Daar waar Motorola vorig jaar nog vijf smartphones binnen de Edge-lijn presenteerde, houdt de fabrikant het dit jaar met de toevoeging van de Motorola Edge 40 Neo op drie modellen. Eerder dit jaar kwamen namelijk al de Edge 40 en Edge 40 Pro uit. We bekijken het nieuwste lid van de familie.

De Motorola Edge 40 Pro is een onvervalst topmodel van het bekende merk, terwijl de reguliere Edge 40 veel dezelfde functies voor een lagere prijs aanbiedt. De introductieprijs van dat toestel zat op ongeveer 600 euro, dus een nog goedkopere variant is meer dan welkom. Met een prijs van tussen de 380 en 400 euro kan de Motorola Edge 40 Neo dus een mooie prijsvechter zijn. Ware het niet voor het feit dat het bedrijf nu met zichzelf aan het concurreren is. Op moment van schrijven is de Motorola Edge 40 al verkrijgbaar voor een prijs vanaf 369 euro – onder de Neo-prijs, dus.

Tijdens de persmiddag die Motorola in Rotterdam organiseerde, medio september, stelden we al de vraag waarom Motorola alsnog met een nieuwe variant binnen deze serie komt. Een stevige peiler binnen het verhaal van de fabrikant is namelijk dat duurzaamheid vooropstaat. Een belangrijk onderdeel dus, maar niet belangrijk genoeg om de daad bij het woord te voegen en een smartphonerelease over te slaan. Want nu de prijzen van het oude (tenminste, oud; dat toestel komt uit mei 2023) en nieuwe model nagenoeg gelijk zijn, is het de vraag wat de Neo toevoegt.

©Wesley Akkerman | ID.nl

©Wesley Akkerman | ID.nl

Snelle ontwikkelingen

“De ontwikkelingen gaan ontzettend snel”, is de verantwoording van de altijd openhartige pr-medewerkers van Motorola. En het merk wil de klanten nieuwe functies tegen scherpe prijzen aanbieden. Dat begrijpen we – maar hoe tof zou het zijn als een volgend model dan ineens een grotere stap maakt dan allerlei tussenmodellen die voor lagere introductieprijzen uitkomen? Bovendien: naast de 40 Neo introduceert Motorola twee andere toestellen, voor iets lagere prijzen en net iets minder krachtige specificaties; waarom zou je daar dan niet voor gaan?

Helaas hebben we in deze recensie niet de ruimte om alle drie de toestellen te vergelijken. Maar we willen wel meegeven dat ze qua prestaties in elk geval niet ver uit elkaar liggen. Voor dagelijkse taken – minder gelet op zaken als fotografie en gameprestaties – zou je met alle drie de toestellen uit de voeten kunnen. De processor in de Motorola Edge 40 Neo is bijvoorbeeld de Mediatek Dimensity 7030, net een stapje hoger dan de 7020 in de nieuwe Moto G54 en iets onder het niveau van de Qualcomm Snapdragon 778G uit 2021. Die cpu zit onder meer in de Motorola Edge uit datzelfde jaar.

©Wesley Akkerman | ID.nl

©Wesley Akkerman | ID.nl

Niet snel zonder ruimte

De 40 Neo wordt geleverd met 12 GB aan werkgeheugen en 256 GB aan opslagruimte. In beide gevallen een behoorlijke hoeveelheid, zeker ook gezien de prijs. Dat is ook meer werkgeheugen dan we aantreffen op de Edge 40. Met dit soort specificaties kun je duizend foto’s en video’s opslaan, zonder dat je ruimte tekortkomt. Helaas is er geen micro-sd-kaart aanwezig, maar met 256 GB aan ruimte zit je niet snel om opslag verlegen. Verder staat de 7030 niet bekend om z’n gamingprestaties, maar dan nog kun je hier populaire games als Pokémon Go Mario Kart Tour op spelen.

Qua gamingprestaties en warm worden scoort de Motorola Edge 40 Neo beter dan twee andere populaire budgetsmartphones: de Galaxy A54 en A34 van Samsung. Maar helaas doet de Neo het niet beter dan de reguliere 40 uit mei. Hoewel dat toestel ook niet echt geschikt is voor games (mettertijd verschijnen er vanzelf framedrops), presteert toch stukken beter dan de september-refresh. Maar goed, voor dagelijkse taken – zoals whatsappen, mail checken of wat YouTube-video’s bekijken – fungeert de chipset meer dan prima, zoals aangegeven.

Dat een processor veel invloed heeft op de accuduur, dat bewijst de 7030 in de Motorola Edge 40 Neo wel. De Edge 40 heeft bijvoorbeeld een accu van 4000 mAh, waarmee je moeiteloos de dag doorkomt. En de Edge 40 Neo scoort vrijwel hetzelfde, ondanks de verhoogde capaciteit naar 5.000 mAh. Staar je niet blind op de accucapaciteit alleen, want dat is dus slechts een deel van het verhaal. Met wat lichte taken kun je wellicht ook nog een tweede dag volmaken. Aangezien de meegeleverde oplader van 68 watt razendsnel oplaadt, zou het niet uitmaken of je dat zou redden of niet.

©Wesley Akkerman | ID.nl

Bijzondere kleuren voor Motorola Edge 40 Neo

Wat de Motorola Edge 40 Neo wat unieker maakt ten opzichte van veel andere toestellen, zijn de kleurenopties. Die worden namelijk aangeboden in samenwerking met Pantone. Het toestel dat wij gekregen hebben is Caneel Bay, dat voorzien is van een turquoise kleur met een nadrukkelijke blauwe tint. Ere wie ere toekomt: dit soort kleuren komen we nooit tegen op toestellen van andere fabrikanten en ze zien er allemaal (ook Black Beauty en Soothing Sea) tof en strak uit. Sea en Bay hebben bovendien een veganistisch leren omhulsel, waardoor ze nèt iets dikker zijn dan Beauty.

Verder is er helaas weinig uniek aan het waterdichte design van de Motorola Edge 40 Neo. Het plastic bouwwerk wordt aan de voorkant gesierd door een plastic oled-scherm met een verversingssnelheid van maximaal 144 Hertz. Oogt prachtig, maar echt nut heeft het (nog) niet op Android. De resolutie is met 2400 bij 1080 pixels vergelijkbaar met de eerder gelanceerde Edge-smartphones. Alles oogt strak, scherp, kleurrijk en heel vloeiend; daarover niets minder dan lof. Het scherm van 6,5 inch wordt overigens beschermd door een fijne laag Gorilla Glass 3.

Wat de Motorola Edge 30 Neo zo fijn maakte, is dat het toestel zo handzaam is. 6,28 inch met dunne, schuin aflopende randen is mogelijk een soort gouden formaat. Want door 0,22 inch toe te voegen aan die opstelling is de 40 Neo gevoelsmatig veel groter en minder handzaam. Bovendien krijgt de pixeldichtheid een kleine tik omlaag. Een groter scherm met dezelfde resolutie betekent in dit geval dat die verlaagd wordt van 419 naar 402 pixels per inch (ppi). Gelukkig is dat verwaarloosbaar en met het blote oog niet te zien. En alles boven de 400 ppi krijgt van ons gewoon een duim omhoog.

©Wesley Akkerman | ID.nl

©Wesley Akkerman | ID.nl

©Wesley Akkerman | ID.nl

Vergelijkbare camerahardware

Net zoals de Motorola Edge 40 Pro beschikt de Edge 40 Neo eveneens over een hoofdcamerasensor van 50 megapixel. Daarnaast is er een groothoeklens van dertien megapixel. De opstelling is daardoor een mix van die van de 40 Pro en 30 Neo, die eveneens over twee lenzen beschikt. Over het algemeen hebben we weinig te klagen over de foto’s. Ze ogen kleurrijk en natuurlijk, maar kunnen tegelijkertijd soms een beetje verzadigd zijn. Wanneer je voor voldoende licht scoort, dan scoort dit systeem gelukkig een dikke voldoende. Optische beeldstabilisatie en hdr helpen daarbij.

Maar dan gaan we ervan uit dat je de beelden samenperst. Want je kunt foto’s in 50, maar ook in 12,5 megapixel maken. En dat laatste heeft duidelijk de voorkeur. Doe je dat niet, dan kan er wat ruis ontstaan en ogen de beelden scherper dan je zou willen. Dat resulteert in nog meer onnodige pixels rondom randen en letters. De nachtstand maakt eveneens een goede indruk, mits je de boel correct instelt. Er is nog wel wat ruis aanwezig, maar die is tegelijkertijd minimaal. De selfiecamera heeft de neiging gezichten veel zachter te maken, waardoor details kunnen wegvallen op foto’s.

Tot slot kijken we nog even naar de software. Zoals altijd levert Motorola een relatief kale Android-ervaring af, met hier en daar nuttige toevoegingen die je mettertijd leert kennen. Je krijgt wel met flink wat apps te maken, maar ook hier zitten handige opties tussen. Denk dan aan Moto Family (voor een kindervriendelijke omgeving) en Ready For (waarmee je het toestel omzet in een werkstation door hem aan een scherm te koppelen). Standaard staat hier Android 13 op. Met twee Android-upgrades en drie jaar aan beveiligingsupdates laat Motorola helaas een matige score achter.

©Wesley Akkerman | ID.nl

©Wesley Akkerman | ID.nl

©Wesley Akkerman | ID.nl

Motorola Edge 40 Neo kopen?

Voor minder dan 400 euro doet de Motorola Edge 40 Neo weinig fout. Het toestel valt goed in lijn met de concurrentie en overstijgt eigenlijk op geen enkel vlak de verwachtingen – op de interessante en unieke kleurenopties na. Aangezien de reguliere Edge 40 al zo in prijs gezakt is, verwachten we dat de Edge 40 Neo dat ook gaat doen. Mocht je hem tegenkomen voor minder dan 300 euro, dan kun je je hier geen buil om vallen. Game je vaak op je smartphone? Kijk dan wel elders – maar voor alle andere taken is de nieuwe Neo eigenlijk meer dan prima geschikt.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.