De Lumia 950 en zijn grotere XL-broer zijn de eerste twee toestellen die officieel op Windows 10 draaien. Dat is leuk, maar naast het nieuwe besturingssysteem zijn er genoeg redenen om enthousiast te worden van deze prima telefoon. We gingen ermee aan de slag.

We mochten voor deze review aan de slag met de Lumia 950 XL, maar niet met de Lumia 950. Beide toestellen zijn echter op de accu na nagenoeg hetzelfde. We schreven daarnaast nog een losse review over Windows 10 Mobile. Die vind je hier.

Klassieke aspecten

Als je fan bent van de Lumia, dan kun je helemaal uit de voeten met de Lumia 950 XL. Die heeft namelijk die typische look die je gewend bent van de telefoon van Microsoft. Het toestel heeft een plastic achterkant die makkelijk te verwijderen is, waardoor de batterij snel te vervangen is. Ook is het mogelijk het geheugen uit te breiden met micro-sd, wat ook onder de achterkant moet.

Hoewel de Lumia 950 XL een stuk dikker is dan de meeste andere telefoons (in die prijsklasse) merk je daar qua gewicht niet veel van. Het toestel voelt lekker licht aan en ligt niet te zwaar in je hand.
 

Prachtig scherm

De Lumia heeft een schitterend scherm én verwisselbare accu

Naast de verwijderbare accu zijn we bij Lumia-toestellen ook altijd erg te spreken over het scherm, en ook daar zit het bij de 950 XL wel goed mee. Het 5,7"-scherm (of 5,2" voor de gewone 950) heeft een OLED-scherm van 2560 x 1440 pixels, en dat ziet er kraakhelder uit. Het is één van de fraaiste schermen die we in tijden hebben gezien.
 

Slechte accuduur

Toen we de Lumia 950 XL voor het eerst testten, schrokken we van de belabberde accu-duur die hooguit 5 uur bleek te zijn. Inmiddels heeft Microsoft een software-update uitgebracht voor het toestel waardoor de accuduur verbeterd zou moeten worden. Daar zie je wel iets van terug, maar nog steeds heeft de Lumia 950 XL niet de beste batterij die we ooit hebben gezien. Je haalt er nog steeds 'slechts' 8 uur uit, wat eigenlijk te weinig is voor een toestel dat je zo intens zou moeten gebruiken tijdens bijvoorbeeld het werk.

Usb-C

Het maakt het niet makkelijker dat de Lumia 950 XL een usb-C-aansluiting heeft. Dat is nu nog onconventioneel, waardoor je al je kabels dagelijks met je mee moet nemen, maar tegelijk is usb-C wel toekomstgericht en wordt het in de toekomst de nieuwe standaard om zowel apparaten op te laden als op een beeldscherm aan te sluiten.

Inloggen met Windows Hello

Inloggen met een irisscan werkt goed, maar niet erg snel

Windows 10 komt met een aantal belangrijke nieuwe features, waarvan het biometrisch inloggen via Windows Hello er één is. De functie zit in de Lumia 950 XL, waardoor je je telefoon kunt ontgrendelen met een oog-scan. Dat werkt verrassend snel, al is het inloggen met een pincode waarschijnlijk nog nét iets sneller. Het is dan ook maar de vraag of je Windows Hello op deze manier veel wil gebruiken.

©CIDimport

Continuum: Nog geen laptopvervanger

Continuum is een andere handige functie van Windows 10. Daarmee tover je je telefoon om tot volwaardige pc, door het via een speciale dock te koppelen aan een beeldscherm. De functie werkt door apps niet alleen te vergroten op het scherm, maar echt te emuleren. Hoe dat precies werkt, hebben onze collega's van PCM al goed opgeschreven.

Hoewel dat op papier erg mooi klinkt, is Continuum in de praktijk een feature die veel bugs heeft, instabiel is, en waar maar weinig apps buiten Office, Outlook en OneDrive ondersteuning voor bieden. Op die manier is Continuum niet echt te gebruiken als vervanger voor je laptop. Misschien wordt Continuum interessanter als er uiteindelijk meer applicaties compatibel worden, maar voorlopig heb je er helaas maar weinig aan.

Windows 10, met al zijn gebreken

Windows 10 heeft helaas nog steeds last van de beruchte 'app-gap'

Zonder twijfel het interessantste onderdeel van de Lumia 950 is Windows 10. De 950 is samen met de goedkopere 550 het eerste toestel dat standaard wordt geleverd met het nieuwe besturingssysteem. Dat is erg mooi en absoluut een verbetering van Windows 8, al levert de app-gap nog steeds problemen op. Er ontbreken nog net te veel apps in de Store, waardoor je moet terugvallen op applicaties van derden en externe ontwikkelaars, of simpelweg een wrapper van een mobiele website.

We schreven al eerder deze review over Windows 10 Mobile waarin we dieper in gaan op alle details van het nieuwe besturingssysteem.

Conclusie

De Lumia 950 XL is een prima eerste Windows 10-toestel. Vooral het scherm is schitterend, maar ook features als Windows Hello en Continuum voegen iets leuks toe aan het toestel. Het is jammer dat de accu niet zo goed is, en je moet met de gebreken van Windows 10 kunnen leven, maar als je daar omheen kunt kijken is de Lumia 950 (XL) een geweldige telefoon.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.