Hotels, autoverhuurders, werkgevers: allerlei organisaties vragen je om een kopie van je identiteitsbewijs. Een foto is snel gemaakt en verstuurd. Maar dat is onveilig, omdat een volledige kopie onnodig veel persoonsgegevens prijsgeeft. Je kunt beter de KopieID-app gebruiken. In dit artikel leggen we het bestaansrecht en de werking van KopieID uit.

Identiteitsfraude is een groot probleem dat moeilijk uit te roeien is. Met een duidelijke kopie van jouw identiteitsbewijs kan een kwaadwillende zich als jou voordoen, met alle gevolgen van dien. Zo kan een crimineel zich onder jouw naam op Marktplaats begeven en jouw gegevens naar mensen sturen die op het punt staan om een online betaling te doen en bewijs willen dat de verkoper is wie hij zegt dat hij is. Als het slachtoffer het gekochte product niet ontvangt, zal hij of zij bij de politie jouw naam doorgeven. Waarna jij moet bewijzen dat je er niets mee te maken had. Criminelen kunnen de kopie van jouw identiteitsbewijs ook gebruiken om schulden aan te gaan, persoonsgegevens te wijzigen of een pinpas aan te vragen – allemaal op jouw naam. Kortom: allemaal narigheid waar je ver weg van wilt blijven.

Overheidsapp

De Rijksoverheid snapt dat ook. Om misbruik van je identiteitsbewijs tegen te gaan, heeft de overheid twee jaar terug een officiële app uitgebracht waarmee je eenvoudig een veilige kopie van je ID maakt. Deze app heet KopieID, is gratis te gebruiken en slaat de bewerkte kopieën alleen op na jouw toestemming. Op de website van de Rijksoverheid vind je een duidelijke video over het nut en de werking van de app: www.tiny.cc/idkopiefaq.

KopieID-app installeren

Tijd om met de KopieID-app aan de slag te gaan. Je installeert de app uit de Google Play Store (voor Android-toestellen) of de App Store (voor iPhones en iPads). Goed om te weten, is dat de Android-versie een smartphone of tablet vereist met Android 7 uit 2016 of nieuwer. Dit vanwege softwarematige beveiligingseisen. De KopieID-app voor Apple-apparaten vereist iOS 11.0 of hoger (iPhone en iPod) of iPadOS 11.0 of hoger (iPad). Deze versies zijn in 2017 geïntroduceerd. Wij gebruiken KopieID op een smartphone met Android 11.

Drie mogelijkheden

Na het installeren van de app open je hem en krijg je de gebruiksvoorwaarden te zien. Tik op Akkoord & doorgaan. Nu krijg je een pop-upvenster in beeld om KopieID toegang te geven tot je camera. Zonder deze functie werkt de app uiteraard niet. Op onze Android 11-telefoon kiezen we de optie Tijdens gebruik van de app. Vervolgens krijg je het startscherm van KopieID te zien, met drie opties. Bovenin vind je Hoe werkt de app? waar je op kunt tikken voor een beknopte uitleg hoe je met KopieID je identiteitsbewijs veilig kopieert. Met de optie Maak een foto fotografeer je een identiteitsbewijs dat voor je ligt – waarover verderop meer.

Als je een veilige kopie opgeslagen hebt, kun je die later raadplegen door op de derde optie Kies eerdere foto te drukken. Bij de opties Maak een foto en Kies eerdere foto zie je rechtsboven een ronde informatieknop. Als je hierop tikt, krijg je een uitgebreide uitleg te zien over het nut van het maken van een veilige kopie van je identiteitsbewijs. Dit scherm geeft ook duidelijk aan welke informatie je wanneer kunt doorstrepen. Al deze informatie hadden we liever op het uitlegscherm van de eerste optie gezien, maar dat terzijde.

©PXimport

Veilige kopie maken

Een veilige kopie van je rijbewijs, identiteitskaart of paspoort maak je met de optie Maak een foto. Pak je identiteitsbewijs erbij, leg deze neer op een vlakke ondergrond en zorg voor voldoende (dag)licht. Richt de camera op het document en breng de voorzijde van het document in beeld binnen de kaders. Druk nu op de rode fotoknop onder in beeld. Je ziet nu de foto. Is die scherp en staat het document er duidelijk op? Nee? Tik dan op de knop Ongedaan maken. Als de foto goed is, veeg je met je vinger over de informatie die je onleesbaar wil maken. Dat is even wennen, maar werkt prima. De informatie krijgt een zwarte balk en is niet meer zichtbaar.

Weet je niet welke informatie je allemaal onleesbaar kan maken voor de vragende partij? Druk dan even op de informatieknop rechtsboven in en neem de handleiding door. Tik daarna op de terugknop en maak indien nodig meer informatie zwart. Wil de vragende partij ook een kopie van de achterkant van je identiteitsbewijs? Druk dan nu op de knop Achterkant optioneel, maak een foto en de streep de informatie door die de vragende partij niet hoeft te zien. Kies nu de optie Volgende, onder in beeld zichtbaar. Je kunt in het tabblad Vul in: voor wie is de kopie? nu de naam van de vragende partij invullen.

In het tabblad Vul in: waarvoor is de kopie nodig? geef je aan waarom de vragende partij een kopie wil. Een voorbeeld: autoverhuurbedrijf Jansen wil een kopie omdat je een auto huurt. KopieID plaatst de datum en het jaartal automatisch als watermerk. Via de knop onderaan kies je de kleur van het watermerk: wit (standaard), zwart of blauw. Druk onderaan op Volgende en geef aan of je de kopie wilt opslaan (met de knop Opslaan) of delen. Dat laatste doe je door op de knop Deel KopieID te klikken, waarna de app je waarschuwt voor identiteitsfraude en je op OK tikt. Kies nu met welke app je de kopie wil delen, bijvoorbeeld WhatsApp of e-mail. De kopie wordt aangemaakt in pdf-formaat.

©PXimport

Ontbrekende functies

Hoewel KopieID een nuttige app is, is hij niet perfect. Er missen al jaren wat functies die de app gebruiksvriendelijker kunnen maken. Zo moet je zelf je identiteitsbewijs goed in beeld brengen en blijft de achtergrond zichtbaar, waar sommige vergelijkbare apps slimme software gebruiken om de achtergrond te verwijderen. Zo blijft alleen je document over; wel zo duidelijk.

Ook afwezig in KopieID is de mogelijkheid om de app te beveiligen met bijvoorbeeld een pincode. Is je smartphone of tablet ontgrendeld en opent iemand de KopieID-app, dan krijgt hij of zij toegang tot jouw eventuele opgeslagen kopieën. Gebruikers klagen hier – terecht – over.

Ook jammer is dat de app niet herkent welk type identiteitsbewijs je fotografeert en kan aangeven waar de getoonde gegevens voor gebruikt worden. Dat zou handig zijn, omdat lang niet iedereen weet welke gegevens (niet) zichtbaar moeten blijven. Helemaal nuttig zou het zijn als de KopieID-app – op verzoek – automatisch gegevens onleesbaar kan maken. Wensen die onder gebruikers al twee jaar leven en waar de ontwikkelaar in de appwinkels op reageert met: “Dank voor je review, we blijven de app verder ontwikkelen.”

Je bent onderweg en ziet dat je telefoon nog maar vijf procent batterij heeft. Op dat moment is een powerbank precies wat je nodig hebt. Alleen: welke? De juiste keuze begint met twee vragen: hoeveel energie heb je onderweg nodig en hoe snel moet die energie eruit kunnen?

Capaciteit: mAh is handig, maar reken in Wh

In de specificaties van powerbanks zie je bijna altijd een getal in milliampère-uur (mAh). Maar daarbij moet je je wel realiseren dat dat niet het hele verhaal is. Fabrikanten geven die mAh vaak op bij de interne batterijspanning van de cellen in de powerbank (meestal rond 3,6 tot 3,7 volt). Jouw telefoon laadt meestal via 5 volt, en bij snelladen soms op 9 of 12 volt. Die omzetting kost energie.

Zie de powerbank als een watertank met een kraan die je moet omzetten naar een andere maat aansluiting. Dat omzetten levert altijd wat verlies op. Daarom haal je in de praktijk niet 10.000 mAh uit 10.000 mAh. Reken grofweg met een bruikbare opbrengst die vaak ergens rond de 60 tot 80 procent ligt, afhankelijk van de kwaliteit van de elektronica en hoe je laadt. Met 10.000 mAh kun je een gemiddelde smartphone daarom meestal geen twee keer volledig vullen, maar eerder ongeveer anderhalf keer. Heb je een telefoon met een kleinere accu, dan kom je dichter bij de opgegeven twee keer; met een grotere accu haal je dat juist minder snel.

Wil je wat preciezer rekenen, kijk dan naar wattuur (Wh). Dat is de eenheid die echt iets zegt over hoeveel energie erin zit. Een eenvoudige omrekening helpt: Wh = (mAh × volt) / 1000. Staat er op de powerbank bijvoorbeeld 10.000 mAh bij 3,7 V, dan is dat ongeveer 37 Wh aan energie in de cellen, voordat je het omzetverlies meeneemt.

Hoeveel capaciteit heb je echt nodig?

Als je vooral een extra lading voor je telefoon zoekt op een lange dag, dan zit je met 10.000 mAh in de praktijk vaak goed. Is 'bijna vol' al al genoeg, dan kan 5.000 mAh ook, maar reken er dan niet op dat je elke moderne smartphone die helemaal leeg is weer volledig volgeladen krijgt. Ga je een weekend weg of laad je meerdere apparaten op, dan is 20.000 mAh een logische stap. Je hebt dan meer oplaadcapaciteit, maar houd er wel rekening mee dat dat ook betekent dat de powerbank groter en zwaarder is.

Voor tablets geldt hetzelfde principe, alleen is de interne accu meestal groter dan die van een telefoon. Daardoor lijkt een powerbank die voor je telefoon prima is, bij een tablet ineens snel leeg. Dat is niet vreemd: je giet simpelweg meer water in een grotere emmer. Voor laptops ligt het net even anders: daar draait het niet alleen om capaciteit, maar vooral om het vermogen (wattage). Daar komen we zo op terug.

🔋Tot zover ging het over de hoeveelheid energie (mAh/Wh). De volgende stap is de afgifte: met welk vermogen (watt) kan de powerbank die energie aan je telefoon, tablet of laptop leveren? 

Snelheid: wattage maakt het verschil

Capaciteit zegt iets over hoe vaak je kunt laden. Snelheid gaat over wattage: hoeveel vermogen de powerbank kan leveren. Dat vermogen is vooral relevant als je snel wilt bijladen, of als je een tablet of laptop wilt opladen. USB-c is daarbij de norm geworden, en USB Power Delivery (PD) is de techniek waarmee lader en toestel afspraken maken over spanning en stroom. Je powerbank en je telefoon of laptop stemmen dat onderling af, zodat laden snel kan zonder dat het onveilig wordt. Daarvoor moeten de poort en je kabel het wel ondersteunen. Let daarom ook op de aansluitingen: usb-c heb je nodig voor snelladen met Power Delivery, terwijl usb-a vooral handig is als je oudere kabels of accessoires gebruikt.

©vadish - stock.adobe.com

Eén powerbank voor telefoon én laptop: waar je op let

Een laptop opladen vraagt meer dan een telefoon. Bij een telefoon kom je vaak weg met 10 tot 20 watt. Een laptop heeft meestal 45 watt of meer nodig, en veel modellen werken prettiger met 65 watt of hoger, zeker als je tijdens het laden ook blijft werken. De beste snelcheck is simpel: kijk naar het wattage van je eigen laptoplader. Dat is je richtgetal. Zit je daar ver onder, dan kan het laden extreem traag worden, of je laptop accepteert de lader helemaal niet.

Ook de juiste kabel is belangrijk. Voor hogere vermogens is niet elke usb-C-kabel geschikt. Tot ongeveer 60 watt (meestal 20 V bij 3 A) gaat het vaak goed met een kabel die expliciet 3 A ondersteunt. Ga je boven de 60 watt, dan heb je doorgaans een usb-c-kabel nodig die 5 A aankan. Zulke kabels hebben meestal een kleine chip in de stekker, een zogeheten e-marker. Die chip vertelt aan de powerbank en je laptop dat de kabel veilig meer stroom kan verwerken. Zie het als een identiteitsbewijs: zonder e-marker schakelt het systeem vaak terug naar een lagere stand, zodat het laden langzamer gaat en de kabel niet te warm wordt. Kijk in de specificaties of op de kabel zelf of er 3 A (tot circa 60 W) of 5 A (voor hogere vermogens) staat; dat is de snelste check. 

Formaat en gewicht: energie weegt nu eenmaal wat

Meer capaciteit betekent meestal meer cellen, en dus meer gewicht. Een powerbank van 20.000 mAh zit vaak ergens in de buurt van 350 tot 500 gram. Dat voelt in een jaszak al snel log. In een rugtas valt het mee. Stel jezelf dus de vraag: wil je elke dag een kleine powerbank mee voor noodgevallen, of is dat voor jou niet genoeg en ga je dus voor een grotere powerbank? 

Veiligheid: kies niet alleen op prijs

Bij draagbare accu's wil je geen twijfel over veiligheid. Een powerbank hoort bescherming te hebben tegen oververhitting, overladen en kortsluiting, maar bij heel goedkope modellen is dat niet altijd goed geregeld. De kans dat het misgaat is klein, alleen zijn de gevolgen groot als het wél gebeurt. Kies daarom liever een merk dat laat zien hoe het met veiligheid omgaat en dat testnormen en keurmerken gewoon vermeldt. Je hoeft die standaarden niet uit je hoofd te leren, maar het helpt als een merk concreet zegt welke testen en keurmerken het gebruikt. 

Zo kies je de juiste powerbank

 De juiste powerbank kies je door stap voor stap te bepalen wat je nodig hebt: eerst de hoeveelheid energie (liefst in Wh, met mAh als praktische indicatie), daarna de laadsnelheid (wattage en PD), en pas daarna pas de vorm en het gewicht. Voor dagelijks gebruik zit je vaak goed met een compacte powerbank rond 10.000 mAh met usb-c en Power Delivery. Wil je meer capaciteit zodat je meerdere keren kunt opladen (of ook je tablet opladen), dan is 20.000 mAh logischer. Houd er dan wel rekening mee dat de powerbank zwaarder wordt. Wil je ook een laptop kunnen laden, kijk dan naar het wattage van je laptoplader en kies een powerbank die dat vermogen via usb-c PD kan leveren, inclusief een kabel die geschikt is voor dat hogere vermogen.

Uitgever Square Enix heeft de game Life is Strange: Reunion aangekondigd, een nieuw deel in de Life is Strange-franchise.

Begin deze maand gingen er al geruchten over het spel, omdat de naam al gemeld werd op de website van PEGI, de Europese organisatie die leeftijdskeuringen geeft aan spellen. Inmiddels is de game dus officieel aangekondigd en valt hieronder de eerste trailer te zien.

De allereerste Life is Strange-game draaide om hoofdpersonage Max Caulfield en haar vriendschap met Chloe Price. Vervolgen Life is Strange 2 en Life is Strange: True Colors draaiden echter om andere personages. In het in 2024 uitgekomen Life is Strange: Double Exposure keerde Max al terug, en in het aanstaande Reunion zijn beide dames weer te zien.

Terug naar Caledon University

Sterker nog: Life is Strange Reunion moet de saga rondom Max en Chloe in zijn geheel afronden. Het is dus waarschijnlijk dat dit de laatste game wordt waarin beide vriendinnen te zien zijn. Spelers doen wederom Caledon University aan, waar Max als een fotografiedocente werkt. Wanneer ze na een weekendje weg terugkeert, staat de school echter in brand, wat desastreuse gevolgen heeft voor het gebouw en de studenten.

Max kan zelf echter ternauwernood ontsnappen dankzij een speciale kracht waardoor ze de tijd kan terugspoelen - een kracht die terugkeert uit het oorspronkelijke spel. Max heeft vervolgens drie dagen de tijd om uit te zoeken hoe de brand ontstond en het tegen te houden. Tegelijkertijd arriveert ook Chloe op Caledon, die geplaagd wordt door de nachtmerries van een verleden die ze nooit heeft meegemaakt.

Spelers besturen in deze verhalende adventuregame afwisselend Max en Chloe, waarbij men gebruik kan maken van de terugspoelkrachten van Max en Chloe's praatgrage mond om meer info te achterhalen.

Vanaf 26 maart beschikbaar

Life is Strange: Reunion verschijnt op 26 maart voor PlayStation 5, Xbox Series X en S en pc. De standaard versie gaat 49,99 euro kosten, maar er komen ook een Deluxe Edition (59,99 euro), Twin Pack met Life is Strange: Double Exposure (69,99 euro) en Collector's Edition (prijs in euro's nog niet bekend, 99,99 dollar) beschikbaar.