De OnePlus Nord N100 is een budgetsmartphone van het Chinese merk OnePlus. Voor zo’ n 200 euro heb je deze smartphone met 90 hertz-beeldscherm al in huis. Er zijn echter wel wat dingen die je moet weten, mocht je interesse hebben om de budgetsmartphone in huis te halen. Dat lees je in deze OnePlus Nord N100 review.

OnePlus probeert al jaren een grotere doelgroep te bereiken, door halfjaarlijks één toptoestel uit te brengen en (vergeleken met andere Androidfabrikanten) veel aandacht te besteden aan de software en bijbehorende ondersteuning. Dat bleek geen succesformule, want de massa in Nederland koopt nog altijd vooral Samsungs en iPhones. Zelfs nu een derde grote speler, Huawei, wegvalt lijkt OnePlus nog altijd niet écht te profiteren. Net als smartphonemerk Oppo trouwens, dat hetzelfde moederbedrijf heeft (BBK Electronics). Wellicht is dit het drijfveer voor OnePlus om zich te laten inspireren door Samsung. Door de markt te overspoelen met smartphones in allerlei prijsklassen om een breder publiek aan te spreken en geroemde OxygenOS-Androidschil steeds meer het bekende uiterlijk mee te geven van Samsung’s OneUI. Zelfs verwarrende, nietszeggende toestelnamen, daar kan OnePlus nu een vinkje achter zetten.

Het is een zet die OnePlus niet echt past. Maar toch zijn we op dit punt aangekomen. In de Nord-serie heeft OnePlus twee budgettoestellen gelanceerd: de OnePlus Nord N10 5G (349 euro), die helaas slecht uit onze test kwam en deze OnePlus Nord Nord N100 met een adviesprijs van 199 euro. Opvallend is dat beide toestellen respectievelijk nagenoeg identiek zijn aan de Oppo A73 en de Oppo A53.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

OnePlus Nord N100

Voor zijn prijs heeft de OnePlus Nord N100 een paar interessante eigenschappen. Neem bijvoorbeeld de accucapaciteit van 5.000 mAh. Dat is meer capaciteit dan de toptoestellen, die vaak ook een wat mindere accuduur hebben vanwege het scherm met hoge verversingssnelheid. Zo’n hogere verversingssnelheid is óók aanwezig op dit budgettoestel. Vrij ongebruikelijk in deze prijsklasse. Fijn is in ieder geval dat je zelfs met de hoge refresh rate een uitstekende accuduur hebt van zo’n twee dagen.

Het lcd-scherm is verder qua kleurweergave prima en de helderheid is acceptabel. Minpuntje is dat de resolutie wat te laag is: 720p, geen Full-HD dus. Linksbovenin het scherm is een gat waarin de frontcamera verwerkt zit.

De OnePlus Nord N100 is voorzien van een Snapdragon 460-chipset. Deze is ontwikkeld voor budgettoestellen en daarom ook niet de snelste chipset natuurlijk, en in praktijk merk je dat wel. Je merkt het in de laadtijden, zwaardere apps en schakelen tussen apps. Dat is te verwachten in deze prijsklasse, maar daardoor voelt het de verhoogde schermverversingssnelheid wat overbodig. Vertragingen zitten niet in het scherm namelijk.

Plastic behuizing

De achterzijde van de OnePlus Nord N100 is van plastic. Desondanks voelt het toestel behoorlijk stevig aan en is het toestel geen enorme vingerafdrukmagneet. Bovendien: plastic barst of breekt niet. Dat kunnen we niet zeggen over de glazen achterkanten van de duurdere smartphones. Ander pluspunt ten opzichte van duurdere smartphones is dat de Nord N100 gewoon over een audio-aansluiting beschikt. De alert-slider aan de zijkant ontbreekt juist weer.

©PXimport

Camera’s

Qua camera’s kiest OnePlus voor kwantiteit boven kwaliteit. Drie cameralenzen aan de achterzijde ziet er indrukwekkend uit en bovendien biedt dat meer functionaliteit, want naast de reguliere camera is er ook een diepte- en macrolens geplaatst.

Het is echter hetzelfde verhaal als alle andere smartphones in de lagere prijsklasses. Wanneer je inzoomt, merk je direct dat je foto’s een stuk korreliger zijn en moeilijke lichtomstandigheden lastig aan kunnen. De macrolens is eigenlijk zo slecht dat je beter geen foto’s kunt maken. Niet alleen zijn de foto’s korrelig en vallen veel details weg bij tegenlicht of weinig licht, ook is de resolutie zo laag dat foto’s onscherp zijn. Nu is OnePlus nooit een telefoonmerk geweest dat positief opvalt qua camera-prestaties, en dat is ook niet erg. In dit geval had het merk er beter aan gedaan om te investeren in één goede camera, in plaats van twee redelijk nutteloze extra lenzen te plaatsen. Want ook de dieptecamera, die vooral de portretmodus versterkt valt een beetje in het niets als de andere sensoren minder presteren.

Desondanks is de hoofdcamera in staat aardige foto’s te schieten, bijvoorbeeld om te delen via WhatsApp.

©PXimport

©PXimport

Links: gemaakt met de reguliere camera, rechts de macrolens.

©PXimport

©PXimport

“Industrie-standaard”

OnePlus is dus heeft zich nooit echt kunnen onderscheiden met de camera-prestaties, maar wel vanwege de Android-schil van het merk (OxygenOS) en het update-beleid, dat vergeleken met ander fabrikanten een redelijk lange ondersteuning en vlotte uitrol biedt. Maar op dit gebied zijn de grootste teleurstellingen te verwerken. Allereerst lijkt OxygenOS mettertijd steeds meer bugs te vertonen en krijgt het uiterlijk steeds meer eigenschappen van Samsung mee.

Die teleurstelling wordt versterkt door het updatebeleid. De OnePlus Nord N100 verschijnt met OxygenOS op een oudere Androidversie: Android 10. Terwijl Android 11 al sinds deze zomer beschikbaar is en al sinds het voorjaar voor ontwikkelaars. Dat is suf. Gelukkig komt er een update naar Android 11. Maar dit is ook meteen de enige Android versie-update die je krijgt. Kortom, naast twee jaar veiligheids-updates is de enige versie-update een update naar de Androidversie waar de smartphone mee uit had moeten komen. Dat is tamelijk teleurstellend voor een merk dat een aardige reputatie had qua updates. OnePlus weigert zijn verantwoordelijkheid te nemen.

De reactie van OnePlus is niet erg sterk. Het updatebeleid is een ‘industrie-standaard’, aldus OnePlus. Niet alleen is het een zwak excuus om naar anderen te wijzen om de gebrekkige update-verantwoordelijkheid goed te praten, ook is het niet helemaal waar. Bedrijven als Samsung en Xiaomi (een merk met nota bene niet de beste Androidschil) doen juist steeds meer om hun budgettoestellen langer van updates te voorzien. Waarmee ze ook automatisch interessante alternatieven worden voor deze OnePlus Nord N100, dat door z’n updatebeleid een wegwerptoestel is geworden.

Alternatieven voor de OnePlus Nord N100

Tijdens de aankondiging van de OnePlus Nord N100 en OnePlus Nord N10 5G bekroop mij het gevoel dat moederbedrijf BBK Electronics het merk OnePlus gebruikt om zijn overtallige onderdelen te verkopen, die onder de naam Oppo niet verkocht raken. Oppo is immers minder bekend in West-Europa dan OnePlus. Maar het is alleen de OnePlus merknaam die op het toestel gestempeld wordt en OxygenOS gebaseerd op Android 10. Want verder blijft weinig heel van het Never Settle en alles voor de community-imago dat OnePlus’ marketeers het merk proberen aan te praten. Het merk wordt door het slijk gehaald, voor een smartphone die qua hardware en prijs best goed is.

Hierdoor zijn alternatieven in ongeveer dezelfde prijsklasse met een ander merk-stempel al snel interessanter. Denk aan de Samsung Galaxy M21(dat naar verwachting in februari zijn update naar Android 11 krijgt) en de Xiaomi Poco X3 NFC. Ook qua scherm en camera’s zijn deze smartphones interessanter, want in praktijk is Full-HD toch net even prettiger dan alleen een hogere verversingssnelheid. Bovendien heeft de Galaxy M21 een accuduur waar je ‘u’ tegen zegt.

Conclusie: OnePlus Nord N100 kopen?

In de basis heb je voor nog geen 200 euro helemaal geen verkeerde smartphone aan de OnePlus N100. Het toestel oogt keurig, het scherm is alleraardigst, de accuduur heerlijk en OxygenOS is nog altijd een van de betere Androidschillen. De camera is vooral toegespitst op de mogelijkheden, niet op het maken van goede foto’s. Wie het merk OnePlus volgt zal toch een beetje vreemd opkijken van deze smartphone en het gevoel hebben alsof het merk zijn idealen steeds meer uit het oog verliest. Vooral het updatebeleid is iets waar je je echt in moet schikken.

Met dank aan Belsimpel.nl voor het beschikbaar stellen van een review-exemplaar van de OnePlus Nord N100.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.