Je moet er niet aan denken: het kwijtraken van je notebook. Of misschien nog erger, dat je laptop gestolen wordt. In dit artikel behandelen we wat Windows te bieden heeft om een verloten apparaat terug te vinden. Ook staan we stil bij de mogelijkheden om je laptop zoveel mogelijk af te schermen, zodat anderen niet zomaar overal toegang tot hebben.

In Windows heb je verschillende mogelijkheden om de computer te lokaliseren in het geval van problemen, zoals bij verlies of diefstal. Het is wel van belang dat je de functies op voorhand inschakelt.

Apparaat lokaliseren

Open het Windows-instellingenvenster via het startmenu of gebruik Windows-toets+I. Kies vervolgens voor Privacy & beveiliging / Mijn apparaat zoeken. Zorg dat het schuifje op Aan staat bij de optie Mijn apparaat zoeken. De locatie van het apparaat wordt getoond via een aparte website, die je benadert via https://account.microsoft.com.

Zoek naar de sectie Apparaten. Klik op Mijn apparaat zoeken. Een kaart verschijnt, met aan de linkerzijde een overzicht van alle apparaten die aan het Microsoft-account zijn gekoppeld. Klik op het apparaat dat je zoek. Het deelvenster klapt uit en de laatst bekende locatie verschijnt.

Bovendien lees je hier het batterijpercentage af. Klik op Zoeken om de huidige locatie van het apparaat te zoeken. In plaats hiervan kun je ook gebruikmaken van de kaart, die rechts in het venster wordt getoond. Klik op het pictogram van een computer om de bijbehorende details te tonen.

Het is belangrijk om de computer te vergrendelen, zodat anderen geen toegang hebben tot eventuele persoonlijke en waardevolle gegevens. In het deelvenster vind je de knop Vergrendelen. Klik hierop om de machine te vergrendelen.

©PXimport

Pen zoeken

Gevonden voorwerpen online terugvinden

De afgelopen jaren zijn verschillende onlinediensten geïntroduceerd die helpen bij het opsporen van verloren voorwerpen, waaronder computers, telefoons en andere apparaten. Goed voorbeeld hiervan is www.verlorenofgevonden.nl. Het gaat hier om een samenwerking tussen onder meer de Nederlandse gemeente en politie. In het zoekvak bovenin kun je een beschrijving van het apparaat opgeven, waarna je klikt op Vind. Heb je juist een voorwerp gevonden, dan klik je verderop op de website op Voorwerp aanmelden.

Een andere aanbieder is iLost, waarvan je de Nederlandse versie vindt op www.ilost.co/nl. Ook hier vind je bovenin de website een prominent zoekvak waarin je een beschrijving van het verloren apparaat kunt opgeven. Bovendien biedt deze website een dienst aan waarmee je waardevolle apparaten kunt registreren (klik op Registreer nu je eerste voorwerp). 

In geval van problemen heb je hierdoor alle relevante gegevens van het voorwerp bij de hand. Via dezelfde website kun je overigens ook een gevonden voorwerp aanmelden.

©PXimport

Hopelijk heb je aan bovenstaande tips voldoende info om je verloren apparaat weer terug te vinden. Mocht je toch bot vangen, dan scheelt het al enorm als je weet dat er op jouw laptop weinig te halen valt voor criminelen. Dat doe je door van tevoren alvast enkele maatregelen te nemen. Daar gaan we in de rest van dit artikel nog even op in.

Multifactorauthenticatie

Om ongeoorloofde toegang tot gegevens te voorkomen, bijvoorbeeld als je apparaat is gestolen, zorg je voor een doordachte beveiliging. Naast een sterk wachtwoord schakel je multifactorauthenticatie in. Bij deze beveiligingslaag maak je naast de gebruikersnaam en het wachtwoord gebruik van een extra bevestiging.

Bij deze authenticatie wordt bijvoorbeeld een sms-bericht gestuurd of word je gevraagd om een aanvullende code op te geven, die door een authenticator-app wordt gegenereerd. Bekende diensten, zoals Gmail, Google Drive, Outlook en OneDrive, ondersteunen al enige tijd multifactorauthenticatie (ook wel tweestapsauthenticatie genoemd). Zoek op de profielpagina van de gebruikte diensten naar de optie en schakel deze in.

©PXimport

In geval van nood

©PXimport

Weg met Windows-wachtwoord

Relatief kortgeleden introduceerde Microsoft de mogelijkheid om je bij Windows aan te melden zonder wachtwoord. In plaats daarvan maak je gebruik van de Microsoft Authenticator-app. Deze manier van aanmelden is veiliger dan een wachtwoord, vooral als je gebruikmaakt van een relatief eenvoudig wachtwoord. Bij verlies of diefstal van het apparaat komt dat uiteraard goed van pas.

Installeer eerst de Microsoft Authenticator-app op de telefoon. Je vindt deze in de Apple Store en Google Play. Koppel de app aan de Microsoft-account. Open hierna https://account.microsoft.com via de browser en kies voor Geavanceerde beveiligingsopties. Kies Beveiliging (bovenin het venster) en klik op Aan de slag bij Geavanceerde beveiligingsopties. In de sectie Extra beveiliging klik je op Inschakelen bij Account zonder wachtwoord.

©PXimport

Overal afmelden

Voorkom dat anderen geen toegang kunnen krijgen tot de gegevens, bijvoorbeeld via een gebruikerssessie die nog openstaat en waarvoor de gebruiker zich dus niet meer hoeft aan te melden. In dat geval kun je je afmelden bij alle apparaten. 

Op de pagina https://account.microsoft.com kies je voor Beveiliging. Klik op Aan de slag bij Geavanceerde beveiligingsopties. In de sectie Afmelden (onderaan de pagina) klik je op Afmelden. Microsoft zelf geeft aan dat dit binnen 24 uur plaatsvindt, maar in de praktijk worden actieve gebruikerssessies meestal direct beëindigd.

©PXimport

Persoonlijke kluis

Sommige bestanden, zoals bepaalde documenten en foto’s, zijn meer vertrouwelijk dan andere. Je kunt deze bestanden extra beveiligen. In geval van verlies of diefstal van het apparaat geeft dat een geruster gevoel. We maken hiervoor gebruik van de functie Persoonlijke kluis, die je vindt in OneDrive. Met de gratis variant van OneDrive kun je drie bestanden in de kluis onderbrengen. Heb je een Microsoft 365-abonnement, dan geldt er geen maximumaantal.

Open de verkenner met Windows-toets+E en klik op de map OneDrive. Dubbelklik vervolgens op Persoonlijke kluis. Volg nu de stappen van de wizard om de Persoonlijke kluis in te stellen. Hierbij wordt de identiteit gecontroleerd en kies je de verificatiemethode die moet worden gebruikt telkens als je de kluis opent.

Het werken met de kluis is eenvoudig: open de verkenner (of gebruik de mobiele app van OneDrive) en open de Persoonlijke kluis. De extra verificatiemethode wordt nu ingezet en de kluis wordt hierna geopend. Na twintig minuten inactiviteit wordt de kluis automatisch vergrendeld. Je kunt de kluis ook zelf vergrendelen: klik met de rechtermuisknop op het pictogram van OneDrive (in de Windows-taakbalk) en kies Persoonlijke kluis vergrendelen.

©PXimport

Tijdsduur aanpassen

©PXimport

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.