ID.nl logo
Documentherstel in Word: voorkom bestandsverlies
© Reshift Digital
Huis

Documentherstel in Word: voorkom bestandsverlies

Iedereen heeft het weleens meegemaakt: een computercrash, stroomuitval of een lastig Word-bestand. Word crasht vervolgens dusdanig dat je document en werk verloren lijken. En wat dacht je van de bekende fout waarbij je zelf een verkeerde documentversie overschrijft? Gelukkig biedt Microsoft met de functie AutoHerstel een handige reddingsboei. Dit is niet altijd voldoende om de correcte of meest recente versie van je document op te duiken. In dit artikel laten we zien hoe je documentherstel in Word inschakelt, zodat je nooit meer bang hoeft te zijn voor bestandsverlies.

Er zijn allerlei doemscenario’s. Word (of je hele pc) crasht of je sluit Word en vergeet het document op te slaan. Wat ook voorkomt: je werkt aan een document, doet enkele aanpassingen en bewaart het bestand. Nadat je Word hebt afgesloten, besef je dat je een grote fout hebt begaan: je hebt een paar alinea’s/pagina’s geknipt met de intentie de teksten elders te plakken. Dit laatste ben je vergeten, maar hebt het document wel opgeslagen. Als je het document nu opent, ben je uren werk kwijt.

Wat er ook is gebeurd: je hebt altijd een goede kans om de inhoud van een document terug te krijgen, zelfs als je het document niet (of niet goed) hebt opgeslagen. We beschrijven de beste trucs met één doel: we willen voorkomen dat je weer helemaal opnieuw moet beginnen. De stappen in dit artikel zijn geschreven rond de meest recente versie van Microsoft Word en die heb je als je bijvoorbeeld Office 365 Home of Office 365 Personal gebruikt.

©PXimport

01 AutoHerstel

Om verlies van documenten te voorkomen, kun je aanpassingen doen aan Word en enkele leefregels in acht nemen om gegevensverlies in de toekomst te voorkomen. Zelfs als je dit niet gedaan hebt, heb je een kans om je gegevens terug te krijgen.

Word heeft een automatisch vangnet voor veel problemen. De tekstverwerker bewaart je werk regelmatig, ook als je dit niet zelf doet. Als je uren hebt gewerkt aan een Word-document en dit niet hebt bewaard, is er alsnog een kans om je werk terug te krijgen.

De locatie waar Word je bestanden bewaart, is eenvoudig terug te vinden in Word. Klik op Bestand / Opties / Opslaan. Achter Locatie van AutoHerstel-bestand vind je de map waar Word je documenten automatisch opslaat. Op ons testsysteem is dit de map C:\Users\Robbin\AppData\Roaming\Microsoft\Word. De map met autoherstelbestanden is niet zomaar te bereiken met Windows Verkenner, omdat Windows standaard bepaalde mappen verbergt. Open Windows Verkenner en klik op Beeld / Opties. In het tabblad Weergave activeer je optie Verborgen bestanden, mappen en stations weergeven.

©PXimport

02 Veiligstellen

Open de map die je gevonden hebt bij de vorige stap in Windows Verkenner. In deze map vind je geen Word-documenten die eindigen op .docx (bijvoorbeeld mijndocument.docx), maar hebben de herstelbestanden het achtervoegsel .asd (bijvoorbeeld AutoHerstel-versie van mijndocument.asd). Dit type bestand kun je niet zomaar openen door erop te dubbelklikken. Kopieer alle asd-bestanden (ook uit de submappen!) naar een andere locatie, bijvoorbeeld je bureaublad, om te voorkomen dat je ze per ongeluk (automatisch) laat verwijderen door Word.

Start Word en klik op Bestand. Onderaan de tab Info vind je Document beheren met een gelijknamige knop. Klik hierop en kies Niet opgeslagen documenten herstellen. Je belandt hiermee automatisch in de standaardmap van Word met herstelbestanden. Blader naar de locatie waarnaar je de herstelbestanden bij de vorige stap hebt gekopieerd. Open het gewenste asd-bestand en herstel je document. Bewaar je herstelde document als een Word-bestand in een map naar keuze met Bestand / Opslaan als. Kies bij voorkeur een map in je OneDrive of Dropbox om de kans op gegevensverlies in de toekomst te minimaliseren (zie stappen 07 - 09).

©PXimport

03 Direct herstel

Word is een stuk gebruiksvriendelijker dan een paar jaar geleden en dat geldt ook voor het automatisch herstellen. Door de asd-bestanden te kopiëren naar een andere locatie (zoals in de vorige stap staat beschreven), creëer je een extra vangnet voor het geval de asd-bestanden (automatisch) worden opgeschoond. Soms is deze extra veiligheidsmaatregel niet nodig en geeft Word zelf aan dat er iets niet in de haak is. De tekstverwerker meldt dat er iets is misgegaan en dat je bestanden kun herstellen. De mogelijkheden vind je in de linkerkolom. Vanuit hier kun je de documenten openen (ook als deze niet zijn opgeslagen) en handmatig bewaren via Bestand / Opslaan als.

Als Word aangeeft dat er iets mis is gegaan, moet je extra alert zijn en niet zomaar op OK klikken. Als er herstelbestanden beschikbaar zijn, krijg je bij het afsluiten van Word de keuze om herstelbestanden te wissen of behouden. De bestanden verwijderen is de standaardoptie, dus als je niet goed oplet en op OK klikt, ben je hiermee je herstelbestanden alsnog kwijt. De asd-bestanden die je eerder handmatig hebt veiliggesteld laat Word met rust zodat je je een foutje kunt permitteren.

©PXimport

04 Interval

De functie AutoHerstel van Word is standaard actief, maar het is goed om dit te controleren. De frequentie waarmee Word een bestand aanmaakt voor automatisch herstel kun je zelf bepalen. Open de opslaginstellingen van Word zoals beschreven bij stap 2. Zorg ervoor dat er een vinkje staat bij Elke .. minuten AutoHerstel-gegevens opslaan. Vul hier het aantal minuten in, bijvoorbeeld twee of vijf. De frequentie die je kiest, is afhankelijk van je eigen discipline (bewaar je je werk regelmatig?) en snelheid waarmee je documenten bewerkt. Vijf minuten is voor bijna iedereen een acceptabele instelling.

©PXimport

05 Versiegeschiedenis

Als je een fout maakt tijdens het bewerken van een document, bijvoorbeeld twee keer knippen zonder de plakken, heeft Word een extra vangnet dat ook werkt via de AutoHerstel-functie. Klik op Bestand en kijk onderaan op het tabblad Info. Naast de knop Document beheren zie je automatische momentopnamen (met tijdsaanduiding). Door op een momentopname te klikken, bijvoorbeeld van tien minuten geleden, kun je de inhoud van deze ‘snapshot’ te bekijken en vergelijken met je huidige tekst. Gebruik Bestand / Opslaan als om de momentopname te bewaren of kopieer/plak de tekst die je mist vanuit de momentopname naar je werkdocument.

©PXimport

06 Opslaan (als)

Er is een verschil tussen Bestand / Opslaan en Bestand / Opslaan als. Als je een document opent dat je via mail, Slack of andere bron hebt ontvangen is het goed om jezelf aan te leren altijd eerst de optie Opslaan als te gebruiken. Hiermee bewaar je het document bewust op een locatie die je straks weer kunt terugvinden. Doe je dit niet, dan belandt het document in je downloadmap of andere (tijdelijke) locatie en kun je het zonder hulpmiddelen mogelijk niet meer terugvinden.

Tijdens het werken in een document is het uiteraard aan te raden om je bestand regelmatig op te slaan. Veel mensen bewaren hun document pas op het moment dat het document klaar en dat is vragen om problemen. Opslaan via het menu is eigenlijk omslachtig: als expert ben je vast bekend met de toetscombinatie Ctrl+S (de S van ‘Save’, opslaan). Leer jezelf aan om deze toetscombinatie regelmatig te gebruiken in Word. Zo bewaar je tussendoor je werk zonder je muis te gebruiken.

©PXimport

07 Cloudopslag

Het extra AutoHerstel-vangnet van Word is fijn om achter de hand te hebben, maar dit is niet voldoende. Als extra kun je bestandsrevisies gebruiken. Dit zijn tussentijdse momentopnames van (bijvoorbeeld) een document. Dergelijke bestandsrevisies heb je tot je beschikking als je je werk opslaat in OneDrive of Dropbox. Welke clouddienst je gebruikt is een persoonlijke keuze, maar de revisies van Dropbox zijn veel beter dan die van OneDrive. OneDrive is standaard aanwezig in Windows Verkenner, het Dropbox-programma moet je apart downloaden. Een gratis Dropbox-account biedt 2 GB opslagruimte en dat is voldoende voor alle Word-documenten van een gemiddelde gebruiker.

Maak een map aan voor je Word-documenten in OneDrive of Dropbox. Open Word en ga naar Bestand / Opties / Opslaan. Klik achter Standaardlocaties op Bladeren en wijs de map aan die je zojuist hebt aangemaakt in je favoriete clouddienst. Als je vanaf nu Opslaan of Opslaan als gebruikt, wordt deze map automatisch aangeboden als opslaglocatie. Handige bijkomstigheid is dat je bestanden automatisch in de cloud belanden. Hierdoor kun je erbij op al je apparaten en via www.onedrive.com of www.dropbox.com in je browser. Omdat de bestanden ook extern zijn, overleven je documenten een computercrash, diefstal of andere ellende.

©PXimport

08 Revisies in OneDrive

Ga naar www.onedrive.com om aanwezige bestandsversies te bekijken in OneDrive. Open de map waar je het bestand hebt bewaard en klik met de rechtermuisknop op het bestand. Kies Versiegeschiedenis om eerdere bestandsversies te bekijken. Het aantal revisies vind je in de linkerkolom. Als je een versie aanklikt, zie je direct een voorbeeldweergave in Word Online zodat je de inhoud kunt bekijken. Met Herstellen overschrijf je het Word-document in je OneDrive met de versie uit de revisie. Met Downloaden haal je het revisiebestand binnen en kun je het met via Opslaan als bewaren in een map naar keuze.

©PXimport

09 Revisies in Dropbox

Bestandsrevisies in Dropbox zijn niet beperkt tot Word-documenten, de functie werkt ook met andere bestandstypen. Revisies zijn beschikbaar vanuit Windows Verkenner. Open de Dropbox-map op je computer, klik met de rechtermuisknop op een Word-document waarvan je een eerdere versie nodig hebt en kies Versiegeschiedenis. Je browser wordt geopend en je krijgt een overzicht van beschikbare momentopnames inclusief tijd/datumstempel. Klik op een bestand voor een voorbeeldweergave en gebruik de knop Terugzetten of Downloaden. Ook hiervoor geldt: de knop Terugzetten overschrijft je originele document met de revisie (oppassen dus!) en met Downloaden haal je het revisiebestand binnen.

©PXimport

10 Misplaatste bestanden zoeken

Je kunt Word-bestanden zelfs kwijtraken als je altijd braaf je werk hebt opgeslagen. Het document is niet echt weg of verloren, maar gewoon zoek (al komt dat op bijna hetzelfde neer). De zoekfunctie van Windows is beperkt en werkt op sommige computers niet goed. Dit is met twee handige programma’s op te lossen zodat je razendsnel kunt zoeken op bestandsnaam of inhoud van een document. Download en installeer Copernic Desktop Search Lite en Everything.

Als je een document ergens hebt opgeslagen, maar geen idee meer in welke map of wat de bestandsnaam was, is Copernic Desktop Search Lite de redder in nood. Het programma indexeert je computer en maakt het archief doorzoekbaar. Je hoeft alleen een stukje tekst (waarvan je weet dat het voorkomt in je document) in te typen in het zoekvenster. De gevonden bestanden met jouw tekst kun je meteen openen in Word.

Let op: het programma indexeert ook je mail, browser en andere gegevens. Door deze zoekfuncties te beperken via Extra / Opties, indexeert Copernic Desktop Search Lite sneller.

Als je een document niet kunt vinden, maar de bestandsnaam nog wel ongeveer weet, heb je het bestand snel gevonden met Everything. Dit maakt Everything zeer geschikt om bijvoorbeeld een Word-document dat je hebt bewerkt vanuit een mailbijlage op te sporen. Everything werkt zonder vooraf indexeren, maar direct via NTFS. NTFS is het bestandssysteem dat op vrijwel elke Windows-computer gebruikt wordt. Geef een gedeelte van de bestandsnaam op in het zoekveld en je resultaten verschijnen direct, waarna je het document kunt openen in Word.

©PXimport

Twee keer knippen

Ook als je per ongeluk twee keer een tekst knipt, heeft Word een extra vangnet genaamd Klembord. Dit is handig als je bijvoorbeeld een alinea wilde verplaatsen. Je selecteert en knipt een stuk tekst, en wilt deze tekst ergens anders plakken. Je wordt even afgeleid en zonder na te denken gebruik je de knipfunctie nogmaals. In het Lint, tabblad Start zie je onder Opmaak kopiëren en plakken een klein pijltje met het bijschrift Klembord. Klik op dit pijltje om het klembord te openen. Hierop zie je alle teksten die je eerder gekopieerd (Ctrl+C) of geknipt (Ctrl+X) hebt. Klik op een tekst om deze te plakken in je document. Hoewel we blij zijn dat het extra klembord-geheugen in Word, bewijst het tooltje Clipboard Master dat het altijd beter kan. Het programma onthoudt alles wat er op het klembord belandt en bewaart dit voor je. Je vindt Clipboard Master na installatie terug in je systeemvak. Zelfs als je je computer herstart, blijft het klembord-geheugen actief en dat is voor de echte sloddervossen onder ons een veilige gedachte. Clipboard Master werkt overal in Windows en is dus niet beperkt tot Word.

▼ Volgende artikel
Wanneer heb je HDMI 2.1 écht nodig (en wanneer is het weggegooid geld)?
© Dennis
Huis

Wanneer heb je HDMI 2.1 écht nodig (en wanneer is het weggegooid geld)?

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

Je zoekt een televisie in het budgetsegment. In de lagere prijsklassen is de term HDMI 2.1 vaak misleidend. Fabrikanten mogen de term soms gebruiken omdat de tv één specifieke feature ondersteunt (zoals ALLM), terwijl het paneel zelf technisch helemaal geen 120 Hz kan weergeven. Je koopt dan een tv met een 2.1-sticker, maar zonder het daadwerkelijke voordeel van vloeiend beeld. In dit segment is beeldkwaliteit altijd belangrijker dan het versienummer van de poort.

Je wilt alleen beter geluid via een soundbar. Vaak wordt gedacht dat je voor de beste geluidsoverdracht (eARC) per se een volledige HDMI 2.1-tv nodig hebt. Hoewel eARC officieel onderdeel is van de 2.1-specificaties, hebben veel fabrikanten deze functie ook toegevoegd aan televisies die verder gewoon op HDMI 2.0 draaien. Als je doel puur het doorsturen van Dolby Atmos-geluid is, is een volledige HDMI 2.1-poort dus geen harde eis, zolang eARC maar specifiek wordt vermeld.

Je kijkt puur films en series. Als je geen gamer bent, is er geen enkel scenario waarin HDMI 2.1 je kijkervaring verbetert. Het sluit een heleboel uitstekende oudere of goedkopere modellen uit die misschien wel een veel mooier OLED- of QLED-paneel hebben, maar niet de nieuwste aansluitingen. Beeldkwaliteit (zwartwaarden, kleur) wint het voor de filmkijker altijd van bandbreedte.

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

▼ Volgende artikel
Alles over Highguard - waarom heeft iedereen het over deze shooter?
© Wildlight Entertainment
Huis

Alles over Highguard - waarom heeft iedereen het over deze shooter?

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Watch on YouTube

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.