Hoeveel e-mailaccounts heb je? Een voor je persoonlijke en een ander voor zakelijke mailverkeer? Misschien zelfs een afzonderlijk mailadres dat je achterlaat op websites waarvan je spam vreest? We besteden veel tijd aan het lezen en verwerken van e-mail en meerdere accounts maken het allemaal nog complexer en tijdrovender. Gelukkig bestaan er verschillende oplossingen om meerdere accounts centraal te beheren via Gmail.

De doordachte manier: Gmailify

1 Accounts en importeren

Gmail heeft een bijzondere manier om verschillende mailaccounts te beheren vanuit één account. Heb je een mailaccount bij Yahoo, Outlook.com (of Hotmail), dan kun alle elektronische post laten bezorgen op hetzelfde mailadres. We tonen verschillende oplossingen. De eerste vergt enkele instellingen, maar levert wel een gestroomlijnd resultaat op. Het leuke aan deze oplossing is dat je, eenmaal klaar, je alle sterke Gmail-functies (filters, smart compose, afspraakgegevens automatisch binnenhalen) kunt toepassen op berichten die oorspronkelijk niet via die weg zijn binnengekomen. Log in bij Gmail en ga via het tandwielpictogram rechtsboven naar de Instellingen. Daar open je het tabblad Accounts en import.

©PXimport

2 E-mailaccount toevoegen

Hier regel je alle instellingen die verband houden met je account. Als het gaat om webmail, dan verloopt de procedure erg vlot. Er zijn ruwweg twee soorten mailservices: er is webmail zoals Yahoo Mail, Hotmail, Outlook.com: kortom mail die je stuurt en ontvangt via een browser. En dan is er de mail die je via een mailprogramma beheert. In 2016 introduceerde Google Gmailify, een intelligente functie om je bestaande accounts aan te sluiten bij Gmail en die te synchroniseren. In het venster Accounts en Import bij het vak E-mail bekijken uit andere accounts klik je op de knop Een e-mailaccount toevoegen.

©PXimport

3 Gmailify

Hierdoor opent een klein geel schermpje waarin je het mailadres typt dat je wilt koppelen aan je centrale Gmail-account. Gmail is slim genoeg om de domeinnaam te herkennen en vult zelf de juiste instellingen in voor het inkomende en uitgaande mailverkeer. Klik op Volgende. Nu zijn er twee mogelijkheden. Gmail kan de accounts onmiddellijk aan elkaar koppelen met Gmailify – dat is de eerste optie en die werkt het allereenvoudigst. Of Gmail stelt voor om de e-mail te importeren op basis van het domein, maar ook dan krijg je de instellingen te zien die Gmail al heeft ingevuld. Door te Gmailificeren kun je de inbox organiseren in categorieën en heb je een sterkere spambeveiliging. De Gmail-link kun je trouwens ook verwijderen.

©PXimport

4 Mailaccount koppelen

Stel dat je in het geel venstertje bijvoorbeeld een Hotmail-account hebt ingegeven, dan opent Gmailify dit account en zal het vragen om in te loggen met je Hotmail-wachtwoord. Bovendien krijg je de vraag of Gmailify dit postvak mag synchroniseren en mail mag verzenden. Je klikt op Ga door en even later ontvang je het bericht van Gmailify dat je de berichten van het externe mailadres voortaan ook kunt beheren vanuit hetzelfde Gmail-account.

Als Gmailify niet werkt, dan ga je voor plan B: Email importeren uit mijn andere account (POP3). Daarna geef je de gebruikersnaam en wachtwoord in. Bij de opties kun je ervoor kiezen om een kopie van je berichten op de server achter te laten, maar dat is niet noodzakelijk.

5 Synchroniseren

Hierdoor kun je vanuit het centrale Gmail-account vanaf nu ook e-mail verzenden met als afzender je tweede of derde Gmail-adres, je Hotmail-adres of een Outlook-adres… Je stelt een nieuw bericht op en in het Van-vak schakel je door middel van een pijltje tussen jouw verschillende afzenderadressen. Maar ook alle e-mailboodschappen die in de inbox van je externe adres zitten, zijn ondertussen gesynchroniseerd met Gmail. Het enige probleem is dat alle inkomende mail van het externe adres zich heeft vermengd met de berichten van je centrale adres. Dat is verwarrend, maar dat lossen we zo meteen op.

©PXimport

6 Filter

Om in één oogopslag te zien dat de ene mail bijvoorbeeld gericht was aan je Hotmail-adres en de andere aan je Gmail-adres, maak je gebruik van labels en kleurmarkering. Je opent een e-mailbericht dat afkomstig is van het externe account. Daarna klik je op de knop met de drie puntjes (de knop Meer). Je kiest de opdracht Berichten zoals deze filteren. Eerst moet je het criterium van het filter ingeven. In dit filter laat je het vakje Van leeg, maar achter Aan noteer je het e-mailadres van het externe account. De rest van dit filter moet leeg blijven. Vervolgens klik je op Maak filter.

7 Label toepassen

In het volgende venster geef je aan wat er moet gebeuren wanneer er mail binnenkomt die voldoet aan het criterium dat je in de vorige stap hebt opgesteld. Hier selecteer je de opdracht Het label toepassen. Maar op dit moment heb je nog geen label opgesteld. Daarom gebruik je in het keuzemenu Label kiezen de opdracht Nieuw label. Je geeft dit nieuwe label een naam, bijvoorbeeld Hotmail-post. De rest van dit venster laat je leeg. Klok op de knop Maken. Terug in het venster van net vink je de optie aan Filter ook op overeenkomende mails toepassen. Je zult merken dat je in de linkerzijbalk voortaan een label Hotmail-post hebt. En in ons voorbeeld zien we dat daar al 197 mails in zitten.

©PXimport

8 Labelkleur

Toch willen we ook nog op een visuele manier aangeven wat er afkomstig is van de externe mailbox. Daarvoor ga je met de muisaanwijzer over het label tot er drie puntjes naast de naam verschijnen. Klik op deze puntjes en selecteer de opdracht Labelkleur. Beweeg de muisaanwijzer iets naar rechts en selecteer een kleur.

E-mailberichten die oorspronkelijk zijn binnengekomen op dit mailadres, krijgen dan automatisch de geselecteerde labelkleur..

De snelle manieren

9 Meerdere browsers

De eenvoudigste, maar niet handigste manier om Gmail- of andere accounts gescheiden in te zetten, is gewoon verschillende browsers gebruiken. Elke browser gebruik je voor een ander aangemeld mailaccount. Je gebruikt bijvoorbeeld Chrome voor Gmail, Firefox voor Outlook.com, enzovoort … Dit is een prima tijdelijke oplossing, zonder gedoe en allerlei moeilijke instellingen, en behalve de browsers hoef je geen extra software te installeren.

©PXimport

10 Verschillende profielen

Dankzij gebruikersprofielen van browsers kunnen meerdere mensen van dezelfde webbrowser gebruikmaken, terwijl ze ieder toch hun eigen privacy en eigen instellingen behouden. Populaire browsers zoals Chrome, Firefox en Yandex Browser ondersteunen eigen gebruikersprofielen en hebben ook mobiele tegenhangers. In Chrome selecteer je het profiel-pictogram in de rechterbovenhoek. Dan kun je de knop +Toevoegen selecteren om een nieuwe naam en een nieuw pictogram te selecteren. Eenmaal in het profiel kun je de gewenste webmailtoepassing instellen. Om een andere dienst te openen verander je gewoon van browserprofiel.

©PXimport

11 Meervoudig aanmelden

Als je snel wilt schakelen tussen verschillende Gmail-accounts, dan kun je ook de accountwisselaar van Google inzetten. Deze functie werkt in elke browser, je bent dus niet gebonden aan Chrome. Eerst log je in op je Gmail-hoofdaccount. Klik rechtsboven op je profielfoto en selecteer Nog een account toevoegen. Daarna opent een venster waarin je het aanmeldings- en verificatieproces doorloopt. Wanneer je klaar bent, zie je de inbox van dat account. Vanaf dan kun je schakelen tussen jouw verschillende Gmail-accounts in de lijst.

12 Checker Plus

Om snel in Chrome of Firefox inkomende mail te volgen van al jouw Gmail-accounts, is Checker Plus for Gmail een prima oplossing. Deze gratis extensie haal je in de Chrome Store op www.tiny.cc/checkerplus en voor Firefox op www.tiny.cc/checkerfire. Nadat je de extensie hebt toegevoegd, zul je merken dat Checker Plus al jouw Gmail-accounts zelf heeft gevonden. Je ziet of er nieuwe berichten zijn en je kunt vanuit de extensie het juiste Gmail-account openen om nieuwe berichten te versturen of om mails te beantwoorden. Bovendien kun je de voice notification instellen die van inkomende mails de afzenders en onderwerpen voorleest.

13 Doorstuuradres toevoegen

Een laatste alternatief om verwarring te voorkomen is één hoofd-e-mailadres gebruiken, waarnaar alle inkomende e-mail wordt doorgestuurd vanuit meerdere e-mailaccounts. Je kunt naar wens alleen bepaalde soorten berichten doorsturen of alle nieuwe berichten. Om alle inkomende e-mails van het ene Gmail-adres naar een andere account door te sturen, moet je uiteraard eerst ingelogd zijn. Daarna klik je op het tandwielpictogram in de rechterbovenhoek en selecteer je Alle instellingen bekijken. Je gaat naar het tabblad Doorsturen POP/IMAP. In het gedeelte Doorsturen klik je op Een doorstuuradres toevoegen.

©PXimport

14 Kopie van berichten

Voer het e-mailadres in waarnaartoe je de berichten wilt doorsturen. Klik op Volgende / Doorgaan en OK. Gmail zal eerst een verificatiemail naar dit adres sturen. Je ontvangt een bevestigingscode en klikt op de link in deze mail. Daarna ga je terug naar de pagina Instellingen voor het Gmail-account waarvandaan je de berichten wilt doorsturen en je vernieuwt de webpagina. Klik op het tabblad Doorsturen en POP/IMAP en selecteer in het gedeelte Doorsturen de optie Een kopie van binnenkomende berichten doorsturen naar. Beslis wat er moet gebeuren met de kopie van deze mails. Hier kies je bijvoorbeeld voor Kopie van Gmail behouden in inbox. Vergeet niet te klikken op Wijzigingen opslaan.

Microsoft heeft een flinke aanscherping van de beveiliging in Windows 11 aangekondigd. Onder de noemer Windows Baseline Security Mode en User Transparency and Consent krijgen gebruikers meer grip op wat apps precies uitspoken op hun computer. Voor de gemiddelde thuisgebruiker betekent dit vooral dat Windows meer gaat lijken op de overzichtelijke beveiliging die we al kennen van onze smartphones.

De aanleiding voor deze verandering is de toenemende irritatie over apps die ongevraagd instellingen aanpassen, extra software installeren of zonder duidelijke toestemming toegang krijgen tot persoonlijke gegevens. Microsoft wil met deze update de regie teruggeven aan de gebruiker, waarbij transparantie en toestemming de belangrijkste uitgangspunten zijn.

Meer grip op je privacy

Een van de meest zichtbare veranderingen is de manier waarop apps om toestemming vragen. Waar programma's in Windows voorheen vaak automatisch toegang hadden tot bepaalde mappen of functies, gaat Windows 11 nu actiever om bevestiging vragen. Wil een app je camera, microfoon of specifieke bestanden gebruiken? Dan verschijnt er een duidelijke melding in beeld, vergelijkbaar met de pop-ups op een iPhone of Android-toestel.

Het mooie van dit systeem is dat je deze keuzes altijd weer kunt terugdraaien. In de instellingen van Windows komt een overzicht waar je precies ziet welke app waarvoor toestemming heeft. Vertrouw je een programma niet langer, dan trek je met één handeling de toegang tot je bestanden of hardware weer in.

©Garun Studios - stock.adobe.com

Alleen veilige software door Baseline Security

Verder introduceert Microsoft de Windows Baseline Security Mode. Dit is een technische beveiligingslaag die ervoor zorgt dat het systeem continu controleert of de software die draait wel integer is. In de praktijk betekent dit dat Windows alleen nog apps, stuurprogramma's en diensten toestaat die officieel zijn ondertekend en als veilig bekendstaan.

Dit voorkomt dat schadelijke software op de achtergrond wijzigingen aanbrengt in je systeem zonder dat je het doorhebt. Voor de meeste mensen verandert er weinig in het dagelijks gebruik; bekende software van grote ontwikkelaars blijft gewoon werken. Mocht je toch een specifiek programma willen gebruiken dat niet aan de strengste eisen voldoet, dan behoud je als gebruiker (of systeembeheerder) de mogelijkheid om handmatig een uitzondering te maken.

Wat merk je in de praktijk?

De uitrol van deze functies gebeurt stap voor stap. Microsoft neemt hier de tijd voor, zodat alles goed blijft werken op de miljarden computers waar Windows op draait. Om dit soepel te laten verlopen, zijn ze op dit moment vooral in overleg met bekende softwaremakers zoals Adobe en 1Password. Zo weet je zeker dat hun programma's gewoon blijven werken onder de nieuwe regels, nog voordat jij de update krijgt. Ook voor de opkomst van slimme AI-hulpjes zijn deze aanpassingen belangrijk. Omdat deze assistenten steeds vaker zelfstandig klusjes voor je opknappen, is het fijn dat je precies kunt zien en bepalen wat zo'n hulpje wel en niet mag doen op jouw pc. 

Kortom: Windows 11 wordt een stukje strenger, maar daardoor ook een stuk transparanter. Je zult iets vaker een vraag krijgen of een app ergens bij mag, maar je krijgt daar een veiliger gevoel en meer controle voor terug.

Als je services op je eigen thuisserver draait, wil je daar ook eenvoudig meldingen van kunnen ontvangen. Ntfy stelt je in staat om eenvoudig pushnotificaties naar je telefoon of computer te sturen. Bovendien kun je ntfy op je eigen thuisserver draaien, zodat je alles in eigen handen hebt. In dit artikel gaan we ermee aan de slag.

Netwerkmonitoringsoftware, een programma dat je Docker-containers bijwerkt, een smarthomecontroller, back-upsoftware, ze hebben allemaal één ding gemeen: ze moeten je meldingen kunnen sturen als er iets gebeurt. Dat kan op verschillende manieren: via e-mail, instant messaging of pushnotificaties naar je telefoon. Dat laatste verloopt doorgaans via een gecentraliseerde dienst zoals Firebase Cloud Messaging (voorheen Google Cloud Messaging) of Apple Push Notification service.

Pushnotificaties zijn handig omdat ze bijna onmiddellijk aankomen en omdat zowel Android als iOS toestaan om in te stellen hoe je ervan op de hoogte wordt gebracht. Wil je pushnotificaties kunnen ontvangen zonder een server onder controle van een partij zoals Google of Apple, dan moet je ook hiervoor je eigen service installeren. Een opensource-project dat dit implementeert, is ntfy.

Werking van ntfy

Je ntfy-server ontvangt meldingen van je programma's via http over een REST-API en zet deze om in pushnotificaties voor de bijbehorende Android- of iOS-app of voor een webpagina op je computer. De API is in de documentatie van het project beschreven, zodat je ook je eigen software met ntfy kunt laten praten. Het project heeft ook een command-line-interface, zodat je bijvoorbeeld shellscripts op je Linux-server eenvoudig pushnotificaties kunt laten verzenden.

Ntfy gebruikt het bekende publish/subscribe-patroon. Een zender publiceert notificaties op een specifiek onderwerp door data te sturen naar een url via een http POST- of PUT-aanvraag. Het onderwerp wordt gedefinieerd door een segment van de url dat volgt op de domeinnaam. Een ontvanger kan zich dan abonneren op dit onderwerp. Elke keer dat de zender daarna een notificatie op dit onderwerp publiceert, stuurt ntfy de data naar alle ontvangers die zich op dit onderwerp hebben geabonneerd. Door ntfy op je eigen server te installeren, heb je de volledige controle over deze notificaties.

Serververeisten

De mobiele app van ntfy moet met je server kunnen communiceren om te vragen of er notificaties zijn. Als je ntfy op een server in je lokale netwerk installeert, moet die dus van buitenaf bereikbaar zijn. Dat kun je met portforwarding in je modem regelen of door je telefoon buitenshuis automatisch met een VPN-server op je lokale netwerk te laten verbinden. Heeft je internetaansluiting thuis geen vast ip-adres, dan moet je ook een DynDNS-updater te draaien.

Een andere optie is om ntfy op een VPS (Virtual Private Server) te installeren. Hierop draai je dan ook een reverse proxy voor https-toegang, die een TLS-certificaat van Let's Encrypt opvraagt. Je hebt dan een domein nodig, waarvoor je een DNS A-record naar het ip-adres van je server laat verwijzen. In de rest van dit artikel gaan we uit van een installatie van ntfy op een lokale server met Debian 13 ("trixie") met behulp van Docker Compose.

Basisconfiguratie

Creëer eerst enkele directory's voor ntfy:

$ mkdir -p containers/ntfy/{cache,etc,lib}

Creëer dan het bestand containers/ntfy/etc/server.yml met de volgende configuratie voor ntfy:

base-url: "https://ntfy.example.com"

cache-file: "/var/cache/ntfy/cache.db"

attachment-cache-dir: "/var/cache/ntfy/attachments"

auth-file: "/var/lib/ntfy/user.db"

auth-default-access: "deny-all"

Vervang het domein achter base-url door het domein waarop je ntfy-server draait. Als je gebruikmaakt van een reverse proxy, dan moet dit de url zijn die door de proxy naar ntfy wordt doorgestuurd. Bovendien moet je dan ook een regel behind-proxy: true toevoegen. In de documentatie van ntfy staan voorbeeldconfiguraties voor nginx, Apache2 en Caddy.

Met auth-default-access: "deny-all" tot slot heeft standaard niemand toegang tot onderwerpen. Elke toegang moet dus expliciet worden toegestaan.

Account bij ntfy.sh

De ontwikkelaar van ntfy draait een publiek beschikbare ntfy-server op ntfy.sh. De webinterface daarvan is bereikbaar op https://ntfy.sh/app. Die kun je gratis gebruiken, bijvoorbeeld om ntfy uit te proberen, maar dat komt met beperkingen. Zo kun je geen onderwerpen reserveren en is er een maximum van 250 notificaties per dag en 2 MB per bijlage. Verder is er geen enkele vorm van authenticatie. De enige manier van beveiliging ligt dus in het geheimhouden van je onderwerpen. Die beperkingen heb je niet als je ntfy zelf installeert. Maar als je liever niet zelf een installatie onderhoudt, kun je een betaald plan nemen. Daarmee ondersteun je ook de ontwikkeling van het opensource-project. Dat begint met een Supporter-plan van 5 dollar per maand (circa 5 euro), waarmee je drie onderwerpen kunt reserveren en 2.500 notificaties mag sturen met maximum 25 MB per bijlage.

Betaal voor gebruik van de publieke ntfy-server en ondersteuning van het opensource-project.

Docker Compose

Definieer nu de container in het bestand docker-compose.yaml:

services:

  ntfy:

    image: binwiederhier/ntfy

    container_name: ntfy

    command: serve

    restart: always

    environment:

      - TZ=Europe/Amsterdam

    volumes:

      - ./containers/ntfy/cache:/var/cache/ntfy

      - ./containers/ntfy/etc:/etc/ntfy

      - ./containers/ntfy/lib:/var/lib/ntfy

    ports:

      - 80:80

Ga je voor de aanpak met een reverse proxy, dan definieer je in ditzelfde bestand ook een container voor die reverse proxy.

Start daarna de container met:

$ docker-compose up -d

Als alles goed gaat, is de webinterface van ntfy daarna bereikbaar op het ingestelde domein of ip-adres. Bovenaan links zie je een melding Notifications are disabled. Klik op Grant now om notificaties in je webbrowser toe te staan, en bevestig dit daarna in het dialoogvenster dat je webbrowser toont.

Lees ook: Docker op je NAS: zo draai je Plex, Home Assistant en meer

Notificaties testen

Omdat je ntfy zo geconfigureerd hebt dat alle toegang standaard wordt geblokkeerd, kun je nog niets doen in de webinterface. Je dient dus eerst gebruikers aan te maken en die de toelating te geven om op specifieke onderwerpen te publiceren of zich te abonneren. Open daarvoor een shell in de container van ntfy met de opdracht docker exec -ti ntfy /bin/sh. Als je daarna ntfy user list intypt, krijg je te zien dat anonieme, niet geauthenticeerde gebruikers geen enkele permissies hebben. Met de opdracht ntfy user add --role=admin admin voeg je dan een admin-gebruiker met de naam admin toe. Gebruikers met de rol admin kunnen op alle onderwerpen publiceren en zich erop abonneren. Geef de gebruiker een wachtwoord en bevestig.

Klik nu in de webinterface van ntfy links op Settings en dan onder Manage users op Add user. Vul de url van je ntfy-server in, de gebruikersnaam admin en het wachtwoord dat je zojuist hebt ingesteld. Klik dan links op Subscribe to topic. Kies een naam of klik op Generate name om ntfy een willekeurige naam te laten kiezen en abonneer je dan op het onderwerp met Subscribe. Klik dan op Publish notification en vul hetzelfde onderwerp in. Voer ook een titel en een bericht voor je notificatie in en klik op Send. Als alles goed gaat, verschijnt je testbericht nu in een 'conversatie' met de naam van het onderwerp, en wijst je webbrowser je op een notificatie.

Gebruikersrechten

De webapplicatie is leuk voor een test, maar een mobiele app is vaak handiger. De app van Ntfy voor Android en iOS stelt je in staat om op je telefoon je te abonneren op onderwerpen (publiceren is niet mogelijk) en daarvoor notificaties te ontvangen. Als je de Android-app via F-Droid installeert, is dat zonder ondersteuning voor Firebase; de versie op Google Play gebruikt wél de servers van Google. Je maakt voor je app bij voorkeur een gebruiker aan die alle onderwerpen alleen kan lezen. Dat doe je weer in de shell van de container van ntfy met ntfy user add android om de gebruiker android aan te maken (voer een wachtwoord in) en dan ntfy access android "*" read-only voor de leesrechten.

Open daarna de Android-app en tik op de drie stippen rechtsboven. Kies Settings en stel dan Default server in op het domein van je ntfy-server. Tik daarna op Manage users en Add new user en vul de url van je ntfy-server in, de gebruikersnaam android en het bijbehorende wachtwoord. Tik dan op Add user. Keer dan terug naar het hoofdscherm van de app en klik op het plusicoontje rechtsonder. Voer het onderwerp in dat je tijdens de test in stap 5 hebt gebruikt en tik op Subscribe om je erop te abonneren. Vanaf nu zal de app voor elk ontvangen bericht op dit onderwerp een notificatie tonen. Je krijgt zelfs de al verzonden berichten te zien. Overigens toont de app twee waarschuwingen. Voor betrouwbare notificaties volg je de suggesties om batterijoptimalisaties uit te schakelen en naar WebSockets over te schakelen in plaats van een http-stream.

Shellscripts

Nu je hebt getest dat je ntfy-server werkt, is het tijd om je eigen services notificaties te laten uitsturen. Hoe je dat precies configureert, hangt van de service af. Maar je zult altijd eerst een gebruiker met schrijfpermissies voor een specifiek onderwerp moeten aanmaken. Voor een back-upproces dat je op de hoogte moet houden van de status van je back-ups, maak je bijvoorbeeld een gebruiker aan met de opdracht ntfy user add backup in de container van ntfy. Geef die dan schrijfrechten op het onderwerp backup met ntfy access backup backup write-only.

Het publiceren van een bericht op een specifiek onderwerp behelst niet meer dan het sturen van een http POST-aanvraag naar de webserver. Dat kan bijvoorbeeld in een shellscript op je Linux-server met de opdracht curl:

curl -u backup:password -d "Backup successful" ntfy.example.com/backup

Als je in de ntfy-app op je telefoon je op dit onderwerp abonneert, ontvang je deze notificatie nadat het back-upscript is uitgevoerd. Op deze manier is het heel eenvoudig om je eigen shellscripts notificaties te laten verzenden.

Berichten met extra's

Ntfy ondersteunt talloze extra functies om je berichten te laten opvallen of om hun gedrag aan te passen. Je gebruikt deze allemaal door een http-header aan je aanvraag toe te voegen. Zo kun je aan de notificaties van je back-upscript een titel, prioriteit en tags toevoegen. De tags worden als pictogrammen getoond door de mobiele app. Een voorbeeld:

curl -u backup:password -H "Title: Backup failure" -H "Priority: urgent" -H "Tags: warning,skull" -d "Backup unsuccessful" ntfy.example.com/backup

Als de Android-app een bericht met standaardprioriteit ontvangt, doet ze je telefoon kort vibreren en speelt ze een kort geluidje af. Door de prioriteit op urgent te zetten, wordt het standaardnotificatiegeluidje vergezeld van een langer getril van je telefoon, waardoor je onmiddellijk merkt dat dit dringend je aandacht vereist.

Plaatjes en lay-out

Ntfy kan ook plaatjes sturen, bijvoorbeeld een foto van een ip-camera die beweging detecteert, maar niet in combinatie met een tekstbericht. Om een bestand naar ntfy te uploaden met curl in een http PUT-aanvraag gebruik je de optie -T en de bestandsnaam. Met de header Filename voeg je de bestandsnaam toe die de ntfy-app je moet tonen. Dat ziet er dan als volgt uit:

curl -u admin:password -T foto.jpg -H "Filename: beweging.jpg" -H "Title: Beweging voordeur" -H "Tags: boom" ntfy.example.com/beweging

Als je een tekstbericht als Markdown opmaakt, kun je wel plaatjes in een tekst opnemen, maar dan moet je naar het bestand linken. Alleen ntfy's webinterface ondersteunt dit; de mobiele app toont gewoon de Markdown-brontekst. Een Markdown-bericht stuur je door de header Markdown: yes of Content-Type: text/markdown aan je http POST-aanvraag toe te voegen. Ntfy ondersteunt overigens alleen beperkte Markdown-functies, zoals vette en schuine tekst, lijsten, links en afbeeldingen.

Acties

Je ontvangt de notificaties van ntfy in de app in een 'conversatie' per onderwerp. Wanneer je op een notificatie tikt, kopieert dit standaard gewoon de tekst van het bericht naar het klembord. Als je de header Click: URL toevoegt, opent de app die url wanneer je op de notificatie tikt. Zo kun je in een notificatie van je back-upscript bijvoorbeeld een link naar de webinterface van je back-upserver opnemen om het gemelde probleem snel te onderzoeken.

Je kunt ook tot drie 'actieknoppen' definiëren, die dan onderaan een notificatie verschijnen. Door op een van die knoppen te tikken, open je een website of app, activeer je een Android broadcast intent waarop andere apps dan weer kunnen reageren, of zend je een http POST-, PUT- of GET-aanvraag. De manier om dit alles te definiëren is wat omslachtig, maar wordt volledig in de documentatie van ntfy uitgelegd.

Python-code

Curl is natuurlijk niet de enige tool waarmee je notificaties naar je ntfy-server kunt sturen. Sommige tools bieden rechtstreeks ondersteuning voor notificaties via ntfy. Dan hoef je alleen maar het domein van je server, het onderwerp, de gebruikersnaam en het bijbehorende wachtwoord in te vullen. Maar ook in je eigen Python-scripts kun je eenvoudig ondersteuning voor ntfy inbouwen. Dat gaat via het pakket Requests, waarmee je http POST-aanvragen naar de server stuurt. Een eenvoudig voorbeeld ziet er als volgt uit:

import requests

requests.post("http://ntfy.example.com/backup",

    data="Backup unsuccessful",

    headers={

        "Authorization": "Basic Z2VicnVpa2Vyc25hYW06d2FjaHR3b29yZA==",

        "Title": "Backup failure",

        "Priority": "urgent",

        "Tags": "warning,skull"

    })

Met de header Authorization stel je http Basic-authenticatie in. De tekenreeks die na Basic komt, is een Base64-codering van de gebruikersnaam en het wachtwoord met een dubbele punt ertussen. Je creëert die codering op je Linux-systeem met de opdracht echo "Basic $(echo -n 'gebruikersnaam:wachtwoord' | base64)".

En verder

Ntfy biedt een betrouwbare manier om notificaties van allerlei services te centraliseren, terwijl je zelf de volledige controle behoudt. Het programma blinkt uit in flexibiliteit om het overal in te integreren. Als een service bijvoorbeeld geen http POST-aanvragen ondersteunt, kun je ook http GET-aanvragen doen. En als een service je niet de mogelijkheid geeft om de headers aan te passen, laat ntfy je toe om de berichten inclusief headers in JSON-formaat door te sturen. En als een service webhooks ondersteunt maar daarvoor zijn eigen JSON-formaat gebruikt, kan ntfy die met berichtsjablonen omzetten naar leesbare berichten.

Ook via e-mail is ntfy te integreren. Je kunt bijvoorbeeld berichten die op je ntfy-server aankomen automatisch laten doorsturen naar een SMTP-server om ze ook als e-mail te ontvangen. Maar ook de andere richting is voorzien: ntfy kan dan zelf een ingebouwde SMTP-server draaien, handig voor services die alleen maar notificaties via e-mail ondersteunen. Elk onderwerp op de ntfy-server heeft dan een bijbehorend e-mailadres op je domein. De service hoeft dan alleen maar een e-mail naar dat adres te sturen om berichten op dat onderwerp te publiceren op je ntfy-server. Deze en andere geavanceerde functies zijn uitgebreid gedocumenteerd op de website van ntfy.