De OnePlus Nord N100 is een budgetsmartphone van het Chinese merk OnePlus. Voor zo’ n 200 euro heb je deze smartphone met 90 hertz-beeldscherm al in huis. Er zijn echter wel wat dingen die je moet weten, mocht je interesse hebben om de budgetsmartphone in huis te halen. Dat lees je in deze OnePlus Nord N100 review.

OnePlus probeert al jaren een grotere doelgroep te bereiken, door halfjaarlijks één toptoestel uit te brengen en (vergeleken met andere Androidfabrikanten) veel aandacht te besteden aan de software en bijbehorende ondersteuning. Dat bleek geen succesformule, want de massa in Nederland koopt nog altijd vooral Samsungs en iPhones. Zelfs nu een derde grote speler, Huawei, wegvalt lijkt OnePlus nog altijd niet écht te profiteren. Net als smartphonemerk Oppo trouwens, dat hetzelfde moederbedrijf heeft (BBK Electronics). Wellicht is dit het drijfveer voor OnePlus om zich te laten inspireren door Samsung. Door de markt te overspoelen met smartphones in allerlei prijsklassen om een breder publiek aan te spreken en geroemde OxygenOS-Androidschil steeds meer het bekende uiterlijk mee te geven van Samsung’s OneUI. Zelfs verwarrende, nietszeggende toestelnamen, daar kan OnePlus nu een vinkje achter zetten.

Het is een zet die OnePlus niet echt past. Maar toch zijn we op dit punt aangekomen. In de Nord-serie heeft OnePlus twee budgettoestellen gelanceerd: de OnePlus Nord N10 5G (349 euro), die helaas slecht uit onze test kwam en deze OnePlus Nord Nord N100 met een adviesprijs van 199 euro. Opvallend is dat beide toestellen respectievelijk nagenoeg identiek zijn aan de Oppo A73 en de Oppo A53.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

OnePlus Nord N100

Voor zijn prijs heeft de OnePlus Nord N100 een paar interessante eigenschappen. Neem bijvoorbeeld de accucapaciteit van 5.000 mAh. Dat is meer capaciteit dan de toptoestellen, die vaak ook een wat mindere accuduur hebben vanwege het scherm met hoge verversingssnelheid. Zo’n hogere verversingssnelheid is óók aanwezig op dit budgettoestel. Vrij ongebruikelijk in deze prijsklasse. Fijn is in ieder geval dat je zelfs met de hoge refresh rate een uitstekende accuduur hebt van zo’n twee dagen.

Het lcd-scherm is verder qua kleurweergave prima en de helderheid is acceptabel. Minpuntje is dat de resolutie wat te laag is: 720p, geen Full-HD dus. Linksbovenin het scherm is een gat waarin de frontcamera verwerkt zit.

De OnePlus Nord N100 is voorzien van een Snapdragon 460-chipset. Deze is ontwikkeld voor budgettoestellen en daarom ook niet de snelste chipset natuurlijk, en in praktijk merk je dat wel. Je merkt het in de laadtijden, zwaardere apps en schakelen tussen apps. Dat is te verwachten in deze prijsklasse, maar daardoor voelt het de verhoogde schermverversingssnelheid wat overbodig. Vertragingen zitten niet in het scherm namelijk.

Plastic behuizing

De achterzijde van de OnePlus Nord N100 is van plastic. Desondanks voelt het toestel behoorlijk stevig aan en is het toestel geen enorme vingerafdrukmagneet. Bovendien: plastic barst of breekt niet. Dat kunnen we niet zeggen over de glazen achterkanten van de duurdere smartphones. Ander pluspunt ten opzichte van duurdere smartphones is dat de Nord N100 gewoon over een audio-aansluiting beschikt. De alert-slider aan de zijkant ontbreekt juist weer.

©PXimport

Camera’s

Qua camera’s kiest OnePlus voor kwantiteit boven kwaliteit. Drie cameralenzen aan de achterzijde ziet er indrukwekkend uit en bovendien biedt dat meer functionaliteit, want naast de reguliere camera is er ook een diepte- en macrolens geplaatst.

Het is echter hetzelfde verhaal als alle andere smartphones in de lagere prijsklasses. Wanneer je inzoomt, merk je direct dat je foto’s een stuk korreliger zijn en moeilijke lichtomstandigheden lastig aan kunnen. De macrolens is eigenlijk zo slecht dat je beter geen foto’s kunt maken. Niet alleen zijn de foto’s korrelig en vallen veel details weg bij tegenlicht of weinig licht, ook is de resolutie zo laag dat foto’s onscherp zijn. Nu is OnePlus nooit een telefoonmerk geweest dat positief opvalt qua camera-prestaties, en dat is ook niet erg. In dit geval had het merk er beter aan gedaan om te investeren in één goede camera, in plaats van twee redelijk nutteloze extra lenzen te plaatsen. Want ook de dieptecamera, die vooral de portretmodus versterkt valt een beetje in het niets als de andere sensoren minder presteren.

Desondanks is de hoofdcamera in staat aardige foto’s te schieten, bijvoorbeeld om te delen via WhatsApp.

©PXimport

©PXimport

Links: gemaakt met de reguliere camera, rechts de macrolens.

©PXimport

©PXimport

“Industrie-standaard”

OnePlus is dus heeft zich nooit echt kunnen onderscheiden met de camera-prestaties, maar wel vanwege de Android-schil van het merk (OxygenOS) en het update-beleid, dat vergeleken met ander fabrikanten een redelijk lange ondersteuning en vlotte uitrol biedt. Maar op dit gebied zijn de grootste teleurstellingen te verwerken. Allereerst lijkt OxygenOS mettertijd steeds meer bugs te vertonen en krijgt het uiterlijk steeds meer eigenschappen van Samsung mee.

Die teleurstelling wordt versterkt door het updatebeleid. De OnePlus Nord N100 verschijnt met OxygenOS op een oudere Androidversie: Android 10. Terwijl Android 11 al sinds deze zomer beschikbaar is en al sinds het voorjaar voor ontwikkelaars. Dat is suf. Gelukkig komt er een update naar Android 11. Maar dit is ook meteen de enige Android versie-update die je krijgt. Kortom, naast twee jaar veiligheids-updates is de enige versie-update een update naar de Androidversie waar de smartphone mee uit had moeten komen. Dat is tamelijk teleurstellend voor een merk dat een aardige reputatie had qua updates. OnePlus weigert zijn verantwoordelijkheid te nemen.

De reactie van OnePlus is niet erg sterk. Het updatebeleid is een ‘industrie-standaard’, aldus OnePlus. Niet alleen is het een zwak excuus om naar anderen te wijzen om de gebrekkige update-verantwoordelijkheid goed te praten, ook is het niet helemaal waar. Bedrijven als Samsung en Xiaomi (een merk met nota bene niet de beste Androidschil) doen juist steeds meer om hun budgettoestellen langer van updates te voorzien. Waarmee ze ook automatisch interessante alternatieven worden voor deze OnePlus Nord N100, dat door z’n updatebeleid een wegwerptoestel is geworden.

Alternatieven voor de OnePlus Nord N100

Tijdens de aankondiging van de OnePlus Nord N100 en OnePlus Nord N10 5G bekroop mij het gevoel dat moederbedrijf BBK Electronics het merk OnePlus gebruikt om zijn overtallige onderdelen te verkopen, die onder de naam Oppo niet verkocht raken. Oppo is immers minder bekend in West-Europa dan OnePlus. Maar het is alleen de OnePlus merknaam die op het toestel gestempeld wordt en OxygenOS gebaseerd op Android 10. Want verder blijft weinig heel van het Never Settle en alles voor de community-imago dat OnePlus’ marketeers het merk proberen aan te praten. Het merk wordt door het slijk gehaald, voor een smartphone die qua hardware en prijs best goed is.

Hierdoor zijn alternatieven in ongeveer dezelfde prijsklasse met een ander merk-stempel al snel interessanter. Denk aan de Samsung Galaxy M21(dat naar verwachting in februari zijn update naar Android 11 krijgt) en de Xiaomi Poco X3 NFC. Ook qua scherm en camera’s zijn deze smartphones interessanter, want in praktijk is Full-HD toch net even prettiger dan alleen een hogere verversingssnelheid. Bovendien heeft de Galaxy M21 een accuduur waar je ‘u’ tegen zegt.

Conclusie: OnePlus Nord N100 kopen?

In de basis heb je voor nog geen 200 euro helemaal geen verkeerde smartphone aan de OnePlus N100. Het toestel oogt keurig, het scherm is alleraardigst, de accuduur heerlijk en OxygenOS is nog altijd een van de betere Androidschillen. De camera is vooral toegespitst op de mogelijkheden, niet op het maken van goede foto’s. Wie het merk OnePlus volgt zal toch een beetje vreemd opkijken van deze smartphone en het gevoel hebben alsof het merk zijn idealen steeds meer uit het oog verliest. Vooral het updatebeleid is iets waar je je echt in moet schikken.

Met dank aan Belsimpel.nl voor het beschikbaar stellen van een review-exemplaar van de OnePlus Nord N100.

Zelfs een royaal bemeten schijf raakt ooit weer vol met bestanden, van freeware en tijdelijke systeembestanden tot foto’s en vergeten downloads. Dat is niet alleen hinderlijk voor jezelf, maar kan ook problemen geven. Hoog tijd dus om schijfruimte vrij te maken en je ruimte voortaan ook beter te beheren.

Wanneer de vrije schijfruimte tot minder dan circa 15 procent van de totale capaciteit zakt, is het hoog tijd om ruimte vrij te maken. Windows heeft namelijk ruimte nodig voor tijdelijke bestanden, updates, caches, herstelpunten en het wisselbestand (pagefile). Een nagenoeg volle schijf dwingt het systeem om voortdurend data te herschikken, wat merkbare vertraging veroorzaakt. Bovendien kan Windows bij ruimtegebrek updates of systeembescherming pauzeren, en ook de (indexering van de) ingebouwde zoekfunctie kan trager werken. Voor ssd’s komt daar nog bij dat de controller eerst oude datablokken moet wissen voordat hij nieuwe kan schrijven, wat bij een nagenoeg volle schijf extra vertraging geeft.

Maar ook met meer dan 15 procent vrije ruimte blijft schijfopruiming zinvol, al zal dit dan weinig invloed hebben op de (systeem)prestaties. Een opgeruimde schijf zonder oude downloads, dubbele bestanden en ongebruikte apps biedt namelijk meer overzicht, je vindt sneller wat je zoekt en ook je back-ups worden kleiner en sneller. Bovendien kunnen oude documenten, browserdata en caches gevoelige informatie bevatten, waardoor opruimen ook je privacy ten goede komt.

Opslaganalyse

Voor je begint met opruimen, controleer je eerst hoeveel vrije schijfruimte je nog hebt en welke bestanden de meeste ruimte gebruiken. Klik in Verkenner in het navigatievenster op Deze pc om meteen te zien hoeveel ruimte er op elk station nog vrij is.

Wil je weten welke bestandscategorieën de meeste ruimte innemen, open dan Instellingen in Windows en kies Systeem / Opslag. Bovenaan zie je hoeveel ruimte op je systeempartitie in gebruik is. Daaronder toont Windows verschillende categorieën, zoals Geïnstalleerde apps, Tijdelijke bestanden en E-mailberichten, telkens met de hoeveelheid ingenomen ruimte. Klik op Meer categorieën weergeven voor alle categorieën. Let op: bij categorieën als Documenten, Afbeeldingen, Video’s en Muziek controleert Windows enkel de standaardmappen, zoals C:\Users\<accountnaam>\Afbeeldingen. Klik op een categorie voor meer details en voor mogelijke verwijderacties.

Analyse met TreeSize Free

De ingebouwde opslaganalyse beperkt zich tot de systeemschijf, terwijl je vaak ook het ruimteverbruik op andere partities of schijven wilt zien. Dit kan met een tool als TreeSize Free (www.kwikr.nl/treesize2). Start de app als administrator, open het tabblad Start en kies bij Selecteer map het station of de map. Na de scan verschijnen de (sub)mappen en bestanden in het bovenste venster, met onder meer hun grootte, aantal mappen en bestanden, en het opslagpercentage binnen de bovenliggende map. Je kunt op elke kolomkop klikken om te sorteren. Via de knoppenbalk bepaal je wat in het onderste deelvenster wordt getoond. Klik bijvoorbeeld op Grootte om elke (sub)map weer te geven als een rechthoek waarvan het oppervlak overeenkomt met de gebruikte schijfruimte, zodat je meteen ziet welke mappen het grootst zijn. Je kunt ook kiezen voor Aantal bestanden of Percentage. De Personal-versie (gratis proefversie van 14 dagen, daarna 27 euro) biedt ten opzichte van de Free-versie extra functies, zoals wizards om snel de grootste, oudste of dubbele bestanden te vinden.

Schijfopruiming

Met een tool als TreeSize kun je makkelijker overtollige opslagverbruikers vinden en ze verplaatsen of verwijderen, maar dit handmatig doen kost tijd. Het kan ook ‘semiautomatisch’ via de ingebouwde tool Schijfopruiming, die Microsoft helaas steeds minder prominent maakt. Typ schijf in het startmenu, open Schijfopruiming en kies het station dat je wilt opruimen. Na bevestiging met OK verschijnt een lijst met items die je kunt selecteren en verwijderen via OK / Bestanden verwijderen, zoals Windows Update opschonen, Tijdelijke internetbestanden en Prullenbak. Je ziet ook telkens hoeveel ruimte elk item inneemt.

Met de knop Systeembestanden opschonen start je een nieuwe scan, met op het extra tabblad Meer opties twee knoppen Opruimen: een om overbodige programma’s te verwijderen en een om oude herstelpunten te wissen. Verder in dit artikel komen we op deze onderdelen terug.

Je kunt ook opruimprofielen maken, waarbij telkens andere onderdelen worden opgeschoond. Druk op Windows-toets+Ren voer cleanmgr /sageset:<n>uit (vervang <n> door een willekeurig profielnummer, bijvoorbeeld 1), zet de gewenste vinkjes en bevestig met OK. Herhaal dit voor een ander profiel (zoals cleanmgr /sageset:<n+1>). Voer Schijfopruiming later opnieuw uit met een bestaand profiel via bijvoorbeeld cleanmgr

De-junking

Er bestaan ook gratis tools die zich richten op het opsporen en verwijderen van tijdelijke en andere ongewenste bestanden (junk). Zulke tools zijn niet strikt noodzakelijk, maar wel handig om in één keer alle webbrowsers en andere applicaties schoon te maken. Maak vooraf wel een systeemherstelpunt: klik in het startmenu op Een herstelpunt maken en volg de instructies.

Bekende tools zijn CCleaner (www.ccleaner.com) en het opensource BleachBit (www.bleachbit.org). We nemen hier BleachBit als voorbeeld. Na het opstarten zie je in het linkervenster de onderdelen die kunnen worden opgeschoond, met rechts telkens een korte toelichting. Selecteer de gewenste items, zoals Google Chrome, Microsoft Edge, Microsoft Office en Systeem, en klik op Voorvertonen om te zien wat er precies wordt verwijderd en hoeveel ruimte dat oplevert. Je kunt ook met rechts op een item klikken en hier Voorvertonen kiezen om direct te zien hoeveel schijfruimte je ermee vrijmaakt. Bevestig met Opruimen om het opschoonproces te starten.

Programma’s verwijderen

Er is zoveel goede freeware dat je waarschijnlijk al regelmatig een gratis programma uitprobeert en installeert. Zulke programma’s kosten wel schijfruimte. Gebruik je een applicatie niet langer, dan verwijder je die bij voorkeur. Dat kan via Instellingen / Apps / Geïnstalleerde apps. Klik op het knopje met drie puntjes naast de app en kies Verwijderen (twee keer). Oudere of complexere toepassingen haal je weg via het Configuratiescherm met Een programma verwijderen.

Een nadeel van de Windows-procedures is dat je slechts één toepassing tegelijk verwijdert en niet altijd alle sporen meeneemt. Gratis alternatieven als IObit Uninstaller (www.kwikr.nl/uninst) en het opensource Bulk Crap Uninstaller (www.bcuninstaller.com) ondersteunen batchverwijdering en ruimen grondiger op. Omdat IObit nogal opdringerig is, focussen we hier op BCU, gericht op iets gevorderde gebruikers.

BCU

Installeer BCU en start het programma. De eerste keer verschijnt een wizard die je in een zevental stappen door de initiële configuratie leidt; de voorgestelde opties kun je gerust laten staan. Daarna zie je een lijst met gedetecteerde programma’s die je kunt sorteren op bijvoorbeeld Naam, Installatiedatum of Grootte.

Met de Ctrl- of Shift-toets selecteer je meerdere ongewenste programma’s tegelijk, waarna je op De-installeer (stil) klikt. In het dialoogvenster dat volgt kun je het verwijderproces eventueel nog aanpassen, of zelfs kiezen voor De-installatie simuleren. Na bevestiging kun je eventueel nog aangeven welke programma-onderdelen je alsnog wilt behouden. BCU maakt automatisch een herstelpunt en zoekt na afloop naar restanten, zoals registersleutels, die je desgewenst kunt laten verwijderen. Via Help / Help openen krijg je toegang tot een uitgebreide Engelstalige handleiding.

Bloatware

De kans is groot dat Windows al vooraf geïnstalleerd was toen je je pc of laptop kocht. In dat geval heeft de fabrikant waarschijnlijk flink wat ‘crapware’ oftewel ‘bloatware’ toegevoegd, zoals proefversies en extra software naast de standaard Windows-apps. Je kunt deze handmatig verwijderen zoals eerder beschreven, maar er bestaan ook gratis tools die zich specifiek op bloatware richten.

Een daarvan is O&O AppBuster (www.kwikr.nl/appbuster). De app toont alle gedetecteerde programma’s en geeft per item in de kolom Recommendation een aanbeveling om het al dan niet te verwijderen. Kies je vervolgens de optie Computer, dan verdwijnen de geselecteerde apps ook bij toekomstige Windows-accounts. Beantwoord de vraag om eerst een herstelpunt te maken met Yes.

Voor iets gevorderde gebruikers is er Bloatware Removal Utility (www.kwikr.nl/bru). Klik op de groene Code-knop en kies Download ZIP. Pak het archief uit, navigeer naar de map, klik met rechts op Bloatware-Removal-Utility.bat en kies Als administrator uitvoeren. Dit start een PowerShell-script dat de aanwezige applicaties oplijst. Via Toggle Suggested Bloatware krijg je suggesties voor te verwijderen apps. Laat in het Options-menu de standaardinstellingen staan, zodat automatisch ook een herstelpunt wordt gemaakt. Selecteer de ongewenste items, klik op Remove Selected en bevestig met Y in het PowerShell-venster.

Dubbele bestanden

Na verloop van tijd stapelen zich niet alleen overtollige bestanden op, maar vaak ook dubbele exemplaren. Wanneer je deze opspoort en verwijdert, moet je er zeker van zijn dat het echt om exacte kopieën gaat en dat het systeem of andere applicaties ze niet nodig hebben, wat geregeld voorkomt.

Handmatig dubbele bestanden opruimen is haast onmogelijk, maar met een hulpmiddel als het gratis opensource dupeGuru (https://dupeguru.voltaicideas.net) lukt dat wel. Installeer de app en start deze bij voorkeur als administrator. Met het plusknopje onderaan voeg je de mappen toe die je wilt laten analyseren. De Toepassingsmodus laat je bij voorkeur staan op Standaard, tenzij je specifiek dubbele muziek- of beeldbestanden zoekt. Bij Onderzoekstype kies je wellicht Bestandsnaam, maar je kunt ook Inhoud (duurt langer) of Mappen selecteren.

Je kunt direct op Onderzoeken klikken, rechtsonder, maar via Meer Opties pas je indien gewenst eerst zoekfilters aan. Zo kun je bijvoorbeeld Negeer bestanden kleiner dan x KB instellen om je op grote ruimtevreters te concentreren. Na de scan toont dupeGuru alle mogelijke dubbele bestanden met een zekerheidspercentage. Via Acties kun je geselecteerde bestanden kopiëren, verplaatsen of verwijderen. Nogmaals, wees hierbij wel voorzichtig.

Extra ruimte

We belichten graag nog enkele specials: onderdelen die vaak over het hoofd worden gezien, maar waarmee je toch flink wat schijfruimte kunt winnen.We doelen hier niet op allerlei ‘optimizer tools’ en ‘registry cleaners’, die zelden extra ruimte of betere systeemprestaties opleveren en soms zelfs schade veroorzaken. Wat wél merkbaar ruimte kan besparen is het uitschakelen van de sluimerstand. Tijdens deze energiemodus wordt de inhoud van het werkgeheugen opgeslagen in het verborgen systeembestand C:\hiberfil.sys voordat de pc wordt afgesloten. Dit bestand kan tot zo’n 75 procent van het totale RAM-geheugen groot zijn. Kun je zonder sluimerstand, open dan de Opdrachtprompt als administrator en voer powercfg -h off uit (h staat voor hibernation). Na bevestiging verdwijnt hiberfil.sys. Met de parameter -on kun je de sluimerstand desgewenst later weer inschakelen.

Ook door systeemherstelpunten te verwijderen kun je tijdelijk veel ruimte vrijmaken. Druk op Windows-toets+R en voer systempropertiesprotection uit. In het venster Systeemeigenschappen open je het tabblad Systeembeveiliging, klik je op Configureren en daarna op Verwijderen en Doorgaan. Zodra het kan, kun je via de knop Maken opnieuw een herstelpunt creëren.

Acuut

Bij acute schijfnood kun je overwegen de schijfinhoud te comprimeren. Windows biedt hier standaard tools voor. Open de Verkenner, klik met rechts op de gewenste stationsletter en kies Eigenschappen. Plaats op het tabblad Algemeen een vinkje bij Dit station comprimeren om schijfruimte te besparen. Bevestig met OK en geef aan of je dit ook op alle onderliggende mappen wilt toepassen. De compressie start dan meteen. Je kunt het vinkje later weer weghalen om de data te decomprimeren. Compressie kun je ook via de opdrachtprompt starten, uitgevoerd als administrator. Met:

compact /compactos:always

comprimeer je een aantal Windows-systeembestanden, wat enkele gigabytes ruimte kan opleveren. Met:

/compactos:never

maak je dit ongedaan. .Ook afzonderlijke mappen kun je op deze manier comprimeren met:

compact.exe /c /s:<pad_naar_map>

waarbij /s ook submappen meeneemt. Vervang /c (compress) door /u (uncompress) om bestanden weer te decomprimeren. Houd er rekening mee dat het automatisch decomprimeren van bestanden bij gebruik een licht prestatieverlies kan veroorzaken, vooral op oudere pc’s.

Cloudopslag

Een extra tip voor wie de synchronisatiefunctie van cloudopslagdiensten als Google Drive of Microsoft OneDrive gebruikt: je kunt instellen dat lokale bestanden enkel verwijzingen zijn naar de exemplaren in de cloud. Pas wanneer je zo’n bestand opent, wordt het tijdelijk gedownload en op je systeem beschikbaar. Dit bespaart veel ruimte, maar het betekent wel dat je data fysiek alleen in de cloud staan en dat je een internetverbinding nodig hebt om nog niet gedownloade bestanden te openen.

In Microsoft OneDrive bijvoorbeeld stel je dit als volgt in. Klik op het OneDrive-pictogram in het systeemvak van de taakbalk, klik op het tandwielpictogram en kies Instellingen. Ga onderaan naar Geavanceerde instellingen en klik op Schijfruimte vrijmaken bij Bestanden op aanvraag. Bevestig met Doorgaan. Je herkent de verwijzingen aan een wolkicoontje; een wit bolletje met vinkje betekent tijdelijk offline opgeslagen, een groen bolletje wijst op altijd lokaal beschikbaar.

Proactief

Tot nu toe hebben we ons vooral gericht op tools en technieken om overtollige bestanden gericht op te sporen en te verwijderen, maar je kunt ook proactiever te werk gaan. Een handig hulpmiddel daarvoor vind je in de Instellingen van Windows. Kies Systeem / Opslag en klik bij Opslagbeheer op Opslaginzicht. Plaats een vinkje bij Windows probleemloos laten werken door […], zodat tijdelijke bestanden voortaan automatisch worden opgeschoond. Je kunt ook de optie Gebruikersinhoud automatisch opschonen activeren.

Bij Opslaginzicht uitvoeren bepaal je zelf wanneer deze functie actief wordt. De standaardinstelling Bij weinig vrije schijfruimte lijkt ons prima. Daarnaast kun je instellen dat bestanden in de prullenbak automatisch worden verwijderd zodra ze langer dan een instelbaar aantal dagen (tussen 1 en 60) aanwezig zijn. Voor bestanden in de map ‘Downloads’ geldt hetzelfde: ook die kunnen automatisch verdwijnen na een bepaald aantal dagen ongeopend te zijn gebleven. Tot slot kun je, aanvullend op wat we in het kaderstuk schreven, instellen dat bestanden uit OneDrive alleen nog online beschikbaar blijven als je ze gedurende een instelbaar aantal dagen niet hebt geopend. Klik op Opslaginzicht nu uitvoeren om de ingestelde opruimacties meteen te starten.

Ubisoft heeft bevestigd dat er ongeveer veertig werknemers van diens studio in Toronto, Canada worden ontslagen. Wel benadrukt het bedrijf dat de Splinter Cell-remake nog altijd in ontwikkeling is.

De veertig ontslagen werknemers beslaan ongeveer acht procent van de complete Ubisoft Toronto-studio. Dat is een van de grotere Ubisoft-studio's. "Dit besluit is niet lichtzinnig gemaakt en zegt niets over het talent, de motivatie en bijdrage van de individuen", zo stelde een woordvoerder.

Ubisoft Toronto heeft odner andere Far Cry 6, Splinter Cell: Blacklist en Watch Dogs Legion ontwikkeld. Ook werkt het al geruime tijd aan een remake van Splinter Cell. Ubisoft heeft benadrukt dat die remake in ontwikkeling blijft bij de studio.

Remake van Splinter Cell

In 2021 werd de remake van de klassieke stealthgame Splinter Cell aangekondigd. Sindsdien is er maar mondjesmaat informatie over de game naar buiten gekomen. Kort na de aankondiging werd gemeld dat het verhaal wordt herschreven voor een moderner publiek.

Eind vorig jaar bleek dat David Grivel terugkeerde naar Ubisoft Toronto om aan het spel te werken. Hij nam de regie van de remake oorspronkelijk op zich, maar vertrok in 2022. Inmiddels is hij dus weer terug op het oude nest en werkt hij weer aan het spel.

Reorganisatie van Ubisoft

Afgelopen januari kondigde de Franse uitgever en ontwikkelaar Ubisoft al een grootschalige reorganisatie van het bedrijf aan, waarbij ook zes games werden geannuleerd - waaronder de remake van Prince of Persia: The Sands of Time.

Ubisoft noemde de reorganisatie een "grote organisatorische, operationele en portfolio-reset". Daarbij wil het bedrijf nog meer letten op de kwaliteit die het uitgeeft. Ubisofts nieuwe model gaat zich richten op verschillende 'creatieve huizen' die zich elk met andere soorten games bezighouden. Een daarvan is Vantage Studios, de vorig jaar met Tencent opgerichte dochteronderneming waar Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six nu onder vallen.

Ubisoft heeft daarnaast aangekondigd dat het thuiswerken niet meer toelaat en dat alle werknemers worden geacht om fulltime op kantoor aanwezig te zijn. Wel krijgen werknemers een "een jaarlijkse toelage bestaande uit thuiswerkdagen". Twee studio's van Ubisoft sloten daarnaast hun deuren: de studio's in Halifax en Stockholm. Gedurende de volgende twee jaren wil het bedrijf nog eens 200 miljoen euro besparen.

Ubisoft heeft de laatste jaren wisselend succes met zijn games. Zo viel de verkoop van het miljoenenproject Star Wars Outlaws tegen. Zover bekend is het begin vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows wel een verkoopsucces.