De OnePlus Nord N100 is een budgetsmartphone van het Chinese merk OnePlus. Voor zo’ n 200 euro heb je deze smartphone met 90 hertz-beeldscherm al in huis. Er zijn echter wel wat dingen die je moet weten, mocht je interesse hebben om de budgetsmartphone in huis te halen. Dat lees je in deze OnePlus Nord N100 review.

OnePlus probeert al jaren een grotere doelgroep te bereiken, door halfjaarlijks één toptoestel uit te brengen en (vergeleken met andere Androidfabrikanten) veel aandacht te besteden aan de software en bijbehorende ondersteuning. Dat bleek geen succesformule, want de massa in Nederland koopt nog altijd vooral Samsungs en iPhones. Zelfs nu een derde grote speler, Huawei, wegvalt lijkt OnePlus nog altijd niet écht te profiteren. Net als smartphonemerk Oppo trouwens, dat hetzelfde moederbedrijf heeft (BBK Electronics). Wellicht is dit het drijfveer voor OnePlus om zich te laten inspireren door Samsung. Door de markt te overspoelen met smartphones in allerlei prijsklassen om een breder publiek aan te spreken en geroemde OxygenOS-Androidschil steeds meer het bekende uiterlijk mee te geven van Samsung’s OneUI. Zelfs verwarrende, nietszeggende toestelnamen, daar kan OnePlus nu een vinkje achter zetten.

Het is een zet die OnePlus niet echt past. Maar toch zijn we op dit punt aangekomen. In de Nord-serie heeft OnePlus twee budgettoestellen gelanceerd: de OnePlus Nord N10 5G (349 euro), die helaas slecht uit onze test kwam en deze OnePlus Nord Nord N100 met een adviesprijs van 199 euro. Opvallend is dat beide toestellen respectievelijk nagenoeg identiek zijn aan de Oppo A73 en de Oppo A53.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

OnePlus Nord N100

Voor zijn prijs heeft de OnePlus Nord N100 een paar interessante eigenschappen. Neem bijvoorbeeld de accucapaciteit van 5.000 mAh. Dat is meer capaciteit dan de toptoestellen, die vaak ook een wat mindere accuduur hebben vanwege het scherm met hoge verversingssnelheid. Zo’n hogere verversingssnelheid is óók aanwezig op dit budgettoestel. Vrij ongebruikelijk in deze prijsklasse. Fijn is in ieder geval dat je zelfs met de hoge refresh rate een uitstekende accuduur hebt van zo’n twee dagen.

Het lcd-scherm is verder qua kleurweergave prima en de helderheid is acceptabel. Minpuntje is dat de resolutie wat te laag is: 720p, geen Full-HD dus. Linksbovenin het scherm is een gat waarin de frontcamera verwerkt zit.

De OnePlus Nord N100 is voorzien van een Snapdragon 460-chipset. Deze is ontwikkeld voor budgettoestellen en daarom ook niet de snelste chipset natuurlijk, en in praktijk merk je dat wel. Je merkt het in de laadtijden, zwaardere apps en schakelen tussen apps. Dat is te verwachten in deze prijsklasse, maar daardoor voelt het de verhoogde schermverversingssnelheid wat overbodig. Vertragingen zitten niet in het scherm namelijk.

Plastic behuizing

De achterzijde van de OnePlus Nord N100 is van plastic. Desondanks voelt het toestel behoorlijk stevig aan en is het toestel geen enorme vingerafdrukmagneet. Bovendien: plastic barst of breekt niet. Dat kunnen we niet zeggen over de glazen achterkanten van de duurdere smartphones. Ander pluspunt ten opzichte van duurdere smartphones is dat de Nord N100 gewoon over een audio-aansluiting beschikt. De alert-slider aan de zijkant ontbreekt juist weer.

©PXimport

Camera’s

Qua camera’s kiest OnePlus voor kwantiteit boven kwaliteit. Drie cameralenzen aan de achterzijde ziet er indrukwekkend uit en bovendien biedt dat meer functionaliteit, want naast de reguliere camera is er ook een diepte- en macrolens geplaatst.

Het is echter hetzelfde verhaal als alle andere smartphones in de lagere prijsklasses. Wanneer je inzoomt, merk je direct dat je foto’s een stuk korreliger zijn en moeilijke lichtomstandigheden lastig aan kunnen. De macrolens is eigenlijk zo slecht dat je beter geen foto’s kunt maken. Niet alleen zijn de foto’s korrelig en vallen veel details weg bij tegenlicht of weinig licht, ook is de resolutie zo laag dat foto’s onscherp zijn. Nu is OnePlus nooit een telefoonmerk geweest dat positief opvalt qua camera-prestaties, en dat is ook niet erg. In dit geval had het merk er beter aan gedaan om te investeren in één goede camera, in plaats van twee redelijk nutteloze extra lenzen te plaatsen. Want ook de dieptecamera, die vooral de portretmodus versterkt valt een beetje in het niets als de andere sensoren minder presteren.

Desondanks is de hoofdcamera in staat aardige foto’s te schieten, bijvoorbeeld om te delen via WhatsApp.

©PXimport

©PXimport

Links: gemaakt met de reguliere camera, rechts de macrolens.

©PXimport

©PXimport

“Industrie-standaard”

OnePlus is dus heeft zich nooit echt kunnen onderscheiden met de camera-prestaties, maar wel vanwege de Android-schil van het merk (OxygenOS) en het update-beleid, dat vergeleken met ander fabrikanten een redelijk lange ondersteuning en vlotte uitrol biedt. Maar op dit gebied zijn de grootste teleurstellingen te verwerken. Allereerst lijkt OxygenOS mettertijd steeds meer bugs te vertonen en krijgt het uiterlijk steeds meer eigenschappen van Samsung mee.

Die teleurstelling wordt versterkt door het updatebeleid. De OnePlus Nord N100 verschijnt met OxygenOS op een oudere Androidversie: Android 10. Terwijl Android 11 al sinds deze zomer beschikbaar is en al sinds het voorjaar voor ontwikkelaars. Dat is suf. Gelukkig komt er een update naar Android 11. Maar dit is ook meteen de enige Android versie-update die je krijgt. Kortom, naast twee jaar veiligheids-updates is de enige versie-update een update naar de Androidversie waar de smartphone mee uit had moeten komen. Dat is tamelijk teleurstellend voor een merk dat een aardige reputatie had qua updates. OnePlus weigert zijn verantwoordelijkheid te nemen.

De reactie van OnePlus is niet erg sterk. Het updatebeleid is een ‘industrie-standaard’, aldus OnePlus. Niet alleen is het een zwak excuus om naar anderen te wijzen om de gebrekkige update-verantwoordelijkheid goed te praten, ook is het niet helemaal waar. Bedrijven als Samsung en Xiaomi (een merk met nota bene niet de beste Androidschil) doen juist steeds meer om hun budgettoestellen langer van updates te voorzien. Waarmee ze ook automatisch interessante alternatieven worden voor deze OnePlus Nord N100, dat door z’n updatebeleid een wegwerptoestel is geworden.

Alternatieven voor de OnePlus Nord N100

Tijdens de aankondiging van de OnePlus Nord N100 en OnePlus Nord N10 5G bekroop mij het gevoel dat moederbedrijf BBK Electronics het merk OnePlus gebruikt om zijn overtallige onderdelen te verkopen, die onder de naam Oppo niet verkocht raken. Oppo is immers minder bekend in West-Europa dan OnePlus. Maar het is alleen de OnePlus merknaam die op het toestel gestempeld wordt en OxygenOS gebaseerd op Android 10. Want verder blijft weinig heel van het Never Settle en alles voor de community-imago dat OnePlus’ marketeers het merk proberen aan te praten. Het merk wordt door het slijk gehaald, voor een smartphone die qua hardware en prijs best goed is.

Hierdoor zijn alternatieven in ongeveer dezelfde prijsklasse met een ander merk-stempel al snel interessanter. Denk aan de Samsung Galaxy M21(dat naar verwachting in februari zijn update naar Android 11 krijgt) en de Xiaomi Poco X3 NFC. Ook qua scherm en camera’s zijn deze smartphones interessanter, want in praktijk is Full-HD toch net even prettiger dan alleen een hogere verversingssnelheid. Bovendien heeft de Galaxy M21 een accuduur waar je ‘u’ tegen zegt.

Conclusie: OnePlus Nord N100 kopen?

In de basis heb je voor nog geen 200 euro helemaal geen verkeerde smartphone aan de OnePlus N100. Het toestel oogt keurig, het scherm is alleraardigst, de accuduur heerlijk en OxygenOS is nog altijd een van de betere Androidschillen. De camera is vooral toegespitst op de mogelijkheden, niet op het maken van goede foto’s. Wie het merk OnePlus volgt zal toch een beetje vreemd opkijken van deze smartphone en het gevoel hebben alsof het merk zijn idealen steeds meer uit het oog verliest. Vooral het updatebeleid is iets waar je je echt in moet schikken.

Met dank aan Belsimpel.nl voor het beschikbaar stellen van een review-exemplaar van de OnePlus Nord N100.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.