Het traditionele idee achter een afzuigkap is simpel: het apparaat voert tijdens het koken geurtjes, vetdeeltjes en kookdampen af, meestal via een afvoerkanaal naar buiten. Maar wat als dat in jouw keuken niet mogelijk is? Een recirculatie-afzuigkap, die lucht filtert en terugvoert, biedt dan uitkomst. Hoe werkt het, en wat zijn de voor- en nadelen?

Lees ook: Vet belangrijk: in 5 stappen een schone afzuigkap

Een huurwoning, een studentenhuis of een appartement: er zijn genoeg woningen waar het op z’n minst onhandig, of zelfs onmogelijk is om een gewone afzuigkap te installeren. Dat komt vooral door het afvoerkanaal dat een directe verbinding naar buiten moet hebben – en dat is lang niet altijd mogelijk. 

Afzuigkap zonder afvoer

Een recirculatie-afzuigkap lost dat probleem op. Op het eerste gezicht ziet het eruit als een doodgewone afzuigkap: een apparaat dat boven je fornuis of elektrische kookplaat hangt. De luchtjes die vrijkomen tijdens het koken worden opgezogen. Maar waar bij een traditionele afzuigkap de lucht uit je woning naar buiten wordt geblazen, is dat bij een afzuigkap zonder afvoer een ander verhaal. 

©Prostock-studio

Hoe werkt een afzuigkap zonder afvoer? 

Omdat de lucht niet meteen kan worden afgevoerd, moet die eerst worden gefilterd. Binnenin de afzuigkap zit een filter dat de vuildeeltjes uit de lucht haalt. De relatief schone, gefilterde lucht wordt daarna weer naar buiten geblazen - gewoon je keuken in. Er zijn drie soorten filters: 

Koolstoffilters

Koolstoffilters zijn de simpelste filters. Ze bestaan uit een laagje koolstofkorrels dat de lucht wel door kan laten, maar vet- en vuildeeltjes opvangt. De vuildeeltjes hechten zich aan het oppervlak van het filter, terwijl de schone lucht weer terug je keuken in wordt geblazen. Koolstoffilters moeten daarom wel elke zes maanden worden vervangen. 

©wertinio

Regenereerbare koolstoffilters

De overtreffende trap zijn regenereerbare koolstoffilters. Die werken in de basis hetzelfde, maar in tegenstelling tot hun wegwerp-evenknieën kun je ze meerdere keren gebruiken. Wanneer ze erg vies zijn, kun je ze in de oven leggen. Opgevangen vet wordt dan als het ware verbrand. Belangrijk: kijk wel in de handleiding van het filter om te kijken op welke temperatuur en hoe lang je dat moet doen! Daarna kun je ze gewoon weer terugplaatsen. Omdat je dat een keer of vijf kunt doen, gaat een regenereerbaar koolstoffilter tot wel drie jaar mee. 

Plasmafilters

De meest geavanceerde optie is het plasmafilter. Plasmafilters filteren niet alleen de lucht, ze zuiveren die zelfs. Niet alleen vuildeeltjes, maar ook geurdeeltjes, pollen en zelfs fijnstof worden uit de lucht gehaald, net als bij een echte luchtreiniger. Goedkoop zijn ze niet, maar als je geluk hebt gaat een plasmafilter tot wel vijftien jaar mee, zonder dat je er omkijken naar hebt. 

Voor- en nadelen van een afzuigkap zonder afvoer

Recirculatie-afzuigkappen hebben een aantal voor- en nadelen ten opzichte van traditionele afzuigkappen. 

Voordelen: 

✅ Het belangrijkste voordeel is dat je geen gat in de muur hoeft te boren voor de afvoer. 

✅ Een afzuigkap zonder afvoer is compacter, omdat er geen ruimte voor de afvoer ingeruimd hoeft te worden. 

✅ Hoewel de filters niet gratis zijn, is een afzuigkap zonder afvoer goedkoper te installeren, omdat er geen afvoerkanaal gerealiseerd hoeft te worden. 

✅ Het is beter voor het milieu, omdat de vetdeeltjes en viezigheid niet de buitenlucht in geblazen worden. 

Nadelen: 

❌ Filters zijn niet perfect: een klein deel van de vet- en vuildeeltjes wordt weer terug je keuken in geblazen. Ook worden niet alle geurtjes volledig weggefilterd, dus je kookkunsten ruik je nog wel een beetje. 

❌ De zuigkracht is gemiddeld genomen ongeveer een kwart minder dan bij traditionele afzuigkappen. 

❌ Op de lange termijn zijn filters duurder dan het laten inbouwen van een afvoer. 

Recirculatie-afzuigkap in de kookplaat

Heb je liever helemaal geen enorme afzuig-unit in je keuken hangen? Dan is een kookplaat met afzuiging de uitkomst. Moderne (veelal inductie-) kookplaten kunnen worden uitgerust met een ingebouwd afzuigsysteem. De kookdampen worden tijdens het koken naar beneden getrokken door afzuiging aan de zijkanten of in het midden van je kookeiland. Zo krijgt de lucht niet eens de tijd om op te stijgen, maar wordt meteen dankzij de krachtige motor weggezogen. 

Het grote voordeel van afzuiging in de kookplaat is dat je geen zichtbare afzuigkap aan je muur hoeft te hangen. Handig in kleinere keukens, of als je het simpelweg niet mooi vindt staan. Ze zijn wel wat duurder dan gewone afzuigkappen, en je beknibbelt wat op de beschikbare ruimte en het aantal kookzones op je kookplaat. Ook heb je speciale keukenkastjes nodig om plaats te maken voor de motor. 

©pridannikov

Conclusie

Een afzuigkap zonder afvoer is een uitkomst voor iedereen die geen traditionele afzuigkap wil of kan ophangen. Een recirculatie-afzuigkap werkt bijna net zo goed als de traditionele kap, maar dan zonder de nadelen die de traditionele manier van lucht afvoeren met zich meebrengen. Of je nu een afzuigkap aan de muur hangt of er een in je kookplaat laat zetten, je bent af van vrijwel alle kookluchtjes, en dat zonder een lelijke afvoer en bijbehorend gat in de muur. 

Providers verleiden je graag met pakketten van 1 Gbit/s of meer, maar de meeste huishoudens benutten die bandbreedte zelden volledig. Of je nu streamt in 4K, fanatiek gamet of veel thuiswerkt, de juiste snelheid kiezen kan je flink wat geld besparen. We leggen uit hoeveel Mbit/s daadwerkelijk vereist is voor een stabiele verbinding zonder onnodige kosten.

Om te bepalen wat je nodig hebt, moet je eerst weten wat je verbruikt. Internetsnelheid wordt uitgedrukt in megabit per seconde, oftewel Mbit/s. Voor simpel surfgedrag, zoals het lezen van nieuwswebsites of het versturen van e-mails, heb je nauwelijks bandbreedte nodig. Vaak is 10 tot 20 Mbit/s in combinatie met een fatsoenlijke router al ruim voldoende. De echte belasting ontstaat pas bij het streamen van video. Diensten als Netflix of Disney+ geven duidelijke richtlijnen: voor een film in Full HD heb je ongeveer 5 Mbit/s nodig, maar wil je in de hoogste 4K-kwaliteit kijken, dan loopt dat al snel op naar 25 Mbit/s per stream. Als je in je eentje woont en vooral streamt, is een instapabonnement van 50 tot 100 Mbit/s dus vaak al meer dan genoeg.

De impact van meerdere gebruikers

De rekensom verandert zodra er meerdere mensen tegelijkertijd van het netwerk gebruikmaken. Je moet de internetverbinding zien als een digitale waterleiding: als iedereen tegelijk de kraan openzet, neemt de druk af. In een gezinssituatie waar de één een film in 4K kijkt, de ander een groot spelbestand downloadt en een derde persoon aan het videobellen is, telt het verbruik al snel op. Voor een gemiddeld gezin van vier personen wordt een snelheid tussen de 100 en 200 Mbit/s aangeraden. Hiermee voorkom je de gevreesde buffer-cirkels tijdens het filmkijken en zorg je dat downloads op de achtergrond de rest van het verkeer niet platleggen.

©Pixel-Shot

Uploadsnelheid bij thuiswerken

Veel consumenten staren zich blind op de downloadsnelheid, oftewel hoe snel je gegevens binnenhaalt. Maar sinds het massale thuiswerken is de uploadsnelheid minstens zo belangrijk geworden. Die bepaalt immers hoe snel jij gegevens naar het internet kan versturen. Tijdens een videogesprek via Teams of Zoom moet jouw beeld en geluid helder bij de collega's aankomen.

Bij traditionele kabelverbindingen is de uploadsnelheid vaak een fractie van de downloadsnelheid. Glasvezel biedt hier een groot voordeel omdat de upload- en downloadsnelheid daar meestal gelijk zijn (symmetrisch). Als je vaak grote bestanden naar de cloud stuurt of veel videobelt, is een abonnement met een hogere uploadsnelheid geen overbodige luxe.

Gigabit-internet vaak overkill

Providers adverteren steeds vaker met snelheden van 1000 Mbit/s (1 Gbit/s) of hoger. Hoewel dat indrukwekkend klinkt, is het voor de gemiddelde consument vaak overkill. Je merkt dat verschil eigenlijk alleen als je zeer regelmatig gigantische bestanden downloadt, zoals updates voor moderne games die soms wel 100 GB groot zijn. Met een gigabit-verbinding is zo'n update in enkele minuten binnen, terwijl je met een 100Mbit/s-verbinding wat langer moet wachten. Voor dagelijks gebruik, inclusief streamen en surfen, merk je in de praktijk weinig verschil tussen 200 Mbit/s en 1000 Mbit/s, omdat de servers van websites en streamingdiensten de snelheid vaak zelf beperken.

Wifi als vertragende factor

Besef tot slot dat de snelheid die je bij je provider inkoopt niet altijd de snelheid is die je op je apparaat haalt. Vaak ligt een trage verbinding niet aan het abonnement, maar aan de wifi-dekking in huis. Een duur abonnement van 1 Gbit/s lost een slecht wifi-signaal op zolder niet op. Voordat je je abonnement upgradet omdat het internet traag aanvoelt, is het verstandig om eerst te controleren of je router op een goede plek staat of dat je wellicht een mesh-netwerk nodig hebt om het signaal te verbeteren. In veel gevallen is investeren in betere wifi-apparatuur effectiever dan betalen voor een hogere snelheid die je draadloos toch niet kunt benutten.

Je document is af, maar je wilt duidelijk maken dat het vertrouwelijk is of dat het een conceptversie betreft of enkel intern mag worden gedeeld. Dat kan eenvoudig met een watermerk. Zo geef je het bestand niet alleen een professionele uitstraling, maar ook een duidelijke bescherming.

Stap 1: Op één pagina

Word biedt uitgebreide mogelijkheden om een watermerk toe te voegen. Je kunt niet alleen het lettertype en de stijl aanpassen, maar ook de lay-out naar wens instellen. Net als kop- en voetteksten verschijnt een watermerk standaard op alle pagina's van een document, behalve op de omslagpagina. Wil je een watermerk slechts op één pagina plaatsen? Klik dan op de gewenste plek in het document. Ga vervolgens in het lintmenu naar het tabblad Ontwerpen en kies in de sectie Pagina-achtergrond de knop Watermerk. Via het pijltje eronder krijg je verschillende lay-outs te zien. Klik met de rechtermuisknop op de gewenste optie en selecteer Invoegen op huidige documentpositie. Het watermerk verschijnt direct in zachtgrijs onder de tekst. Omdat het in een tekstvak staat, kun je het eenvoudig bewerken. Pas de tekst aan, wijzig het lettertype en geef het de gewenste stijl, net zoals bij ieder ander tekstvak.

Stap 2: Op alle pagina's

Wil je een watermerk op alle pagina's van het Word-document? Ga dan naar Ontwerpen / Watermerk / Aangepast watermerk. Er verschijnt een venster met de titel Afgedrukt watermerk. Kies daar de optie Tekstwatermerk (standaard staat Geen watermerk geselecteerd). Vul de gewenste tekst in en bepaal het lettertype en de grootte. Met de optie Semitransparant maak je het watermerk subtieler. Tot slot kies je voor een horizontale of diagonale weergave, klik je op Toepassen en bevestig je met OK.

Stap 3: Afbeeldingswatermerk

In hetzelfde venster kun je ook een afbeeldingswatermerk toevoegen. Vink hiervoor de optie Afbeelding als watermerk aan en klik op Afbeelding selecteren. Je kiest vervolgens een grafisch bestand op de harde schijf of op OneDrive. Ook is het mogelijk om via Bing online naar een afbeelding te zoeken. In dit voorbeeld kiezen we een afbeelding van de harde schijf. Laat de instelling Schaal bij voorkeur op Automatisch staan, zodat de grootte van het watermerk zich aanpast aan de bladspiegel. Met de optie Wassen maak je de afbeelding lichter, zodat de tekst goed leesbaar blijft.