ID.nl logo
Word-opmaak aanpassen met stijlen
© Reshift Digital
Huis

Word-opmaak aanpassen met stijlen

Je bent voorzitter van een vereniging, hebt een bedrijf of bent zzp’er, en wilt dat je Word-documenten er niet alleen stijlvol uitzien, maar dat ze tevens een herkenbare lay-out hebben. Met een doordacht gebruik van stijlen hoef je je daar niet telkens om te bekommeren. Je Word-opmaak aanpassen doe je op deze manier.

Een document mooi vormgeven, zoals een rapport of een presentatie, vergt behoorlijk wat tijd en inspanning. En ben je uiteindelijk tevreden over het resultaat, dan is het natuurlijk nog zaak de stijl en de lay-out op een consistente manier door te voeren in de andere documenten.

MS Office biedt gelukkig enkele hulpmiddelen aan om snel een fraai ogend document neer te zetten en om de lay-out zonder al te veel moeite naar andere documenten en zelfs documenttypes over te zetten. We leggen hier uit hoe.

Stijlen maken in Word

Een handige manier om binnen een Word-document over een consistente tekstlay-out te beschikken, is door gebruik te maken van stijlen. Een ‘stijl’ is een verzameling opmaakinstructies waarin je bepaalt hoe onder meer titels, bijschriften en de broodtekst eruit moeten komen te zien. Word bevat van huis uit al een hele reeks stijlen. Je vindt ze terug op het tabblad Start in de rubriek Stijlen. Klik op het onderste pijlknopje (Meer) om de beschikbare stijlen te zien.

Door een alinea te selecteren en je muisaanwijzer boven een van de stijlen te houden, krijg je een voorbeeldweergave van die stijl te zien. Pas wanneer je ook echt op de stijl klikt, wordt deze op de alinea toegepast. Klik je helemaal rechtsonder in de hoek op het pijltje, dan komt het venster Stijlen tevoorschijn. Ook hier kun je op een stijl klikken om hem toe te passen. Deze manier van het toepassen van stijlen geeft geen voorbeeldweergave. Wel zie je in een pop-upvenster de bijhorende stijlkenmerken.

©PXimport

Je hoeft je natuurlijk niet te beperken tot de beschikbare stijlen. Het aanmaken van een eigen stijl is wellicht makkelijker dan je denkt. Eerst en vooral voorzie je je tekst van de gewenste stijlkenmerken. Let daarbij op zaken als lettertype, -grootte en -kleur, op de spatiëring en interlinie, op de eventuele inspringing enzovoort. Vervolgens selecteer je de opgemaakte tekst en open je het Stijlen-venster. Klik voor de zekerheid eerst helemaal onderaan op het knopje Stijlcontrole (A met loep). Je krijgt nu een opsomming van de stijlkenmerken te zien.

Druk in dat venster op het knopje Opmaak weergeven (wederom A met loep) om een voorbeeldweergave plus de gedetailleerde stijlkenmerken te zien. Klik op een van de blauwe rubrieken, zoals Lettertype, Alineastijl, Uitlijning, Inspringing en Afstand, om eventueel nog wijzigingen aan te brengen. Ziet alles er goed uit, klik dan op het knopje Nieuwe stijl (A met plusje).

Nadat je op Nieuwe stijl hebt geklikt, verschijnt er een nieuw dialoogvenster waar u nogmaals aanpassingen kunt doorvoeren. Geef je stijl een duidelijke naam mee bij Naam. Bekijk ook het uitklapmenu onder het kopje Opmaak eens. Je kunt hier nog bijkomende stijlkenmerken toepassen, zoals Teksteffecten, Nummering en Rand.

©PXimport

Laat het vinkje staan bij Toevoegen aan galerie Stijlen als je je stijl ook in het stijloverzicht op het tabblad Start wilt terugvinden. Belangrijk zijn ook de radioknoppen Alleen in dit document versus Nieuwe documenten op basis van deze sjabloon. Kies voor deze laatste optie als je wilt dat de stijl ook beschikbaar is voor alle documenten die je nog met het huidige sjabloon gaat opstellen. Is je stijl klaar, bevestig dan met OK. Wil je naderhand toch nog aanpassingen doorvoeren, klik dan met rechts op de stijl in het Stijlen-paneel en kies Wijzigen.

Wil je alles uit je Office-suite halen? Neem een kijkje bij onze Tech Academy en bestel de Cursus Word, Excel en PowerPoint. Beschikbaar als online versie en als Office-cursus met praktijkboek. Vol tips voor de meestgebruikte Office-programma's, van de basis tot aan geavanceerdere onderdelen!

Werken met stijlsets

Microsoft maakt het ook mogelijk in een keer een compleet andere look aan je document te geven door een zogenaamde stijlset op je document toe te passen. Zodra je het tabblad Ontwerpen opent, zie je een behoorlijke reeks stijlsets, ook wel stijlreeksen genoemd, op, naast de knop Thema’s. Verderop in dit artikel gaan we het nog uitgebreid over thema’s hebben, maar je kunt er gerust al een kijkje nemen. Je ziet dan dat Microsoft enkele tientallen thema’s beschikbaar stelt. Standaard gebruikt Microsoft het Office-thema.

Open nu een willekeurig document en ga met de muisaanwijzer even over de verschillende stijlsets. Je merkt dat het uiterlijk van het document, waaronder de interlinie, het lettertype, de lettergrootte en de kleur, verandert. Zodra je zo’n stijlset aanklikt, worden de wijzigingen daadwerkelijk op je document toegepast.

©PXimport

De stijlen van zo’n stijlset krijg je te zien in het Stijlen-venster, maar je kunt de specifieke stijlen uit deze set gemakkelijk aan je smaak aanpassen of er eigen stijlen aan toevoegen. In bovenstaande stappen hebt u gezien hoe dat in z’n werk gaat.

Wil je zo’n aangepaste stijlset in z’n geheel bewaren en snel toegankelijk maken, klik dan weer op het pijlknopje om het volledige stijloverzicht te openen en kies daar voor Opslaan als reeks met snelle stijlen. Geef het bestand (met de extensie .dotx) een gepaste naam. Het bestand komt in de map C:\Users\<accountnaam>\AppData\Roaming\Microsoft\QuickStyles terechten is vervolgens zichtbaar in het stijloverzicht onder de rubriek Aangepast.

Je stijl blijft gewoon beschikbaar, ook als je een ander thema selecteert. Je stijlset past zich gewoon automatisch aan (de kleuren van) het nieuwe thema aan. Je kunt je stijlset tot slot ook altijd weer weghalen: rechtsklik op de set in het overzicht en kies Verwijderen.

▼ Volgende artikel
Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard
Huis

Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

▼ Volgende artikel
Review: Mario Tennis Fever is een leuke set
Huis

Review: Mario Tennis Fever is een leuke set

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Watch on YouTube

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Slide
Slide
Slide
Slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Goed
Conclusie

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Plus- en minpunten
  • Flinke hoeveelheid content en modi
  • Sterke basisgameplay
  • Uiteenlopende Fever-rackets
  • Nog altijd sterke multiplayer
  • Daagt je nooit écht uit
  • Diepgang niet eindeloos