Huawei presenteerde de Mate 30 Pro in september, maar verkoopt de smartphone pas sinds kort in Nederland. Omdat Huawei gebukt gaat onder een Amerikaans handelsverbod, mag de Chinese fabrikant geen zaken doen met Google en komt de Mate 30 Pro zonder Google-certificering. In deze Huawei Mate 30 Pro review leggen we uit wat je hiervan merkt en waarom je de telefoon beter kunt negeren.

In september reisde ik voor Computer!Totaal af naar München, waar Huawei op een groots evenement de Mate 30 Pro aankondigde. Iedereen wist toen al dat de smartphone niet door Google gecertificeerd was, maar verder leefden er vooral vragen. Zou het handelsverbod nog gelden als de Mate 30 Pro de winkels bereikt, hoeveel en welke apps staan er in Huawei’s AppGallery-winkel en hoe zou de fabrikant zijn nieuwste premium smartphone aanprijzen bij het grote publiek? Ik deed in München een eerste indruk op en kwam tot de conclusie dat de Mate 30 Pro vanwege zijn gebrekkige software absoluut geen aanrader was.

©PXimport

Mate 30 Pro nu te koop: dit valt er op

Bijna een half jaar na de geruchtmakende presentatie (het woord ‘Google’ viel pas helemaal op het einde) vallen er drie dingen op. Het handelsverbod geldt nog steeds, waardoor Huawei de Mate 30 Pro nog steeds niet kan laten certificeren door Google. De software is op dit vlak dus niet veranderd. Dan Huawei’s AppGallery, de eigen appwinkel als alternatief voor de Play Store. Bij de aankondiging van de Mate 30 Pro was het aantal populaire apps in de AppGallery op één hand te tellen. Daar zou verandering in komen, aldus de fabrikant. De afgelopen maanden hebben we hier eigenlijk niets meer over gehoord. Hoe staat de appwinkel ervoor?

Tot slot is Huawei’s verkoopstrategie van de Mate 30 Pro heel anders dan met vorige topsmartphones. Waar de Mate 20- en P30-series snel en op grote schaal in heel Europa beschikbaar kwamen, is de Mate 30 Pro langzaamaan en op kleine schaal in een beperkt aantal Europese landen uitgebracht. Huawei verkoopt de smartphone hier na lang wachten zonder noemenswaardige marketing en slechts in één winkel. In België is het niet veel anders. Het lijkt wel alsof Huawei de Mate 30 Pro niet wíl verkopen.

Maar wij als Computer!Totaal zijn natuurlijk hartstikke benieuwd hoe een (Huawei)-smartphone zonder Google-certificering bevalt, en gelukkig wilde Huawei een Mate 30 Pro uitlenen. De afgelopen weken kon ik die uitgebreid aan de hand voelen.

©PXimport

Huawei Mate 30 Pro installeren

Om bij het begin te beginnen: het instellen van de Mate 30 Pro verloopt al anders, want inloggen met je Google-account zit er niet in. Eenvoudig je contacten, sms’jes, recente oproepen, apps en wachtwoorden kopiëren is dus niet mogelijk. Huawei biedt alternatieve opties via ‘gegevens van een ander apparaat verplaatsen’ en ‘herstellen vanuit Huawei Cloud back-up’. Die eerste werkt prima vanaf Android, maar kan niet tippen aan Google’s oplossing. De Huawei Cloud back-up-functie is bedoeld voor wie al een Huawei-telefoon gebruikt en gaat via PhoneClone. Interessant daaraan is dat je zo de meeste Android-apps kan overzetten. Later zal echter blijken dat niet alle apps zich laten overzetten, en de apps die dit wel doen, kun je niet automatisch of helemaal niet updaten. Dat schiet dus niet op.

©PXimport

Aan het einde van de installatie vraagt Huawei je met klem in te loggen met je Huawei ID of zo’n account aan te maken. Met dit account kun je de telefoon terugvinden als je hem kwijt bent, maar bijvoorbeeld ook gegevens opslaan in Huawei’s cloudomgeving. Belangrijker is dat je een Huawei ID nodig hebt om gebruik te kunnen maken van de AppGallery-appwinkel.

Na de installatie toont de Mate 30 Pro een startscherm met allemaal apps. En die zijn allemaal van Huawei. Google-apps ontbreken; een vreemd gezicht voor iemand die al jaren voortdurend Android-smartphones test. Google is ook afwezig in het instellingenmenu van de Mate 30 Pro.

Geen Google-apps

Voor iemand die al jaren fervent gebruiker is van veel Google-software, is het erg wennen. Gmail kan ik gebruiken via Huawei’s mailapp, maar voor andere Google-apps heeft de fabrikant (nog) geen oplossing. Hoe krijg ik toegang tot Google Foto’s, dat mijn complete foto- en videogalerij bevat? De Google Assistent? Google Maps? YouTube? De Home-app, om mijn domotica te bedienen? Het zijn vraagstukken waar Huawei-ontwikkelaars zich ongetwijfeld al maanden mee bezighouden.

Op dit moment kan ik Maps gebruiken via de website, maar zonder goedwerkende navigatie. YouTube-filmpjes kijken via de website werkt maar werpt me gevoelsmatig twaalf jaar terug in de tijd. En omdat ik al mijn contacten in Google Contacten heb opgeslagen, toont mijn Mate 30 Pro een leeg adresboek. Eerst maar eens uitzoeken hoe ik die contacten importeer. Weer zo’n devaju naar jaren geleden. De Google Play Store ontbreekt ook. Vanuit deze appwinkel installeer je normaal alle apps en games op je toestel, maar die vlieger gaat nu dus niet op.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

'Installeer apps niet als apk'

Een mogelijke oplossing is de Google-apps en de Play Store installeren als apk-bestand. Maar doe dat niet, waarschuwen zowel Google als Huawei op sociale media en hun websites. Google-apps zijn niet bedoeld om te werken op een smartphone zonder Google-certificering, is te lezen in een verklaring. Bovendien weet je met een apk-bestand nooit wat je in huis haalt. Een app, van Google of een andere ontwikkelaar, kan er legitiem uitzien maar onderhuids een virus bevatten. Houd je telefoon veilig door apps en games alleen te installeren via de AppGallery-appwinkel, zegt Huawei. Dat moet ook wel, want Netflix werkt helemaal niet via de website. Zou ‘ie in de AppGallery-winkel staan?

©PXimport

AppGallery-winkel is een zooitje

Tijd om die appwinkel, ik noemde ‘m al eerder, in te duiken. Wat direct opvalt is de overvloed aan dubieuze apps die iets, maakt niet uit wat, met WhatsApp te maken hebben. Ik vraag me af waarom deze apps in deze appwinkel zijn toegelaten, waarom Huawei ze uitlicht als ‘nieuwe leuke apps’ en waarom de echte WhatsApp-app er niet in staat. Als ik zoek naar WhatsApp, raadt de AppGallery me een link aan naar de WhatsApp-site. Vanaf daar kan ik de app als apk-bestand installeren. Maar huh, dat is volgens datzelfde Huawei toch eigenlijk niet de bedoeling? Goed, WhatsApp werkt naar behoren. De app wordt echter niet automatisch geüpdatet, daarvoor moet ik weer naar de website. Voor Facebook geldt hetzelfde. Google-apps staan helemaal niet in de appwinkel. En Netflix? Nee, ook niet.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Na wat bladeren en zoeken in de AppGallery kom ik tot de conclusie dat de appwinkel vrijwel al mijn apps mist. Van 1Password en Spotify tot de NS Reisplanner en de bank-apps van alle grote banken: ik heb ze niet kunnen vinden.

Apps kunnen je locatie niet bepalen

Wel aanwezig: Aliexpress, TikTok, Todoist, Microsoft Office en vooral veel, heel veel onbekende apps en games. Ik installeer een paar bekende apps waar Huawei reclame voor maakte tijdens een recente mediasessie, namelijk Buienalarm, 9292, Albert Heijn, Booking.com en Maps.me. Tot mijn grote verbazing kan geen van deze apps mijn locatie bepalen. Heel onhandig als je het lokale weer wil weten, een route wil plannen of een AH-winkel of hotel in de buurt zoekt. Ik leg het euvel voor aan Huawei, dat de volgende reactie geeft;

“De reden dat locatiebepaling binnen apps op een HMS (Huawei Mobile Service) telefoon op dit moment niet werkt is omdat deze apps gebruik maken van de GPS locatiebepaling, gedeeld via GMS (Google Mobile Service). HMS toestellen mogen deze services niet ondersteunen en daarom kan dit soort informatie dus niet geladen worden in de genoemde apps. Dit kan zodra de apps HMS geschikt worden gemaakt. Hiermee is Huawei momenteel druk in de weer met verscheidene partijen.”

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Lang verhaal kort: de AppGallery staat vol onbekende apps, de meeste populaire apps ontbreken en de paar nuttige apps die je er vindt, werken nog niet goed. Er is geen officiële manier om Google-apps op de Mate 30 Pro te installeren en de webversies zijn gebruiksonvriendelijk.

Updatebeleid

De Mate 30 Pro gebruikt de open versie van Android 10 met daaroverheen de EMUI 10-schil van Huawei. Los van de app-perikelen en het gebrek aan een Google-certificatie, werkt de software prima. Huawei zegt dat het toegang heeft en houdt tot beveiligingsupdates, om de smartphone zo up-to-date te houden. De praktijk moet uitwijzen of dat gaat lukken. Later dit jaar komt Android 11 uit. Google stelt de update bij zijn release beschikbaar aan gecertificeerde fabrikanten en daar hoort Huawei dus niet bij. Het bedrijf krijgt pas later, via het AOSP-programma, toegang tot Android 11. Het ligt daarom in de lijn der verwachting dat de Mate 30 Pro later dan de concurrentie een Android 11-update krijgt.

De incomplete software en daaruit voortkomende matige gebruikservaring weerhoudt me ervan de Huawei Mate 30 Pro aan te raden en dat is jammer. De Mate 30 Pro zelf is namelijk een uitstekende smartphone.

©PXimport

Huawei Mate 30 Pro review als smartphone

Het glazen ontwerp komt luxe en degelijk over, het grote oled-scherm ziet er piekfijn uit en de flinke accu gaat moeiteloos een lange dag mee. Ook prettig zijn het razendsnelle opladen via de usb-c-aansluiting of draadloos oplaadstation, de krachtige processor en de veelzijdige driedubbele camera op de achterkant. Met de primaire camera maak je overdag en in het donker mooie foto’s. De groothoeklens schiet wijde beelden en er is een telelens aanwezig om te zoomen met relatief weinig kwaliteitsverlies. De Mate 30 Pro imponeert ook met zijn geavanceerde en goedwerkende 3D-gezichtsbeveiliging, een techniek die je misschien kent van de iPhone X en nieuwer.

©PXimport

De Mate 30 Pro is niet perfect

Perfect is de telefoon echter niet. Een 3,5mm-hoofdtelefoonaansluiting ontbreekt, het interne opslaggeheugen kun je alleen uitbreiden met een afwijkend NM-kaartje en Huawei is naar mijn mening doorgeschoten bij de kromming van de schermranden. Het zogeheten waterval-display is volgens de fabrikant één van de pluspunten van het toestel omdat de schermranden grotendeels doorlopen over de verticale zijkanten van de behuizing. En ja, dat ziet er heel gaaf uit. In de praktijk betekent deze ontwerpkeuze dat licht irritant reflecteert op deze randen, je de smartphone minder prettig kunt vasthouden en er geen fysieke volumeknoppen aanwezig zijn. Daar was geen ruimte voor. Je regelt het volume door tweemaal op een zijkant te drukken en daarna omhoog of omlaag te vegen. Ook na twee weken gebruik blijf ik deze methode minder gebruiksvriendelijk vinden dan het indrukken van fysieke knoppen, die je op de tast kunt vinden en gebruiken.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Conclusie: Huawei Mate 30 Pro kopen?

Als je deze review (grotendeels) gelezen hebt, weet je dat ik de Huawei Mate 30 Pro bijna niemand zal aanbevelen. Op de Mate 30 Pro kun je niet – officieel – gebruikmaken van Google-apps, de Huawei AppGallery-appwinkel stelt nog niets voor en de paar apps die je wél op de telefoon kunt gebruiken, werken mogelijk niet eens goed. Tel daar een vaag updatebeleid bij op en je hebt genoeg redenen om de Mate 30 Pro links te laten liggen. Een bittere pil voor Huawei, want het toestel zelf imponeert met zijn ontwerp en specificaties en was met een Google-certificatie daarom wél een (prijzige) aanrader geweest. Nu is de Mate 30 Pro simpelweg alleen interessant voor diehard Huawei-fans en mensen die een smartphone zonder Google-software willen, en dat zijn er maar weinig.

Computer!Totaal heeft Huawei gevraagd of er iets voor de Mate 30 Pro verandert als het handelsverbod zou eindigen, bijvoorbeeld op het gebied van Google-certificering en updatebeleid. Zodra we een reactie hebben, plaatsen we die hier.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.