Hoeveel e-mailaccounts heb je? Een voor je persoonlijke en een ander voor zakelijke mailverkeer? Misschien zelfs een afzonderlijk mailadres dat je achterlaat op websites waarvan je spam vreest? We besteden veel tijd aan het lezen en verwerken van e-mail en meerdere accounts maken het allemaal nog complexer en tijdrovender. Gelukkig bestaan er verschillende oplossingen om meerdere accounts centraal te beheren via Gmail.

De doordachte manier: Gmailify

1 Accounts en importeren

Gmail heeft een bijzondere manier om verschillende mailaccounts te beheren vanuit één account. Heb je een mailaccount bij Yahoo, Outlook.com (of Hotmail), dan kun alle elektronische post laten bezorgen op hetzelfde mailadres. We tonen verschillende oplossingen. De eerste vergt enkele instellingen, maar levert wel een gestroomlijnd resultaat op. Het leuke aan deze oplossing is dat je, eenmaal klaar, je alle sterke Gmail-functies (filters, smart compose, afspraakgegevens automatisch binnenhalen) kunt toepassen op berichten die oorspronkelijk niet via die weg zijn binnengekomen. Log in bij Gmail en ga via het tandwielpictogram rechtsboven naar de Instellingen. Daar open je het tabblad Accounts en import.

©PXimport

2 E-mailaccount toevoegen

Hier regel je alle instellingen die verband houden met je account. Als het gaat om webmail, dan verloopt de procedure erg vlot. Er zijn ruwweg twee soorten mailservices: er is webmail zoals Yahoo Mail, Hotmail, Outlook.com: kortom mail die je stuurt en ontvangt via een browser. En dan is er de mail die je via een mailprogramma beheert. In 2016 introduceerde Google Gmailify, een intelligente functie om je bestaande accounts aan te sluiten bij Gmail en die te synchroniseren. In het venster Accounts en Import bij het vak E-mail bekijken uit andere accounts klik je op de knop Een e-mailaccount toevoegen.

©PXimport

3 Gmailify

Hierdoor opent een klein geel schermpje waarin je het mailadres typt dat je wilt koppelen aan je centrale Gmail-account. Gmail is slim genoeg om de domeinnaam te herkennen en vult zelf de juiste instellingen in voor het inkomende en uitgaande mailverkeer. Klik op Volgende. Nu zijn er twee mogelijkheden. Gmail kan de accounts onmiddellijk aan elkaar koppelen met Gmailify – dat is de eerste optie en die werkt het allereenvoudigst. Of Gmail stelt voor om de e-mail te importeren op basis van het domein, maar ook dan krijg je de instellingen te zien die Gmail al heeft ingevuld. Door te Gmailificeren kun je de inbox organiseren in categorieën en heb je een sterkere spambeveiliging. De Gmail-link kun je trouwens ook verwijderen.

©PXimport

4 Mailaccount koppelen

Stel dat je in het geel venstertje bijvoorbeeld een Hotmail-account hebt ingegeven, dan opent Gmailify dit account en zal het vragen om in te loggen met je Hotmail-wachtwoord. Bovendien krijg je de vraag of Gmailify dit postvak mag synchroniseren en mail mag verzenden. Je klikt op Ga door en even later ontvang je het bericht van Gmailify dat je de berichten van het externe mailadres voortaan ook kunt beheren vanuit hetzelfde Gmail-account.

Als Gmailify niet werkt, dan ga je voor plan B: Email importeren uit mijn andere account (POP3). Daarna geef je de gebruikersnaam en wachtwoord in. Bij de opties kun je ervoor kiezen om een kopie van je berichten op de server achter te laten, maar dat is niet noodzakelijk.

5 Synchroniseren

Hierdoor kun je vanuit het centrale Gmail-account vanaf nu ook e-mail verzenden met als afzender je tweede of derde Gmail-adres, je Hotmail-adres of een Outlook-adres… Je stelt een nieuw bericht op en in het Van-vak schakel je door middel van een pijltje tussen jouw verschillende afzenderadressen. Maar ook alle e-mailboodschappen die in de inbox van je externe adres zitten, zijn ondertussen gesynchroniseerd met Gmail. Het enige probleem is dat alle inkomende mail van het externe adres zich heeft vermengd met de berichten van je centrale adres. Dat is verwarrend, maar dat lossen we zo meteen op.

©PXimport

6 Filter

Om in één oogopslag te zien dat de ene mail bijvoorbeeld gericht was aan je Hotmail-adres en de andere aan je Gmail-adres, maak je gebruik van labels en kleurmarkering. Je opent een e-mailbericht dat afkomstig is van het externe account. Daarna klik je op de knop met de drie puntjes (de knop Meer). Je kiest de opdracht Berichten zoals deze filteren. Eerst moet je het criterium van het filter ingeven. In dit filter laat je het vakje Van leeg, maar achter Aan noteer je het e-mailadres van het externe account. De rest van dit filter moet leeg blijven. Vervolgens klik je op Maak filter.

7 Label toepassen

In het volgende venster geef je aan wat er moet gebeuren wanneer er mail binnenkomt die voldoet aan het criterium dat je in de vorige stap hebt opgesteld. Hier selecteer je de opdracht Het label toepassen. Maar op dit moment heb je nog geen label opgesteld. Daarom gebruik je in het keuzemenu Label kiezen de opdracht Nieuw label. Je geeft dit nieuwe label een naam, bijvoorbeeld Hotmail-post. De rest van dit venster laat je leeg. Klok op de knop Maken. Terug in het venster van net vink je de optie aan Filter ook op overeenkomende mails toepassen. Je zult merken dat je in de linkerzijbalk voortaan een label Hotmail-post hebt. En in ons voorbeeld zien we dat daar al 197 mails in zitten.

©PXimport

8 Labelkleur

Toch willen we ook nog op een visuele manier aangeven wat er afkomstig is van de externe mailbox. Daarvoor ga je met de muisaanwijzer over het label tot er drie puntjes naast de naam verschijnen. Klik op deze puntjes en selecteer de opdracht Labelkleur. Beweeg de muisaanwijzer iets naar rechts en selecteer een kleur.

E-mailberichten die oorspronkelijk zijn binnengekomen op dit mailadres, krijgen dan automatisch de geselecteerde labelkleur..

De snelle manieren

9 Meerdere browsers

De eenvoudigste, maar niet handigste manier om Gmail- of andere accounts gescheiden in te zetten, is gewoon verschillende browsers gebruiken. Elke browser gebruik je voor een ander aangemeld mailaccount. Je gebruikt bijvoorbeeld Chrome voor Gmail, Firefox voor Outlook.com, enzovoort … Dit is een prima tijdelijke oplossing, zonder gedoe en allerlei moeilijke instellingen, en behalve de browsers hoef je geen extra software te installeren.

©PXimport

10 Verschillende profielen

Dankzij gebruikersprofielen van browsers kunnen meerdere mensen van dezelfde webbrowser gebruikmaken, terwijl ze ieder toch hun eigen privacy en eigen instellingen behouden. Populaire browsers zoals Chrome, Firefox en Yandex Browser ondersteunen eigen gebruikersprofielen en hebben ook mobiele tegenhangers. In Chrome selecteer je het profiel-pictogram in de rechterbovenhoek. Dan kun je de knop +Toevoegen selecteren om een nieuwe naam en een nieuw pictogram te selecteren. Eenmaal in het profiel kun je de gewenste webmailtoepassing instellen. Om een andere dienst te openen verander je gewoon van browserprofiel.

©PXimport

11 Meervoudig aanmelden

Als je snel wilt schakelen tussen verschillende Gmail-accounts, dan kun je ook de accountwisselaar van Google inzetten. Deze functie werkt in elke browser, je bent dus niet gebonden aan Chrome. Eerst log je in op je Gmail-hoofdaccount. Klik rechtsboven op je profielfoto en selecteer Nog een account toevoegen. Daarna opent een venster waarin je het aanmeldings- en verificatieproces doorloopt. Wanneer je klaar bent, zie je de inbox van dat account. Vanaf dan kun je schakelen tussen jouw verschillende Gmail-accounts in de lijst.

12 Checker Plus

Om snel in Chrome of Firefox inkomende mail te volgen van al jouw Gmail-accounts, is Checker Plus for Gmail een prima oplossing. Deze gratis extensie haal je in de Chrome Store op www.tiny.cc/checkerplus en voor Firefox op www.tiny.cc/checkerfire. Nadat je de extensie hebt toegevoegd, zul je merken dat Checker Plus al jouw Gmail-accounts zelf heeft gevonden. Je ziet of er nieuwe berichten zijn en je kunt vanuit de extensie het juiste Gmail-account openen om nieuwe berichten te versturen of om mails te beantwoorden. Bovendien kun je de voice notification instellen die van inkomende mails de afzenders en onderwerpen voorleest.

13 Doorstuuradres toevoegen

Een laatste alternatief om verwarring te voorkomen is één hoofd-e-mailadres gebruiken, waarnaar alle inkomende e-mail wordt doorgestuurd vanuit meerdere e-mailaccounts. Je kunt naar wens alleen bepaalde soorten berichten doorsturen of alle nieuwe berichten. Om alle inkomende e-mails van het ene Gmail-adres naar een andere account door te sturen, moet je uiteraard eerst ingelogd zijn. Daarna klik je op het tandwielpictogram in de rechterbovenhoek en selecteer je Alle instellingen bekijken. Je gaat naar het tabblad Doorsturen POP/IMAP. In het gedeelte Doorsturen klik je op Een doorstuuradres toevoegen.

©PXimport

14 Kopie van berichten

Voer het e-mailadres in waarnaartoe je de berichten wilt doorsturen. Klik op Volgende / Doorgaan en OK. Gmail zal eerst een verificatiemail naar dit adres sturen. Je ontvangt een bevestigingscode en klikt op de link in deze mail. Daarna ga je terug naar de pagina Instellingen voor het Gmail-account waarvandaan je de berichten wilt doorsturen en je vernieuwt de webpagina. Klik op het tabblad Doorsturen en POP/IMAP en selecteer in het gedeelte Doorsturen de optie Een kopie van binnenkomende berichten doorsturen naar. Beslis wat er moet gebeuren met de kopie van deze mails. Hier kies je bijvoorbeeld voor Kopie van Gmail behouden in inbox. Vergeet niet te klikken op Wijzigingen opslaan.

Amazon heeft de eerste foto van actrice Sophie Turner als het populaire gamepersonage Lara Croft in de aankomende televisieserie Tomb Raider getoond.

De foto is hieronder te zien en toont dat Turner – vooral bekend voor de rol van Sansa Stark in de serie Game of Thrones – erg lijkt op de klassieke versie van het bekende gamepersonage, inclusief de outfit en het brilletje. Het is voor het eerst dat we zien hoe Turner in de huid kruipt van Lara Croft, al was al wel enige tijd bekend dat zij de rol ging vertolken.

Zoals al langer bekend is, werkt Amazon aan een serie gebaseerd op de Tomb Raider-games. Hoewel nog niet bekend is wanneer de serie op Amazon Prime Video te zien zal zijn, zullen de opnames naar verluidt volgende week van start gaan. Het script wordt geschreven door Phoebe Waller-Bridge – bekend van Fleabag. Ook zijn er andere castleden bekend, waaronder Sigourney Weaver (Avatar, Alien) en Jason Isaacs (The White Lotus).

Meerdere games op komst

Tomb Raider bestaat al sinds de jaren negentig: in de games reist avonturierster Lara Croft de wereld over en neemt ze het op tegen een groot scala aan vijanden. Het personage groeide uit tot een waar icoon en is al meermaals verfilmd – onder andere Angelina Jolie kroop eerder in de huid van Lara.

Fans hoeven niet bang te zijn dat ze de komende jaren geen games ontvangen rondom het personage. Later dit jaar verschijnt Tomb Raider: Legacy of Atlantis, een remake van de allereerste Tomb Raider-game. Voor 2027 staat een compleet nieuwe game gepland met de naam Tomb Raider: Catalyst.

Een minuut wachten kan eindeloos lijken, bijvoorbeeld tussen het indrukken van de aanknop en het uiteindelijk erschijnen van het Windows-bureaublad. Met de juiste aanpassingen kun je die wachttijd vaak flink verkorten. En wie wil er nu niet sneller uit de startblokken?

Het is je vast al opgevallen dat je Windows-pc na maanden intensief gebruik trager opstart dan in het begin. Dat lijkt vreemd, maar is goed verklaarbaar: je hebt waarschijnlijk allerlei programma’s geïnstalleerd die automatisch met Windows mee opstarten. Deze automatisch opstartprogramma’s controleren en uitschakelen is dan ook een belangrijke optimalisatiestap.

Maar daarnaast bestaan nog wel andere trucs om de opstarttijd te verkorten. Staat Windows nog op een klassieke harde schijf, dan kun je de tijd vaak makkelijk met een minuut of meer inkorten door over te stappen op een ssd (Solid State Drive). Dit kost wel wat tijd en geld, maar levert meteen een flinke tijdwinst op. En als we het toch over drastische ingrepen hebben: ook een volledige, schone (her)installatie van Windows (op dezelfde schijf) geeft je pc gegarandeerd een snellere start.

Draait Windows al op een ssd en wil je geen nieuwe installatie uitvoeren, lees dan vooral verder: er zijn ook minder ingrijpende maatregelen die het opstarten van je computer merkbaar versnellen. 

Meten is weten

Hoeveel tijd je met de tips en technieken uit dit artikel precies wint, is lastig te voorspellen, want dit hangt af van meerdere factoren. We raden je aan dit zelf te meten. Dat kan met een stopwatch, maar gespecialiseerde applicaties doen dit nauwkeuriger. Windows Performance Analyzer (https://apps.microsoft.com/detail/9n0w1b2bxgnz) is een optie, maar is erg technisch. Een veel gebruiksvriendelijker alternatief is BootRacer (www.greatis.com/bootracer). Deze app is ook gratis en die kun je na enkele testrondes gerust weer verwijderen. We tonen eerst hoe je BootRacer gebruikt om de opstarttijd(en) te meten, want de tool biedt daarnaast ook enkele optimaliseringsopties.

BootRacer (meten)

Download de app en pak het zip-bestand uit. Start het uitgepakte exe-bestand en installeer het. Laat de vier opties aan het einde van de setup aangevinkt, rond af met Voltooien en start BootRacer op. Sluit alle andere applicaties, klik op Start en kies bij Perform a full boot time test voor Start Test / Yes. Na de herstart van Windows verschijnt rechtsonder een pop-upvenster met de opstartduur. Standaard meet BootRacer dit bij elke nieuwe Windows-opstart, waarna je via History de opeenvolgende tijden kunt volgen. Deze duur is telkens opgesplitst in drie delen: de eigenlijke boottijd, de wachttijd om aan te melden, en de tijd tussen aanmelding en een gebruiksklaar bureaublad. De BIOS-tijd (Pre-boot) aan het begin zit er niet bij omdat BootRacer begrijpelijkerwijs dan nog niet draait. Tijdens de boottijd laadt Windows de kernel, start essentiële systeemservices en initialiseert stuurprogramma’s. Na je aanmelding worden je profiel, instellingen, de shell (Verkenner), achtergrondprocessen en automatische opstartprogramma’s geladen.

Wil je niet langer dat BootRacer de opstarttijd meet, ga dan naar Options en selecteer op het tabblad Show de optie Disable BootRacer AutoStart in plaats van Every boot.

Automatisch opstarten

Je weet nu hoe je de opstartduur kunt meten en bekijken, dus kunnen we aan de slag om deze te optimaliseren en te verkorten. Vaak win je tijd door enkel noodzakelijke programma’s automatisch met Windows te laten starten. Dit overzicht vind je in het Windows Taakbeheer, bereikbaar via het contextmenu van de startknop. Klik hier op Opstart-apps. Zet overbodige apps (tijdelijk) uit door er met rechts op te klikken en Uitschakelen te kiezen, al blijft het hier gissen hoeveel tijd zo’n app werkelijk kost bij het opstarten.

Daarvoor gebruik je BootRacer, dat ook per app de opstarttijd kan vastleggen. Start BootRacer, ga naar Options, open het tabblad Startup Control, klik op Enable Control en vink Measure program’s startup time en Log history of started apps aan. Bevestig met Save. Na een nieuwe Windows-opstart klik je in BootRacer op History en kies je History of Executed Startup Programs, voor een exacte opstarttijd van elke app, in chronologische volgorde.

Opstart-optimalisatie

Je weet nu precies hoeveel impact elke app heeft op de totale opstarttijd. In BootRacer kun je deze apps niet alleen tijdelijk uitschakelen, maar ook de startvolgorde aanpassen. Open het onderdeel Startup Control voor een overzicht. Verwijder het vinkje om apps uit te schakelen. Klik je met rechts op een app, dan kies je Info om het pad naar het programma te zien of eventueel Delete als je de opstartverwijzing (in het register) helemaal wilt verwijderen. Met de knop Set Order links bovenin bepaal je via de pijlknoppen welke apps eerder of juist later starten. Bevestig je wijzigingen met Finish Reordering.

Opstart-vertraging

In BootRacer kun je het opstarten van specifieke apps niet uitstellen om sneller je bureaublad te zien, omdat de app pas daarna wordt gestart. Dat kan wel met de gratis HiBit start-up Manager (www.hibitsoft.ir/StartupManager.html). Kies bij voorkeur voor de installeerbare versie, want de portable editie mist enkele opties. Installeer de app en start deze op. Wil je een app later laten opstarten, klik er dan met rechts op, kies Add to Delay en stel de gewenste vertraging in (Hour, Minute, Seconds). Of kies Automatic Delay en bepaal hoeveel procent cpu- en/of schijfbelasting er maximaal mag zijn voordat de app start. Bevestig met OK.

Start-up Manager heeft bij de rubriek Tools ook enkele handige extra’s. Zo meldt System Monitoring zich zodra een nieuwe app met Windows wil opstarten en geeft Boot Optimizer de opstarttijden weer, ook van achtergrondservices (zie ook bij Service-optimalisatie).

Functie: ‘Snel opstarten’

Windows heeft een functie ‘Snel opstarten’ die de boottijd verkort. Normaal sluit Windows bij het afsluiten alle apps en logt het systeem de gebruiker uit, waarna bij de volgende start alles opnieuw wordt geladen. Met ‘Snel opstarten’ bewaart Windows de status van de systeemkernel en stuurprogramma’s (in het verborgen bestand c:\hiberfil.sys). Bij een volgende start wordt dit snapshot ingeladen, waardoor Windows sneller opstart. In de meeste gevallen is het zinvol deze functie in te schakelen, behalve bij dual-bootconfiguraties of bij stuurprogramma’s die er niet goed mee werken.

Je beheert dit via de ingebouwde app Configuratiescherm. Ga naar Systeem en beveiliging / Energiebeheer, klik op Het gedrag van de aan/uit-knoppen bepalen en kies Instellingen wijzigen die momenteel niet beschikbaar zijn. Zet een vinkje bij Snel opstarten inschakelen (aanbevolen) en bevestig met Wijzigingen opslaan.

Energiemodi

De functie Snel opstarten werkt alleen bij een volledige afsluiting, maar in het venster Energiebeheer kom je ook Slaapstand en Sluimerstand tegen, die je hier meteen ook kunt activeren. Beide energiebesparende modi zorgen voor een nog snellere start.

Bij Sluimerstand (hibernate) schrijft Windows de volledige inhoud van het RAM naar schijf, zodat de pc geen stroom meer nodig heeft. Bij het opstarten hervat je de sessie exact waar je gebleven was, inclusief geopende programma’s. Nog sneller is Slaapstand, waarbij de sessie in het RAM-geheugen blijft, waardoor de pc wel nog een klein beetje stroom verbruikt.

De exacte opstarttijd hangt af van je hardware en opstartapps, maar grofweg kun je het volgende verwachten: volledig afsluiten zonder snel opstarten circa 30 tot 60 seconden, volledig afsluiten met snel opstarten circa 15 tot 30 seconden, sluimerstand circa 10 tot 20 seconden en slaapstand circa 5 seconden.

Procesoptimalisatie

Blijft de opstart lang duren, ook nadat je alle overtollige opstart-apps hebt uitgeschakeld, dan moet je dieper graven. Vaak zijn het services en achtergrondprocessen die vertraging veroorzaken, zoals cloud-synchronisatiesoftware, update-taken of diensten van derden.

Met een ietwat botte methode spoor je dit als volgt op. Druk op Windows-toets+R, voer msconfig uit, open het tabblad Services en vink Alle Microsoft-services verbergen aan. Klik op Alles uitschakelen en herstart de pc. Start hij nu merkbaar sneller op, dan veroorzaken een of meer van die processen de vertraging.

Met de Boot Optimizer van start-up Manager (zie bij ‘Opstart-vertraging’) kun je zien hoeveel tijd zulke processen kosten. Klik desgewenst met rechts op een proces en kies Disable om het uit te schakelen (het item kleurt grijs). Later kun je dit met Enable weer inschakelen. Kies Uninstall alleen als je zeker weet dat de software niet nodig is, want hiermee verwijder je deze. De optie Delete gebruik je beter niet, omdat dit enkel het item uit de lijst verwijdert terwijl het proces toch kan blijven opstarten.

Je kunt services ook rechtstreeks beheren in Windows via de ingebouwde app Services. Selecteer een service, klik met rechts en kies Eigenschappen. Op het tabblad Algemeen stel je het Opstarttype in op Handmatig of eventueel op Automatisch (vertraagd starten), zodat de service geen impact heeft tijdens de eigenlijke opstartfase. Bevestig met OK.

Autoruns

Vanuit Taakbeheer en met tools als BootRacer, Boot Optimizer en Services kun je de meeste automatisch startende apps en services beheren. Wil je echt alle autostartpunten van Windows zien, gebruik dan het gratis AutoRuns (https://learn.microsoft.com/en-us/sysinternals/downloads/autoruns), bij voorkeur als administrator. Op het tabblad Everything zie je alle opstartpunten in één overzicht en beheer je ze via het contextmenu. Met Jump to Entry spring je direct naar de locatie vanwaar ze worden gestart en met Delete verwijder je de opstartverwijzing uit Windows. Houd er rekening mee dat dit niet eenvoudig terug te draaien is, tenzij je de koppeling handmatig herstelt.

Autoruns lijst letterlijk elk mogelijk opstartpunt van Windows op.

Opstartuitstel

Je hebt de totale opstarttijd waarschijnlijk al flink teruggebracht, maar er zijn nog extra ingrepen mogelijk. Mogelijk zag je in BootRacer een melding over een ‘Explorer start-up Delay’ van 10 seconden voorbij komen. Windows bouwt deze vertraging namelijk standaard in, zodat essentiële systeemdiensten rustig kunnen starten, maar op een modern en snel systeem is dit meestal niet nodig. In BootRacer kun je dit alleen met de betaalde Pro-versie uitschakelen, maar via het register kan het ook gratis.

Druk op Windows-toets+R, voer regedit uit en navigeer naar HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Explorer. Klik met rechts en kies Nieuw / Sleutel, geef deze de naam Serialize. Klik met rechts op deze nieuwe sleutel en kies Nieuw / DWORD (32-bits)-waarde. Noem deze StartupDelayInMSec en laat de waarde 0 staan. Sluit Regedit en herstart je pc.

Auto-doorstart

Wanneer je in BootRacer de totale opstartfase bekijkt, zie je mogelijk ook een ‘Password timeout’, de tijd dat Windows wacht tot je je wachtwoord hebt ingevoerd. Zonde van de verloren tijd, maar als je de enige gebruiker van de pc bent, kun je Windows ook automatisch laten doorstarten.

Druk op Windows-toets+R, typ netplwiz en klik op OK. Verwijder het vinkje bij Gebruikers moeten een gebruikersnaam en wachtwoord opgeven […]. Bevestig met OK en vul het wachtwoord in van het gewenste account.

Zie je deze optie niet, dan gebruik je waarschijnlijk een Microsoft-account. Wil je geen lokaal account aanmaken, dan omzeil je dit als volgt. Ga opnieuw naar Uitvoeren en voer regedit uit. Navigeer naar HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\Windows NT\CurrentVersion\PasswordLess\Device. Dubbelklik in het rechterdeelvenster op DevicePasswordLessBuildVersion en zet de waarde op 0 (in plaats van 2). Na een herstart van je pc zou de optie alsnog zichtbaar moeten zijn.

UEFI/BIOS

Hoewel tools (zoals BootRacer) de opstarttijd van het UEFI/BIOS niet kunnen meten, kan deze fase toch ook enige tijd kosten. Hier controleert de firmware van je moederbord de hardware en start zij het verdere proces. Met enkele instellingen kun je de opstarttijd wellicht iets verkorten.

Om in het UEFI/BIOS te komen, druk je direct na het aanzetten van de pc op een toets als F10, F2 of Del (zie je systeemhandleiding). Zoek daar naar opties als Fast Boot, Quick Boot of Quick Power on Self Test en schakel deze in om bepaalde zelftesten of wachttijden over te slaan. Controleer ook de bootvolgorde: je stelt de Windows-schijf bij voorkeur in als eerste boot device. Vaak kun je ook ongebruikte hardware, zoals bepaalde poorten, uitschakelen, wat soms wat extra tijdwinst oplevert bij de initialisatie.