Dit is de eerste printer die we testen met de eerder dit jaar aangekondigde nieuwe print-technologie door HP “Dual-drop weight”genoemd. Het komt er op neer dat de nieuwe printkoppen zowel kleine 1,3 pl als grote 5 pl druppels kunnen produceren. Zo zijn zowel grote als kleine druppels te combineren op één plek van de afdruk.

Hiermee komt de printer tot een optimale afdrukkwaliteit en snelheid.

Het voordeel van deze combinatie van kleine en grote druppels is dat met name bij fotoafdrukken de optimale kleurnuances worden geproduceerd. Zodoende leveren de nieuwe Hp printers nu goede fotokwaliteit met vier kleuren inkt, iets dat Epson met variabele dropsize en Canon met de fine-printtechnolgie al jaren doen.

Goedkope inkttankjes.

Die inkt komt bij deze printer uit losse inkttankjes die in een vaste printkop worden geplaatst. Deze printkop is niet echt vast, maar verwisselbaar, in het geval dat hij stuk zou gaan. Deze constructie net als de cartridges lijken als twee druppels water op de constructie die Canon al jaren gebruikt in zijn inkjetprinters. HP moet hebben gedacht beter goed nagemaakt dan zelf bedacht. Navraag bij HP levert vooralsnog een ontkennende reactie waarin HP stelt alle printtechnologie zelf te ontwerpen.
Hoe dan ook, met deze relatief goedkoop te fabriceren cartridges, kan HP de concurrentie aan. De cartridges worden ook nog eens gemaakt van gerecycled kunststof dus extra milieuvriendelijk.
De cartridges hebben een chip waarop het verbruik wordt bij gehouden. Jammer is dat ondanks dat de printer al als ze half leeg zijn begint te melden dat de cartridges bijna leeg zijn.

Vivera inkt

De inkt is HP’s Vivera inkt. Vier kleuren inkt op verfbasis (dye) cyaan, magenta, yellow en photo-black). Er is een vijfde grote cartridge met gepigmenteerde zwarte inkt voor de tekst.
We kennen deze inkt al van voorgaande HP printers, samen met het aanbevolen fotopapier levert dit briljante afdrukken die watervast zijn en een lange levensduur hebben.
De nieuwe cartridges komen in twee maten normaal en XL die ruim 2,5 maal grotere opbrengst hebben. De door HP opgegeven verbruikcijfers voor fotoafdrukken worden volgens onze meting ruimschoots gehaald.

A3+ formaat

De Photosmart B8550 is een A3+ printer die foto’s in het A3+ formaat kan afdrukken. Dit is een paar centimeter groter dan het standaard A3 formaat. De printer doet dat bij het afdrukken vanaf de pc uitstekend in net iets meer dan 6 minuten. De printer beschikt voor het direct fotoafdrukken ook over een geheugenkaartlezer en usb-poort. Vreemd genoeg is het op de printer zelf niet mogelijk om het A3+ formaat te selecteren. Het afdrukken is dan beperkt tot A3-formaat. Uiteraard kan ook op A4 formaat of 10 x 15 of 13 x 18 formaat worden afgedrukt. Voor de laatste twee formaten heef de printer ook een extra papierlade die het fotopapier heel elegant gemotoriseerd de printer invoert.

Goed en snel

De afdrukkwaliteit van deze printer is ook op normaal papier goed, maar minder dan we van HP gewend zijn. De snelheid van deze printer is prima met gem. 8 ppm op normaal papier. Een 10 x 15 foto in 70 seconde, een A4 in ruim drie en een A3 print in ruim 6 minuten.PluspuntenMinpuntenConclusie

Een uitstekende veelzijdige afdrukcentrale voor wie ook groot formaat afdrukken wil maken. De printer combineert veel gebruiksmogelijkheden met een goede printkwaliteit. Wie dat niet doet is goedkoper uit met een A4 versie zoals de nieuwe Photosmart D5460.Inkt kosten per A4€ 1,00Gemeten snelheid 5% tekst doc9.2Gemeten snelheid kleur en tekst doc6.7Gemeten snelheid foto A4176Gemeten snelheid foto 10x15 via pc70Gemeten snelheid foto 10x15 direct70Kwaliteit tekst8Kwaliteit print normaal papier7Kwaliteit fotoafdruk9FotoprinterjaGespecificeerde afdruksnelheid zwart (ppm)33Gespecificeerde afdruksnelheid kleur (ppm)31Gespecificeerde afdruksnelheid foto (sec)60Aantal kleuren4Welke kleurenCyaan
Magenta
Geel
Zwart
Foto Zwart
Aantal inktpatronen4Prijs inktpatroon zwart€ 8,99 (250 pag)Prijs inktpatroon kleur€ 7,99 (300 pag)Prijs inktpatroon foto€ 7,99 (120 foto's)Printresolutie9600 x 2400Formaat inktdruppels (in pl)1,3 - 5 PlInkjet-technologieThermischOndersteunde papierformatenA3+
Gescheiden inkttankjes per kleurjaAutomatisch uitlijnenjaRandloos printenjaDubbelzijdig printenhandmatigDirect printen / PictbridgejaCD/DVD printenneeAutomatische papierherkenningjaFotobewerken op printerkleurAansluitingenUSB 2.0
Usb-kabel meegeleverdjaOndersteunde besturingssytemenWindows Vista
Windows XP
Extra featuresKleurendisplay
Pictbridge
Cardreader
USB-stick-reader
Aanbevolen fotopapier (indien van toepassing)HP Advanced Photo PaperAfmetingenA3+Prijs per verpakking€49.99Aantal vel per verpakking25Gespecificeerde houdbaarheid fotoafdruk65 jaar achter glasMeegeleverde SoftwareHP Photosmart essential

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.