Is de technologie van Apple volwassen genoeg om in het bedrijfsleven gebruikt te worden? En in hoeverre mag de IT-afdeling een bepalende factor zijn in de aanschaf van technologie?

In een eerder artikel op Infoworld.com noemde mijn collega Galen Gruman Apple zeer interessant voor het bedrijfsleven. Ik wil niet in discussie treden over de mate waarin Apple's technologie klaar is voor bedrijven - ik vertrouw op zijn deskundigheid als het om Apple-technologie gaat.

Maar het telt niet alleen of Apple in staat is IT te plezieren, het gaat er ook om of Apple bereid is zijn zakelijke klanten op een deugdelijke manier te ondersteunen. Gezien Apple's geschiedenis met 'flip-flops' in relatie tot directe support voor zakelijke klanten en zijn haat-liefde verhouding met distributeurs, neigt het antwoord op de vraag of Apple klaar is voor het bedrijfsleven naar een ontkenning.

Maar het is niet alleen Apple. Door de gehele technische zakelijke architectuurlaag heen, zijn leverancierkarakteristieken minstens zo belangrijk als de technologie die ze verkopen.

Ik wil hier wat achtergronden schetsen: In de vroege dagen van de personal computer, die begon met PC-DOS en eindigde bij Windows 98, had Microsoft zakelijk succes op dezelfde manier als Apple dat nu heeft. Er was zeer zeker geen sprake van consumerisatie, maar het was ook zeker geen resultaat van actieve bemoeienis van IT. Nee, pc's kwamen bedrijven binnen als tegenreactie, als een rebels protest tegen IT's gecentraliseerde controle over de computeractiva van een bedrijf.

In deze dagen was de ondersteuning vanuit Microsoft voor enterprise IT zeer beperkt. Maar waarom zou het zich daarover druk maken? Enterprise IT was geen klant - het was de tegenstander.

De omslag bij Microsoft

Dit veranderde met de komst van Windows NT en Microsofts beslissing om ook in het datacenter bepalend te gaan worden. Microsoft kwam er vanzelf achter dat het verantwoordelijkheid moest dragen voor de support, wilde het zijn producten aan enterprise IT kunnen verkopen. Hoe dan ook, Microsoft stopte met het ondersteunen van technologische rebellie en begon zakelijke IT-klanten te ondersteunen, niet alleen met zijn producten, maar met zijn gehele benadering van sales en services.

Van CIO's die ik de laatste tijd heb gesproken, heb ik begrepen dat Apple nog tot een dergelijke conclusie moet komen. Waarschijnlijk omdat het, net als het vroege Microsoft, zijn afnemers in de zakelijke IT nog niet als klanten ziet.

Als dit een wedstrijd is tussen Apple versus Microsoft, dan leidt het eindelijk tot een gemakeerde conclusie over hoe belangrijk het bedrijfsleven voor de leveranciers is. De Microsoft/Apple-situatie is net zo'n stammenstrijd als de Amerikaanse politiek - teveel mensen kiezen eerst een kant en gaan dan pas op zoek naar argumenten.

Laten we onze horizon eens verder verbreden. Enterprise IT leidt of is actief betrokken in de evaluatie van een breed palet aan technologieën - niet alleen in het front-office waar Microsoft en Apple elkaar beconcurreren, maar overal. Zaken als features en functionaliteit - wat een product doet en hoe het dat doet - is slechts een kwart van wat van belang is voor het kiezen van de optimale oplossing voor een bedrijf. Dan blijft er nog driekwart over.

Businessmanagers en eindgebruikers vinden features en functionaliteit belangrijk. Dat geldt ook voor IT, maar IT vindt het ook belangrijk om te zien hoe goed producten in elkaar zitten en op welke platformen zij gebouwd zijn.

De checklist van de IT-afdeling

Als het om een applicatie gaat, wordt in het evaluatieproces gekeken naar de ontwikkelingstools die een leverancier gebruikt en of de onderliggende databases voldoet aan de principes van datanormalisatie en in welke mate het product ondersteuning biedt voor maatwerk.

Als het om een databasemanagementsysteem gaat, zijn eigenschappen als stabiliteit en prestaties zeer belangrijk. Ook wordt gekeken naar of het draait op het standaardbesturingssysteem en naar virtualisatietechnologieen. Daarnaast mogen beheer en security niet buiten beschouwing worden gelaten.

Op dit laatstgenoemd gebied vinden tussen IT en de rest van het bedrijf conflicten plaats omdat businessgebruikers vooral op features letten, terwijl IT iets wil hebben dat het kan ondersteunen, kan beveiligen en integreren met de rest van de applicaties en informatieportfolio's van het bedrijf.

Het simpele feit dat met sommige bedrijven makkelijker is samen te werken dan met de andere en dat bij de ene leverancier meer ondersteuning geboden wordt dan bij de ander, maakt dat bijvoorbeeld IBM hoog wordt aangeslagen, terwijl Oracle het met beduidend mindere rapportcijfers moet doen. Microsoft probeert aan te klampen, terwijl Apple, zoals gezegd, nog niet als volwaardige speler meetelt.

De fatale misser van Dell

Op het gebied van hardware herinneren we ons nog de tijd waarin Dell hun business-support callcenter naar een lageloonland verplaatste, waar slecht voorbereide techneuten klanten in gebrekkig Engels te woord stonden. Dit leidde ertoe dat veel klanten in de armen van concurrenten gedreven werden, ondanks dat de technologie van Dell hier niet onder te lijden had.

Het gemak waarmee zaken gedaan kan worden met een bedrijf is slechts een kant van de medaille. Een andere is de stabiliteit van de leverancier. In de meeste gevallen doet productkwaliteit niet ter zake als de leverancier failliet gaat of het product en de ondersteuning ervan zonder aankondiging stopzet.

Dan is er nog de plek van het product in de markt en het momentum. Zelfs producten die door grote, stabiele leveranciers worden verkocht kunnen marktweesjes worden – dit is zeer onaantrekkelijk voor klanten, ook al is de technologie zelf goed.

Kosten

Het draait voor IT daarnaast om de financiële deal: De prijs van het product, de kosten van ondersteuning en licentievoorwaarden. Het is voor een leverancier die serieus genomen wil worden dodelijk om op elk gewenst moment zijn voorwaarden aan te passen. Ook voorwaarden die niet langer gelden als een bedrijf wordt overgenomen of voorwaarden waarin IT geen of alleen tegen hogere kosten gebruik mag maken van virtualisatie zijn dealbreakers. (Ja, ik heb het weer over Oracle.)

Als je verantwoordelijkheid draagt voor de enterprise IT-architectuur binnen je organisatie, zorg je ervoor dat je bedrijf al deze factoren (features en functionaliteit, interne comptabiliteit, leverancierkarakteristieken en structuur van de overeenkomst) meeneemt in iedere technologische evaluatie.

Dit vormt voor startups een bron van frustratie. Deze jonge technologische spelers kunnen op weinig punten rekenen als IT hun financiële stabiliteit en gewicht in de markt evalueert.

Apple heeft nog een lange weg te gaan

Wat betekent dit voor Apple en Microsoft? Het betekent dat IT altijd verder zal kijken dan features en functionaliteit. Ook is een goede bouwkwaliteit lang niet voldoende om werkelijk mee te gaan tellen.

Het is niet gezegd dat IT aan alle producten dezelfde eisen stelt. Hoewel de kwaliteit van de technische ondersteuning van een leverancier belangrijk is als het gaat om een SAN-oplossing of een CMS-product, is het veel minder belangrijk als het gaat om producten waarbij sprake is van minimale integratie en het vooral om persoonlijke effectiviteit gaat.

Er is geen hard antwoord of een altijd tellende ‘best practice’ die op ieder bedrijf toepasbaar is. Alles draait om de context – jouw context. Maar is dit niet altijd het geval?

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.