In ons regenachtige kikkerlandje is wateroverlast een veel voorkomend probleem. Als er regelmatig plassen in je tuin staan en de grond vochtig blijft, is het aanleggen van drainage een goede oplossing. Drainage in de tuin aanleggen kun je zelf doen, zodat je de aanlegkosten bespaart.

Dit is de reden waarom je een drainage in de tuin aanlegt (en waar je dat doet)

Voor de tuin is het niet goed als regenwater aan de oppervlakte blijft liggen. Je planten doen het er een stuk minder goed door en de wortels kunnen zelfs gaan rotten. Een drainage helpt de tuin om van het overtollige water af te komen. Je legt een drainagesysteem door je hele tuin of een specifiek deel waar je veel last van overtollig water hebt, zoals bij een terras.

Hoe leg je een drainagesysteem aan?

Als je verzekerd wilt zijn dat je nergens meer wateroverlast hebt, leg je een drainage door de hele tuin aan. Je gebruikt hier drainagebuizen voor. Dat zijn speciale pvc-buizen die bekleed zijn met een synthetische stof of kokos. Doordat de buizen overal gaatjes hebben, loopt het water erin en wordt water zo afgevoerd. De stof om de buizen heen beschermt de gaatjes tegen verstoppingen door de aarde en zand dat er ligt. Hoe diep je de buizen moet plaatsen, hangt af van de hoogte van het grondwaterpeil. Je moet ervoor zorgen dat het grondwaterpeil onder de buizen ligt.

Je maakt sleuven in de grond van 20 centimeter breed. Het best is om de buizen slingerend door de tuin te laten lopen, maar de buizen moeten wel waterpas liggen. De buis zelf plaats je op minimaal 3 cm grind, grove zandkorrels of schelpen. Op de buis leg je hetzelfde materiaal.

Wanneer je tuin direct toegang heeft op een sloot, mag je het water daarin lozen. Maak de uiteindes van de buizen dan wel dicht met kippengaas. Hiermee voorkom je dat er muizen of ratten in de buizen kruipen en een verstopping veroorzaken. Als je geen sloot naast je huis hebt om te lozen, maak je een gesloten systeem waarbij je het water in een bassin laat opvangen.

Hydroblob als drainagesysteem

Een andere manier om een drainage aan te leggen, is door een Hydroblob te gebruiken. Dat zijn grote opvangbakken die je ingraaft in de tuin. Eén bak vangt tot wel 220 liter water op. De bak houdt het water vast tot de grond weer droog is. Zodra de grond weer vocht nodig heeft, laat de bak het water los. Het is een geschikt middel voor drainage in de tuin, rondom paden, afritten en terrassen. Het is een van de makkelijkere manieren om een drainagesysteem in je tuin aan te leggen.

Goten in het terras plaatsen

Om water van je terras kwijt te raken, gebruik je een goot met een afvoerrooster of afvoersleuf. Je graaft eerst het deel uit waar je ze wilt plaatsen. Leg ze in gestabiliseerd zand, 2 tot 5 mm lager dan het terras. Het makkelijkst is om een goot op een geplaatste afvoerbuis te plaatsen. Zo’n buis heeft meestal een uitloop van pvc. Het is prettig als je daar een stankafsluiter of bladvanger op plaatst. De geulen moeten horizontaal liggen en loodrecht zijn. Aan één zijde doe je wat pvc-hardlijm, zodat ze extra goed blijven zitten.

Discreter is een afvoersleuf. Je plaatst deze goten voordat je begint met het aanleggen van je terras. Het brede gedeelte van de sleuf leg je onder de bestrating.

©Batorskaya Larisa

Het terras onder afschot aanleggen

Het is ook mogelijk om de bestrating van het terras onder afschot te leggen. Je legt de tegels in dat geval met een daling van 1 centimeter per meter neer – dit is een afschot van 10 procent – zodat het water van het terras afloopt. Leg je de hele tuin opnieuw aan en ligt je tuin aan een sloot? Leg dan de hele tuin onder afschot aan. Paden leg je gebold aan, zodat het water er makkelijk afloopt.

Professionele hulp nodig in jouw tuin?

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.