Dat ChatGPT voor veel mensen een bijzonder handige tool is, blijkt wel uit de enorme populariteit. Je kunt de kunstmatige intelligentie immers voor een hoop zaken gebruiken. Denk aan een controle op spelfouten of het schrijven van korte introductieteksten, maar ook voor het samenvatten van artikelen.

ChatGPT is een slimme dienst waarmee je een hoop zaken geregeld krijgt. De kunstmatig intelligente software kan een hoop commando’s verwerken op basis van tekst en je iets teruggeven waar je mogelijk wat aan hebt. Studenten wereldwijd maken al maanden dankbaar gebruik van de AI (de Engelse afkorting voor artificial intelligence), en datzelfde geldt voor professionals die bijvoorbeeld op zoek zijn naar introteksten voor hun eigen podcasts. Maar wist je ook dat je online artikelen kunt samenvatten met ChatGPT? Klinkt handig, maar is dat ook zo?

Artikelen samenvatten met ChatGPT

Je kunt misschien snel lezen, maar je bent niet zo snel als kunstmatige intelligentie. Die scant een tekst op een website binnen enkele seconden en presenteert een paar seconden later een samengevatte tekst van tientallen woorden. Dat kan in een aantal situaties handig zijn. Bijvoorbeeld als je even geen tijd hebt om een lang artikel te lezen of als de materie te complex is. De AI kan dergelijke informatie in hapklare stukken presenteren, waardoor je in korte tijd weet wat er speelt in een ingewikkelde situatie die zich op dat moment in de wereld voordoet.

Dat gezegd willen we meteen meegeven dat kunstmatige intelligentie niet perfect is. Je moet namelijk rekening houden met een aantal factoren. Zo kan het bijvoorbeeld zijn dat bepaalde url’s niet werken, maar dat kun je soms oplossen door www. toe te voegen na https://. Als ChatGPT niet in staat is een tekst samen te vatten, dan krijg je daar een melding van. Daarnaast kan het zijn dat de samengevatte informatie niet correct is. Dat komt doordat de AI geen toegang heeft tot externe websites. Maar ook fouten in de tekst of een verkeerde interpretatie van de tekst kunnen voorkomen.

🤖 We raden je aan een artikel altijd helemaal te lezen, zodat nuances niet verloren gaan. Heb je dus even geen tijd om iets meteen tot je te nemen, keer dan op een later moment terug om het artikel nog eens aandachtig te lezen. Wat goed is om te onthouden: ChatGPT maakt een logisch klinkend verhaal op basis van de url van een artikel, maar maakt geen daadwerkelijke samenvatting. Maar daar kan het wel op lijken!

Zo ga je te werk

ChatGPT inzetten om teksten 'samen te vatten' werkt opvallend eenvoudig. In het onderstaande korte stappenplan leggen we je uit hoe je precies te werk gaat.

Je kunt ChatGPT ook gebruiken binnen de Microsoft Edge-browser. Microsoft heeft 10 miljard dollar geïnvesteerd in OpenAI, het bedrijf achter de chatbot, en heeft daarna besloten de AI direct in de browser in te bouwen. Daardoor hoef je dus niet per se naar de ChatGPT-site te gaan voor je verzoeken. Hoe je dan wel te werk gaat, lees je in het onderstaande overzicht.

🤖 Nog een tip: wanneer je wilt dat de samenvatting een maximaal aantal woorden heeft, geef dan meteen aan hoeveel woorden de chatbot hiervoor mag gebruiken.

Resultaten van samenvattingen door ChatGPT

We hebben de optie om artikelen samen te vatten diverse keren getest en moeten zeggen dat die tot nog toe gemengde resultaten oplevert. Zo vroegen we de AI om onze review van de Hama Fit Watch 6910 samen te vatten en daar kwam een verrassende vergelijking met de review uit. Er staan wel wat tekstuele fouten in, maar de boodschap is helder. Echter, opvallend is dat de AI de negatieve aspecten overslaat en zich voornamelijk lijkt te richten op de positieve kanten van het verhaal. Reden te meer om dergelijke artikelen dus zelf helemaal door te nemen voordat je iets aanschaft.

In een ander geval kwam naar voren dat het lijkt alsof ChatGPT het artikel in kwestie helemaal niet gelezen heeft. De chatbot haalt zelf punten aan die niet in het artikel vernoemd worden en dat is een beetje vreemd. Daardoor kun je een verkeerd beeld krijgen van een bepaalde situatie.

Teksten samenvatten met ChatGPT kan in theorie erg handig zijn, maar op het moment van schrijven zitten er wat ons betreft nog te veel onbetrouwbare haken en ogen aan. Alleen als je de brontekst letterlijk in ChatGPT plakt er vraagt daar een samenvatting van te maken, krijg je een representatief verhaal. We zijn benieuwd wat ChatGPT van dit artikel maakt zodra we deze tekst onder zijn digitale vergrootglas leggen.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.