Altijd al een eigen app willen maken, maar geen zin in ingewikkeld programmeerwerk of dure software? Met de online dienst iBuildapp is het niet alleen gratis, maar ook heel simpel. Leuk om eens op een regenachtige herfstmiddag mee aan de slag te gaan!

©CIDimport

Op zichzelf is het maken van een eigen applicatie een ingewikkeld klus die behoort tot het domein van de programmeur, maar met iBuildapp kunt u zelf ook een heel eind komen. iBuildapp (ibuildapp.com/) is een website waarmee u eenvoudige apps in elkaar kunt zetten. Het is mogelijk content toe te voegen, zoals foto's of filmpjes, en tot op zekere hoogte de uitstraling van de app te bepalen. Ook kan de zelfgemaakte app uitgerust worden  met eenvoudige functies, zoals rss, video streaming en maps. Er kan een app gemaakt worden voor Android- en iOS-telefoons en de iPad. Verder is er de mogelijkheid om een html5-webapp mee te bouwen die via de mobiele browser kan worden benaderd. iBuildapp is in principe gratis, maar bedenk daarbij wel dat gratis hier wordt opgeofferd aan reclame die in de apps verschijnt. Door een abonnement te nemen kunt u die reclame afkopen. Verder zijn er kosten verbonden aan het plaatsen van een applicatie in de Apple App Store (299 dollar). Plaatsing in Google Play is wel gratis. Overigens kunt u wel een ongelimiteerde hoeveelheid apps maken.

Van start!

Er hoeft niets gedownload te worden om met iBuildapp aan de slag te gaan. U begint met het aanmaken van een account op de website van iBuildapp. Aanmelden is een eenvoudige zaak en kan ook door aan te melden met een Facebook-account. Na de aanmelding komt u terecht in het hoofdscherm van uw account, waar u een overzicht krijgt van de mogelijkheden. Bij My template kunt u bijvoorbeeld een nieuwe vormgeving voor een app maken en onder My module kunt u zelfgemaakte toepassingen uploaden.

Wij zijn op dit punt echter geïnteresseerd in het maken van een hele nieuwe app en die optie vindt u onder My Apps. Bij het maken van een app zal u gevraagd worden wat voor soort app u wilt maken: een native applicatie voor iPhone of Android, een native app voor de iPad of een webapplicatie op basis van html5. Een native app verschilt van een webapp, doordat ze specifiek is toegesneden op een bepaald besturingssysteem. Een native app voor Android werkt dus niet op een telefoon met Windows, maar daar staat weer tegenover dat de app vaak sneller is en beter gebruiktmaakt van de mogelijkheden van een toestel. In dit voorbeeld maken we een app voor een Android-toestel, maar de verschillende stappen zijn klein. Kies Create new app onder Native apps en ga verder.

©CIDimport

Maak een eigen template

U komt nu in een scherm waarbij u een template (een sjabloon) kunt kiezen in de Template Marketplace. De template bepaalt de vormgeving van de app (waar de knoppen zitten en hoe de app eruit ziet). Er zijn veel templates beschikbaar en veel zijn er gemaakt door andere gebruikers van iBuildapp. De meeste templates zijn gratis, maar voor sommigen dient aan die gebruikers betaald te worden. Als u dus erg artistiek bent kunt u misschien nog rijk worden met iBuildapp, hoewel die kans met een bedrag van ongeveer 1,50 euro per template klein is.

Om een eigen template te maken klikt u op de optie Create own template en geeft u uw eigen template een naam. U komt nu in een scherm waarmee u zelf de vormgeving kunt bepalen. In het midden van het scherm staat een plaatje van een afbeelding van een telefoon. In het linker schermdeel vindt u een User Interface Library, vanwaar u de knoppen, afbeeldingen en labels in de telefoon kunt slepen. De belangrijkste optie in de UI Library is het Menu waarmee u de menubalk van uw app kunt inrichten. U krijgt de keuze uit een aantal pictogrammen, zoals een winkelwagen of een huis. Wat  er achter de knoppen valt, kan in een later stadium worden aangepast. Het publiceren van een template in de Template Marketplace kan overigens buiten de app-creator in het hoofdmenu van uw account. Kies My Templates en u zult zien dat er een nieuwe template is opgedoken. Met Publish kunt u ervoor kiezen om de app zichtbaar te maken in de marketplace.

©CIDimport

Content plaatsen

Nu u de template gemaakt hebt is het tijd om door te klikken naar het volgende scherm. Hier kunt u bepalen welke functies en content er achter de knoppen zitten. Ook kunt u hier nog het een en ander customizen (naar eigen smaak aanpassen), zoals Edit background, Edit logo image en Edit text. Het idee is dat u stapsgewijs uw eigen app invulling geeft. Stap 1 t/m 3 richten zich onder andere op de achtergrond en de teksten en spreken eigenlijk voor zich. Stap 4 richt zich op het inrichten van de navigatie. Heeft de door u gekozen template bijvoorbeeld te veel knoppen dan kunt u die hier verwijderen. Let op: u kunt hier geen extra knoppen invoegen.

Stap 5 (manage content) is echter het belangrijkst. Selecteer de eerste pagina achter een van de knoppen die u wenst invulling te geven bij Current page. U krijgt vervolgens de opties Page type en Page title. Met Page type bepaalt u wat voor functie u achter de pagina wilt hangen. Standaard maakt u een 'platte' html-pagina waar u enkel tekst kunt lezen, maar het is bijvoorbeeld ook mogelijk een rss-lezer achter de knop te plaatsen, een link naar Facebook of Twitter of een QR-code scanner. Het is ook mogelijk om video, beeld en audio in te laden, waarbij u ervoor kunt kiezen content op de app op te slaan of gebruik te maken van een externe website. Zo is het voor afbeeldingen bijvoorbeeld mogelijk een verbinding te leggen met Picasa of Flickr, maar u kunt ook een foto inladen. Er is een vrij goede uitleg bij iedere functie bijgevoegd. Bovendien kunt u door middel van de Preview-optie bekijken hoe uw app eruit gaat zien. U kunt dus naar hartenlust experimenteren.

Publiceren

Hebt u dat allemaal gedaan, dan kunt u de app afmaken en publiceren in Google Play (of de App Store van Apple). Ga naar het tabblad App Settings en kies bij Target mobile platfom voor welk platforum uw app bedoeld is (Android, iPhone of allebei). U kunt daar ook een Time format kiezen (gebruikt u 24 uur of 12 uur om de tijd aan te duiden). In het volgende tabblad, App Info, kunt u een beschrijving geven van uw app. Deze beschrijving zal in de appwinkel van uw keuze gebruikt worden. Het laatste tabblad (App publishing) helpt u bij het publiceren van de app. Volg daarbij de verschillende beschreven stappen. Genereer een MD5-certificaat en  een Maps API key.

Nieuwe content?

Sommige applicaties kunnen om de zoveel tijd weer nieuwe content bevatten. iBuildapp heeft middelen om dat bij gebruikers onder de aandacht te brengen. Zo kunt u ervoor kiezen om push notificaties te verzenden. Dit houdt in dat de gebruiker een push bericht krijgt, wanneer de applicatie iets belangrijks te melden heeft. Ga naar het tabbblad Notifications, kies in de tickbox het platform dat u wenst te gebruiken (in ons geval Android) en klik op de optie Configure. Maak een nieuw Google API-project aan en klik door de schermen tot u bij een lijst met services bent. Zet de optie Google Cloud Messaging for Android aan en accepteer de voorwaarden. U kunt ook berichten verzenden op basis van een gps-locatie (hoewel dat ook wel storend kan zijn en averechts kan werken). Ga naar de optie Gps Notifications en voer een locatie in en een berichtje onder Add Gps Notification. Mensen krijgen nu een bericht wanneer ze bij die locatie in de buurt komen.

Tekst: Bram Semeijn

Deze workshop komt uit Computer Idee nummer 23, jaargang 2012

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.