De Motorola Moto G9 Play is een scherp geprijsde smartphone met - op papier - prima specificaties. Maar is hij je geld waard? Motorola biedt immers ook vergelijkbaar geprijsde modellen aan en ondervindt ook concurrentie van merken als Xiaomi, Oppo en Samsung. In deze Motorola Moto G9 Play review lees je of het toestel een aanrader is.

Motorola verkoopt de Moto G9 Play in de kleuren blauw en groen voor zo’n 169 euro. Ik testte de groene variant.

Ontwerp en scherm

De smartphone is gemaakt van plastic en dat voel je met name aan de achterkant. Die komt wat goedkoop over, ook omdat hij vingerafdrukken en stof aantrekt. Een matte afwerking had mijn voorkeur gehad. Motorola verdient overigens een complimentje door een (eenvoudig) transparant hoesje mee te leveren – dat is in deze prijsklasse niet gebruikelijk. De Moto G9 Play heeft een usb-c-poort, een hoofdtelefoonaansluiting en prima luidspreker. Achterop is een vingerafdrukscanner geplaatst en die werkt naar behoren en snel genoeg.

©PXimport

Het scherm meet 6,5 inch en is daarom lastig met één hand te bedienen. Door de hd-resolutie oogt het beeld redelijk scherp, al zie je wel verschil met toestellen die een full-hd-scherm hebben. Het scherm ziet er verder prima uit en heeft een inkeping voor de selfiecamera. Een aandachtspunt is dat de Moto G9 Play een grote smartphone is die niet in alle strakke broekzakken past. Met 200 gram is hij ook zwaarder dan de gemiddelde telefoon, wat deels te verklaren is door de grote accu.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Hardware

De specificaties van de Moto G9 Play zijn lekker compleet. Het toestel heeft voldoende werkgeheugen (4 GB) om snel te wisselen tussen recente apps en het werkgeheugen is met 64 GB ook groot genoeg. Mobiel betalen in winkels is mogelijk dankzij de nfc-chip en er is ook ondersteuning voor wifi 802.11ac (wifi 5) op zowel de 2,4 als de 5 GHz-frequenties.

De Moto G9 Play draait op een Snapdragon 662-processor en die doet zijn werk naar behoren. Populaire apps zijn vlot in gebruik, al merk ik wel duidelijk dat het toestel niet de snelste is. Het opstarten van apps duurt wat langer en bij uiteenlopende acties zijn kleine vertragingen zichtbaar. Het hoort erbij in deze prijsklasse en is nu niet heel storend. De grote vraag is hoe snel de Moto G9 Play nog is na twee of drie jaar gebruik, als het geheugen bijna vol zit met jouw gegevens.

©PXimport

Accuduur

Positiever ben ik over de accuduur. Dankzij het energiezuinige scherm en de grote 5000 mAh-batterij zingt de smartphone het anderhalf tot twee dagen uit op een acculading. Dat is langer dan gebruikelijk. Motorola levert een 20 Watt usb-c-stekker mee en dat is ook iets krachtiger dan gangbaar voor dit type toestel. Omdat de accu zo groot is, duurt het wel een paar uur voordat hij weer vol is.

©PXimport

Camera's

De Moto G9 Play heeft drie camera’s op de achterkant, maar dat klinkt indrukwekkender dan de praktijk uitwijst. Naast de primaire 48 megapixel camera gaat het namelijk om een dieptesensor (die alleen de achtergrond vervaagt) en een 2 megapixel macrocamera. Die schiet foto’s van heel dichtbij, maar doet dat op onrealistische wijze en in een dusdanig lage resolutie dat je de foto’s alleen kunt gebruiken voor social media. Met de primaire camera kun je aardige plaatjes schieten zolang er genoeg (dag)licht is. Verwacht echter geen wonderen: de Moto G9 Play presteert niet beter dan concurrerende smartphones.

©PXimport

Software

Motorola levert de Moto G9 Play met Android 10 en past de software nauwelijks aan. Dat vind ik fijn omdat stock-Android lekker werkt en ik geen behoefte heb aan visuele veranderingen of extra apps. Fijn is dat je het toestel kunt personaliseren qua kleuren, gebaren en snelle acties.

Het updatebeleid van Motorola is helaas matig. Dat schrijf ik al jaren en ik ben benieuwd of er ooit verandering in gaat komen. De Moto G9 Play krijgt alleen een update naar Android 11, dat bijna gelijktijdig met de smartphone uitkwam. De update voelt daarom als niet meer dan logisch. Concurrerende smartphones ontvangen in 2021 ook Android 12. Motorola belooft beveiligingsupdates tot de zomer van 2022, dus twee jaar. Dat is gemiddeld tot iets ondergemiddeld, want sommige merken garanderen drie jaar updates.

©PXimport

Conclusie: Motorola Moto G9 Play kopen?

De Motorola Moto G9 Play is een betaalbare smartphone met een prima scherm, complete specificaties en een lange accuduur. De software is gebruiksvriendelijk, maar Motorola’s updatebeleid kan niet tippen aan de meeste concurrenten. Goed om te weten is dat het toestel wat langzaam aanvoelt. Wil je zo’n 170 euro uitgeven aan een nieuwe smartphone, dan is de Moto G9 Play het overwegen waard. Kun en wil je wat meer uitgeven, dan zou ik dat doen omdat smartphones vanaf 199 euro op alle punten beter zijn. Motorola’s Moto G9 Power heeft meer opslaggeheugen en een nog langere accuduur, de Samsung Galaxy M21 heeft een mooier scherm en krijgt langer updates en de Poco X3 NFC is aanzienlijk sneller en heeft een prachtig display.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.