ID.nl logo
Motorola Moto G9 Play: gulden middenweg?
© Reshift Digital
Huis

Motorola Moto G9 Play: gulden middenweg?

De Motorola Moto G9 Play is een scherp geprijsde smartphone met - op papier - prima specificaties. Maar is hij je geld waard? Motorola biedt immers ook vergelijkbaar geprijsde modellen aan en ondervindt ook concurrentie van merken als Xiaomi, Oppo en Samsung. In deze Motorola Moto G9 Play review lees je of het toestel een aanrader is.

Motorola verkoopt de Moto G9 Play in de kleuren blauw en groen voor zo’n 169 euro. Ik testte de groene variant.

Ontwerp en scherm

De smartphone is gemaakt van plastic en dat voel je met name aan de achterkant. Die komt wat goedkoop over, ook omdat hij vingerafdrukken en stof aantrekt. Een matte afwerking had mijn voorkeur gehad. Motorola verdient overigens een complimentje door een (eenvoudig) transparant hoesje mee te leveren – dat is in deze prijsklasse niet gebruikelijk. De Moto G9 Play heeft een usb-c-poort, een hoofdtelefoonaansluiting en prima luidspreker. Achterop is een vingerafdrukscanner geplaatst en die werkt naar behoren en snel genoeg.

©PXimport

Het scherm meet 6,5 inch en is daarom lastig met één hand te bedienen. Door de hd-resolutie oogt het beeld redelijk scherp, al zie je wel verschil met toestellen die een full-hd-scherm hebben. Het scherm ziet er verder prima uit en heeft een inkeping voor de selfiecamera. Een aandachtspunt is dat de Moto G9 Play een grote smartphone is die niet in alle strakke broekzakken past. Met 200 gram is hij ook zwaarder dan de gemiddelde telefoon, wat deels te verklaren is door de grote accu.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Hardware

De specificaties van de Moto G9 Play zijn lekker compleet. Het toestel heeft voldoende werkgeheugen (4 GB) om snel te wisselen tussen recente apps en het werkgeheugen is met 64 GB ook groot genoeg. Mobiel betalen in winkels is mogelijk dankzij de nfc-chip en er is ook ondersteuning voor wifi 802.11ac (wifi 5) op zowel de 2,4 als de 5 GHz-frequenties.

De Moto G9 Play draait op een Snapdragon 662-processor en die doet zijn werk naar behoren. Populaire apps zijn vlot in gebruik, al merk ik wel duidelijk dat het toestel niet de snelste is. Het opstarten van apps duurt wat langer en bij uiteenlopende acties zijn kleine vertragingen zichtbaar. Het hoort erbij in deze prijsklasse en is nu niet heel storend. De grote vraag is hoe snel de Moto G9 Play nog is na twee of drie jaar gebruik, als het geheugen bijna vol zit met jouw gegevens.

©PXimport

Accuduur

Positiever ben ik over de accuduur. Dankzij het energiezuinige scherm en de grote 5000 mAh-batterij zingt de smartphone het anderhalf tot twee dagen uit op een acculading. Dat is langer dan gebruikelijk. Motorola levert een 20 Watt usb-c-stekker mee en dat is ook iets krachtiger dan gangbaar voor dit type toestel. Omdat de accu zo groot is, duurt het wel een paar uur voordat hij weer vol is.

©PXimport

Camera's

De Moto G9 Play heeft drie camera’s op de achterkant, maar dat klinkt indrukwekkender dan de praktijk uitwijst. Naast de primaire 48 megapixel camera gaat het namelijk om een dieptesensor (die alleen de achtergrond vervaagt) en een 2 megapixel macrocamera. Die schiet foto’s van heel dichtbij, maar doet dat op onrealistische wijze en in een dusdanig lage resolutie dat je de foto’s alleen kunt gebruiken voor social media. Met de primaire camera kun je aardige plaatjes schieten zolang er genoeg (dag)licht is. Verwacht echter geen wonderen: de Moto G9 Play presteert niet beter dan concurrerende smartphones.

©PXimport

Software

Motorola levert de Moto G9 Play met Android 10 en past de software nauwelijks aan. Dat vind ik fijn omdat stock-Android lekker werkt en ik geen behoefte heb aan visuele veranderingen of extra apps. Fijn is dat je het toestel kunt personaliseren qua kleuren, gebaren en snelle acties.

Het updatebeleid van Motorola is helaas matig. Dat schrijf ik al jaren en ik ben benieuwd of er ooit verandering in gaat komen. De Moto G9 Play krijgt alleen een update naar Android 11, dat bijna gelijktijdig met de smartphone uitkwam. De update voelt daarom als niet meer dan logisch. Concurrerende smartphones ontvangen in 2021 ook Android 12. Motorola belooft beveiligingsupdates tot de zomer van 2022, dus twee jaar. Dat is gemiddeld tot iets ondergemiddeld, want sommige merken garanderen drie jaar updates.

©PXimport

Conclusie: Motorola Moto G9 Play kopen?

De Motorola Moto G9 Play is een betaalbare smartphone met een prima scherm, complete specificaties en een lange accuduur. De software is gebruiksvriendelijk, maar Motorola’s updatebeleid kan niet tippen aan de meeste concurrenten. Goed om te weten is dat het toestel wat langzaam aanvoelt. Wil je zo’n 170 euro uitgeven aan een nieuwe smartphone, dan is de Moto G9 Play het overwegen waard. Kun en wil je wat meer uitgeven, dan zou ik dat doen omdat smartphones vanaf 199 euro op alle punten beter zijn. Motorola’s Moto G9 Power heeft meer opslaggeheugen en een nog langere accuduur, de Samsung Galaxy M21 heeft een mooier scherm en krijgt langer updates en de Poco X3 NFC is aanzienlijk sneller en heeft een prachtig display.

Goed
Conclusie

**Adviesprijs** € 170,- **Kleuren** Blauw en groen **OS** Android 10 **Scherm** 6,5 inch lcd (1600 x 720, 60 Hz) **Processor** 2 GHz octacore (Snapdragon 662) **RAM** 4GB **Opslag** 64GB (uitbreidbaar) **Batterij** 5.000 mAh **Camera** 48, 2 en 2 megapixel (achter), 8 megapixel (voor) **Connectiviteit** 4G (LTE), Bluetooth 5.0, wifi, gps, **Formaat** 16,5 x 7,6 x 0,92 cm **Gewicht** 200 gram **Overig** Hoofdtelefoonpoort, spatwaterdicht **Website** [www.motorola.com/nl](https://www.motorola.com/nl/smartphones-moto-g-play-gen-9/p)

Plus- en minpunten
  • Accuduur
  • Snellader meegeleverd
  • Complete specificaties
  • Voelt wat langzaam aan
  • Updatebeleid
  • Formaat is een aandachtspunt
▼ Volgende artikel
Column: Overwatch 2 heeft juist nu een PvE-modus nodig
© Blizzard
Huis

Column: Overwatch 2 heeft juist nu een PvE-modus nodig

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Watch on YouTube

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

▼ Volgende artikel
We geven Mario Tennis Fever weg voor de Switch 2
Huis

We geven Mario Tennis Fever weg voor de Switch 2

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.

Watch on YouTube