Om geluid op te nemen, heb je in Windows 11 geen extra software nodig. De app Geluidsrecorder is prima geschikt om podcasts, gesprekken en interviews vast te leggen. De geluids- en spraakopname-app is lang erg basic geweest, maar de bijgewerkte versie in Windows 11 brengt daar verandering in.

In Windows 10 heette deze toepassing nog Voicerecorder, maar in Windows 11 draagt de opvolger de naam Geluidsrecorder. Wees gerust, het gaat om meer dan een naamsverandering. Net als zijn voorganger is Geluidsrecorder een eenvoudige en gebruiksvriendelijke app waarmee je in een mum van tijd geluiden kunt opnemen als je geen zin hebt om meer uitgebreide audiosoftware te installeren. Wat hetzelfde blijft, is de eenvoud in gebruik, maar de app heeft wel een ander uiterlijk en nieuwe functies gekregen. Als het goed is, staat de app al op je Windows 11-pc. Is dat niet het geval, dan kun je hem ook nog installeren via de Microsoft Store. We bekijken hoe deze app werkt en hoe je problemen bij een opname verhelpt.

Geluid opnemen

Plug je microfoon in, zoek de app Geluidsrecorder en start de app. Kijk dan even in de linkerbenedenhoek of het programma de juiste microfoon heeft aangesproken. Als je meerdere microfoons hebt, dan kun je hier het gewenste opnameapparaat selecteren. Om de opname te starten, klik je op de rode knop onderaan of gebruik je de combinatie Ctrl+R. Om de opname te pauzeren, is er de Pauzeknop of druk je op Alt+P. Doe hetzelfde verder te gaan met de opname.

Het meest opvallende nieuwe element is de grafische weergave van de geluidsgolven die verschijnen terwijl je audio opneemt en afspeelt. De golfvorm past altijd in het venster, zodat je niet hoeft te scrollen om materiaal buiten het werkvenster te zien. Om de opname te stoppen is er de Stop-knop of druk je op Escape of Enter.

Markeren

Terwijl de opname loopt, kun je bepaalde punten markeren met Ctrl+M of de knop Markeren, die je in de rechterbenedenhoek vindt. Zo’n markering onderbreekt de opname niet, maar straks bij het beluisteren kun je dan wel sneller naar het juiste punt in de opname navigeren. Zo’n markering verschijnt als een rood streepje in de geluidsbalk. Veronderstel dat je verschillende markeringen hebt geplaatst, dan kun je snel van de ene markering naar de andere schakelen via het menu Markeringen, dat uitklapt als je op het pijltje rechtsonder klikt.

Audio afspelen

De audio wordt automatisch opgeslagen in de map Geluidsopnamen, te vinden in de map Documenten. Je vindt de lijst ook in de linkerbalk van Geluidsrecorder. Uiteraard kun je de map Geluidsopnamen openen en daar op het .m4a-bestand dubbelklikken zodat je de opname kunt beluisteren. Nog gemakkelijker gaat het via Geluidsrecorder. Kies het bestand in het linkerdeelvenster en klik op de knop Afspelen of gebruik de spatiebalk. Met de spatiebalk kun je het afspelen ook pauzeren.

Een andere nieuwe functie is de mogelijkheid om de afspeelsnelheid te wijzigen. Je hebt de keuze, variërend van een kwart van de snelheid tot vier keer de oorspronkelijke snelheid. Bovendien is het mogelijk om geluidsbestanden te openen die je niet hebt opgenomen met Geluidsrecorder. Daarvoor dient de knop Bestand importeren. Vervolgens navigeer je naar het audiobestand op de harde schijf en klik je op Openen. Hierdoor verschijnt het bestand in het linkernavigatievenster, klaar om af te spelen.

Audio hernoemen

In het linkerdeelvenster zie je alle opnames die je maakt. Iedere opname krijgt de naam ‘Aan het opnemen (nummer)’, gevolgd door de datum en tijd. Daaronder lees je ook hoelang de opname duurt. Na een tijdje weet je vast niet meer over welke opname het gaat. Daarom geef je deze bestanden liever duidelijke namen. Klik met de rechtermuisknop op het bestand en kies Naam wijzigen. Typ de nieuwe naam en bevestig nog een keer met de rode knop. Hierdoor wordt de nieuwe naam zowel toegepast in de app als in het bestand.

In plaats van de rechtermuisknop te gebruiken kun je ook het via het menu de naam van ieder bestand aanpassen, dus via de knop met de drie puntjes in de rechterbovenhoek. Om een bestand te verwijderen, selecteer je eerst het audiobestand en druk je daarna op de Delete-toets, of gebruik je de rechtermuisknop en de opdracht Verwijderen.

Audio delen

Vanuit Geluidsrecorder is het mogelijk om bestanden te delen met andere mensen. Weer klik je met de rechtermuisknop op het bestand. Kies de optie Delen. Daarna selecteer je de wijze waarop je dit bestand wilt delen. Dat kan via mail, maar ook via de functie Naburig delen; een optie om rechtstreeks bestanden uit te wisselen met apparaten in de buurt. Onderaan kun je ook Delen via Teams selecteren. Kies de deelmethode en volg de aanwijzingen op het scherm om het proces te voltooien. Het is natuurlijk ook mogelijk om in het contextmenu de optie Weergeven in map te selecteren. Op die manier kom je in Windows Verkenner, waar je het bestand handmatig kunt ophalen en delen op de manier die je wenst.

Opnamekwaliteit

Geluidsrecorder biedt een verrassend aantal audiobestandsformaten om je werk in op te slaan. Standaard bewaart het programma alle audiobestanden in de aac-indeling. Dat kun je aanpassen via de drie puntjes. Open de Instellingen en ga naar Indeling. Er zijn vijf mogelijke opname-indelingen: AAC (standaard), MP3, WMA, FLAC (zonder kwaliteitsverlies) en WAV (zonder kwaliteitsverlies). Daaronder kun je de audiokwaliteit selecteren: Automatisch, Beste (hoogste kwaliteit, grotere bestandsgrootte), Hoog (aanbevolen), Gemiddeld (kleinste bestandsgrootte). Zodra je de keuze hebt gemaakt, is de nieuwe configuratie van toepassing en gebruikt de app deze instellingen bij de volgende opname. Eerder gemaakte opnamen worden niet omgezet in een andere kwaliteit of indeling. Converteren is niet mogelijk. De laatste instelling die je kunt aanpassen is het thema van Geluidsrecorder. Je kunt kiezen voor een donker of licht thema. Of je laat de app gewoon de keuze van de systeeminstelling volgen.

Lees ook: Zo verbeter je de geluidskwaliteit in Windows 11

Problemen

Microfoontoegang herstellen

Vindt Geluidsrecorder de juiste microfoon niet? Dan is het mogelijk dat je de app-toegang tot de Microfoon in Windows 11 moet herstellen. Gebruik de combinatie Windows-toets+I om de Instellingen te openen en klik in de linkerkolom op Privacy en beveiliging. Daarna selecteer je aan de rechterkant de optie Microfoon. In de Microfoon-pagina controleer je eerst of de schakelaar Microfoontoegang op Aan ingesteld staat. Vervolgens kijk je bij Apps toegang verlenen tot uw microfoon. In deze lijst alfabetisch geordende apps scrol je tot je bij Geluidsrecorder komt. Ook hier moet de schakelaar aanstaan. Als het goed is, zou de microfoon nu moeten werken met de Geluidsrecorder-app.

Probleemoplosser

Is het probleem nog niet verholpen, dan volg je de volgende stappen: open de Instellingen nogmaals, maar deze keer klik je in de linkerkolom op Systeem. Daarna open je de pagina Problemen oplossen aan de rechterkant. Vervolgens kies je de optie Andere probleemoplossers. In het volgende scherm zie je bij de groep Meest voorkomende de optie Audio en daar gebruik je de knop Uitvoeren. Zo kom je op de pagina We helpen u graag. Daar omschrijf je het probleem kort, bijvoorbeeld ‘Problemen met microfoon oplossen’. Volg dan de aanwijzingen om het proces te voltooien. Via deze weg kun je ook contact nemen met de Microsoft-ondersteuning.

Problemen met Geluidsrecorder

Ondervind je in de plaats van met de microfoon problemen met de app Geluidsrecorder? Ga dan naar de Instellingen en selecteer Apps. Kies de pagina Geïnstalleerde apps aan de rechterkant. Dan krijg je een alfabetische lijst te zien van alle apps op de pc. Zoek de app Geluidsrecorder en klik op de drie stippen achter de naam van de app. Op die manier kun je de Geavanceerde opties openen.

Scrol in dit venster tot je bij de rubriek Opnieuw instellen komt en gebruik de knop Herstellen. Eventueel kun je ook de knop Opnieuwinstellen gebruiken. Met de eerste optie wordt de app gerepareerd en merk je geen wijzigingen in de app-weergave. Met de tweede wordt de app opnieuw geïnstalleerd. Daarbij worden de opnamen niet verwijderd van de harde schijf, maar de verwijzingen zullen wel uit het linkerdeelvenster verdwijnen in Geluidsrecorder. Je kunt echter de Import-functie gebruiken om de opnames opnieuw aan de app toe te voegen.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.