De Griekse mythologie is een rijke voedingsbodem voor games. Denk bijvoorbeeld aan de Diablo kloon Titan Quest. Codemasters brengt Rise of the Argonauts uit wat het verhaal verteld van 'Jason en de Argonauten' op geheel eigen wijze.

Nóg fantasievoller

Rise of the Argonauts vertelt, net als in het originele verhaal, het verhaal over Jason die op zoek gaat naar het Gulden Vlies. Echter zijn zijn motieven in de game anders. Zo zien we in de intro dat Jason's vrouw vermoord wordt door een sekte genaamd 'The Blacktongues'. Zij aanbidden de Titaan Hecate, de grootste vijand van de Goden van Olympus. Jason zweert voor de Goden dat hij zijn vrouw terug zal brengen. Hiervoor heeft hij het Gulden Vlies nodig en zie daar: Het plot. Gelukkig staat hij er niet alleen voor. Zo is er zijn goede vriend Hercules en de scheepsbouwer Argos die voor Jason een magisch schip heeft gemaakt genaamd de Argo. Gaandeweg komt Jason nog meer Griekse helden tegen waaronder Achilles en Pan. Verder komen er natuurlijk ladingen monsters voor in Rise of the Argonauts die allemaal een kopje kleiner gemaakt moeten worden.

Hak en raggen

Rise of The Argonauts is een lineaire actie-game met lichte rpg invloeden. Er wordt flink gevochten die ook bijzonder bloederig zijn. Er zit dan ook heel terecht een 18+ waardering op de game. Jason heeft verschillende wapens tot zijn beschikking, zoals het zwaard, de knots en de speer. Tijdens de gevechten kun je wisselen tussen deze wapens en is het mogelijk om combinaties te maken met de verschillende wapens. Echter is de besturing is niet snel en adequaat genoeg om dit tot een succes te maken. Ook het missen van een fatsoenlijk richtsysteem zorgt er voor dat je de tactiek kan beperken tot hakken met één type wapen. Ook moet de camera vaak bijgesteld worden. Dit gaat gelukkig makkelijk met de muis en zorgt voor weinig problemen. Ondanks het niet perfecte vechtsysteem, is het knokken absoluut vermakelijk. Genadeklappen die Jason uitdeelt worden in bloederig slow-motion getoond.

Waan je in het oude Griekenland

Toch is het spel niet alleen maar domweg hakken. Er zijn ook vele dialogen in het spel. Jason is een wijze koning en er zijn genoeg mensen waarmee een gesprek voldoet. De dialogen zijn interessant en voegen toe aan de uitstekend neergezette sfeer in het spel. De keuzes die je kan maken in de dialogen zijn vaak gelieerd aan de Goden. Zo heb je Ares (actie en oorlog), Apollo (heilig licht), Hermes (de charlatan) en Athene (wijsheid en rechtvaardigheid). Echt foute antwoorden zijn er niet. Het gaat meer om hoe je Jason wil laten overkomen. Zoals gezegd is de sfeer geweldig. Je waant je écht in de Griekse wereld en er is veel moeite gedaan door de makers om een gedetailleerde wereld neer te zetten. Helaas zijn de graphics wel aan de grove kant en ook de filmpjes zijn van iets mindere kwaliteit. Toch is de game zeker niet lelijk.

Daden toekennen

Rise of the Argonauts bevat enige RPG-elementen waaronder het vinden van nieuwe wapen uitrusting en het kopen van speciale krachten. Denk hierbij aan meer schade aanrichten bij elke klap, je Argonauten sterker maken, of een wit licht wat jou en je groep geneest. Deze krachten kun je krijgen van de vier bovengenoemde goden. Dit doe je door je daden aan hen te wijden. Deze daden verzamel je vanzelf. Elke daad heeft een eigen waarde en als de meter bij de betreffende god eenmaal vol is krijg je een punt. Hiermee kun je weer speciale krachten kopen. Jammer is dat de waardes van de verschillende daden bij elke god hetzelfde zijn. Het maakt dus niet uit dat je bijvoorbeeld de daad '40 man gedood' aan Ares toewijdt of aan Apollo. Een klein minpunt maar desalniettemin is het idee van daden aan goden toekennen een origineel idee wat goed werkt. Een ander klein nadeel is de kaart-functie. Deze kun je alleen via het menu oproepen en echt duidelijk is deze niet. Daar had meer aandacht aan besteed mogen worden.PluspuntenMinpuntenConclusie

Rise of the Argonauts is een geslaagde game die liefhebbers van avonturenspellen zeker zal bekoren. De sfeer is geweldig, het verhaal meeslepend en de actie is ondanks kleine minpunten erg tof.

Wanneer Sony met een nieuwe set premium oordoppen op de proppen komt, dan moet je opletten. Dit Japanse merk is namelijk al jaren marktleider als het gaat om geluidskwaliteit en actieve ruisonderdrukking. Met zijn prijs van 300 euro mikt de fabrikant wederom op het hogere segment, al is dit wel minder dan de adviesprijs van zijn voorganger.

De Sony WF-1000XM6 volgen de XM5 op die het Japanse bedrijf zo’n 2,5 jaar geleden uitbracht. Dat is een flinke periode in het land der oordoppen (of technologie in het algemeen). Daar waar veel fabrikanten inzetten op jaarlijkse releases en complete productgroepen beperkte stappen voorwaarts maken, is het fijn om te zien dat een elektronicaproducent het nog aandurft langer te wachten tussen verschillende uitgaven. Dan heb je tenminste wat te melden of te vertellen.

Met deze versie zet Sony in op een betere noise cancelling, audioweergave, gesprekskwaliteit en ergonomie. Daarnaast brengt de fabrikant stabielere bluetooth-connectiviteit, Google Gemini-integratie en een hogere mate van milieuvriendelijkheid. Zo zijn de antennes langer gemaakt, waardoor de oortjes niet snel de verbinding verliezen, ook niet in drukkere omgevingen zoals een vliegtuig of trein. Dat hebben we aan den lijve ondervonden de afgelopen weken.

©Wesley Akkerman

Meer in contact

Net als bij het vorige model maakt Sony gebruik van memory foam als oortips (het deel dat in je gehoorgang zit). Die hebben als grote voordeel dat ze zich aanpassen aan de vorm van de opening en dus altijd strak en goed zitten. In de doos zitten verschillende opties. Bij ons zit de een net te los, terwijl het formaat daarna juist net wat strak zit. Daardoor kan langer dan twee uur luisteren wat oncomfortabel worden. Maar ze vallen in elk geval niet zomaar uit je oren.

Deze keer kijkt Sony ook naar het ontwerp. De Sony WF-1000XM6-oortjes zijn wat langwerpiger en steken iets verder uit je oren dan z'n voorganger, waardoor je moet oppassen wanneer je een T-shirt of trui uittrekt. Het oppervlak is wat ruwer en dat helpt daadwerkelijk bij de fysieke bediening; het voelt alsof je wat meer in contact bent met de bediening. Muziek pauzeren, actieve ruisonderdrukking activeren – het gaat allemaal erg soepel. Je hoeft ze niet hard in te drukken.

Grammy-winnende engineers

Daarnaast is het fijn dat deze dopjes nog steeds acht uur meegaan op een volle accu. Dat is met actieve ruisonderdrukking aan. Zet je die uit, dan mag je daar nog een paar uur bij optellen. Met de oplaadcase erbij kun je rekenen op 24 tot 30 uur. Dat is misschien niet superveel in vergelijking met sommige concurrenten, maar die zitten dan ook niet boordevol allerlei extra microfoons (vier stuks in dit model) en speciaal ontwikkelde drivers.

©Wesley Akkerman

De drivers zijn natuurlijk medeverantwoordelijk voor het geluid, maar de samenwerking met allerlei gerenommeerde studio's en muziekproducenten helpt daar vanzelfsprekend ook bij. Sony heeft zich laten leiden door een team van Grammy-winnende en Grammy-genomineerde engineers, waaronder Randy Merrill (die werkte met Ed Sheeran), Chris Gehringer (Lady Gaga) en Michael Romanowski (Alicia Keys). Dat zijn niet de minste namen, maar wat merk je daarvan?

Naast je in de kamer

Nou, het grootste compliment dat we een set oordoppen kunnen geven: je hebt de equalizer niet nodig om goed en wel – en in de hoogste kwaliteit! – van je digitale muziek te genieten. De audio klinkt warm, vol en persoonlijk. Dat gaat niet ten koste van de hogere regionen of het middenveld, waardoor die helderheid en nuance bewaakt blijft. Soms lijkt het net alsof iemand op een drumstel naast je in de kamer speelt, zo dichtbij klinken de nummers.

Als je wilt, dan kun je wel een equalizer op de soundstage loslaten. Je kunt dan kiezen uit verschillende profielen, zelf een instelling beheren of Sony het werk uit handen laten nemen. Dan stelt de (helaas soms wat onoverzichtelijke) app de equalizer in op basis van jouw eigen gehoor. Hier kan dat nog weleens ten koste gaan van het basgeluid, waardoor we dat maar achterwege laten, maar het is fijn dat het kan. Het maakt de Sony WF-1000XM6 breed inzetbaar.

©Wesley Akkerman

Gevoel, beleving, emotie

En daar blijft het niet bij qua audio. Want je kunt streamen in hoge resoluties dankzij de LDAC-audiocodec en anders leunen op DSEE Extreme (een algoritme van Sony dat de muziek in kwaliteit opschaalt). Verder is nieuw in deze set dat je audio wat verder weg kunt laten klinken, alsof je in een café of je eigen woonkamer zit. Dat is een vreemde maar oorstrelende ervaring die je moet beleven om het te begrijpen.

We snappen uiteindelijk wel waarom Sony deze functie introduceert. Het kan bijvoorbeeld helpen bij de concentratie. Wij hebben vooral gemerkt dat je er een huiselijk gevoel aan kunt overhouden wanneer je kilometers hoog in de lucht hangt in een vliegtuig, omdat het net lijkt alsof je naar je eigen audioset thuis op de achtergrond luistert. Het gaat hier niet om de beste geluidskwaliteit, maar om een gevoel, een emotie, een beleving. En die is helemaal oké.

Tot slot kijken we nog even naar de actieve ruisonderdrukking. Die is beter dan ooit. Zo hebben we bijna niets van de vliegtuigmotoren gehoord tijdens een recente reis naar Barcelona en komt er ook weinig tot geen geluid vanuit het OV je gehoorgang in. Bepaalde plotselinge hoge tonen komen nog weleens door, maar die blijven moeilijk filterbaar. Al met al is dit wederom een mooie stap voorwaarts, helemaal als je je écht even wilt afsluiten van je omgeving.

Sony WF-1000XM6 kopen?

Het zal ongetwijfeld niemand verbazen, maar dat maakt zo’n beoordeling niet minder waardevol: de Sony WF-1000XM6 is een regelrecht schot in de roos. Qua audiokwaliteit en -beleving hebben we nog niet beter gehoord. Soms klinkt het net alsof de muziek live naast je wordt gespeeld. Het comfort en de app kunnen nog wel beter, maar de grandioze actieve ruisonderdrukking en de fysieke bediening maken een hoop goed. Dit is je volgende set oordopjes!

Zo! Dat was niet alleen de langste, maar voor velen ook meteen de beste State of Play ooit! Met meer dan 25 titels op het menu stond deze showcase vooral bij Simon dik op z’n buik geschreven. Samen met Martin en Jacco blikt hij terug op (bijna) alles wat voorbij kwam, en duiken ze dieper in onder andere: God of War: Sons of Sparta, Kena: Scars of Kosmora, Castlevania: Belmont’s Curse, Project Windless en natuurlijk de aangekondigde John Wick-game! Benieuwd wat de jongens ervan vonden? Check dan als de wiedeweerga deze speciale extra aflevering, baklap!

00:00 Intro
02:20 Ons oordeel
09:20 Project Windless
11:35 Resident Evil Requiem
13:35 Kena: Scars of Kosmora
19:00 Legacy of Kain: Defiance Remastered / Ascendance
22:45 Yakoh Shinobi Ops
27:25 Dead or Alive
31:45 Control: Resonant
36:05 Beast of Reincarnation
37:15 Neva: Prologue
39:05 Star Wars: Galactic Racer
42:35 Metal Gear Solid Collection 2
45:15 Castlevania: Belmont’s Curse
49:15 Silent Hill: Townfall
52:10 John Wick
54:35 God of War Trilogy Remake
56:35 God of War: Sons of Sparta
01:03:00 Horizon Hunters: Gathering
01:04:45 Onze Reddit-aankondiging
01:06:45 Outro

Je kan ook de podcast beluisteren hieronder of via deze link!