Ligt OnePlus met deze OnePlus 10 Pro weer op de juiste koers? Veel gebruikers lijken over te zijn gestapt naar merken als Samsung en Apple. Je leest er meer over in deze OnePlus 10 Pro.

De OnePlus 10 Pro was al in het nieuws voordat de smartphone hier in Nederland aangekondigd werd. In China is hetzelfde toestel al maandenlang verkrijgbaar, hoewel de OnePlus 10 Pro daar een Chinese versie van het besturingssysteem draait. Andere reviewers waren al in staat om bijvoorbeeld de camera het scherm uitgebreid te testen. Ook de bouwkwaliteit, die kwetsbaar lijkt. In deze review konden we dat niet reproduceren. Maar uit navraag bleek dat OnePlus geen verbeteringen heeft doorgevoerd na de Chinese release in het najaar van 2021.

Kwetsbaarheid lijkt dus helaas zeker iets om rekening mee te houden, mocht je overwegen de OnePlus 10 Pro aan te schaffen. In deze review baseren we ons oordeel er echter niet op.

Daarmee lijkt er al een valse start te komen voor de OnePlus 10 Pro, voordat het merk de smartphone in Nederland uitbrengt. En OnePlus, dat kon juist wat positiviteit gebruiken na update-ellende door een mislukte samensmelting van Android-skins met zustermerk Oppo. Ook timmert concurrent Samsung zó stevig aan de weg met goede smartphones in alle prijsklasses dat er echt een inhaalslagje nodig is.

Positieve eerste indruk

Die eerste indruk is gelukkig absoluut meteen een positieve. De OnePlus 10 Pro voelt wat minder log en zwaar dan de OnePlus 9 Pro van vorig jaar. Het ontwerp is om de vingers bij af te likken. Vooral de glazen achterzijde oogt uniek, met een groot plateau van drie lenzen en een circkelvormige ledflitser dat vanuit de metalen zijkant doorgetrokken over de achterkant. Hoewel glas natuurlijk kwetsbaar is, smeekt de achterzijde niet om een hoesje omdat het matte glas niet gevoelig is voor vingerafdrukken.

Aan de voorzijde pronkt een mooi scherm, waar je OnePlus op kunt vertrouwen. Het grote scherm beschikt over een QHD-resolutie en een dynamische verversingssnelheid van maximaal 120 hertz. Desgewenst kun je dit overigens ook een tikje terugschroeven om de accu te ontzien. Ook de kleurafstelling en helderheid zijn dik in orde. Genoeg om buiten in het zonlicht af te lezen.

Het scherm loopt rond af, wat bijdraagt aan het mooie ontwerp, maar misschien niet iedereen praktisch kan bekoren. Hetzelfde geldt voor de vingerafdrukscanner die onder het scherm verborgen zit.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

OxygenOS teruggekeerd

Het merk OnePlus is deels aan het opgaan in Oppo, dat globaal een veel grotere merknaam is dan OnePlus. Aanvankelijk moesten de Android-skins van beide merken in elkaar op gaan. Op dat besluit is OnePlus teruggekomen nadat de veranderingen die met de update naar Android 12 niet positief werden ontvangen. De OnePlus 10 Pro draait, zoals verwacht op de recentste Androidversie, maar gewoon nog met de OxygenOS-Androidschil. Dat is nieuws wat trouwe OnePlus-gebruikers kan bekoren. Toch zijn er veel elementen behouden gebleven die geïntroduceerd werden met de samenvoeging. Gelukkig kwam ik tijdens het testen veel minder bugs tegen dan de update die de OnePlus 9 Pro ontving. Toch lijkt OxygenOS op het oog nog altijd behoorlijk op Oppo’s ColorOS.

OxygenOS werd in de begindagen van OnePlus goed ontvangen omdat het de Android-basis goed in tact liet en enkel functies toevoegde. Houd er wel rekening mee dat deze tijd ver achter ons ligt. De hoeveelheid bloatware valt mee en is vooral gericht op OnePlus-diensten als de Red Cable-klantendienst en het gebruikersforum dat steevast tot ‘Community’ wordt gemarket. Veel instelmogelijkheden zijn toegevoegd in menu’s, wat prettig is voor wie het toestel helemaal naar eigen wens inricht.

Buiten het zicht gebeurt er echter veel te veel. OxygenOS sluit alle achtergrondprocessen af die te veel energie consumeren, wat kan leiden tot apps die geen melding geven of GPS-sportroutes die onvolledig worden vastgelegd omdat de app wordt afgesloten. Goed voor de accuduur, maar niet praktisch. Vooral omdat je als gebruiker onvoldoende controle hebt over de app-afsluitdrang. Het zorgt ervoor dat OxygenOS geen reden meer is om voor een OnePlus-smartphone te kiezen, wat wel het geval was bij de eerste smartphonegeneraties van OnePlus.

Achterlopen op ondersteuning

Hoewel de OnePlus 10 Pro de recentste Androidversie draait, loopt OnePlus behoorlijk achter als het op ondersteuning aan komt. Smartphones van Apple en Samsung, die in dezelfde prijsklasse vallen, krijgen veel langere ondersteuning. Sterker nog: al voordat de OnePlus 10 Pro de Nederlandse schappen bereikte, werd het toestel (en het merk) op nog grotere afstand gezet toen Samsung met de Galaxy S22-serie minimaal vier Android-updates en vijf jaar veiligheidsupdates toezegde.

OnePlus belooft minimaal drie jaar Android-updates en vier jaar veiligheidsupdates voor deze OnePlus 10 Pro.

Paardenkracht

Snelheid is een troefkaart die OnePlus sinds de begindagen met succes speelt. Ook voor deze OnePlus 10 Pro is dat van toepassing. De smartphone is voorzien van de snelste Snapdragon 8 (Gen 1) chip, die 5G ondersteunt en bijgestaan wordt door 12 of 8GB aan werkgeheugen – afhankelijk van welke uitvoering je kiest. Je kunt ook kiezen tussen een uitvoering van 128 en 256GB opslaggeheugen, waarbij het prijsverschil honderd euro is (899 of 999 euro). Het is meer dan genoeg rekenkracht voor die snelle ervaring die je zoekt. Sommige reviewers merkten op dat het toestel oververhit raakt in gebruik, tijdens onze tests (en benchmarks) is dat niet voorgekomen.

Keerzijde is natuurlijk wel dat die rekenkracht en het grote scherm zijn tol eisen van de accu. De energieconsumptie is hoog, gelukkig is er een adequate accucapaciteit van 5.000 mAh. Heb je echter de scherminstellingen hoog, 5G en ben je regelmatig actief op je smartphone, dan kun je die accu zeker binnen een dag leegtrekken. Bij wat bescheidener gebruik is anderhalve dag gewoon haalbaar.

Eén van de andere troefkaarten van het merk is de snellader. Ook die is weer aanwezig om de accu binnen een kwartier al vele procentpunten voller te krijgen. De adapter, die gelukkig gewoon in de doos zit, laadt met 80 watt op. Dat zijn serieuze wattages, ruim genoeg om met dezelfde adapter je laptop met usb-c op te laden. Eigenaardig is wel dat de adapter een usb-a-poort heeft, geen usb-c zoals bij vorige generaties het geval is.

Eveneens is het mogelijk de OnePlus 10 Pro draadloos snel op te laden, met maximaal 50 watt.

©PXimport

Camera: waar blijft het Hasselblad-effect?

OnePlus heeft altijd meerdere troefkaarten: de snelheid, het mooie scherm, de snellader en in het verleden ook OxygenOS. Toch blijft de marketingafdeling steevast vol inzetten op de camera. Een eigenschap waarin OnePlus nooit sterk in is geweest. Je koopt geen OnePlus voor de camera. Concurrenten Google (Pixel), Samsung Galaxy’s en iPhones liggen mijlenver voor op dit gebied. De samenwerking die OnePlus vorig jaar startte met Hasselblad veranderde er niets aan. De hype werd niet waargemaakt. Cameramerk Hasselblad is leent zijn merknaam steeds vaker uit. Zo werd er een camera voor Motorola ontwikkeld en werkt ook Oppo samen met Hasselblad. In beide gevallen ook zonder indruk te maken. Is de merknaam Hasselblad sinds de overname door het Chinese DJI een paar jaar terug gedegradeerd tot een nietszeggende smartphone-stempel?

Daar lijkt het wel op. Aan de achterzijde van de OnePlus 10 Pro zijn drie lenzen geplaatst, alle drie van Sony makelij, waarbij de hoofdlens dezelfde is als die van de OnePlus 9 Pro. Nu is dat geen probleem: Apple, Google en Samsung gebruiken ook Sony-lenzen. Google met name gebruikt oudere lenzen meerdere generaties lang, en weet keer op keer weer indruk te maken. Dat heeft alles te maken met de softwarematige afstelling, met bijvoorbeeld beeld- en kleurherkenning. De ongekende rekenkracht van smartphones maakt dit mogelijk, op dat gebied zit je goed bij OnePlus. Hasselblad draagt zijn steentje bij aan de afstelling. Met name op het gebied van kleurafstelling, aldus een woordvoerder van OnePlus.

Alle Hasselblad- en andere cameramarketing ten spijt: de OnePlus 10 Pro verandert niets. Nog altijd koop je geen OnePlus-smartphone voor de camera. De afstand tot Apple, Samsung en Google is groot. Dat houdt echter niet in dat de OnePlus 10 Pro slechte foto’s maakt. Er valt echter genoeg over te vertellen.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Van links naar rechts: groothoek, regulier en zoomlens bij goede lichtomstandigheden.

©PXimport

©PXimport

De kracht van de smartphone zit ‘m vooral in fotografie met veel omgevingslicht - met name zonlicht. Omdat de software-afstelling kleuren behoorlijk satureert (rood/oranje kleuren zelfs een beetje te veel) zien foto’s er erg levendig uit. Maar niet persé natuurgetrouw. Prettig is ook dat de groothoek en telelens weinig onderdoen voor de hoofdsensor. Je kunt buiten dus gewoon fotograferen met de camera die je nodig acht, zonder veel in te leveren op kwaliteit als dat de groothoek of zoomlens is.

Een andere nieuwe functie is om foto’s in 10 bit-kwaliteit te nemen. Wat inhoudt dat je meer kleurdetail vast kunt leggen. Praktisch heb je er nog niet heel veel aan, Google Foto’s ondersteunt dit bijvoorbeeld nog niet. Het is een prima toevoeging, maar een verkeerde focus. OnePlus heeft namelijk grotere camera-uitdagingen…

Low light: ruim onvoldoende

Bij moeilijke lichtomstandigheden, zoals schaduwvlakken of weinig licht, dan schiet de camera tekort. Apple, Google en Samsung hebben met name dankzij software-algoritmes de camera zo afgesteld dat er ook bij weinig licht nog bruikbare foto’s gemaakt worden. Hier schiet OnePlus écht heel erg tekort. Bij weinig licht zijn foto’s vrijwel altijd bewogen, zelfs als het onderwerp niet beweegt. Dat komt omdat er een lange sluitertijd nodig is en het toestel dit niet kan stabiliseren en de beeldherkenning grijpt niet in. Door deze lange sluitertijd heb nauwelijks ruis, maar ook een onbruikbare foto door bewegingsonscherpte.

Ook valt hierbij op dat de groothoeklens veel minder licht af weet te vangen en onbruikbaar wordt bij weinig licht.

Bij de OnePlus 9-serie had ik te kampen met dezelfde problemen. Het Hasselblad-effect blijft vooralsnog dus uit. Sterker nog. De afstand met grote smartphonemerken is alleen maar groter.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Bij weinig en moeilijk licht laten de camera's het afweten. Met name de groothoeklens  (links) heeft het lastig.

Alternatieven voor de OnePlus 10 Pro

De OnePlus 10 Pro heb ik met veel plezier getest. Het is een mooie smartphone. Een razendsnelle smartphone. De beeldkwaliteit is - zelfs in fel zonlicht - erg hoog. En is het tenslotte fijn om een smartphone te hebben zonder teveel voorgeïnstalleerde rotzooi. Dit zijn allemaal valide redenen om voor een OnePlus-smartphone te kiezen. Toch schiet de OnePlus 10 Pro op twee cruciale gebieden tekort om echt de concurrentie aan te kunnen gaan met Samsung en Apple: software-ondersteuning en de camera. Dat laatste is vooral pijnlijk, omdat OnePlus al jaren zonder succes veel (marketing-aandacht) investeert in de camera’s. Een OnePlus koop je niet voor de camera. De OnePlus 10 Pro verandert dit niet.

Als je 899 of duizend euro voor een smartphone over hebt, ben je beter af bij Apple en Samsung. Eerstgenoemde biedt de iPhone 13 aan. Samsung’s Galaxy S22+ troeft ook OnePlus op alle gebieden af. Wie het niet erg vindt over de grens te kijken kan de Google Pixel 6 kopen. Er lijkt dus eigenlijk geen bestaansrecht voor de OnePlus 10 Pro, vooral niet voor deze prijs. Dat is gek om over een merk te concluderen dat zijn begindagen als ‘flagship killer’ startte.

Conclusie: OnePlus 10 Pro kopen?

De OnePlus 10 Pro is een prachtige smartphone. Het ontwerp, scherm en (oplaad)snelheid zijn zoals altijd de bekende troefkaarten die worden gespeeld. Toch zijn er twee punten waarop de smartphone tekortschiet: de software-ondersteuning en camera. Concurrenten Google, Samsung en Apple hebben dit wél op orde en bieden hierdoor betere alternatieven aan in dezelfde prijsklasse.

De Motorola G57 Power valt op in het segment van betaalbare smartphones, vooral vanwege zijn grote uithoudingsvermogen. De adviesprijs is 250 euro en dat betekent dat je wel wat consessies doet - maar níet op batterijduur en robuustheid.

Om met dat laatste te beginnen: de Motorola Moto G57 Power beschikt namelijk over een riante batterij van 7.000 mAh. Hoewel het toestel met 210 gram en een dikte van 8,6 mm iets zwaarder aanvoelt dan concurrenten, blijft het ontwerp dankzij de afwerking van veganistisch leer prettig hanteerbaar. Motorola kiest daarnaast voor een vertrouwde ontwerptaal met opvallende Pantone-kleuren zoals Regatta en Corsair. Ondanks de kunststof behuizing blijft de bouwkwaliteit robuust; het beschikt over een MIL-STD-810H-certificering en IP64-classificatie, wat bescherming biedt tegen vallen, stof en waterspatten.

Het 6,72-inch lcd-scherm levert met zijn Full HD-resolutie en 120Hz-beeldverversing een vloeiende ervaring en een fijne piekhelderheid van 1.050 nits. De kleuren ogen bovendien levendig genoeg voor films, series en games. Verder is het display beschermd met Gorilla Glass 7i en kun je het met natte vingers blijven bedienen door de Water Touch-technologie. De Moto G57 beschikt tot slot over een audiojack (wow!), usb-c-poort en ondersteuning voor Dolby Atmos. De dikke onderrand is eigenlijk het enige visuele minpunt aan het design.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Onderscheidende batterijduur

De Moto G57 Power onderscheidt zich zoals gezegd door een enorme 7.000 mAh-batterij, die bij gemiddeld gebruik moeiteloos drie dagen meegaat. Zelfs bij intensief gebruik, zoals streamen en gamen, blijft er na een volle dag vaak nog zo'n veertig procent over (maar ook dat is natuurlijk afhankelijk van hoeveel je verder doet, maar toch). En dankzij de redelijke oplaadsnelheid van 33 watt kun je het toestel in principe met iets meer dan een uur volledig opladen. Hecht je dus waarde aan een smartphone die lang meegaat, dan zal deze specialisatie je bevallen.

Onder de motorkap zit de nieuwe Snapdragon 6s Gen 4-processor, een zuinige chip die vlot genoeg is voor dagelijks gebruik en multitasking. Met 8 GB werkgeheugen loopt alles soepel, en ook een aantal populaire games draaien prima op gemiddelde instellingen zonder dat het toestel warm wordt. In combinatie met de forse accu en 128 GB uitbreidbare opslag voelt de Motorola Moto G57 Power aan als een nuchter, praktisch toestel dat doet wat het moet doen.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Prima software en camera's, maar…

De Motorola Moto G57 Power draait verder op Android 16 (nu de meest recente versie) met de verfijnde Hello UI. Het is een schone en opgeruimde ervaring met handige extra's zoals de voor velen bekende Moto-gebaren voor de zaklamp en camera. Qua ervaring heeft Motorola de animaties wat verbeterd (die zijn nu wat soepeler), maar het updatebeleid laat nog wat wensen over. Voor 250 euro kun je niet alles verwachten, maar één enkele Android-upgrade is wel karig. Daardoor is de kans groot dat je sneller dan gehoopt weer aan een nieuwe telefoon toe bent..

De cameraopstelling tot slot wordt geleid door een 50 MP Sony-hoofdsensor die bij goed daglicht verrassend natuurlijke kleuren en details vastlegt. Hoewel de 8 MP ultragroothoeklens minder presteert en foto's bij weinig licht wat zachter worden, zijn de resultaten voor deze prijsklasse best te pruimen. De selfiecamera blinkt uit in realistische huidtinten. Het camerasysteem is desondanks geen hoogvlieger, maar ook hier moeten we rekening houden met de prijs en het marktsegment. De camera's zijn duidelijk niet de prioriteit bij dit toestel.

Motorola Moto G57 Power kopen?

Ben je op zoek naar een smartphone met een maximale accuduur, dan is de Motorola Moto G57 Power een uitstekende keuze. Met zijn gigantische 7000 mAh-batterij en de efficiënte Snapdragon-chipset zet het toestel een fijne standaard in het budgetsegment. De camera en het beperkte updatebeleid zijn duidelijk zwakkere punten, maar het robuuste ontwerp en de schone Android-ervaring maken veel goed. Al met al is de G57 Power een nuchtere, betrouwbare smartphone voor wie niet telkens naar de oplader wil grijpen.

Er valt deze week weer een boel te streamen en of je nu zin hebt in superheldenactie, sciencefiction of drama: er is voor ieder wat wils. Wij hebben de beste tips van het nieuwe aanbod voor je op een rijtje gezet, zodat jij precies weet wat je deze week niet mag missen.

Wonder Man (seizoen 1) | Disney+ | 28 januari

De nieuwste toevoeging aan het MCU, de gloednieuwe serie Wonder Man, is vanaf deze woensdag te zien op Disney+. De serie volgt Simon Williams (Yahya Abdul-Mateen II), een acteur die nogal worstelt om zijn carrière van de grond te krijgen. Wanneer hij medeacteur Trevor Slattery (Ben Kingsley) ontmoet, komt hij erachter dat de legendarische regisseur Von Kovak (Zlatko Burić) de superheldenfilm ‘Wonder Man’ opnieuw verfilmt. Terwijl Simon een levensveranderende rol achterna jaagt, blijkt dat hij zelf echt superkrachten heeft. Hij gebruikt ze echter liever niet en wil zich vooral graag richten op zijn carrière. De serie wordt tot nu toe uitstekend ontvangen, iets wat Marvel-fanaten wel konden gebruiken.

Bridgerton (Seizoen 4 - Deel 1) | Netflix | 29 januari

Het geliefde kostuumdrama Bridgerton keert deze week terug, ditmaal met een focus op Benedict Bridgerton (Luke Thompson). Nadat hij in eerdere seizoenen wat aan de zijlijnen heeft gestaan, pakt ‘ie nu zijn eigen moment in de schijnwerpers. Naast terugkerende castleden als Jonathan Bailey en Simone Ashley - respectievelijk als Anthony en Kate Bridgerton - zijn er ook nieuwe namen van de partij. Bijvoorbeeld Katie Leung - die ook de stem van Caitlyn uit Arcane inspreekt - als Lady Araminta Gun. Zoals steeds vaker voorkomt bij Netflix wordt dit seizoen wel opgebroken: de eerste vier afleveringen zijn vanaf 29 januari te bekijken, waarna de laatste vier volgen op 26 februari.

PONIES (seizoen 1) | SkyShowtime | 30 januari

De buddy-spyserie PONIES volgt Bea (Emilia Clarke) en Twila (Haley Lu Richardson), twee gewone vrouwen die in 1977 als secretaresse werken op de Amerikaanse ambassade in Moskou. Hun rustige leven wordt abrupt op zijn kop gezet wanneer hun echtgenoten, beiden CIA-agenten, onder mysterieuze omstandigheden om het leven komen. Vastbesloten om de waarheid te achterhalen, laten Bea en Twila hun vertrouwde kantoorbanen achter en worden ze zelf CIA-spionnen.

The Death of Bunny Munro | SkyShowtime | 30 januari

The Death of Bunny Munro is gebaseerd op het gelijknamige boek van Nick Cave en volgt titulaire hoofdpersoon Bunny Munro (Matt Smith), een losbandige huis-aan-huisverkoper van schoonheidsproducten. Na de plotselinge dood van zijn vrouw, moet hij ineens alleen voor zijn jonge zoontje zorgen, die hij meeneemt terwijl hij voor zijn werk door het zuiden van Engeland reist. Bunny is alleen maar bezig met het vervullen van zijn eigen behoeftes, maar tijdens hun chaotische roadtrip realiseert hij zich dat hij zijn levensstijl zal moeten aanpassen.

Mad Max: Fury Road | HBO Max | 1 februari

De eerste vier delen van de western-achtige sciencefictionfilms Mad Max zijn vanaf deze zondag te zien op HBO Max. Het vierde deel, Fury Road, is wat mij betreft de grootste aanrader. In een post-apocalyptische woestijn waar benzine en water schaars zijn, bundelt hoofdpersoon Max (Tom Hardy) de krachten met een groep rebellen om in opstand te komen tegen een meedogenloze dictator. Je hebt trouwens niet per se voorkennis nodig om van Mad Max: Fury Road te kunnen genieten, de keiharde actie en geweldige setting maken deze film sowieso de moeite al waard.

Ocean's Eleven | HBO Max | 1 februari

Mocht je deze week zin hebben in een lekkere heistfilm, dan ben je bij HBO Max aan het juiste adres. Danny Ocean (George Clooney) is de gevangenis nog niet uit of hij is zijn volgende misdaad al aan het bekokstoven. Hij verzamelt een team van tien doorgewinterde criminelen om drie grote casino’s in Las Vegas te beroven en doopt de groep ‘Ocean’s Eleven’. De film is een remake van de gelijknamige Rat Pack-klassieker uit 1960 en zit met onder anderen Clooney, Brad Pitt, Andy Garcia, Don Cheadle en Julia Roberts, net zo boordevol sterren als het origineel.