Om geluid op te nemen, heb je in Windows 11 geen extra software nodig. De app Geluidsrecorder is prima geschikt om podcasts, gesprekken en interviews vast te leggen. De geluids- en spraakopname-app is lang erg basic geweest, maar de bijgewerkte versie in Windows 11 brengt daar verandering in.

In Windows 10 heette deze toepassing nog Voicerecorder, maar in Windows 11 draagt de opvolger de naam Geluidsrecorder. Wees gerust, het gaat om meer dan een naamsverandering. Net als zijn voorganger is Geluidsrecorder een eenvoudige en gebruiksvriendelijke app waarmee je in een mum van tijd geluiden kunt opnemen als je geen zin hebt om meer uitgebreide audiosoftware te installeren. Wat hetzelfde blijft, is de eenvoud in gebruik, maar de app heeft wel een ander uiterlijk en nieuwe functies gekregen. Als het goed is, staat de app al op je Windows 11-pc. Is dat niet het geval, dan kun je hem ook nog installeren via de Microsoft Store. We bekijken hoe deze app werkt en hoe je problemen bij een opname verhelpt.

Geluid opnemen

Plug je microfoon in, zoek de app Geluidsrecorder en start de app. Kijk dan even in de linkerbenedenhoek of het programma de juiste microfoon heeft aangesproken. Als je meerdere microfoons hebt, dan kun je hier het gewenste opnameapparaat selecteren. Om de opname te starten, klik je op de rode knop onderaan of gebruik je de combinatie Ctrl+R. Om de opname te pauzeren, is er de Pauzeknop of druk je op Alt+P. Doe hetzelfde verder te gaan met de opname.

Het meest opvallende nieuwe element is de grafische weergave van de geluidsgolven die verschijnen terwijl je audio opneemt en afspeelt. De golfvorm past altijd in het venster, zodat je niet hoeft te scrollen om materiaal buiten het werkvenster te zien. Om de opname te stoppen is er de Stop-knop of druk je op Escape of Enter.

Markeren

Terwijl de opname loopt, kun je bepaalde punten markeren met Ctrl+M of de knop Markeren, die je in de rechterbenedenhoek vindt. Zo’n markering onderbreekt de opname niet, maar straks bij het beluisteren kun je dan wel sneller naar het juiste punt in de opname navigeren. Zo’n markering verschijnt als een rood streepje in de geluidsbalk. Veronderstel dat je verschillende markeringen hebt geplaatst, dan kun je snel van de ene markering naar de andere schakelen via het menu Markeringen, dat uitklapt als je op het pijltje rechtsonder klikt.

Audio afspelen

De audio wordt automatisch opgeslagen in de map Geluidsopnamen, te vinden in de map Documenten. Je vindt de lijst ook in de linkerbalk van Geluidsrecorder. Uiteraard kun je de map Geluidsopnamen openen en daar op het .m4a-bestand dubbelklikken zodat je de opname kunt beluisteren. Nog gemakkelijker gaat het via Geluidsrecorder. Kies het bestand in het linkerdeelvenster en klik op de knop Afspelen of gebruik de spatiebalk. Met de spatiebalk kun je het afspelen ook pauzeren.

Een andere nieuwe functie is de mogelijkheid om de afspeelsnelheid te wijzigen. Je hebt de keuze, variërend van een kwart van de snelheid tot vier keer de oorspronkelijke snelheid. Bovendien is het mogelijk om geluidsbestanden te openen die je niet hebt opgenomen met Geluidsrecorder. Daarvoor dient de knop Bestand importeren. Vervolgens navigeer je naar het audiobestand op de harde schijf en klik je op Openen. Hierdoor verschijnt het bestand in het linkernavigatievenster, klaar om af te spelen.

Audio hernoemen

In het linkerdeelvenster zie je alle opnames die je maakt. Iedere opname krijgt de naam ‘Aan het opnemen (nummer)’, gevolgd door de datum en tijd. Daaronder lees je ook hoelang de opname duurt. Na een tijdje weet je vast niet meer over welke opname het gaat. Daarom geef je deze bestanden liever duidelijke namen. Klik met de rechtermuisknop op het bestand en kies Naam wijzigen. Typ de nieuwe naam en bevestig nog een keer met de rode knop. Hierdoor wordt de nieuwe naam zowel toegepast in de app als in het bestand.

In plaats van de rechtermuisknop te gebruiken kun je ook het via het menu de naam van ieder bestand aanpassen, dus via de knop met de drie puntjes in de rechterbovenhoek. Om een bestand te verwijderen, selecteer je eerst het audiobestand en druk je daarna op de Delete-toets, of gebruik je de rechtermuisknop en de opdracht Verwijderen.

Audio delen

Vanuit Geluidsrecorder is het mogelijk om bestanden te delen met andere mensen. Weer klik je met de rechtermuisknop op het bestand. Kies de optie Delen. Daarna selecteer je de wijze waarop je dit bestand wilt delen. Dat kan via mail, maar ook via de functie Naburig delen; een optie om rechtstreeks bestanden uit te wisselen met apparaten in de buurt. Onderaan kun je ook Delen via Teams selecteren. Kies de deelmethode en volg de aanwijzingen op het scherm om het proces te voltooien. Het is natuurlijk ook mogelijk om in het contextmenu de optie Weergeven in map te selecteren. Op die manier kom je in Windows Verkenner, waar je het bestand handmatig kunt ophalen en delen op de manier die je wenst.

Opnamekwaliteit

Geluidsrecorder biedt een verrassend aantal audiobestandsformaten om je werk in op te slaan. Standaard bewaart het programma alle audiobestanden in de aac-indeling. Dat kun je aanpassen via de drie puntjes. Open de Instellingen en ga naar Indeling. Er zijn vijf mogelijke opname-indelingen: AAC (standaard), MP3, WMA, FLAC (zonder kwaliteitsverlies) en WAV (zonder kwaliteitsverlies). Daaronder kun je de audiokwaliteit selecteren: Automatisch, Beste (hoogste kwaliteit, grotere bestandsgrootte), Hoog (aanbevolen), Gemiddeld (kleinste bestandsgrootte). Zodra je de keuze hebt gemaakt, is de nieuwe configuratie van toepassing en gebruikt de app deze instellingen bij de volgende opname. Eerder gemaakte opnamen worden niet omgezet in een andere kwaliteit of indeling. Converteren is niet mogelijk. De laatste instelling die je kunt aanpassen is het thema van Geluidsrecorder. Je kunt kiezen voor een donker of licht thema. Of je laat de app gewoon de keuze van de systeeminstelling volgen.

Lees ook: Zo verbeter je de geluidskwaliteit in Windows 11

Problemen

Microfoontoegang herstellen

Vindt Geluidsrecorder de juiste microfoon niet? Dan is het mogelijk dat je de app-toegang tot de Microfoon in Windows 11 moet herstellen. Gebruik de combinatie Windows-toets+I om de Instellingen te openen en klik in de linkerkolom op Privacy en beveiliging. Daarna selecteer je aan de rechterkant de optie Microfoon. In de Microfoon-pagina controleer je eerst of de schakelaar Microfoontoegang op Aan ingesteld staat. Vervolgens kijk je bij Apps toegang verlenen tot uw microfoon. In deze lijst alfabetisch geordende apps scrol je tot je bij Geluidsrecorder komt. Ook hier moet de schakelaar aanstaan. Als het goed is, zou de microfoon nu moeten werken met de Geluidsrecorder-app.

Probleemoplosser

Is het probleem nog niet verholpen, dan volg je de volgende stappen: open de Instellingen nogmaals, maar deze keer klik je in de linkerkolom op Systeem. Daarna open je de pagina Problemen oplossen aan de rechterkant. Vervolgens kies je de optie Andere probleemoplossers. In het volgende scherm zie je bij de groep Meest voorkomende de optie Audio en daar gebruik je de knop Uitvoeren. Zo kom je op de pagina We helpen u graag. Daar omschrijf je het probleem kort, bijvoorbeeld ‘Problemen met microfoon oplossen’. Volg dan de aanwijzingen om het proces te voltooien. Via deze weg kun je ook contact nemen met de Microsoft-ondersteuning.

Problemen met Geluidsrecorder

Ondervind je in de plaats van met de microfoon problemen met de app Geluidsrecorder? Ga dan naar de Instellingen en selecteer Apps. Kies de pagina Geïnstalleerde apps aan de rechterkant. Dan krijg je een alfabetische lijst te zien van alle apps op de pc. Zoek de app Geluidsrecorder en klik op de drie stippen achter de naam van de app. Op die manier kun je de Geavanceerde opties openen.

Scrol in dit venster tot je bij de rubriek Opnieuw instellen komt en gebruik de knop Herstellen. Eventueel kun je ook de knop Opnieuwinstellen gebruiken. Met de eerste optie wordt de app gerepareerd en merk je geen wijzigingen in de app-weergave. Met de tweede wordt de app opnieuw geïnstalleerd. Daarbij worden de opnamen niet verwijderd van de harde schijf, maar de verwijzingen zullen wel uit het linkerdeelvenster verdwijnen in Geluidsrecorder. Je kunt echter de Import-functie gebruiken om de opnames opnieuw aan de app toe te voegen.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.