De Griekse mythologie is een rijke voedingsbodem voor games. Denk bijvoorbeeld aan de Diablo kloon Titan Quest. Codemasters brengt Rise of the Argonauts uit wat het verhaal verteld van 'Jason en de Argonauten' op geheel eigen wijze.

Nóg fantasievoller

Rise of the Argonauts vertelt, net als in het originele verhaal, het verhaal over Jason die op zoek gaat naar het Gulden Vlies. Echter zijn zijn motieven in de game anders. Zo zien we in de intro dat Jason's vrouw vermoord wordt door een sekte genaamd 'The Blacktongues'. Zij aanbidden de Titaan Hecate, de grootste vijand van de Goden van Olympus. Jason zweert voor de Goden dat hij zijn vrouw terug zal brengen. Hiervoor heeft hij het Gulden Vlies nodig en zie daar: Het plot. Gelukkig staat hij er niet alleen voor. Zo is er zijn goede vriend Hercules en de scheepsbouwer Argos die voor Jason een magisch schip heeft gemaakt genaamd de Argo. Gaandeweg komt Jason nog meer Griekse helden tegen waaronder Achilles en Pan. Verder komen er natuurlijk ladingen monsters voor in Rise of the Argonauts die allemaal een kopje kleiner gemaakt moeten worden.

Hak en raggen

Rise of The Argonauts is een lineaire actie-game met lichte rpg invloeden. Er wordt flink gevochten die ook bijzonder bloederig zijn. Er zit dan ook heel terecht een 18+ waardering op de game. Jason heeft verschillende wapens tot zijn beschikking, zoals het zwaard, de knots en de speer. Tijdens de gevechten kun je wisselen tussen deze wapens en is het mogelijk om combinaties te maken met de verschillende wapens. Echter is de besturing is niet snel en adequaat genoeg om dit tot een succes te maken. Ook het missen van een fatsoenlijk richtsysteem zorgt er voor dat je de tactiek kan beperken tot hakken met één type wapen. Ook moet de camera vaak bijgesteld worden. Dit gaat gelukkig makkelijk met de muis en zorgt voor weinig problemen. Ondanks het niet perfecte vechtsysteem, is het knokken absoluut vermakelijk. Genadeklappen die Jason uitdeelt worden in bloederig slow-motion getoond.

Waan je in het oude Griekenland

Toch is het spel niet alleen maar domweg hakken. Er zijn ook vele dialogen in het spel. Jason is een wijze koning en er zijn genoeg mensen waarmee een gesprek voldoet. De dialogen zijn interessant en voegen toe aan de uitstekend neergezette sfeer in het spel. De keuzes die je kan maken in de dialogen zijn vaak gelieerd aan de Goden. Zo heb je Ares (actie en oorlog), Apollo (heilig licht), Hermes (de charlatan) en Athene (wijsheid en rechtvaardigheid). Echt foute antwoorden zijn er niet. Het gaat meer om hoe je Jason wil laten overkomen. Zoals gezegd is de sfeer geweldig. Je waant je écht in de Griekse wereld en er is veel moeite gedaan door de makers om een gedetailleerde wereld neer te zetten. Helaas zijn de graphics wel aan de grove kant en ook de filmpjes zijn van iets mindere kwaliteit. Toch is de game zeker niet lelijk.

Daden toekennen

Rise of the Argonauts bevat enige RPG-elementen waaronder het vinden van nieuwe wapen uitrusting en het kopen van speciale krachten. Denk hierbij aan meer schade aanrichten bij elke klap, je Argonauten sterker maken, of een wit licht wat jou en je groep geneest. Deze krachten kun je krijgen van de vier bovengenoemde goden. Dit doe je door je daden aan hen te wijden. Deze daden verzamel je vanzelf. Elke daad heeft een eigen waarde en als de meter bij de betreffende god eenmaal vol is krijg je een punt. Hiermee kun je weer speciale krachten kopen. Jammer is dat de waardes van de verschillende daden bij elke god hetzelfde zijn. Het maakt dus niet uit dat je bijvoorbeeld de daad '40 man gedood' aan Ares toewijdt of aan Apollo. Een klein minpunt maar desalniettemin is het idee van daden aan goden toekennen een origineel idee wat goed werkt. Een ander klein nadeel is de kaart-functie. Deze kun je alleen via het menu oproepen en echt duidelijk is deze niet. Daar had meer aandacht aan besteed mogen worden.PluspuntenMinpuntenConclusie

Rise of the Argonauts is een geslaagde game die liefhebbers van avonturenspellen zeker zal bekoren. De sfeer is geweldig, het verhaal meeslepend en de actie is ondanks kleine minpunten erg tof.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.