De Motorola Moto G9 Play is een scherp geprijsde smartphone met - op papier - prima specificaties. Maar is hij je geld waard? Motorola biedt immers ook vergelijkbaar geprijsde modellen aan en ondervindt ook concurrentie van merken als Xiaomi, Oppo en Samsung. In deze Motorola Moto G9 Play review lees je of het toestel een aanrader is.

Motorola verkoopt de Moto G9 Play in de kleuren blauw en groen voor zo’n 169 euro. Ik testte de groene variant.

Ontwerp en scherm

De smartphone is gemaakt van plastic en dat voel je met name aan de achterkant. Die komt wat goedkoop over, ook omdat hij vingerafdrukken en stof aantrekt. Een matte afwerking had mijn voorkeur gehad. Motorola verdient overigens een complimentje door een (eenvoudig) transparant hoesje mee te leveren – dat is in deze prijsklasse niet gebruikelijk. De Moto G9 Play heeft een usb-c-poort, een hoofdtelefoonaansluiting en prima luidspreker. Achterop is een vingerafdrukscanner geplaatst en die werkt naar behoren en snel genoeg.

©PXimport

Het scherm meet 6,5 inch en is daarom lastig met één hand te bedienen. Door de hd-resolutie oogt het beeld redelijk scherp, al zie je wel verschil met toestellen die een full-hd-scherm hebben. Het scherm ziet er verder prima uit en heeft een inkeping voor de selfiecamera. Een aandachtspunt is dat de Moto G9 Play een grote smartphone is die niet in alle strakke broekzakken past. Met 200 gram is hij ook zwaarder dan de gemiddelde telefoon, wat deels te verklaren is door de grote accu.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Hardware

De specificaties van de Moto G9 Play zijn lekker compleet. Het toestel heeft voldoende werkgeheugen (4 GB) om snel te wisselen tussen recente apps en het werkgeheugen is met 64 GB ook groot genoeg. Mobiel betalen in winkels is mogelijk dankzij de nfc-chip en er is ook ondersteuning voor wifi 802.11ac (wifi 5) op zowel de 2,4 als de 5 GHz-frequenties.

De Moto G9 Play draait op een Snapdragon 662-processor en die doet zijn werk naar behoren. Populaire apps zijn vlot in gebruik, al merk ik wel duidelijk dat het toestel niet de snelste is. Het opstarten van apps duurt wat langer en bij uiteenlopende acties zijn kleine vertragingen zichtbaar. Het hoort erbij in deze prijsklasse en is nu niet heel storend. De grote vraag is hoe snel de Moto G9 Play nog is na twee of drie jaar gebruik, als het geheugen bijna vol zit met jouw gegevens.

©PXimport

Accuduur

Positiever ben ik over de accuduur. Dankzij het energiezuinige scherm en de grote 5000 mAh-batterij zingt de smartphone het anderhalf tot twee dagen uit op een acculading. Dat is langer dan gebruikelijk. Motorola levert een 20 Watt usb-c-stekker mee en dat is ook iets krachtiger dan gangbaar voor dit type toestel. Omdat de accu zo groot is, duurt het wel een paar uur voordat hij weer vol is.

©PXimport

Camera's

De Moto G9 Play heeft drie camera’s op de achterkant, maar dat klinkt indrukwekkender dan de praktijk uitwijst. Naast de primaire 48 megapixel camera gaat het namelijk om een dieptesensor (die alleen de achtergrond vervaagt) en een 2 megapixel macrocamera. Die schiet foto’s van heel dichtbij, maar doet dat op onrealistische wijze en in een dusdanig lage resolutie dat je de foto’s alleen kunt gebruiken voor social media. Met de primaire camera kun je aardige plaatjes schieten zolang er genoeg (dag)licht is. Verwacht echter geen wonderen: de Moto G9 Play presteert niet beter dan concurrerende smartphones.

©PXimport

Software

Motorola levert de Moto G9 Play met Android 10 en past de software nauwelijks aan. Dat vind ik fijn omdat stock-Android lekker werkt en ik geen behoefte heb aan visuele veranderingen of extra apps. Fijn is dat je het toestel kunt personaliseren qua kleuren, gebaren en snelle acties.

Het updatebeleid van Motorola is helaas matig. Dat schrijf ik al jaren en ik ben benieuwd of er ooit verandering in gaat komen. De Moto G9 Play krijgt alleen een update naar Android 11, dat bijna gelijktijdig met de smartphone uitkwam. De update voelt daarom als niet meer dan logisch. Concurrerende smartphones ontvangen in 2021 ook Android 12. Motorola belooft beveiligingsupdates tot de zomer van 2022, dus twee jaar. Dat is gemiddeld tot iets ondergemiddeld, want sommige merken garanderen drie jaar updates.

©PXimport

Conclusie: Motorola Moto G9 Play kopen?

De Motorola Moto G9 Play is een betaalbare smartphone met een prima scherm, complete specificaties en een lange accuduur. De software is gebruiksvriendelijk, maar Motorola’s updatebeleid kan niet tippen aan de meeste concurrenten. Goed om te weten is dat het toestel wat langzaam aanvoelt. Wil je zo’n 170 euro uitgeven aan een nieuwe smartphone, dan is de Moto G9 Play het overwegen waard. Kun en wil je wat meer uitgeven, dan zou ik dat doen omdat smartphones vanaf 199 euro op alle punten beter zijn. Motorola’s Moto G9 Power heeft meer opslaggeheugen en een nog langere accuduur, de Samsung Galaxy M21 heeft een mooier scherm en krijgt langer updates en de Poco X3 NFC is aanzienlijk sneller en heeft een prachtig display.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.