Wie op zoekt gaat naar een nieuwe airfryer, kan verdwalen in het enorme woud aan modellen. Om voor jezelf helder te krijgen wat er nu eigenlijk allemaal voor verschillende soorten airfryers zijn, zetten wij de eigenschappen en verschillen op een rijtje.

Voor je verder leest: in dit artikel gaat het over de bakmand en de binnenmand. De bakmand is het mandje waar je je eten in doet. De binnenmand is de grotere bak waar je het bakmandje in vastklikt of vastmaakt voor je de airfryer aanzet.

Soort luchtcirculatie

Een airfryer heeft als pluspunt dat hij sneller opgewarmd is dan een oven en eten dus sneller klaar is. Om optimaal van dit gegeven gebruik te maken, is het slim om even te kijken naar de manier waarop een bepaald model de lucht circuleert. Veel modellen van Philips hebben bijvoorbeeld een speciaal gevormde bodem van de binnenmand waardoor de lucht sneller circuleert dan bij de concurrent en het eten daardoor sneller klaar is.

Ook scheelt het of een airfryer voorzien is van een of meerdere ventilatoren die de warme lucht bewegen in de mand. 

Mand op rails?

Hoe je de airfryer openmaakt en de mand er uithaalt, verschilt van model tot model. Er zijn grofweg twee manieren: je haalt bakmand en binnenmand er samen uit, of de binnenmand staat op een soort rails en je hoeft alleen de bakmand eruit te tillen.

Het eerste type heeft twee kleine nadelen: bakmand en binnenmand samen eruit tillen is zwaarder dan alleen de bakmand. En als je de hete binnenmand samen met de bakmand uit je airfryer haalt, moet je het geheel wel neerzetten op een plek die tegen de hitte van de mand kan. Dus niet op een plastic placemat, maar wel op een onderzetter.

©Fabian Ponce Garcia

Type bakmand

Een mand is een mand zou je denken. Maar dat is niet helemaal waar als het gaat om airfryers. Bij het kiezen van een model is het handig om te kijken naar de mand en dan naar twee zaken om precies te zijn: is de mand aanklikbaar, en is de bodem van gaas of een rooster?

Klikbaar: veel airfryers hebben een bakmand en een binnenmand die je los van elkaar kunt halen. Als het bakmandje vies is, maar de binnenmand niet, dan hoef je maar één van de twee in de vaatwasser te doen (als ze daarvoor geschikt zijn). Andere modellen hebben geen los te halen mand, daarbij moet je dus altijd beide onderdelen samen schoonmaken. Dat kan onhandig zijn.

Dan het materiaal van de bakmand: is de bodem voorzien van een metalen gaas (zoals bij friteuses) of een soort rooster met gaatjes? De gaasmand (ook wel draadmand genoemd) laat circulerende lucht veel beter door en verkort daardoor de baktijd vergelijken met het rooster. Het rooster is ook wat lastiger schoon te maken, doordat de gaatjes kleiner zijn en aangekoekt vet er moeilijker van af gaat. Een voordeel van een rooster is dan weer bij bijvoorbeeld grillen van vlees, dat er meer contact is tussen het hete metaal en het vlees, en je dus wat meer ‘krokante’ plekjes krijgt dan met alleen circulerende lucht.

Manier van bedienen

Vrijwel alle airfryers zijn voorzien van een digitaal display waarop je de tijd en temperatuur kunt zien. Sommige simpele uitvoeringen hebben een draaiknop om deze functies in te stellen. Beide opties hebben voordelen en nadelen.

Het voordeel van een display is dat het heel nauwkeurig is: je ziet exact wat je instelt. Het nadeel van een display is dat het relatief kwetsbaar is en gevoelig is voor bijvoorbeeld vocht. Draaiknoppen zijn robuuster, maar je kunt er niet honderd procent precies de tijd een temperatuur mee instellen, net als bij magnetrons met draaiknoppen voor de tijd. Als je budget het toelaat, is een display een goede keus gezien de nauwkeurigheid.

Ook interessant: Van airfryer-groentje naar airfryer-pro in 9 stappen

Voorgeprogrammeerde standen

Sommige airfryers hebben een simpele bediening: je zet hem op een bepaalde tijdsduur en een temperatuur, en zet hem aan. Veel modellen zijn echter voorzien van standaardprogramma’s voor bijvoorbeeld friet en kip.

Het klinkt magisch, maar in de praktijk betekent het niks anders dan een combinatie van een bepaalde tijd en temperatuur. Iets wat je net zo makkelijk zelf doet. Deze functie kan makkelijk zijn als je net begint met airfryen. Omdat het resultaat toch kan afwijken als je net wat meer of minder in de bakmand doet dan de airfryer denkt, kiezen veel gebruikers ervoor om deze functie niet te gebruiken. Alleen heel exclusieve modellen met ingebouwde weegschaal en thermometer kunnen ‘zelfstandig’ bereidingstijden en dergelijke instellen.

Of er al dan niet bakprogramma’s op je toekomstige airfryer zitten, zal in de meeste gevallen niet doorslaggevend zijn bij de keuze voor een bepaald model.

©Philips

Hoeveelheid bakmanden

Toen airfryers zo’n tien jaar geleden werden gelanceerd, hadden ze allemaal één mand om in te bakken. Ze werden verkocht als vervangers van frituurpannen en dan vooral om friet in te bakken. Tegenwoordig weten we dat je er veel meer mee kunt, denk aan groenten grillen en aan de hand van de accessoires zelfs hele maaltijden bereiden. Die veelzijdige toepassing leidt tot een vrij nieuwe ontwikkeling: airfryers met twee bakmanden.

Ze zijn er inmiddels van meerdere merken, waaronder Ninja en Philips. Het idee is dat je twee verschillende maaltijdcomponenten tegelijkertijd klaar kunt maken in twee bak-units die je onafhankelijk van elkaar instelt.

🔎 Zeker lezen: Waar voor je geld: 5 betaalbare airfryers met een dubbele pan

Kies je voor zo’n type, kijk dan wel of de twee manden te synchroniseren zijn. Dat betekent dat ze allebei op hetzelfde moment klaar zijn, ook al verschilt de baktijd.

Daarnaast moet je kritisch zijn op de inhoud van de mandjes: die moeten allebei groot genoeg zijn om in één keer je volledige maaltijd te kunnen bereiden. Het is niet de bedoeling dat je in de praktijk alsnog beide mandjes vult met hetzelfde eten, dan heb je meer aan een enkele airfryer met veel vermogen en een grote mand.

➡️ Met deze tips aan aandachtspunten ben je goed op de hoogte van wat er wel en niet handig is aan de verschillende soorten airfryers. Succes met shoppen!

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.