Afwassen vindt niemand leuk, maar er zijn vaatwassers waarbij het doen van de vaat net even een stukje minder vervelend is. Om te kijken of de ETNA VWV440ZWA een van die vaatwassers is, heeft het Kieskeurig.nl Testpanel het apparaat een tijdje gebruikt. De testers keken naar het uiterlijk en het resultaat, maar ook naar de speciale functies die in de machine zijn gebouwd en het gebruiksgemak in het algemeen. Of de VWV440ZWA door de ballotagecommissie komt, lees je in dit artikel.

Partnerbijdrage - In samenwerking met ETNA

Uiterlijk en gebruik

Het uiterlijk van de vaatwasser is natuurlijk het eerste dat opvalt als het apparaat wordt geleverd, en alle testers zijn het erover eens: de VWV440ZWA is een prachtige machine. Het testpanel roemt het luxe uiterlijk dat de matte geborsteld zwarte afwerking met zich meebrengt. Door het chique design past de vaatwasser bij het interieur van bijna iedere keuken. Op het gebied van gebruiksgemak waren de meningen ietwat verdeeld: een deel van de testers had liever een wat meer uitgebreide gebruiksaanwijzing gezien, en het menu in het touchscreen had wellicht iets simpeler gekund.

Wat juist wel weer in het voordeel spreekt: de VWV440ZWA is een zeer stille vaatwasser, en door de geluiddempende behuizing hoor je bijna niet dat het apparaat aan staat.

Indeling

Over de indeling van de VWV440ZWA is extra goed nagedacht, en het testpanel heeft dat duidelijk gemerkt. Wat meteen opviel is dat de machine verbazend ruim is, ruimer dan op het eerste oog lijkt. Daardoor heb je sowieso al veel ruimte, maar omdat je ook nog de bovenste lade in hoogte kan verstellen, is er onderin voldoende plek voor grote pannen. Een van de leden van het testpanel probeerde specifiek een aantal wijnglazen in te ruimen, en ook dat ging zonder problemen. Wat het aanpasbare bestekbakje betreft, waren de meningen wat verdeeld. Een deel van de testers vond het een handige functie, terwijl de rest liever had gehad dat het bakje wat makkelijk uit elkaar gehaald kon worden, en dat er wat meer ruimte was voor breder bestek.

Resultaat

Ook over het resultaat is het testpanel meer dan tevreden. Welk programma ook gekozen werd, bij de meeste testers werd de vaat iedere keer weer brandschoon. De verschillende wasprogramma's vielen sowieso al in de smaak. Ook het drogen ging bij de meeste testers goed, en het nadrogen met een theedoek was eigenlijk nooit meer nodig. Een van de testers had wat meer moeite met het drogen bij bepaalde programma's, en met het ecoprogramma  werd de vaat niet altijd helemaal perfect schoon met het bijgeleverde wastablet, maar over het algemeen is het resultaat precies zoals je zou verwachten. Daar komt nog bij dat de VWV440ZWA een zeer zuinige vaatwasser is. Tijdens een normaal programma wordt bovendien relatief weinig energie verbruikt, en dat merk je op de lange termijn in de portemonnee.

Functies

De VWV440ZWA onderscheidt zich van de concurrentie door de vele extra functies die zijn ingebouwd, en het testpanel was van een aantal van die functies zeer onder de indruk. Zo is er bijvoorbeeld de AutoDose-functie. Daarmee hoef je de machine maar één keer per maand bij te vullen met wasgel, en het programma zelf bepaalt hoeveel vaatwasmiddel er per wasbeurt nodig is. Afhankelijk van het programma en de staat van de vaat kan er meer of minder wasmiddel gebruikt worden.

Ook het automatisch openen van de deur als de machine klaar is kon op de goedkeuring van het panel rekenen. Dat gold vooral voor testers die de vaatwasser doorgaans niet meteen uitruimen als het programma klaar is, maar de schone vaat liever nog even laten staan. Ook FanDry, de ventilator in de deur die droge lucht de machine in blaast, werd genoemd. Daarnaast is het het ledlampje dat aangaat wanneer de deur open staat en dat helpt bij het in- en uitruimen van de vaatwasser een handige functie. Ook het kinderslot op het toch al fijne, hoewel zeer aanraakgevoelige touchscreen, vonden de testers een belangrijk punt.

Conclusie

De ETNA VWV440ZWA valt al op vanaf het moment dat het plastic eraf wordt getrokken. De geborsteld zwarte afwerking zorgt voor een chique, luxe uitstraling, en de indeling is lekker ruim, met bovendien nog een verstelbare bovenlade. De VWV440ZWA wast op ieder programma brandschoon, en ook het drogen gaat vlekkeloos. Wat het testpanel vooral kon bekoren, waren functies als het automatische doseren van het vaatwasmiddel en de deur die opengaat als de vaat schoon en droog is. Ook het ledlampje binnenin de machine en het kinderslot op het touchscreen waren functies die erg in de smaak vielen. Tel daar een laag energieverbruik bij op, en je hebt een vaatwasser die door het testpanel wordt gewaardeerd met gemiddeld een 8,7 als eindcijfer. Daarmee is de ETNA VWV440ZWA volgens het Kieskeurig.nl Testpanel een zeer fijn apparaat.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.