gebruik je de tablet echt achter elkaar, bijvoorbeeld tijdens een lange vlucht of autorit? Dan gaat hij zo’n tien uur mee, behalve als je gamet.

©Rens Blom

Een oplader moet je zelf regelen, want Samsung stopt om milieuredenen alleen een usb-c-kabel in de doos. De tablet laadt op met maximaal 15 watt en dat is erg langzaam voor een tablet. Overigens ook voor een smartphone. Concreet betekent het dat de Tab A9+ met een 15W-oplaadadapter ruim drie uur nodig heeft om volledig op te laden. Dat doe je idealiter dus als je de tablet een periode niet gebruikt, bijvoorbeeld als je aan het werk bent.

Vijf jaar updates

Samsung levert de Galaxy Tab A9+ met Android 13, de versie uit 2022. Gek genoeg ontbreekt Android 14 van vorig jaar, dat wel via een update naar de tablet komt en dan nieuwe functies toevoegt. Of het bij die ene update blijft of dat je ook op Android 15 kunt rekenen, vertelt Samsung niet. De fabrikant geeft wel aan dat je vijf jaar beveiligingsupdates kunt verwachten, namelijk tot januari 2029. Dat vinden we een nette periode voor een betaalbare tablet.

©Rens Blom

De software zelf is compleet in functies en bevat zelfs een desktopmodus genaamd DeX. Deze computermodus laat je productiever werken, zeker als je de tablet koppelt aan een (draadloos) toetsenbord, muis en eventueel externe monitor. Houd er rekening mee dat de tablet vrij langzaam blijft. Wat ons betreft mag Samsung trouwens minder apps van zichzelf en partners als Microsoft leveren. En minder nadruk leggen op het aanmaken van een Samsung-account om bepaalde diensten te gebruiken.

©Rens Blom

Conclusie: Samsung Galaxy Tab A9+ kopen?

De Samsung Galaxy Tab A9+ is een voordelige tablet met een prima scherm, lange accuduur en vijf jaar beveiligingsupdates. De technische functies van de tablet hebben ons niet positief verrast, maar zijn ons ook niet tegengevallen. Hoewel het apparaat sneller had mogen zijn, werkt hij naar behoren en kun je er voor 250 euro geen buil aan vallen.  

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.