Huawei-tablets zie je sinds het Amerikaanse handelsverbod niet veel meer. Incidenteel introduceert het merk toch een nieuw model, zoals deze MatePad 11.5S. Maar wat is de ervaring van het HarmonyOS-besturingssysteem? Het lijkt veel op Android, maar is het niet ...

Het merk Huawei staat waarschijnlijk bij weinig mensen meer op de radar. Sinds het Amerikaanse handelsverbod zijn de smartphones en tablets van dat merk uit het straatbeeld verdwenen. Zo nu en dan komt er nog weleens een nieuwe smartwatch of setje oordoppen op de markt, maar ook daar is dan weinig over te doen. Desondanks blijft de fabrikant het toch proberen, onder meer met de recent gelanceerde Huawei MatePad 11.5S. Dit is een verbeterde versie van dezelfde tablet zonder de S in de naam, die beschikt over een ‘papierachtig’ display voor aantekeningen en schetsen.

De tablet heeft een aluminium unibody wat hem een premium karakter geeft. Met een gewicht van 510 gram is dit niet de zwaarste tablet op de markt, maar je voelt wel dat je iets vasthoudt. Aangezien je deze tablet voornamelijk voor werk en creatieve hobby’s zult gebruiken, is dat niet erg. Het apparaat kost 399 euro en daar krijg je standaard een stylus bij. Voor 100 euro schaf je een magnetisch toetsenbord aan, dat tevens dienstdoet als een beschermhoes. En dankzij de ingebouwde kickstand zet je hem in prettige kijkhoeken.

©Wesley Akkerman

Aan de hardware ligt het niet

De stylus ligt lekker in de hand en voelt aan als een stevig en zwaar potlood. Tijdens het tekenen kan die stylus omgaan met allerlei hoeken en drukniveaus, waardoor je met verschillende soorten penselen levensechte stroken maakt. Het toetsenbord is ook prettig in gebruik. De knopjes hebben een fijne ‘travel’ (het aantal mm dat de toetsen op en neer gaan) met voldoende feedback. Er is geen trackpad aanwezig, maar die hebben we niet gemist. Los van het feit dat je een muis via usb-c zou kunnen aansluiten, heb je ook gewoon dat riante touchscreen tot je beschikking. Dat vinden we dus geen groot nadeel.

Het tft-scherm heeft een diagonaal van 11,5 inch en beschikt over een resolutie van ongeveer 1840 bij 2800 pixels. Het totale aantal is door de afgeronde hoeken net wat lager. De pixeldichtheid ligt met 291 niet ontzettend hoog, maar het beeld oogt scherp genoeg voor teksten, tekeningen en andere content. Dankzij de antireflectielaag zit je nooit tegen jezelf aan te kijken en zie je in veel situaties goed wat je doet. Ook biedt het scherm wat weerstand, waardoor je het idee kunt krijgen op papier te tekenen. Maar uiteindelijk voelt schetsen maken op papier toch anders.

©Wesley Akkerman

Mid-range processor goed voor de meeste taken

Door het handelsverbod kan Huawei geen zakendoen met bijvoorbeeld Qualcomm, waardoor het bedrijf zijn zijn eigen chips moet maken. De Huawei MatePad 11.5S beschikt daarom over de relatief onbekende HiSilicon Kirin 9000WL. Hoewel die qua prestaties (mogelijk) vergelijkbaar is met de Snapdragon 865 (een high-end processor uit 2019), zouden we hem in 2024 bestempelen als mid-range processor. Daar is niet erg, aangezien het systeem toch snel en accuraat reageert op input. Zeker voor dagelijkse taken is dit perfect. Games zul je niet op de hoogste instellingen spelen.

Voor die 399 euro wordt de Huawei MatePad 11.5S uitgerust met een behoorlijke 256 GB opslagruimte. Ook is er 8 GB werkgeheugen. Aangezien er geen microSD-kaartsleuf is, vinden we ook dat Huawei niet met minder had kunnen aankomen. Helemaal als je veel op deze tablet werkt of tekent, kan het aantal bestanden snel oplopen. Tekstbestanden nemen niet zo veel ruimte in beslag, maar afbeeldingen vaak wel. Verder moet je er rekening mee houden dat er geen koptelefoonaansluiting, gps en NFC is.

©Wesley Akkerman

Prima specs voor de prijs

En hoewel je een tablet vrijwel nooit koopt voor de camera achterop, zul je waarschijnlijk wel de selfiecamera willen gebruiken voor meetings of andere online bijeenkomsten. De kwaliteit van de selfiecamera is redelijk. De kleuren ogen natuurlijk, maar de randjes zijn hier en daar wat scherp. Er is een beautymodus aanwezig, maar die lost het probleem van de camerahoek niet op. De kickstand zorgt ervoor dat de camera net iets te veel op de (onder)kin gericht staat. Generatieve AI is inmiddels vergevorderd, maar die kan dit probleem nog niet wegpoetsen.

Tot slot kijken we nog even naar de accu en andere belangrijke specificaties. Met een batterij van 8800 mAh houd je het lang vol. Je kunt hier met gemak een dag lang op werken zonder dat je naar een usb-c-lader hoeft te grijpen. En wanneer je er af en toe iets op doet of bekijkt, dan kun je er dagen mee vooruit. De vier stereospeakers laten een prettig en krachtig geluid horen, waarbij ook meer bas horen dan we gewend zijn van tablets. Kortom: voor die 399 euro (of 499 met toetsenbord) hebben we weinig te klagen over de hardware.

©Wesley Akkerman

Software is ontoereikend

Wellicht voel je hem al een beetje aankomen: de hardware is goed, maar hoe zit het dan met de software? We willen het woord ‘vreselijk’ niet gebruiken, maar moesten wel door hoepels springen om de boel een beetje op gang te krijgen. Want door dat handelsverbod mag Huawei geen Android meer gebruiken. Daarom ontwikkelt Huawei zijn eigen systeem: HarmonyOS. Op zich geen verkeerd alternatief: het lijkt heel erg op Android en kan zelfs apk-installatiebestanden verwerken.

Ook zou je best kunnen beargumenteren dat de Huawei MatePad 11.5S een fijne optie is voor iedereen die zijn of haar leven wil ontgoogelen. Want het is niet alleen Android dat Huawei misloopt, ook mag de fabrikant geen gebruikmaken van onderliggende systemen die Android maken wat het is: de Google Play Services. Met allerlei omwegen en extra apps is het vaak toch mogelijk apps vanuit de Google Play Store te installeren, maar dat raden we niemand aan. En niet alleen omdat je daar vaak lang mee bezig bent.

Overal je dat inleveren

Hoe meer apps je gebruikt, hoe meer data je inlevert. De tablet staat bovendien vol met allerlei standaard-apps die Huawei zelf ontwikkeld heeft, waarbij je ook altijd je gegevens moet delen voordat je de apps kunt gebruiken. Dat kan het Chinese bedrijf nog wel eens parten spelen. Natuurlijk snappen we dat dataverwerking aan de orde van de dag is op Android, iOS en Windows, maar om akkoord te gaan met een alternatief dat niet beter presteert, voelt als een stap achteruit. Bovendien ben je een beetje aan de goden overgeleverd op HarmonyOS.

Dat heeft alles te maken met de manier waarop je apps zoekt, vindt en installeert. In eerste instantie zal Huawei proberen iets via zijn eigen appwinkel aan te bieden. Maar als je daar niet kunt vinden wat je zoekt, word je omgeleid naar downloadwinkels van derde partijen. Met het aanbod van die winkels is op zich niets mis, maar ze staan vaak wel bol van advertenties. Daardoor kan het lastig zijn de juiste downloadknop te vinden. Verder wil Huawei niets delen over het updatebeleid, waardoor we niet weten hoelang je als gebruiker updates ontvangt.

©Wesley Akkerman

Het systeem van Frankenstein

Daar komt bij dat (hoe mooi alles ook oogt) dit een beetje een systeem van Frankenstein is. Alles voelt en oogt Android, maar met elke tik merk je dat dit toch niet het geval is. Je mist functies en vooral apps. En als het je dan uiteindelijk lukt om een bekende Android-app te installeren, dan loop je het risico dat die app niet werkt, omdat er geen Google Play Services actief zijn. Zou je je helemaal overgeven aan Huawei, dan zul je daar wellicht weinig van merken. Veel bekende apps zijn gelukkig wel aanwezig.

Huawei zet twee zelfontwikkelde apps tijdens de persbesprekingen in het zonnetje: GoPaint en Notes. Met de eerste app kun je heel prettig tekeningen en schetsen maken, waar de meegeleverde stylus optimaal gebruikt kan worden. Er zijn meer opties beschikbaar dan we hier kunnen bespreken. Daarnaast kun je met Notes aantekeningen maken en lange teksten schrijven. Dat kan met het toetsenbord en de stylus, en je kunt daarnaast geschreven teksten digitaal omzetten. Dit zijn zeker handige tools.

©Wesley Akkerman

Huawei MatePad 11.5S kopen?

We realiseren ons dat we de tablet met de blik van een Android-gebruiker beoordelen. Daar hebben we bewust voor gekozen, gezien de geschiedenis van het bedrijf (dat altijd met Android werkte). We zijn zeer tevreden over de ontzettend degelijke en veelzijdige hardware, maar de software-ervaring gooit echt roet in het eten. We zien dat Huawei het beste ervan heeft willen maken, maar als Android-gebruiker ga je met deze tablet een rommelige tijd tegemoet. Je moet je echt overgeven aan Huawei (en zijn dataverwerking) om alles uit deze verder fijne tablet te halen.

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?