Hoeveel e-mailaccounts heb je? Een voor je persoonlijke en een ander voor zakelijke mailverkeer? Misschien zelfs een afzonderlijk mailadres dat je achterlaat op websites waarvan je spam vreest? We besteden veel tijd aan het lezen en verwerken van e-mail en meerdere accounts maken het allemaal nog complexer en tijdrovender. Gelukkig bestaan er verschillende oplossingen om meerdere accounts centraal te beheren via Gmail.

De doordachte manier: Gmailify

1 Accounts en importeren

Gmail heeft een bijzondere manier om verschillende mailaccounts te beheren vanuit één account. Heb je een mailaccount bij Yahoo, Outlook.com (of Hotmail), dan kun alle elektronische post laten bezorgen op hetzelfde mailadres. We tonen verschillende oplossingen. De eerste vergt enkele instellingen, maar levert wel een gestroomlijnd resultaat op. Het leuke aan deze oplossing is dat je, eenmaal klaar, je alle sterke Gmail-functies (filters, smart compose, afspraakgegevens automatisch binnenhalen) kunt toepassen op berichten die oorspronkelijk niet via die weg zijn binnengekomen. Log in bij Gmail en ga via het tandwielpictogram rechtsboven naar de Instellingen. Daar open je het tabblad Accounts en import.

©PXimport

2 E-mailaccount toevoegen

Hier regel je alle instellingen die verband houden met je account. Als het gaat om webmail, dan verloopt de procedure erg vlot. Er zijn ruwweg twee soorten mailservices: er is webmail zoals Yahoo Mail, Hotmail, Outlook.com: kortom mail die je stuurt en ontvangt via een browser. En dan is er de mail die je via een mailprogramma beheert. In 2016 introduceerde Google Gmailify, een intelligente functie om je bestaande accounts aan te sluiten bij Gmail en die te synchroniseren. In het venster Accounts en Import bij het vak E-mail bekijken uit andere accounts klik je op de knop Een e-mailaccount toevoegen.

©PXimport

3 Gmailify

Hierdoor opent een klein geel schermpje waarin je het mailadres typt dat je wilt koppelen aan je centrale Gmail-account. Gmail is slim genoeg om de domeinnaam te herkennen en vult zelf de juiste instellingen in voor het inkomende en uitgaande mailverkeer. Klik op Volgende. Nu zijn er twee mogelijkheden. Gmail kan de accounts onmiddellijk aan elkaar koppelen met Gmailify – dat is de eerste optie en die werkt het allereenvoudigst. Of Gmail stelt voor om de e-mail te importeren op basis van het domein, maar ook dan krijg je de instellingen te zien die Gmail al heeft ingevuld. Door te Gmailificeren kun je de inbox organiseren in categorieën en heb je een sterkere spambeveiliging. De Gmail-link kun je trouwens ook verwijderen.

©PXimport

4 Mailaccount koppelen

Stel dat je in het geel venstertje bijvoorbeeld een Hotmail-account hebt ingegeven, dan opent Gmailify dit account en zal het vragen om in te loggen met je Hotmail-wachtwoord. Bovendien krijg je de vraag of Gmailify dit postvak mag synchroniseren en mail mag verzenden. Je klikt op Ga door en even later ontvang je het bericht van Gmailify dat je de berichten van het externe mailadres voortaan ook kunt beheren vanuit hetzelfde Gmail-account.

Als Gmailify niet werkt, dan ga je voor plan B: Email importeren uit mijn andere account (POP3). Daarna geef je de gebruikersnaam en wachtwoord in. Bij de opties kun je ervoor kiezen om een kopie van je berichten op de server achter te laten, maar dat is niet noodzakelijk.

5 Synchroniseren

Hierdoor kun je vanuit het centrale Gmail-account vanaf nu ook e-mail verzenden met als afzender je tweede of derde Gmail-adres, je Hotmail-adres of een Outlook-adres… Je stelt een nieuw bericht op en in het Van-vak schakel je door middel van een pijltje tussen jouw verschillende afzenderadressen. Maar ook alle e-mailboodschappen die in de inbox van je externe adres zitten, zijn ondertussen gesynchroniseerd met Gmail. Het enige probleem is dat alle inkomende mail van het externe adres zich heeft vermengd met de berichten van je centrale adres. Dat is verwarrend, maar dat lossen we zo meteen op.

©PXimport

6 Filter

Om in één oogopslag te zien dat de ene mail bijvoorbeeld gericht was aan je Hotmail-adres en de andere aan je Gmail-adres, maak je gebruik van labels en kleurmarkering. Je opent een e-mailbericht dat afkomstig is van het externe account. Daarna klik je op de knop met de drie puntjes (de knop Meer). Je kiest de opdracht Berichten zoals deze filteren. Eerst moet je het criterium van het filter ingeven. In dit filter laat je het vakje Van leeg, maar achter Aan noteer je het e-mailadres van het externe account. De rest van dit filter moet leeg blijven. Vervolgens klik je op Maak filter.

7 Label toepassen

In het volgende venster geef je aan wat er moet gebeuren wanneer er mail binnenkomt die voldoet aan het criterium dat je in de vorige stap hebt opgesteld. Hier selecteer je de opdracht Het label toepassen. Maar op dit moment heb je nog geen label opgesteld. Daarom gebruik je in het keuzemenu Label kiezen de opdracht Nieuw label. Je geeft dit nieuwe label een naam, bijvoorbeeld Hotmail-post. De rest van dit venster laat je leeg. Klok op de knop Maken. Terug in het venster van net vink je de optie aan Filter ook op overeenkomende mails toepassen. Je zult merken dat je in de linkerzijbalk voortaan een label Hotmail-post hebt. En in ons voorbeeld zien we dat daar al 197 mails in zitten.

©PXimport

8 Labelkleur

Toch willen we ook nog op een visuele manier aangeven wat er afkomstig is van de externe mailbox. Daarvoor ga je met de muisaanwijzer over het label tot er drie puntjes naast de naam verschijnen. Klik op deze puntjes en selecteer de opdracht Labelkleur. Beweeg de muisaanwijzer iets naar rechts en selecteer een kleur.

E-mailberichten die oorspronkelijk zijn binnengekomen op dit mailadres, krijgen dan automatisch de geselecteerde labelkleur..

De snelle manieren

9 Meerdere browsers

De eenvoudigste, maar niet handigste manier om Gmail- of andere accounts gescheiden in te zetten, is gewoon verschillende browsers gebruiken. Elke browser gebruik je voor een ander aangemeld mailaccount. Je gebruikt bijvoorbeeld Chrome voor Gmail, Firefox voor Outlook.com, enzovoort … Dit is een prima tijdelijke oplossing, zonder gedoe en allerlei moeilijke instellingen, en behalve de browsers hoef je geen extra software te installeren.

©PXimport

10 Verschillende profielen

Dankzij gebruikersprofielen van browsers kunnen meerdere mensen van dezelfde webbrowser gebruikmaken, terwijl ze ieder toch hun eigen privacy en eigen instellingen behouden. Populaire browsers zoals Chrome, Firefox en Yandex Browser ondersteunen eigen gebruikersprofielen en hebben ook mobiele tegenhangers. In Chrome selecteer je het profiel-pictogram in de rechterbovenhoek. Dan kun je de knop +Toevoegen selecteren om een nieuwe naam en een nieuw pictogram te selecteren. Eenmaal in het profiel kun je de gewenste webmailtoepassing instellen. Om een andere dienst te openen verander je gewoon van browserprofiel.

©PXimport

11 Meervoudig aanmelden

Als je snel wilt schakelen tussen verschillende Gmail-accounts, dan kun je ook de accountwisselaar van Google inzetten. Deze functie werkt in elke browser, je bent dus niet gebonden aan Chrome. Eerst log je in op je Gmail-hoofdaccount. Klik rechtsboven op je profielfoto en selecteer Nog een account toevoegen. Daarna opent een venster waarin je het aanmeldings- en verificatieproces doorloopt. Wanneer je klaar bent, zie je de inbox van dat account. Vanaf dan kun je schakelen tussen jouw verschillende Gmail-accounts in de lijst.

12 Checker Plus

Om snel in Chrome of Firefox inkomende mail te volgen van al jouw Gmail-accounts, is Checker Plus for Gmail een prima oplossing. Deze gratis extensie haal je in de Chrome Store op www.tiny.cc/checkerplus en voor Firefox op www.tiny.cc/checkerfire. Nadat je de extensie hebt toegevoegd, zul je merken dat Checker Plus al jouw Gmail-accounts zelf heeft gevonden. Je ziet of er nieuwe berichten zijn en je kunt vanuit de extensie het juiste Gmail-account openen om nieuwe berichten te versturen of om mails te beantwoorden. Bovendien kun je de voice notification instellen die van inkomende mails de afzenders en onderwerpen voorleest.

13 Doorstuuradres toevoegen

Een laatste alternatief om verwarring te voorkomen is één hoofd-e-mailadres gebruiken, waarnaar alle inkomende e-mail wordt doorgestuurd vanuit meerdere e-mailaccounts. Je kunt naar wens alleen bepaalde soorten berichten doorsturen of alle nieuwe berichten. Om alle inkomende e-mails van het ene Gmail-adres naar een andere account door te sturen, moet je uiteraard eerst ingelogd zijn. Daarna klik je op het tandwielpictogram in de rechterbovenhoek en selecteer je Alle instellingen bekijken. Je gaat naar het tabblad Doorsturen POP/IMAP. In het gedeelte Doorsturen klik je op Een doorstuuradres toevoegen.

©PXimport

14 Kopie van berichten

Voer het e-mailadres in waarnaartoe je de berichten wilt doorsturen. Klik op Volgende / Doorgaan en OK. Gmail zal eerst een verificatiemail naar dit adres sturen. Je ontvangt een bevestigingscode en klikt op de link in deze mail. Daarna ga je terug naar de pagina Instellingen voor het Gmail-account waarvandaan je de berichten wilt doorsturen en je vernieuwt de webpagina. Klik op het tabblad Doorsturen en POP/IMAP en selecteer in het gedeelte Doorsturen de optie Een kopie van binnenkomende berichten doorsturen naar. Beslis wat er moet gebeuren met de kopie van deze mails. Hier kies je bijvoorbeeld voor Kopie van Gmail behouden in inbox. Vergeet niet te klikken op Wijzigingen opslaan.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.