Wie op zoekt gaat naar een nieuwe airfryer, kan verdwalen in het enorme woud aan modellen. Om voor jezelf helder te krijgen wat er nu eigenlijk allemaal voor verschillende soorten airfryers zijn, zetten wij de eigenschappen en verschillen op een rijtje.

Voor je verder leest: in dit artikel gaat het over de bakmand en de binnenmand. De bakmand is het mandje waar je je eten in doet. De binnenmand is de grotere bak waar je het bakmandje in vastklikt of vastmaakt voor je de airfryer aanzet.

Soort luchtcirculatie

Een airfryer heeft als pluspunt dat hij sneller opgewarmd is dan een oven en eten dus sneller klaar is. Om optimaal van dit gegeven gebruik te maken, is het slim om even te kijken naar de manier waarop een bepaald model de lucht circuleert. Veel modellen van Philips hebben bijvoorbeeld een speciaal gevormde bodem van de binnenmand waardoor de lucht sneller circuleert dan bij de concurrent en het eten daardoor sneller klaar is.

Ook scheelt het of een airfryer voorzien is van een of meerdere ventilatoren die de warme lucht bewegen in de mand. 

Mand op rails?

Hoe je de airfryer openmaakt en de mand er uithaalt, verschilt van model tot model. Er zijn grofweg twee manieren: je haalt bakmand en binnenmand er samen uit, of de binnenmand staat op een soort rails en je hoeft alleen de bakmand eruit te tillen.

Het eerste type heeft twee kleine nadelen: bakmand en binnenmand samen eruit tillen is zwaarder dan alleen de bakmand. En als je de hete binnenmand samen met de bakmand uit je airfryer haalt, moet je het geheel wel neerzetten op een plek die tegen de hitte van de mand kan. Dus niet op een plastic placemat, maar wel op een onderzetter.

©Fabian Ponce Garcia

Type bakmand

Een mand is een mand zou je denken. Maar dat is niet helemaal waar als het gaat om airfryers. Bij het kiezen van een model is het handig om te kijken naar de mand en dan naar twee zaken om precies te zijn: is de mand aanklikbaar, en is de bodem van gaas of een rooster?

Klikbaar: veel airfryers hebben een bakmand en een binnenmand die je los van elkaar kunt halen. Als het bakmandje vies is, maar de binnenmand niet, dan hoef je maar één van de twee in de vaatwasser te doen (als ze daarvoor geschikt zijn). Andere modellen hebben geen los te halen mand, daarbij moet je dus altijd beide onderdelen samen schoonmaken. Dat kan onhandig zijn.

Dan het materiaal van de bakmand: is de bodem voorzien van een metalen gaas (zoals bij friteuses) of een soort rooster met gaatjes? De gaasmand (ook wel draadmand genoemd) laat circulerende lucht veel beter door en verkort daardoor de baktijd vergelijken met het rooster. Het rooster is ook wat lastiger schoon te maken, doordat de gaatjes kleiner zijn en aangekoekt vet er moeilijker van af gaat. Een voordeel van een rooster is dan weer bij bijvoorbeeld grillen van vlees, dat er meer contact is tussen het hete metaal en het vlees, en je dus wat meer ‘krokante’ plekjes krijgt dan met alleen circulerende lucht.

Manier van bedienen

Vrijwel alle airfryers zijn voorzien van een digitaal display waarop je de tijd en temperatuur kunt zien. Sommige simpele uitvoeringen hebben een draaiknop om deze functies in te stellen. Beide opties hebben voordelen en nadelen.

Het voordeel van een display is dat het heel nauwkeurig is: je ziet exact wat je instelt. Het nadeel van een display is dat het relatief kwetsbaar is en gevoelig is voor bijvoorbeeld vocht. Draaiknoppen zijn robuuster, maar je kunt er niet honderd procent precies de tijd een temperatuur mee instellen, net als bij magnetrons met draaiknoppen voor de tijd. Als je budget het toelaat, is een display een goede keus gezien de nauwkeurigheid.

Ook interessant: Van airfryer-groentje naar airfryer-pro in 9 stappen

Voorgeprogrammeerde standen

Sommige airfryers hebben een simpele bediening: je zet hem op een bepaalde tijdsduur en een temperatuur, en zet hem aan. Veel modellen zijn echter voorzien van standaardprogramma’s voor bijvoorbeeld friet en kip.

Het klinkt magisch, maar in de praktijk betekent het niks anders dan een combinatie van een bepaalde tijd en temperatuur. Iets wat je net zo makkelijk zelf doet. Deze functie kan makkelijk zijn als je net begint met airfryen. Omdat het resultaat toch kan afwijken als je net wat meer of minder in de bakmand doet dan de airfryer denkt, kiezen veel gebruikers ervoor om deze functie niet te gebruiken. Alleen heel exclusieve modellen met ingebouwde weegschaal en thermometer kunnen ‘zelfstandig’ bereidingstijden en dergelijke instellen.

Of er al dan niet bakprogramma’s op je toekomstige airfryer zitten, zal in de meeste gevallen niet doorslaggevend zijn bij de keuze voor een bepaald model.

©Philips

Hoeveelheid bakmanden

Toen airfryers zo’n tien jaar geleden werden gelanceerd, hadden ze allemaal één mand om in te bakken. Ze werden verkocht als vervangers van frituurpannen en dan vooral om friet in te bakken. Tegenwoordig weten we dat je er veel meer mee kunt, denk aan groenten grillen en aan de hand van de accessoires zelfs hele maaltijden bereiden. Die veelzijdige toepassing leidt tot een vrij nieuwe ontwikkeling: airfryers met twee bakmanden.

Ze zijn er inmiddels van meerdere merken, waaronder Ninja en Philips. Het idee is dat je twee verschillende maaltijdcomponenten tegelijkertijd klaar kunt maken in twee bak-units die je onafhankelijk van elkaar instelt.

🔎 Zeker lezen: Waar voor je geld: 5 betaalbare airfryers met een dubbele pan

Kies je voor zo’n type, kijk dan wel of de twee manden te synchroniseren zijn. Dat betekent dat ze allebei op hetzelfde moment klaar zijn, ook al verschilt de baktijd.

Daarnaast moet je kritisch zijn op de inhoud van de mandjes: die moeten allebei groot genoeg zijn om in één keer je volledige maaltijd te kunnen bereiden. Het is niet de bedoeling dat je in de praktijk alsnog beide mandjes vult met hetzelfde eten, dan heb je meer aan een enkele airfryer met veel vermogen en een grote mand.

➡️ Met deze tips aan aandachtspunten ben je goed op de hoogte van wat er wel en niet handig is aan de verschillende soorten airfryers. Succes met shoppen!

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.