Daar waar Motorola vorig jaar nog vijf smartphones binnen de Edge-lijn presenteerde, houdt de fabrikant het dit jaar met de toevoeging van de Motorola Edge 40 Neo op drie modellen. Eerder dit jaar kwamen namelijk al de Edge 40 en Edge 40 Pro uit. We bekijken het nieuwste lid van de familie.

De Motorola Edge 40 Pro is een onvervalst topmodel van het bekende merk, terwijl de reguliere Edge 40 veel dezelfde functies voor een lagere prijs aanbiedt. De introductieprijs van dat toestel zat op ongeveer 600 euro, dus een nog goedkopere variant is meer dan welkom. Met een prijs van tussen de 380 en 400 euro kan de Motorola Edge 40 Neo dus een mooie prijsvechter zijn. Ware het niet voor het feit dat het bedrijf nu met zichzelf aan het concurreren is. Op moment van schrijven is de Motorola Edge 40 al verkrijgbaar voor een prijs vanaf 369 euro – onder de Neo-prijs, dus.

Tijdens de persmiddag die Motorola in Rotterdam organiseerde, medio september, stelden we al de vraag waarom Motorola alsnog met een nieuwe variant binnen deze serie komt. Een stevige peiler binnen het verhaal van de fabrikant is namelijk dat duurzaamheid vooropstaat. Een belangrijk onderdeel dus, maar niet belangrijk genoeg om de daad bij het woord te voegen en een smartphonerelease over te slaan. Want nu de prijzen van het oude (tenminste, oud; dat toestel komt uit mei 2023) en nieuwe model nagenoeg gelijk zijn, is het de vraag wat de Neo toevoegt.

©Wesley Akkerman | ID.nl

©Wesley Akkerman | ID.nl

Snelle ontwikkelingen

“De ontwikkelingen gaan ontzettend snel”, is de verantwoording van de altijd openhartige pr-medewerkers van Motorola. En het merk wil de klanten nieuwe functies tegen scherpe prijzen aanbieden. Dat begrijpen we – maar hoe tof zou het zijn als een volgend model dan ineens een grotere stap maakt dan allerlei tussenmodellen die voor lagere introductieprijzen uitkomen? Bovendien: naast de 40 Neo introduceert Motorola twee andere toestellen, voor iets lagere prijzen en net iets minder krachtige specificaties; waarom zou je daar dan niet voor gaan?

Helaas hebben we in deze recensie niet de ruimte om alle drie de toestellen te vergelijken. Maar we willen wel meegeven dat ze qua prestaties in elk geval niet ver uit elkaar liggen. Voor dagelijkse taken – minder gelet op zaken als fotografie en gameprestaties – zou je met alle drie de toestellen uit de voeten kunnen. De processor in de Motorola Edge 40 Neo is bijvoorbeeld de Mediatek Dimensity 7030, net een stapje hoger dan de 7020 in de nieuwe Moto G54 en iets onder het niveau van de Qualcomm Snapdragon 778G uit 2021. Die cpu zit onder meer in de Motorola Edge uit datzelfde jaar.

©Wesley Akkerman | ID.nl

©Wesley Akkerman | ID.nl

Niet snel zonder ruimte

De 40 Neo wordt geleverd met 12 GB aan werkgeheugen en 256 GB aan opslagruimte. In beide gevallen een behoorlijke hoeveelheid, zeker ook gezien de prijs. Dat is ook meer werkgeheugen dan we aantreffen op de Edge 40. Met dit soort specificaties kun je duizend foto’s en video’s opslaan, zonder dat je ruimte tekortkomt. Helaas is er geen micro-sd-kaart aanwezig, maar met 256 GB aan ruimte zit je niet snel om opslag verlegen. Verder staat de 7030 niet bekend om z’n gamingprestaties, maar dan nog kun je hier populaire games als Pokémon Go Mario Kart Tour op spelen.

Qua gamingprestaties en warm worden scoort de Motorola Edge 40 Neo beter dan twee andere populaire budgetsmartphones: de Galaxy A54 en A34 van Samsung. Maar helaas doet de Neo het niet beter dan de reguliere 40 uit mei. Hoewel dat toestel ook niet echt geschikt is voor games (mettertijd verschijnen er vanzelf framedrops), presteert toch stukken beter dan de september-refresh. Maar goed, voor dagelijkse taken – zoals whatsappen, mail checken of wat YouTube-video’s bekijken – fungeert de chipset meer dan prima, zoals aangegeven.

Dat een processor veel invloed heeft op de accuduur, dat bewijst de 7030 in de Motorola Edge 40 Neo wel. De Edge 40 heeft bijvoorbeeld een accu van 4000 mAh, waarmee je moeiteloos de dag doorkomt. En de Edge 40 Neo scoort vrijwel hetzelfde, ondanks de verhoogde capaciteit naar 5.000 mAh. Staar je niet blind op de accucapaciteit alleen, want dat is dus slechts een deel van het verhaal. Met wat lichte taken kun je wellicht ook nog een tweede dag volmaken. Aangezien de meegeleverde oplader van 68 watt razendsnel oplaadt, zou het niet uitmaken of je dat zou redden of niet.

©Wesley Akkerman | ID.nl

Bijzondere kleuren voor Motorola Edge 40 Neo

Wat de Motorola Edge 40 Neo wat unieker maakt ten opzichte van veel andere toestellen, zijn de kleurenopties. Die worden namelijk aangeboden in samenwerking met Pantone. Het toestel dat wij gekregen hebben is Caneel Bay, dat voorzien is van een turquoise kleur met een nadrukkelijke blauwe tint. Ere wie ere toekomt: dit soort kleuren komen we nooit tegen op toestellen van andere fabrikanten en ze zien er allemaal (ook Black Beauty en Soothing Sea) tof en strak uit. Sea en Bay hebben bovendien een veganistisch leren omhulsel, waardoor ze nèt iets dikker zijn dan Beauty.

Verder is er helaas weinig uniek aan het waterdichte design van de Motorola Edge 40 Neo. Het plastic bouwwerk wordt aan de voorkant gesierd door een plastic oled-scherm met een verversingssnelheid van maximaal 144 Hertz. Oogt prachtig, maar echt nut heeft het (nog) niet op Android. De resolutie is met 2400 bij 1080 pixels vergelijkbaar met de eerder gelanceerde Edge-smartphones. Alles oogt strak, scherp, kleurrijk en heel vloeiend; daarover niets minder dan lof. Het scherm van 6,5 inch wordt overigens beschermd door een fijne laag Gorilla Glass 3.

Wat de Motorola Edge 30 Neo zo fijn maakte, is dat het toestel zo handzaam is. 6,28 inch met dunne, schuin aflopende randen is mogelijk een soort gouden formaat. Want door 0,22 inch toe te voegen aan die opstelling is de 40 Neo gevoelsmatig veel groter en minder handzaam. Bovendien krijgt de pixeldichtheid een kleine tik omlaag. Een groter scherm met dezelfde resolutie betekent in dit geval dat die verlaagd wordt van 419 naar 402 pixels per inch (ppi). Gelukkig is dat verwaarloosbaar en met het blote oog niet te zien. En alles boven de 400 ppi krijgt van ons gewoon een duim omhoog.

©Wesley Akkerman | ID.nl

©Wesley Akkerman | ID.nl

©Wesley Akkerman | ID.nl

Vergelijkbare camerahardware

Net zoals de Motorola Edge 40 Pro beschikt de Edge 40 Neo eveneens over een hoofdcamerasensor van 50 megapixel. Daarnaast is er een groothoeklens van dertien megapixel. De opstelling is daardoor een mix van die van de 40 Pro en 30 Neo, die eveneens over twee lenzen beschikt. Over het algemeen hebben we weinig te klagen over de foto’s. Ze ogen kleurrijk en natuurlijk, maar kunnen tegelijkertijd soms een beetje verzadigd zijn. Wanneer je voor voldoende licht scoort, dan scoort dit systeem gelukkig een dikke voldoende. Optische beeldstabilisatie en hdr helpen daarbij.

Maar dan gaan we ervan uit dat je de beelden samenperst. Want je kunt foto’s in 50, maar ook in 12,5 megapixel maken. En dat laatste heeft duidelijk de voorkeur. Doe je dat niet, dan kan er wat ruis ontstaan en ogen de beelden scherper dan je zou willen. Dat resulteert in nog meer onnodige pixels rondom randen en letters. De nachtstand maakt eveneens een goede indruk, mits je de boel correct instelt. Er is nog wel wat ruis aanwezig, maar die is tegelijkertijd minimaal. De selfiecamera heeft de neiging gezichten veel zachter te maken, waardoor details kunnen wegvallen op foto’s.

Tot slot kijken we nog even naar de software. Zoals altijd levert Motorola een relatief kale Android-ervaring af, met hier en daar nuttige toevoegingen die je mettertijd leert kennen. Je krijgt wel met flink wat apps te maken, maar ook hier zitten handige opties tussen. Denk dan aan Moto Family (voor een kindervriendelijke omgeving) en Ready For (waarmee je het toestel omzet in een werkstation door hem aan een scherm te koppelen). Standaard staat hier Android 13 op. Met twee Android-upgrades en drie jaar aan beveiligingsupdates laat Motorola helaas een matige score achter.

©Wesley Akkerman | ID.nl

©Wesley Akkerman | ID.nl

©Wesley Akkerman | ID.nl

Motorola Edge 40 Neo kopen?

Voor minder dan 400 euro doet de Motorola Edge 40 Neo weinig fout. Het toestel valt goed in lijn met de concurrentie en overstijgt eigenlijk op geen enkel vlak de verwachtingen – op de interessante en unieke kleurenopties na. Aangezien de reguliere Edge 40 al zo in prijs gezakt is, verwachten we dat de Edge 40 Neo dat ook gaat doen. Mocht je hem tegenkomen voor minder dan 300 euro, dan kun je je hier geen buil om vallen. Game je vaak op je smartphone? Kijk dan wel elders – maar voor alle andere taken is de nieuwe Neo eigenlijk meer dan prima geschikt.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.