Je bent voorzitter van een vereniging, hebt een bedrijf of bent zzp’er, en wilt dat je Word-documenten er niet alleen stijlvol uitzien, maar dat ze tevens een herkenbare lay-out hebben. Met een doordacht gebruik van stijlen hoef je je daar niet telkens om te bekommeren. Je Word-opmaak aanpassen doe je op deze manier.

Een document mooi vormgeven, zoals een rapport of een presentatie, vergt behoorlijk wat tijd en inspanning. En ben je uiteindelijk tevreden over het resultaat, dan is het natuurlijk nog zaak de stijl en de lay-out op een consistente manier door te voeren in de andere documenten.

MS Office biedt gelukkig enkele hulpmiddelen aan om snel een fraai ogend document neer te zetten en om de lay-out zonder al te veel moeite naar andere documenten en zelfs documenttypes over te zetten. We leggen hier uit hoe.

Stijlen maken in Word

Een handige manier om binnen een Word-document over een consistente tekstlay-out te beschikken, is door gebruik te maken van stijlen. Een ‘stijl’ is een verzameling opmaakinstructies waarin je bepaalt hoe onder meer titels, bijschriften en de broodtekst eruit moeten komen te zien. Word bevat van huis uit al een hele reeks stijlen. Je vindt ze terug op het tabblad Start in de rubriek Stijlen. Klik op het onderste pijlknopje (Meer) om de beschikbare stijlen te zien.

Door een alinea te selecteren en je muisaanwijzer boven een van de stijlen te houden, krijg je een voorbeeldweergave van die stijl te zien. Pas wanneer je ook echt op de stijl klikt, wordt deze op de alinea toegepast. Klik je helemaal rechtsonder in de hoek op het pijltje, dan komt het venster Stijlen tevoorschijn. Ook hier kun je op een stijl klikken om hem toe te passen. Deze manier van het toepassen van stijlen geeft geen voorbeeldweergave. Wel zie je in een pop-upvenster de bijhorende stijlkenmerken.

©PXimport

Je hoeft je natuurlijk niet te beperken tot de beschikbare stijlen. Het aanmaken van een eigen stijl is wellicht makkelijker dan je denkt. Eerst en vooral voorzie je je tekst van de gewenste stijlkenmerken. Let daarbij op zaken als lettertype, -grootte en -kleur, op de spatiëring en interlinie, op de eventuele inspringing enzovoort. Vervolgens selecteer je de opgemaakte tekst en open je het Stijlen-venster. Klik voor de zekerheid eerst helemaal onderaan op het knopje Stijlcontrole (A met loep). Je krijgt nu een opsomming van de stijlkenmerken te zien.

Druk in dat venster op het knopje Opmaak weergeven (wederom A met loep) om een voorbeeldweergave plus de gedetailleerde stijlkenmerken te zien. Klik op een van de blauwe rubrieken, zoals Lettertype, Alineastijl, Uitlijning, Inspringing en Afstand, om eventueel nog wijzigingen aan te brengen. Ziet alles er goed uit, klik dan op het knopje Nieuwe stijl (A met plusje).

Nadat je op Nieuwe stijl hebt geklikt, verschijnt er een nieuw dialoogvenster waar u nogmaals aanpassingen kunt doorvoeren. Geef je stijl een duidelijke naam mee bij Naam. Bekijk ook het uitklapmenu onder het kopje Opmaak eens. Je kunt hier nog bijkomende stijlkenmerken toepassen, zoals Teksteffecten, Nummering en Rand.

©PXimport

Laat het vinkje staan bij Toevoegen aan galerie Stijlen als je je stijl ook in het stijloverzicht op het tabblad Start wilt terugvinden. Belangrijk zijn ook de radioknoppen Alleen in dit document versus Nieuwe documenten op basis van deze sjabloon. Kies voor deze laatste optie als je wilt dat de stijl ook beschikbaar is voor alle documenten die je nog met het huidige sjabloon gaat opstellen. Is je stijl klaar, bevestig dan met OK. Wil je naderhand toch nog aanpassingen doorvoeren, klik dan met rechts op de stijl in het Stijlen-paneel en kies Wijzigen.

Werken met stijlsets

Microsoft maakt het ook mogelijk in een keer een compleet andere look aan je document te geven door een zogenaamde stijlset op je document toe te passen. Zodra je het tabblad Ontwerpen opent, zie je een behoorlijke reeks stijlsets, ook wel stijlreeksen genoemd, op, naast de knop Thema’s. Verderop in dit artikel gaan we het nog uitgebreid over thema’s hebben, maar je kunt er gerust al een kijkje nemen. Je ziet dan dat Microsoft enkele tientallen thema’s beschikbaar stelt. Standaard gebruikt Microsoft het Office-thema.

Open nu een willekeurig document en ga met de muisaanwijzer even over de verschillende stijlsets. Je merkt dat het uiterlijk van het document, waaronder de interlinie, het lettertype, de lettergrootte en de kleur, verandert. Zodra je zo’n stijlset aanklikt, worden de wijzigingen daadwerkelijk op je document toegepast.

©PXimport

De stijlen van zo’n stijlset krijg je te zien in het Stijlen-venster, maar je kunt de specifieke stijlen uit deze set gemakkelijk aan je smaak aanpassen of er eigen stijlen aan toevoegen. In bovenstaande stappen hebt u gezien hoe dat in z’n werk gaat.

Wil je zo’n aangepaste stijlset in z’n geheel bewaren en snel toegankelijk maken, klik dan weer op het pijlknopje om het volledige stijloverzicht te openen en kies daar voor Opslaan als reeks met snelle stijlen. Geef het bestand (met de extensie .dotx) een gepaste naam. Het bestand komt in de map C:\Users\<accountnaam>\AppData\Roaming\Microsoft\QuickStyles terechten is vervolgens zichtbaar in het stijloverzicht onder de rubriek Aangepast.

Je stijl blijft gewoon beschikbaar, ook als je een ander thema selecteert. Je stijlset past zich gewoon automatisch aan (de kleuren van) het nieuwe thema aan. Je kunt je stijlset tot slot ook altijd weer weghalen: rechtsklik op de set in het overzicht en kies Verwijderen.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.