ID.nl logo
Huis

Video streamen met Raspberry Pi Camera Module

In een eerder artikel vertelden we je over de mogelijkheden van de Camera Module voor de Raspberry Pi. In dit vervolg leggen we uit hoe je een videostream opzet.

Lees hier eerst hoe je de Raspverry Pi Camera Module installeert.

We gaan de Pi Zero W ‘headless’ gebruiken (wat in dit geval betekent: zonder grafische gebruikersinterface) met inlog via ssh. Begin met het flashen van de micro-sd-kaart met bijvoorbeeld Etcher, beschikbaar voor Windows, macOS en Linux. Hierin kun je direct het zip-bestand kiezen als bron. Haal de laatste versie van Jessie op uit het archief.

Haal na het flashen de kaartlezer even los zodat de kaart wordt herkend. Negeer meldingen over het formatteren van de kaart. De bootpartitie is toegankelijk en bevat onder meer het bestand kernel.img. Voeg hier twee bestandjes aan toe: een leeg bestand genaamd ssh (zodat direct na het booten ssh-toegang mogelijk is) en een tekstbestand genaamd wpa_supplicant.conf met de netwerkinstellingen (zodat verbinding met wifi wordt gemaakt). Het bestand wpa_supplicant.conf ziet eruit zoals hieronder. Bij wifinaam voer je de ssid van je wifi-netwerk in en bij wachtwoord het bijbehorende wachtwoord.

country=NL ctrl_interface=DIR=/var/run/wpa_supplicant GROUP=netdev update_config=1 network={ ssid="wifinaam" scan_ssid=1 psk="wachtwoord" }

Als de instellingen correct zijn, vind je na het booten het ip-adres van de Pi terug in de verbindingslijst van je router, de mobiele app Fing of via het Windows-programma Advanced IP Scanner. Als het niet werkt, kun je altijd een nieuw wpa_supplicant.conf-bestand maken en de Pi herstarten. Log nu in via ssh op dit ip-adres, met een programma zoals PuTTY. De standaard gebruikersnaam is pi met het wachtwoord raspberry.

Updaten en foto's maken

Zorg eerst dat de software up-to-date is met deze twee commando’s:

sudo apt-get update sudo apt-get dist-upgrade

Verder hoef je wat configuratie betreft maar één stap te doorlopen: open de configuratietool van de Pi met

sudo raspi-config

Activeer de camera onder Interfacing Options. Zorg ook dat onder Localisation Options de juiste tijdzone is geselecteerd. Ga naar Finish en herstart de Pi.

©PXimport

Je kunt al direct een foto maken vanaf de opdrachtprompt met de opdracht

opdracht raspistill -o beeld.jpg

Handige parameters zijn bijvoorbeeld -vf en/of -hf om het beeld respectievelijk verticaal en horizontaal te draaien. Om alle opties te zien, voer je alleen het commando raspistill uit. Met de tool kun je ook een time-lapse maken. Met onderstaande opdracht wordt gedurende 30 seconden (30.000 ms) iedere twee seconden (2.000 ms) een foto gemaakt:

raspistill -t 30000 -tl 2000 -o foto%04d.jpg

De %04d in de bestandsnaam zorgt er voor dat de losse foto’s worden genummerd (met 4 cijfers). Er bestaan diverse tools om van de foto’s een time-lapse video te maken. De Pi zelf is daar wat traag voor. Handiger is een Windows-programma als zoals Time-Lapse Tool of VirtualDub. Die laatste is gratis, maar minder gebruiksvriendelijk. Ook een tool om video te maken is aanwezig: met de opdracht

raspivid -o video.h264

h264 maak je een vijf seconden durende video. De tijd in milliseconden geef je aan met parameter -t. Voor een minuut is dat -t 60000.

Videostream voor Camera Module opzetten

Je kunt ook vrij simpel een videostream opzetten. Een aardige optie is cvlc, een ‘kale’ versie van de videospeler VLC. Je moet helaas wel het complete pakket installeren met de opdracht

sudo apt-get install vlc

De onderstaande opdracht start een rtsp-stream (real time streaming protocol) met 800 × 600 pixels en 25 frames per seconde.

raspivid -o - -t 0 -w 800 -h 600 -fps 25 -b 250000 | cvlc -vvv stream:///dev/stdin --sout '#rtp{access=udp,sdp=rtsp://:8554/stream}' :demux=h264

In bijvoorbeeld VLC onder Windows kun je de rtsp-stream openen via Media / Netwerkstream openen. Geef als adres rtsp://ip-adres:8554/stream op waarbij je ip-adres vervangt door het ip-adres van de Pi. De rtsp-stream kun je ook openen in bijvoorbeeld Surveillance Station (vanaf versie 7.1 bèta) op een nas van Synology.

Hoewel VLC een goed hulpmiddel is, blijkt de vertraging relatief groot door het bufferen. De minste vertraging krijg je met GStreamer, maar het vereist een script op zowel de server als client en werkt vooral efficiënt tussen de Pi en Linux of Mac. Een goed alternatief is mjpg-streamer, waarvoor een verbeterde doch experimentele versie op GitHub is te vinden. Instructies om de tool te compileren vind je er ook. Nadat je het streamen hebt gestart, krijg je in een browser een welkomstpagina te zien met linkjes naar de stream.

UV4L met WebRTC

Een nog mooier alternatief is de Userspace Video4Linux2 (UV4L) streamingserver met de WebRTC-uitbreiding, die sinds april ook beschikbaar is voor de Pi Zero (W). Daarmee kun je multimedia rechtstreeks naar een browser streamen. De installatie vergt iets meer stappen. Begin met het toevoegen van de bron met:

curl http://www.linux-projects.org/listing/uv4l_repo/lrkey.asc | sudo apt-key add –

Voeg met teksteditor nano via het commando

sudo nano /etc/apt/sources.list

de volgende regel toe aan de sources:

deb http://www.linux-projects.org/listing/uv4l_repo/raspbian/ jessie main

Bewaar de aanpassingen met Ctrl+O en verlaat nano met Ctrl+X. Werk de bronnen bij met

sudo apt-get update

en installeer UV4L samen met de driver voor de cameramodule en een servicescript met:

sudo apt-get install uv4l uv4l-raspicam uv4l-raspicam-extras

Start de service vervolgens met

sudo service uv4l_raspicam start

Je kunt ook opdrachten als restart, stop en status geven. Installeer vervolgens de streaming server met:

sudo apt-get install uv4l-server uv4l-uvc uv4l-xscreen uv4l-mjpegstream uv4l-dummy uv4l-raspidisp

De uitbreiding WebRTC voor de Raspberry Pi 1, Pi Zero en Pi Zero W installeer je met:

sudo apt-get install uv4l-webrtc-armv6

Voor een ander model Raspberry zoals de Pi 2 of 3 is dat:

sudo apt-get install uv4l-webrtc

En streamen maar!

Heb je alles geïnstalleerd, dan kun je de streamingserver starten via de volgende opdracht:

sudo uv4l -nopreview --auto-video_nr --driver raspicam --encoding h264 --width 640 --height 480 --framerate 20 --server-option '--port=9090' --server-option '--max-queued-connections=30' --server-option '--max-streams=25' --server-option '--max-threads=29'

Achter encoding kun je eventueel h264 vervangen door jpeg. Resolutie en framerate kun je naar wens aanpassen. Stop altijd eerst het huidige proces met

sudo pkill uv4l

voordat je een nieuwe stream start. Een stream kun je direct met bijvoorbeeld Firefox of Chrome bekijken door te browsen naar http://ip-adres:9090/stream waarbij je ip-adres vervangt door het ip-adres van de Pi. Een welkomstpagina vind je op http://ip-adres:9090. Optioneel kun je ook audio meesturen, zelfs audio en video in twee richtingen behoort tot de mogelijkheden.

▼ Volgende artikel
Dekbed in de wasdroger: helpt een tennisbal echt?
© ID.nl
Huis

Dekbed in de wasdroger: helpt een tennisbal echt?

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

In dit artikel

Je leest wat tennisballen in de droger doen en bij welke dekbedden dat wel of juist minder goed werkt. We leggen uit hoeveel ballen je nodig hebt, waar je op let bij het type tennisbal en waarom voldoende ruimte in de trommel belangrijk is. Ook staan we stil bij alternatieven zoals speciale drogerballen en geven we praktische tips om je dekbed gelijkmatig te laten drogen en mooi in vorm te houden.

Lees ook: 9 veelgemaakte fouten bij het drogen van je was

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoe vaak moet je je dekbed eigenlijk wassen?

Een dekbed hoeft niet vaak in de was. Voor de meeste mensen is één tot twee keer per jaar genoeg. Dat komt omdat het meeste vuil (denk bijvoorbeeld aan zweet of huidschilfers) niet in het dekbed zelf terechtkomt, maar in het dekbedovertrek. Dat overtrek was je regelmatig, meestal eens per één à twee weken. Het dekbed blijft daardoor relatief schoon.

Soms is vaker wassen wel logisch. Bijvoorbeeld als je veel zweet in je slaap, last hebt van een huisstofmijtallergie of het overtrek niet zo vaak verschoont. Ook na ziekte of bij zichtbare vlekken is een extra wasbeurt verstandig.

Hoe vaak je kunt wassen, hangt ook af van de vulling. Niet elk dekbed kan namelijk even goed tegen veel wasbeurten. Dons- en verendekbedden kunnen meestal in de wasmachine, mits je het waslabel volgt en ze daarna goed laat drogen. Synthetische dekbedden zijn in dat opzicht wat vergevingsgezinder en kunnen vaak vaker gewassen worden zonder dat de vulling daaronder lijdt.

Twijfel je of wassen echt nodig is? Dan is luchten een goed alternatief. Hang je dekbed regelmatig buiten of bij een open raam. Daarmee kun je een wasbeurt vaak nog maanden uitstellen.

View post on TikTok

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Speciale drogerballen

Er bestaan ook speciale drogerballen van wol of kunststof. Die zijn bedoeld voor gebruik in de droger en geven geen kleur af. Ze doen hetzelfde als tennisballen: ze zorgen dat het dekbed tijdens het drogen in beweging blijft. Wolballen maken minder lawaai en zijn milder voor stoffen. Stop je je dekbed regelmatig in de droger? Dan kun je beter deze speciale bollen gebruiken in plaats van tennisballen.  

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

▼ Volgende artikel
SSD vs. HDD: waarom is een SSD zo veel sneller dan een harde schijf?
© arinahabich
Huis

SSD vs. HDD: waarom is een SSD zo veel sneller dan een harde schijf?

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.

Populaire merken voor SSD's

Als je op zoek bent naar een betrouwbare en snelle SSD, is er een aantal fabrikanten dat de markt domineert. Samsung wordt door velen gezien als de marktleider op het gebied van flashgeheugen en staat bekend om de uitstekende prestaties van hun EVO- en PRO-series. Daarnaast is Western Digital (WD) een vaste waarde; dit merk heeft de transitie van traditionele harde schijven naar SSD's succesvol gemaakt met hun kleurgecodeerde (Blue, Black en Red) series voor verschillende doeleinden. Ook Transcend is een uitstekende keuze; dit merk staat al jaren bekend om zijn betrouwbare geheugenproducten en biedt duurzame SSD's die lang meegaan. Tot slot bieden merken als Kingston en Seagate betrouwbare alternatieven die vaak net iets vriendelijker geprijsd zijn, zonder dat je daarbij veel inlevert op stabiliteit.