Het delen van Office-documenten tussen de iPad en de pc levert veel gebruikers problemen op. Vooral het gebruik van Dropbox in plaats van iCloud staat garant voor vele frustraties.

Gebruik je Dropbox en Apple's eigen iWork-suite op de iPad (bestaande uit Numbers, Pages en Keynote) dan zul je op een probleem stuiten bij het openen van documenten afkomstig van Microsoft Office. De documenten kunnen namelijk niet eenvoudig vanuit Dropbox in iWork-programma's geopend worden en voor zover ik dat kan overzien, is dat bewust gedaan.

Op een Windows pc integreert Dropbox zichzelf met het besturingssysteem en maakt het zelf een map aan binnen het bestandssysteem waardoor het met alle mogelijk software compatible is. Het besturingssysteem van de iPad, iOS, kent geen voor de gebruiker toegankelijk bestandssysteem. Iedere app beheert zijn eigen bestanden. Daarnaast bepaalt ook iedere app voor zichzelf met welke app het bestanden wil delen en hoe het de bestanden daadwerkelijk deelt.

Het gemis van de Verkenner

(Veel mensen zien dit als een voordeel van iOS omdat het zaken eenvoudiger zou maken. Ik ben het daar niet mee eens. Als je echt probeert serieus op een iPad probeert te werken, maken dit soort compatibiliteitstoestanden het erg echt niet eenvoudiger op. Het wordt zo onmogelijk om de bestanden voor een bepaald project gegroepeerd bij elkaar te houden.)

iWork accepteert bestanden vanuit Dropbox, maar kan ze niet terug plaatsen. Je kunt een .xls of .xlsx bestand uit de iOS Dropbox app delen met de iWork spreadsheetapplicatie door op het deelicoontje te drukken en 'Numbers' te slecteren. Maar als je klaar bent met het bewerken van de spreadsheet en je drukt op het deelicoontje in Numbers, dan krijg je geen optie te zien waarmee je het bestand terug naar Dropbox kunt sturen. De beste optie is dan alleen nog het bestand naar jezelf te e-mailen.

En ook dan krijg je problemen op je bord. Alhoewel iWork-apps bestanden van nieuwe Office-versies kunnen openen, kunnen ze alleen in het oude formaat (tot Office 2003) schrijven. Dat betekent dat als je een .xlsx bestand gaat bewerken, je deze alleen kunt terugsturen als een .xls. De beste oplossing is eigenlijk om afstand te doen van de apps van iWork.

Het alternatief

Office2 HD is een van de kantoorpakketten op de iPad die met iWork kan concurreren. Het ondersteunt niet alleen Dropbox, het heeft de service compleet ingebouwd; je hoeft hierdoor niet langer de app van Dropbox apart te opeen. Je kunt een bestand rechtstreeks vanuit de Dropbox cloud naar Office HD laden en als je het bestand opslaat, komt deze gewoon netjes direct in Dropbox terecht.

De app is niet duur. Het volledige pakket, inclusief de tekstverwerker, spreadsheet en presentatie, kost slechts 5,99 EUR. Maar het is niet de enige Dropbox-vriendelijke app voor de iPad (wel de goedkoopste en mijn persoonlijke favoriet). Kijk hier voor een volledige roundup van Office-applicaties voor de iPad.

'Echte' Office op de iPad kun je krijgen via OnLive Desktop, maar ook dat werkt niet bepaald ideaal.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.