Ben je van plan om een laptop als veredelde desktop te gebruiken? Dan zijn er wat punten waar je op moet letten. Deze aandachtspunten beschrijven we in dit artikel en we zetten bovendien de beste dockingstations voor je laptop op een rij.

Vraag jezelf eerst af of je wel een dockingstation nodig hebt, of dat je laptop al voldoende aansluitingen heeft voor wat je er mee van plan bent. Uiteraard is de aanwezigheid van meerdere usb-poorten wel zo prettig, zodat je bijvoorbeeld een toetsenbord, muis en speakers kunt aansluiten. 

Als alternatief kun je ook randaccessoires met een dockingstation groeperen. Dat vereist een usb-a-poort of geschikte usb-c-aansluiting op de laptop. Straks gaan we verder in op het gebruik van een dockingstation.

Naast voldoende usb-aansluitingen bevatten de meeste laptops ook een HDMI-poort. Wel zo fijn, want voor urenlange computersessies biedt de geïntegreerde monitor (te) weinig werkruimte. Met een tweede scherm voor je laptop verdeel je het bureaublad over twee monitors. Je kunt ook besluiten om het deksel van de laptop dicht te klappen, waarna je alleen op het aangesloten scherm werkt.

Naast HDMI heeft de laptop misschien nog een andere videopoort. Zo kan een capabele usb-c-aansluiting data, stroom én video transporteren. Soms zijn er zelfs meerdere usb-c-poorten beschikbaar. Controleer in de specificaties van de laptop hoeveel schermen je maximaal kunt aansluiten.

©PXimport

Protocollen usb-c

Usb-c-poorten op laptops zien er weliswaar identiek uit, maar toch zijn er onderlinge verschillen. Het ligt er namelijk maar net aan welke protocollen de aanwezige usb-c-aansluiting accepteert. Dat heeft mogelijk gevolgen in hoeverre je de laptop als desktop kunt inzetten.

Controleer daarom grondig de specificaties van de laptop. Dat kan door bijvoorbeeld de productpagina van de fabrikant of handleiding te bestuderen. Soms heerst er helaas onduidelijkheid over welke protocollen de usb-c-poort van de betreffende laptop precies ondersteunt. In dat geval is het een kwestie van uitproberen.

Allereerst dragen laptops via usb-c data over. Hiervoor bestaan er twee protocollen, namelijk usb en thunderbolt. Een belangrijk verschil is dat thunderbolt een rappere overdrachtssnelheid ondersteunt. Daarnaast is er via usb-c vaak ook video-uitvoer naar een of zelfs twee schermen mogelijk. Dat gebeurt via de protocollen HDMI en/of DisplayPort. 

Tot slot kan de usb-c-poort mogelijk stroom leveren. Is dat het geval, dan bevindt zich naast deze aansluiting meestal een bliksem-pictogram. Laad via deze aansluiting de accu van de laptop op.

Dockingstation

Usb-c heeft als voordeel dat het via een enkele kabel data, video en stroom kan transporteren. Dat komt bij het gebruik van een dockingstation goed van pas. Heeft het beoogde dockingstation usb-c als hoofdaansluiting, dan volstaat het om de laptop met een enkel snoertje aan te sluiten. Alle verbonden randapparatuur werkt vervolgens meteen.

Daarnaast heb je veel minder last van kabelspaghetti. Bij nagenoeg alle dockingstations bevindt het merendeel van de aansluitingen zich namelijk aan de achterzijde. Positioneer het apparaatje achteraan het bureau en werk de kabels zoveel mogelijk weg. Bij bepaalde modellen zitten enkele aansluitingen aan de voorzijde. Hierdoor sluit je bijvoorbeeld gemakkelijk een hoofdtelefoon of usb-opslagdrager aan.

Kijk altijd eerst naar de aansluitingen van het dockingstation. Zo bestaan er docks die een of twee schermen ondersteunen. Controleer nauwkeurig of de beschikbare videopoorten met die van de monitor(s) overeenkomen. Meestal volstaat hiervoor HDMI en/of DisplayPort. 

Verder zijn de aanwezigheid van meerdere usb-poorten, ethernet en een geluidsuitgang welkome aansluitingen. Controleer ten slotte met welke besturingssystemen het dockingstation uit de voeten kan.

©PXimport

Drie dockingstations

We zetten drie interessante dockingstations voor laptops op een rij.

ACT AC6150

Uitgebreide dockingstations zijn nogal duur, maar de prijs van dit exemplaar is te overzien. Zet de ACT AC6150 rechtop neer en sluit de laptop en de gewenste randaccessoires aan. Dit dockingstation is geschikt voor laptops zonder usb-c-poort. De hoofdaansluiting is namelijk een usb-slave-poort, waarmee je de laptop via een reguliere usb-aansluiting kunt verbinden.

Naast HDMI is de achterzijde voorzien van DVI. De fabrikant levert daarnaast een VGA-adapter mee. Dat is nuttig bij gebruik van een wat oudere laptop. Sluit via aansluitingen aan de voorzijde eventueel een microfoon, hoofdtelefoon en twee usb-apparaten aan. De achterzijde biedt plek aan nog eens zes usb-poorten en ethernet. De prijs is ongeveer 130 euro.

©PXimport

Lenovo ThinkPad Hybrid USB-C

Wens je een uitgebreid dockingstation, dan is dit breed verkrijgbare exemplaar misschien iets voor jou. De voorzijde bevat een usb-a- en usb-c-poort. Daarnaast is er een hoofdtelefoonaansluiting voorhanden. Aan de achterkant pronken er nog eens vier usb-a-poorten.

Voor het koppelen van een scherm staan er twee HDMI-poorten en twee DisplayPort-aansluitingen paraat. Bedenk wel dat het dockingstation naar maximaal twee extra schermen een videosignaal levert. De maximale resolutie per monitor bedraagt 3840 × 2160 pixels. Met behulp van de aanwezige ethernetaansluiting koppel je de laptop eenvoudig aan een bekabelde internetaansluiting. De prijs is ongeveer 300 euro.

©PXimport

Logi Dock

De recent verschenen Logi Dock is een wat vreemde eend in de bijt. In de behuizing zitten namelijk luidsprekers verwerkt. Positioneer het apparaatje onder de monitor en luister tijdens computertaken naar muziek. Hiervoor helt de behuizing iets achterover, zodat de deuntjes je oren beter bereiken.

Dankzij de zes ingebouwde microfoons kun je handsfree bellen. Niet voor niets is dit product gecertificeerd voor onlinevergadertools, zoals Microsoft Teams en Zoom. Via DisplayPort en HDMI kunnen gebruikers twee 4K-schermen aansluiten. Daarnaast ondersteunt het dockingstation tweemaal usb-a, driemaal usb-c en bluetooth. De Logi Dock is in een witte en donkergrijze uitvoering te koop. De prijs is 449 euro.

©PXimport

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.