Als je een abonnement op Amazon Prime hebt, dan heb je ook toegang tot een reeks  andere diensten. Zo krijg je Amazon Photos er gratis bij. Met deze dienst kun je al je foto's en video's in de cloud opslaan. Wij leggen uit hoe de app van Amazon werkt. 

Als je een iPhone gebruikt, dan zal je waarschijnlijk iCloud gebruiken om je foto’s en video’s in op te slaan en te back-uppen. Android-gebruikers zullen hiervoor waarschijnlijk Google Foto's of Google Drive gebruiken. Echter kleven hieraan soms restricties, waardoor je bijvoorbeeld geld moet betalen voor meer opslag. Amazon biedt aan om je foto’s en video’s gratis van een back-up te voorzien en ze op te slaan zoals ze oorspronkelijk waren. Zo behouden ze hun ‘vorm’ en hun inhoud.

Je kunt de applicatie standaard nieuwe foto’s laten opslaan in Amazon Photos, maar je kunt er ook voor kiezen om dat handmatig te doen. Zo kun je mapjes aanmaken en daar zelf foto’s inzetten, zodat het niet één grote vergaarbak van foto’s wordt. Het handige van het opslaan (of eigenlijk back-uppen) van foto’s op Amazon Photos, is dat je hiermee bijvoorbeeld op je laptop kunt inloggen om je foto’s te bekijken die vanaf je smartphone in die ‘bak’ of mapjes zijn gezet. De Amazon Photos-app is ook op diverse smart-tv’s te downloaden, waardoor je je foto’s en video’s ook meteen groot kunt bekijken in je woon- of slaapkamer.

©PXimport

Hoe werkt Amazon Photos?

Heb je een Amazon Prime-account (kosten: 3 euro per maand), dan kun je de app Amazon Photos downloaden, inloggen en de rest gaat vanzelf. Misschien iets te vanzelf, want de app begint na inloggen meteen spontaan je foto’s op je telefoon te backuppen. Dat kun je gelukkig uitzetten, zodat je zelf eerst nog je foto’s kunt opruimen of op een andere manier kunt bedenken wat je zoal met de app wil. Je hebt ook vrij snel door wat de mogelijkheden zijn, want de app is simpel en overzichtelijk. Bovendien heb je onbeperkt ruimte, dus je hoeft niet bang te zijn dat als je die automatische back-up wel laat plaatsvinden, het account op een bepaald moment vol zit.

Overigens is dat niet helemaal waar: je krijgt onbeperkt de mogelijkheid om foto’s op te slaan, maar voor video’s en andere bestanden geldt een maximum van 5GB. Heb je toch meer nodig, dan ben je bij Amazon aanzienlijk goedkoper uit dan bij de concurrentie: voor 19,99 euro per jaar heb je 100GB extra opslag of voor 100 euro per jaar 1TB. Je kunt bestanden uploaden van het formaat jpeg, png, raw, bmp, tif, mp4, mov en meer.

©PXimport

Foto’s delen met Amazon Photos

Je kunt je foto’s delen met maximaal zes mensen via het Family Archive. Dat is een apart gedeelte waarin je foto’s kunt delen met vrienden en familie. Voeg je hieraan mensen toe, dan hebben zij direct dezelfde Amazon Photos-privilieges als jij. Amazon heeft bovendien kunstmatige intelligentie toegevoegd aan de app, waardoor je kunt zoeken op ‘hond’ en het systeem vanzelf allerlei foto’s laat zien waar een hond opstaat. Op zich niets nieuws onder de zon, want Google en Apple doen dit ook, maar wel heel handig dat het erin zit.

Hetzelfde geldt voor herinneringen: Amazon Photos laat je ook herinneringen zien en data waarop foto's zijn geschoten. Er zit ook een basis fotobewerkingsprogramma verstopt in Amazon Photos. Hiermee kun je wat simpele aanpassingen doen.

Goede bijkomstigheid van Amazon Prime

Amazon Photos is een fijne bijkomstigheid van het Amazon Prime-abonnement en het kan je heleboel geld schelen dat je nu maandelijks aan Apple of Google betaalt voor het opslaan van foto’s. Zeker nu de camera’s van telefoons zo goed worden en elke foto wel een paar MB groot is. Bovendien is Amazon vrij coulant: mis je je betalingen van Amazon Prime, dan krijg je een specifieke deadline te horen van wanneer je je bestanden moet hebben gedownload, voordat deze uit Amazon Photos worden verwijderd.

Amazon Photos is beschikbaar op de desktop, maar dus ook op smart-tv’s en je smartphone. Als je overal inlogt met hetzelfde account, heb je dus overal toegang tot je foto’s. Het kan wat tijd kosten om alles in mappen te zetten en precies zo te ordenen als je wenst, maar het kan je -zeker als je echt alleen foto’s opslaat, veel geld schelen aan cloudopslagdiensten. Bovendien heb je Amazon Prime, dat sowieso met diverse fijne bijkomstigheden komt.

Alternatieven

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.