ID.nl logo
Roomba Combo j7+ - laat dweilen over aan de pro’s
Huis

Roomba Combo j7+ - laat dweilen over aan de pro’s

De Roomba Combo j7+ is een robotstofzuiger en dweilmachine in één. Dat zijn dus twee vervelende huishoudtaken die je mogelijk niet meer hoeft uit te voeren. Maar kun je de vloeren van je huis wel toevertrouwen aan dit model? We bekijken het in de Roomba Combo j7+-review.

Goed
Conclusie

Laten we vooropstellen dat de Roomba Combo j7+ geen verkeerde robotstofzuiger is. In de basis is dit het eerder gelanceerde j7+-model en dat viel immers goed in de smaak. Die robotstofzuiger biedt veel van dezelfde functies als de s9 aan, maar dan voor een lagere prijs. Maar als dweilmachine valt de Combo goed tegen. Natuurlijk kun je hem inzetten als ondersteuning voor wellicht een dagelijkse dweilbeurt; maar als je echt wil dat alles goed gaat en netjes gebeurt, dan moet je daar zelf voor zorgen. Of je huurt daarvoor gewoon een professional in, dat kan ook voor die prijs.

Plus- en minpunten
  • Slimme robotstofzuiger
  • Veel opties voor minder geld
  • Vermijdt obstakels (en poep)
  • Clean Base
  • Dweilfunctie laat te wensen over
  • Kleine bakken voor water en stof
  • Slaat hoekjes over
  • Borstel wordt sneller vies
  • Duur systeem
  • Ziet minder in het donker

De laatste maanden brengen fabrikanten van robotstofzuigers steeds vaker hybride modellen op de markt: apparaten die geheel zelfstandig kunnen stofzuigen én dweilen tegelijkertijd. En dan levert – afhankelijk van een aantal factoren – tot nu toe een gemengd resultaat op. Over het algemeen zijn dit soort apparaten goed in het stofzuigen, maar minder goed in het dweilen. Dat dweilen kun je beter aan jezelf, een huishoudhulp of een echte autonome dweiler overlaten. Is dat ook het advies dat we gaan geven na drie weken met de Roomba Combo j7+ doorgebracht te hebben?

Lees ook: Wat is de beste robotstofzuiger voor jou?

Roomba j7+ als basis

Voordat we naar het onderdeel Combo kijken (oftewel: de mechanische arm met daaraan de afneembare dweil), kijken we eerst naar de basis van de robotstofzuiger. Dit is namelijk een ietwat opgevoerde Roomba j7. Dit is een uitstekende slimme stofzuiger die veel waar voor zijn geld biedt. In een aantal opzichten is die bijna net zo slim als het duurdere s9-model en zitten de grootste verschillen hem in de zuigkracht en wendbaarheid. De s9 is beter geschikt voor woningen met vloerbedekking of tapijten, terwijl de j7 beter presteert in huizen met harde vloeren.

Net zoals zijn voorganger beschikt de Combo j7+ over PrecisionVision Navigation. Niet alleen detecteert de camera aan boord allerlei verschillende objecten, hij onthoudt hun positie ook. Mettertijd zal de robot daardoor sneller, preciezer en soepeler door je huis bewegen, aangezien hij dan precies weet waar die wel of niet bij kan. Aanvankelijk zal de Combo j7+ een beetje zigzaggend z’n werk doen, maar geef hem wat tijd om je omgeving in kaart te brengen. Die kaart bekijk je in de gratis app, waar je hem ook tevens kunt indelen in kamers (en die kamers een naam geeft).

De Roomba op de Clean Base, voor het opladen en leegzuigen. | Foto: Wesley Akkerman
Stofzuigerzakjes zitten erbij. Maar als die op zijn, moet je nieuwe kopen. | Foto: Wesley Akkerman

Overzichtelijke app

Het systeem wordt geleverd met een uitgebreide en overzichtelijke app, waarmee je een aantal zaken instelt. Zo bepaal je wanneer de stofzuiger schoonmaakt. Bijvoorbeeld wanneer je niet thuis bent (je moet hiervoor je locatiediensten inschakelen) of op basis van een schema. Maar je kunt zo’n taak ook gewoon handmatig starten binnen de app of door op de ronde knop op het apparaat te drukken. Leuk feitje: die knop kun je blokkeren, zodat peuters, kleuters en huisdieren niet per ongeluk of voor de grap de knop indrukken, waardoor ze de robot activeren.

Tot slot behandelen we nog even de + in de naam van de Roomba Combo j7+. Die staat namelijk voor de Clean Base die je erbij krijgt. Als er geen + in de merknaam staat, dan koop je dus een versie zonder die Base (maar wel met thuisbasis voor het opladen) die voor jou de opvangbak van de robot leegzuigt. Dit gebeurt iedere keer wanneer de robot terugkeert (tenzij je dit aanpast binnen de app) en dat levert een lawaai van jewelste op. Desondanks blijft dit een fijne functie, ook al betaal je hier wel de hoofdprijs voor. Je hebt de Clean Base echter niet nodig optimaal gebruik te kunnen maken van dit slimme systeem.

©Wesley Akkerman

De Roomba Combo j7+ laat strepen achter op het tapijt. | Foto: Wesley Akkerman
Het achterklepje zit nu onderop de Roomba, zodat de dweil z'n werk kan doen. | Foto: Wesley Akkerman

Dan komen we aan bij de Combo

Nu we in vogelvlucht nog even de Roomba j7+ doorgenomen hebben, is het tijd om te kijken naar wat de nieuwe versie uniek maakt: dweilen. Eerder dit jaar legden we de Eufy RoboVac X8 Hybrid op de pijnbank en daar kwam uit dat het dweilen meer als een bijzaak gezien wordt. Fijn dat zoiets kan, zodat je niet zelf altijd in de weer hoeft met zo’n ding, maar echt schoonmaken doet het systeem niet. Dus wat gebeurt er dan uiteindelijk: je laat de dweilfunctie links liggen en pakt zelf maar weer dat emmer sop erbij (of niet, natuurlijk, wij veroordelen niemand). Hoe zit dat bij Roomba?

Van de maker van Braava-dweilrobotreeks mag je best wat verwachten, natuurlijk. Maar als je dat doet, dan kom je al gauw van een koude kermis thuis. Laten we positief beginnen. Wanneer je de Roomba Combo j7+ instelt dat die lekker veel water mag gebruiken, dan krijgt die best wat vlekken van de vloer. Ook is het ontzettend fijn dat die een zachte ondergrond herkent en op dat moment het klepje van de dweil omhoog trekt via z’n uitschuifbare armen. Je hoeft je dus nooit zorgen te maken om het idee dat de robotstofzuiger een kleed, tapijt of vloerbedekking nat maakt.

Hier nog een keer van dichtbij: het klepje dat eerst bovenop zat, hangt nu onderop de Rooma. | Foto: Wesley Akkerman
De Roomba ondersteboven, zodat we de borstel kunnen bekijken. | Foto: Wesley Akkerman

Je kunt hem niet alleen laten

Maar daar houden de positieve dingen wel bij op. Want er zijn een hoop zaken die beter kunnen. Zo is het waterreservoir heel klein. Heb je een wat groter huis en stel je de stofzuiger niet op de ecostand in (waarin die minder water verbruikt), dan moet je soms tijdens een schoonmaakbeurt de bak aanvullen. Anders kan die de dweiltaak niet uitvoeren. En dat betekent dat je het apparaat dus niet geheel zelfstandig en alleen het werk voor je uit handen kunt laten nemen. Je moet dan altijd aanwezig zijn om de machine te helpen en dat gaat een beetje het doel voorbij.

Daarnaast vragen we ons sterk af waarom iRobot, het moederbedrijf van Roomba, gekozen heeft voor een systeem met één bak. De delen zijn weliswaar afgesloten, maar allebei niet heel groot. Bovendien is het zo dat de borstel onderop ook nat wordt, waardoor er snel viezigheid en haren tussen en achter blijven plakken. Natuurlijk moet je geregeld een stofzuiger schoonmaken in het kader van onderhoud, maar dit is vragen om problemen. Haren kunnen namelijk echt goed vastzitten. En dan komen we ook nog geregeld strepen tegen op de grond; niet ideaal, dus.

Er zit veel viezigheid achter de borstel, omdat alles nat wordt. | Foto: Wesley Akkerman
En hier nog even goed de dweil in beeld. | Foto: Wesley Akkerman

En in het donker?

Wat ook niet ideaal is: de dweil zelf. Dat is een lapje stof dat de Roomba achter zich aan kan slepen. Die moet je mettertijd schoonmaken, want anders gaan de prestaties verder achteruit. Je hebt dus best wat onderhoud aan het apparaat dat je eigenlijk in huis haalt om geen vervelende taakjes meer te hoeven uitvoeren. Verder vinden we het vervelend dat de Clean Base geen extra waterbak aanbiedt waar de Roomba zijn reservoir mee kan vullen wanneer die leeg is. Dat zou echt al enorm schelen; moet-ie tussendoor opladen? Dan zou die ook meteen het waterniveau kunnen checken.

Tot slot heeft de Roomba Combo j7+ veel van dezelfde nadelen als de reguliere variant. De prijs van 999 euro is behoorlijk hoog, hij slaat soms hoekjes over en hij laat flinke strepen achter op een hoogpolig tapijt. Ook is het zo dat wanneer het net even te donker wordt in huis, dat de robot het moeilijk heeft. Hij kan dat rare fouten maken, meldingen geven of na verloop van tijd midden in de kamer tot stilstand komen. Dan is de accu gewoon leeg. Hij kan immers de Clean Base of het oplaadstation niet meer vinden en dan raakt die gewoonweg buiten adem.

Conclusie: Roomba Combo j7+ kopen?

Laten we vooropstellen dat de Roomba Combo j7+ geen verkeerde robotstofzuiger is. In de basis is dit het eerder gelanceerde j7+-model en dat viel immers goed in de smaak. Die robotstofzuiger biedt veel van dezelfde functies als de s9 aan, maar dan voor een lagere prijs. Maar als dweilmachine valt de Combo goed tegen. Natuurlijk kun je hem inzetten als ondersteuning voor wellicht een dagelijkse dweilbeurt; maar als je echt wil dat alles goed gaat en netjes gebeurt, dan moet je daar zelf voor zorgen. Of je huurt daarvoor gewoon een professional in, dat kan ook voor die prijs.

▼ Volgende artikel
Meta test betaalde abonnementen voor WhatsApp, Facebook en Instagram
© ER | ID.nl
Huis

Meta test betaalde abonnementen voor WhatsApp, Facebook en Instagram

Meta gaat tests uitvoeren met betaalde abonnementen voor WhatsApp, Facebook en Instagram, zo heeft het bedrijf laten weten.

Dat liet Meta weten aan TechCrunch. In ruil voor betaalde abonnementen op bovengenoemde apps krijgen mensen toegang tot extra functies, al zijn die nog niet uit de doeken gedaan. De reguliere versies van de platforms moeten wel gratis beschikbaar blijven.

De precieze opties die mensen die betalen voor WhatsApp, Facebook of Instagram krijgen is niet bekend, maar Meta heeft het over "speciale features en meer controle over hoe men deelt en connecties maakt".

Manus en Vibes

Eén van de dingen die mogelijk onder de abonnementen gaan vallen, is Manus, een AI-agent die pas is aangeschaft door Meta voor ongeveer 2 miljard dollar. Manus moet geïntegreerd worden in Meta-producten, maar ook los beschikbaar komen. Op Instagram wordt er naar verluidt al gewerkt aan een shortcut naar de AI-tool.

Meta wil de abonnementen ook voor andere AI-features testen, zoals het genereren van videocontent in Vibes. Deze AI-videotool is nu nog gratis beschikbaar, maar het is de bedoeling dat extra opties via een abonnement beschikbaar komen.

Op Instagram zou een abonnement gebruikelijks wellicht de mogelijkheid kunnen geven om mensen die men volgt te bekijken die niet terug volgen. Ook zou het mogelijk een optie worden om een Story te bekijken zonder dat de persoon die het heeft geplaatst ziet dat deze door de persoon in kwestie is bekeken.

Meta wil de komende maanden de abonnementen testen, en niets is nog zeker - ook niet eventuele prijzen voor abonnementen. Duidelijk is in ieder geval dat het bedrijf hiermee gaat experimenteren.

Nieuw op ID: het complete plaatje

Misschien valt het je op dat er vanaf nu ook berichten over games, films en series op onze site verschijnen. Dat is een bewuste stap. Wij geloven dat technologie niet stopt bij hardware; het gaat uiteindelijk om wat je ermee beleeft. Daarom combineren we onze expertise in tech nu met het laatste nieuws over entertainment. Dat doen we met de gezichten die mensen kennen van Power Unlimited, dé experts op het gebied van gaming en streaming. Zo helpen we je niet alleen aan de beste tv, smartphone of laptop, maar vertellen we je ook direct wat je erop moet kijken of spelen. Je vindt hier dus voortaan de ideale mix van hardware én content.

▼ Volgende artikel
Je oude Windows-pc als thuisserver: zo zet je Jellyfin en Syncthing op
© ID.nl
Huis

Je oude Windows-pc als thuisserver: zo zet je Jellyfin en Syncthing op

Heb je nog een oudere pc of laptop, dan is het zonde om deze ongebruikt te laten. Je kunt hem namelijk eenvoudig omvormen tot een veelzijdige thuisserver. Wat dacht je van een mediaserver of een synchronisatietool, beide gratis, opensource en beschikbaar voor vrijwel elk platform?

In dit artikel

Je hebt een nieuwe pc gekocht, maar je oude Windows-computer is vaak nog prima bruikbaar. Met gratis servertools maak je er een thuisserver van, bijvoorbeeld voor streamen, een (s)ftp-server, een NAS-omgeving, domotica of het blokkeren van advertenties en trackers. Veel oplossingen draaien direct op Windows. En wil je toch iets met Linux, dan kan dat vaak ook via WAMP, WSL2 of Docker Desktop.

In dit artikel houden we het bewust bij twee gratis opensource-servers die rechtstreeks op Windows draaien: Jellyfin en Syncthing. Je leest hoe je je pc klaarzet met een schone Windows-installatie, een vaste netwerkplek en een vast intern ip-adres. Daarna richt je Jellyfin in als mediaserver met bibliotheken, gebruikers en apps voor tv en telefoon. Ook stel je Syncthing in als 'private cloud' waarmee je bestanden direct tussen je eigen apparaten synchroniseert. Tot slot laten we zien hoe je beide ook op je mobiel gebruikt, eventueel buiten je thuisnetwerk, en welke instellingen helpen om snelheid, opslag en veiligheid in balans te houden.

Lees ook: Nieuwe laptop kopen? Zo kies je een laptop die jaren meegaat

Voorbereiding

Voor je begint, is het verstandig om je (oude) computer goed voor te bereiden met een schoon besturingssysteem. Installeer bij voorkeur Windows 10 of 11 opnieuw. Dit doe je via Instellingen / Systeem / Systeemherstel, waar je PC opnieuw instellen kiest en eventueel Alles verwijderen selecteert.

Update daarna het systeem via Instellingen / Windows Update / Naar updates zoeken en controleer ook of alle drivers up-to-date zijn. Dit kan handmatig door met rechts op de Windows-startknop te klikken, Apparaatbeheer te openen, met rechts op een apparaat te klikken en Stuurprogramma bijwerken te kiezen. Je kunt eventueel tijdelijk de gratis tool Driver Booster (let wel op voor extra software) installeren om snel verouderde drivers te detecteren, al raden we wel aan om ze handmatig te downloaden (van de websites van de fabrikant).

Plaats je pc liefst dicht bij de router of zeker op een plek met een stabiele verbinding, bij voorkeur via een ethernetkabel. Geef je computer ook een vast intern ip-adres, zodat het niet telkens wijzigt. Dit kun je instellen via Instellingen / Netwerk en internet: kies Ethernet (of Wi-Fi, en klik daarna op het juiste netwerk) en klik bij IP-toewijzing op Bewerken, waarna je Handmatig kiest en geschikte waarden invult.

Controleer bovendien of er genoeg opslagruimte beschikbaar is, zeker als je grote mediabestanden wilt bewaren. Schakel ten slotte energiebesparende slaapstanden uit wanneer de server continu actief moet blijven. Open Instellingen / Systeem / Aan/uit en zet alle opties bij Time-outs voor scherm, slaapstand en sluimerstand op Nooit.

Driver Booster: een snelle manier om verouderde drivers op te sporen - maar het downloaden doe je van die drivers doe je bij voorkeur zelf, vanaf de website van de fabrikant.

Jellyfin installeren

We starten met een wat complexere installatie, deze van mediaserver Jellyfin. Hiermee bouw je een Netflix-achtige omgeving voor films, series en muziek. De server biedt vrijwel alle functies van een modern mediacenter, van metadata en transcodering tot streaming met ondersteuning voor meerdere gebruikers, zonder beperkingen of betaalde upgrades. Op https://demo.jellyfin.org kun je een online demo bekijken.

Spreekt dit je aan, dan kun je meteen aan de installatie beginnen. Download de serversoftware via https://jellyfin.org/downloads/windows, klik op AMD64 en haal het bijbehorende exe-bestand op. Installeer het met een dubbelklik. Tijdens de setup kies je bij voorkeur Basic Install (Recommended) om toegangsproblemen bij mappen te vermijden. Bevestig met Next (twee keer) en kies een lege installatie- en datamap. Klik opnieuw op Next (twee keer) en sluit af met Install en daarna Close.

Je kunt de server nu starten via het Windows-startmenu (Jellyfin Tray App) of via het bureaubladpictogram. In het Windows-systeemvak verschijnt dan het bijbehorende pictogram. Klik er met rechts op om de server te starten, te stoppen, te openen of om de logs te bekijken. Plaats hier een vinkje bij Autostart. Je kunt de server ook 'handmatig' openen door in je browser het adres http://localhost:8096 in te voeren.

Een Basic Install is de aanbevolen optie (om machtigingsproblemen te vermijden).

Jellyfin: basisconfiguratie

Bij de eerste keer opstarten verschijnt een instelgids. Vul een korte servernaam in en kies de weergavetaal, bijvoorbeeld Nederlands. Klik op Volgende en maak een beheeraccount aan met een gebruikersnaam en wachtwoord (twee keer). Klik nogmaals op Volgende om je mediabibliotheken te beheren.

Klik op Mediabibliotheek toevoegen, kies het gewenste inhoudstype, zoals Films, Muziek, Series of Homevideo's en foto's, en geef een weergavenaam op. Klik daarna op het plusje bij Mappen en selecteer een of meer mediamappen voor deze bibliotheek. Je kunt ook verwijzen naar gedeelde netwerkmappen via het UNC-pad, zoals \\nas\media.

Bevestig met OK om de bibliotheek aan te maken. Op dezelfde manier kun je vervolgens extra mediabibliotheken toevoegen.

Kies een passend inhoudstype voor je mediabibliotheken.

Jellyfin: bibliotheekinstellingen

Klik nu eerst op het knopje met de drie puntjes bij een toegevoegde bibliotheek. Naast voor de hand liggende opties als Hernoemen en Verwijderen vind je hier onder meer ook Bibliotheek beheren, met instellingen die deels afhangen van het gekozen inhoudstype. Sommige, zoals Voorkeurstaal voor downloads, spreken voor zich, maar een optie als Ingesloten titels boven bestandsnamen verkiezen vraagt wellicht enige toelichting. Deze is namelijk vooral handig als de bestandsnamen van je media de inhoud niet duidelijk weergeven.

Een andere optie is nog Nfo bij Metadata-opslag: activeer deze als je wilt dat Jellyfin de metadata en afbeeldingen opslaat in de mediamappen zelf in plaats van in de programmamap. Bij films kun je bovendien bepalen van welke diensten afbeeldingen mogen worden gedownload en of deze in de mediamappen bewaard moeten blijven. Er zijn verder opties voor het tonen van hoofdstukafbeeldingen en het zogeheten trickplay, wat bijvoorbeeld handig is tijdens het spoelen, maar wel meer rekenkracht vergt.

Afhankelijk van het inhoudstype zijn er best veel opties voor je bibliotheek.

Jellyfin: gebruikersbeheer

Terug in het venster met je bibliotheken klik je op Volgende en stel je de voorkeurstaal (Dutch; Flemish) en regio in (Netherlands of Belgium). In het volgende scherm laat je het vinkje staan bij Externe verbindingen met deze server toestaan als je ook buiten je netwerk toegang wilt tot je mediaserver. Rond af met Voltooien en meld je aan.

Via de knop linksboven kun je diverse instellingen aanpassen. Open Controlepaneel voor allerlei technische informatie over je serverinstallatie. Bij Gebruikers kun je anderen, bijvoorbeeld gezinsleden, toegang geven tot Jellyfin. Klik op de plusknop, vul een naam en wachtwoord in en bepaal tot welke mediabibliotheken de gebruiker toegang heeft. Klik op het knopje met de drie puntjes naast een gebruiker en kies Gebruiker bewerken om de machtigingen nauwkeurig aan te passen. Het tabblad Ouderlijk toezicht is daarbij handig voor kinderen.

Je legt haarfijn vast wat welke gebruikers (niet) mogen doen.

Jellyfin: extra opties

In het menu vind je nog een paar nuttige opties. Bij Afspelen / Transcoderen kun je hardwareversnelling inschakelen als je systeem dit ondersteunt. Onder Afspelen / Streamen kun je een bitsnelheidslimiet instellen om te voorkomen dat apparaten buiten je netwerk je uploadverbinding te zwaar belasten. Bij Geavanceerd / Netwerken staan diverse instellingen voor een optimale netwerkconfiguratie. Je kunt hier het poortnummer aanpassen waarop Jellyfin draait (standaard 8096 voor http en 8920 voor https), https activeren als er een certificaat beschikbaar is en bepalen welke apparaten of netwerken extern toegang krijgen tot je server. Bevestig alle aanpassingen onderaan met Opslaan.

Verder is er het onderdeel Plug-ins, waarmee je Jellyfin eenvoudig uitbreidt. Standaard zijn enkele plug-ins al aanwezig, maar via Alle vind je er nog zo'n dertig, zoals Open Subtitles en LrcLib Lyrics. Doorgaans volstaat het een plug-in te openen en op Installeren te klikken. Na een herstart verschijnt deze bij de geïnstalleerde plug-ins en kun je deze via Instellingen verder configureren.

Jellyfin laat zich handig uitbreiden met meer dan 30 plug-ins.

Jellyfin: client-verbinding

Om je mediabibliotheken via een ander apparaat te benaderen, kun je een browser gebruiken met het adres http://<interne-ip-adres-server>:<serverpoort>, zoals http://192.168.0.138:8096. Open daarna een bibliotheek en kies wat je wilt afspelen. Je kunt dit ook anders doen: op www.jellyfin.org vind je namelijk verschillende client-apps voor smart-tv's, mediaspelers als Google Cast en Apple TV, en desktop- en mobiele apps voor onder meer Android, iOS en iPadOS.

We nemen de Jellyfin-app uit de Android Play Store als voorbeeld. Installeer de app en start deze op. Bevindt jouw Android-toestel zich in hetzelfde netwerk als de Jellyfin-server, tik dan op Server kiezen en selecteer de juiste server. Je kunt natuurlijk ook handmatig het (interne) ip-adres of de hostnaam van de server met de netwerkpoort invoeren.

Na een succesvolle aanmelding heb je toegang tot je gedeelde media. Via het pictogram Afspelen op kun je de inhoud ook streamen naar onder meer een Google Chromecast.

Jellyfin heeft clients voor uiteenlopende platformen (hier: Android).
View post on TikTok

Syncthing: wat en hoe?

Wil je, bijvoorbeeld om privacyredenen, je data liever niet via cloudproviders synchroniseren, dan kun je dat doen binnen je eigen 'private cloud' met Syncthing. Je koppelt bijvoorbeeld je pc, laptop en NAS rechtstreeks via een beveiligde verbinding.

De tool werkt via peer-to-peer-synchronisatie: elk apparaat draait dezelfde software en communiceert via versleutelde verbindingen. Na het koppelen van apparaten met een unieke ID en het delen van een map zorgt Syncthing dat alle wijzigingen in realtime worden overgezet, zonder tussenkomst van externe servers of cloudaccounts. Alleen als een directe verbinding uitzonderlijk niet lukt, ondanks geavanceerde NAT-traversaltechnieken, schakelt Syncthing over op publieke relayservers. Je data blijven ook dan nog steeds end-to-end versleuteld en worden niet opgeslagen op die servers.

Syncthing installeren

Ga naar www.syncthing.net en klik op Syncthing Windows Setup of bezoek rechtstreeks www.github.com/Bill-Stewart/SyncthingWindowsSetup. Klik daar op Latest en download syncthing-windows-setup.exe. Start het met een dubbelklik. Klik op Next (twee keer) en kies een geschikte, lege installatiemap. Klik opnieuw op Next (twee keer) en laat de standaardinstellingen staan, tenzij je bijvoorbeeld de standaardpoort 8384 van de service wilt wijzigen. Klik nogmaals op Next en laat de vinkjes staan zodat Syncthing automatisch met Windows opstart. Bevestig met Installeren en vervolgens met Ja om de firewallregels toe te voegen. Sluit af met Finish en open je browser op het adres http://localhost:8384.

Je kunt de basisinstellingen in principe ongemoeid laten.

Syncthing: basisconfiguratie

Je komt nu in het Syncthing-dashboard met enkele gebruiksstatistieken. Open eerst Acties / Instellingen en ga naar het tabblad GUI om veiligheidshalve een gebruikersnaam en wachtwoord in te stellen voor toegang tot het dashboard. Bevestig met Opslaan en meld je aan.

Ga daarna opnieuw naar Instellingen en open het tabblad Verbindingen. Hier kun je onder meer de download- en uploadsnelheid beperken. Je laat hier bij voorkeur de opties NAT traversal inschakelen, Relaying inschakelen, Globale detectie en Lokale detectie aangevinkt staan. Bevestig opnieuw met Opslaan.

In het hoofdvenster klik je vervolgens op +Map toevoegen. Geef een naam op bij Maplabel, kies een (hoofdlettergevoelig) Map-ID en vul bij Maplocatie het volledige pad in, bijvoorbeeld C:\Gegevens. Klik op Opslaan. Bij de toegevoegde map kun je vervolgens detailinformatie bekijken, de map (opnieuw) scannen, bewerken of verwijderen.

De eerste map is klaar om via Syncthing gedeeld te worden.

Syncthing: client-verbinding

Nu moet je Syncthing nog vertellen met welke apparaten je de map wilt delen voor synchronisatie. Daarvoor heb je minstens één extra apparaat nodig. Clients bestaan voor verschillende platformen; voor iOS kun je Möbius Sync gebruiken.

We nemen Android als voorbeeld, met de app Syncthing-Fork uit de Play Store. Tik tijdens de eerste setup op Machtiging verlenen en activeer de gevraagde rechten voor datadeling, batterij-optimalisatie, locatie en meldingen.

In het hoofdvenster van Syncthing-Fork open je het tabblad Apparaten en tik je op de plusknop. Als server en client zich in hetzelfde netwerk bevinden, wordt het apparaat-ID van je server meestal automatisch gedetecteerd. Zo niet, open dan op je serverdashboard Acties / ID weergeven en vul het getoonde ID handmatig in of scan de QR-code. Geef op de client een apparaatnaam op en bevestig met het vinkicoontje.

Herhaal dit op je server door in het hoofdvenster op de groene knop +Apparaat toevoegen te klikken en het juiste apparaat-ID van het clienttoestel in te voeren. Bevestig met Opslaan.

Open daarna op je server de gedeelde map, kies Bewerken, ga naar het tabblad Delen, vink het clienttoestel aan en bevestig met Opslaan. Accepteer de meldingen om de synchronisatie te starten en kies op je client welke map voor downloads wordt gebruikt.

De synchronisatie tussen beide apparaten is gelukt.

Externe connectie

Omdat Syncthing gebruikmaakt van NAT-traversaltechnieken en relayservers, kun je de server ook via internet bereiken. In je client-app geef je dan eventueel nog aan dat Syncthing via een mobiele dataverbinding mag werken, via Instellingen / Uitvoervoorwaarden.

Bij Jellyfin en veel andere thuisservers komt er helaas wat meer kijken om externe verbindingen mogelijk te maken. Je moet dit niet alleen in de server toestaan, maar ook op netwerk- en routerniveau instellen. In je router kun je bijvoorbeeld een poortdoorverwijzing (Port Forward of ook wel Virtual Server) maken naar het interne ip-adres van je server, eventueel met een andere poort. Zo kun je ook poort 80 koppelen aan <internet-ip-adres-jellyfin-server>:8096, zodat externe gebruikers poort 8096 niet hoeven te onthouden.

Maak bij voorkeur ook een gratis dynamische DNS-naam aan, zodat je netwerk bereikbaar blijft, zelfs bij een wisselend ip-adres, bijvoorbeeld via een ddns-provider als Dynu. Met de bijbehorende updater-tool houd je deze koppeling actief.

Nog betrouwbaardere, maar technisch complexere alternatieven zijn een VPN (eventueel Tailscale op basis van WireGuard) of een Cloudflare Tunnel.