ID.nl logo
Apple’s nieuwe MacBook Air heeft een groter 15inch-scherm
Huis

Apple’s nieuwe MacBook Air heeft een groter 15inch-scherm

De nieuwe Apple MacBook Air heeft voor het eerst een schermformaat van 15,3 inch. Voorgaande modellen hadden kleinere schermen van maximaal 13,6 inch. Apple presenteert ook een Mac Pro 2023, een Mac Studio 2023 en toont de nieuwste macOS-versie (macOS 14). Dit wil je weten over de computeraankondigingen.

De nieuwe Apple-computers zijn voorgesteld op Apple’s jaarlijkse ontwikkelaarsconferentie WWDC op het hoofdkantoor in de Verenigde Staten. Goed om te weten is dat de computers binnenkort in de Nederlandse (web)winkels komen te liggen. Hieronder vind je allereerst de verkrijgbaarheid en adviesprijzen van de computers.

Lees ook:iOS 17, iPadOS 17, watchOS en tvOS aangekondigd: dit is er nieuw

De MacBook Air (15 inch) is verkrijgbaar vanaf 13 juni en kost als goedkoopste uitvoering 1599 euro. Je kunt de laptop in verschillende kleuren kopen. Voor de Mac Pro 2023 betaal je minimaal 8399 euro als deze computer vanaf 13 juni te koop is. De duurste uitvoering is veel duurder en echt gericht op grafische experts die de computer voor hun veeleisende werk nodig hebben. Iets minder veeleisend, maar nog steeds op zoek naar een extreem krachtige computer? De Mac Studio 2023 is ook verkrijgbaar vanaf 13 juni en kost als instapmodel 2429 euro. Aan de meest uitgebreide versie hangt wel een veel hoger prijskaartje.

MacBook Air 15,3 inch

De MacBook Air is Apple’s goedkoopste laptop en een minder geavanceerde variant op de MacBook Pro. Traditioneel heeft de MacBook Air ook een kleiner scherm dan de Pro, die er nu met schermen van 14 en 16 inch. De Air beschikt over een 13,6inch-scherm, maar krijgt nu ook een 15,3inch-uitvoering. Die is volgens Apple bedoeld voor wie een lichtgewicht laptop met een groter scherm zoekt en niet per se de krachtigste specificaties van nu nodig heeft. Voor die doelgroep is en blijft de Pro-serie te koop.

De nieuwe MacBook Air (15,3 inch) is te koop in verschillende kleuren.

De grotere MacBook Air doet qua ontwerp en specificaties veel denken aan de kleinere versie (die ook gewoon te koop blijft). Zo heeft hij een door Apple ontwikkelde M2-processor, een vingerafdrukscanner bij het toetsenbord en een magnetische MagSafe-oplaadaansluiting. De laptop is slechts 11,5 millimeter dik, heeft een hoofdtelefoonaansluiting en twee usb-c-poorten met Thunderbolt 4-ondersteuning. Je kunt er de laptop dus mee opladen, maar ook een extern scherm verbinden, snel data overzetten en meer. Volgens Apple gaat de accu tot achttien uur mee voordat je de oplader moet bakken. In vergelijking met ‘de snelste MacBook Air met Intel-chip’ is het nieuwe, 15inch-model twaalf keer sneller. Althans, dat meldt Apple. Maar die MacBook Air met Intel-chip is al jaren oud, dus het is niet gek dat het nieuwste model een stuk sneller is.

Het scherm van de laptop kan volgens Apple ook lekker fel, zodat je er zonder problemen op kunt werken in de trein of op een goed verlicht kantoor. In het scherm zit bovenin een kleine uitsparing voor de Full-HD-webcam. Zo kun je in hoge resolutie videobellen met vrienden en collega’s. Prettig is en blijft dat de MacBook Air passief gekoeld wordt en daarom geen ventilator heeft. En dus niet zoemt. De MacBook Air 15,3 inch beschikt over maximaal 24 GB werkgeheugen en een ssd van maximaal 2 TB. Het instapmodel heeft minder werk- en opslaggeheugen en kost 1599 euro.

Mac Pro 2023

Met een nieuwe Mac Pro wil Apple grafisch experts op hun wenken bedienen. De computer is nog steeds vrij groot en oogt van de buitenkant identiek aan de oudere versie met een Intel-processor. Het ‘kaasrasp’-ontwerp is behouden, tot vreugde van de een en chagrijn van de ander. Het is de eerste grote Mac Pro-update in vier jaar tijd. En dat merk je. In het nieuwe model zit een splinternieuwe en razendsnelle Apple M2 Ultra-processor. Die bestaat in feite uit twee aan elkaar gekoppelde M2 Max-processors. En die zijn los al heel krachtig. Zo zit er één M2 Max in de nieuwe Mac Studio. De Mac Pro (2023) is dus een beest van een computer.

Rechts de Mac Pro, naast een los verkrijgbare Apple-monitor

De computer heeft daarom ook veel geavanceerde aansluitingen. Denk aan acht Thunderbolt 4-poorten om schermen op aan te sluiten of data over te zetten en zes open PCIe 4.0-sloten. Daar kun je als professionele fotograaf bijvoorbeeld SDI-kaarten van camera’s op aansluiten. Ook is de computer voorzien van de nieuwste snufjes, zoals wifi 6E en bluetooth 5.3. Het geheugen van de Mac Pro (2023) is maximaal 192 GB groot. Met die specificaties lijkt geen programma te zwaar. Met de Mac Pro (2023) kun je bijvoorbeeld films in elkaar zetten of games ontwikkelen, zo verklaart Apple.

Een projectie van de binnenkant van de nieuwe Mac Pro.

Het prijskaartje vanaf 8399 euro maakt direct duidelijk dat deze computer niet voor de doorsnee consument bedoeld is. Iets dat ook geldt voor de goedkopere en vernieuwde Mac Studio, die we hieronder uitleggen.  

Mac Studio 2023

Apple komt met een nieuwe Mac Studio, zijn desktopcomputer voor mensen die er hele zware taken op uitoefenen. Bijvoorbeeld tv-programma’s ontwikkelen, aldus Apple zelf. De nieuwe Mac Studio draait in de goedkopere versie op een Apple M2 Max-processor die volgens het bedrijf 25 procent sneller is dan de M1 Max uit de vorige Mac Studio. Een duurdere Mac Studio-variant heeft een compleet nieuwe M2 Ultra-processor, die als gezegd als het ware bestaat uit twee aan elkaar gekoppelde M2 Max-chips. Ook de Mac Studio kan geleverd worden met maximaal 192 GB geheugen – evenveel als de Mac Pro (2023). Dat is vijftig procent meer dan zijn voorganger.

Rechts de vierkante Mac Studio, naast een los verkrijgbare Apple-monitor

Als gezegd start de Mac Studio (2023) bij 2429 euro. Hiermee is hij weliswaar goedkoper dan de Mac Pro (2023), maar blijft hij waarschijnlijk buiten jouw bereik. Dat is niet erg, want Apple verkoopt andere computers die een veel logischere keuze zijn voor jou als consument. Denk aan de compacte, krachtige en betaalbare Mac Mini en de iMac – een computer met ingebouwd beeldscherm van 24 inch. Lees hier onze review van de Mac Mini of hier onze iMac-review.

macOS 14

Naast nieuwe computers presenteert Apple ook de nieuwste versie van zijn computerbesturingssysteem. Dat is macOS 14. Deze software staats straks standaard op de drie nieuwe computers en komt als gratis update beschikbaar voor moderne bestaande Macs, MacBooks en iMacs. Apple noemt macOS 14 ‘Sonoma.’ Een in het oog springende vernieuwing zijn widgets, als het ware interactieve blokken die je kunt plaatsen op het startscherm van je laptop of computer. Zo zie je snel het weer, de tijd of notities, om maar een paar voorbeelden te geven.

Widgets in macOS 14.

macOS 14 krijgt ook een gaming modus, die eenmaal ingeschakeld de processor (cpu) en grafische processor (gpu) instructies geeft om prioriteit te geven aan de rekenkracht voor de game die je speelt. macOS 14 krijgt daarnaast bewegende screensavers, die het scherm van je laptop of computer opfleuren. Deze functie is optioneel, dus je kunt ook blijven kijken naar een zwart scherm. Wie videobelt, kan in macOS 14 straks kiezen voor Augmented Reality-effecten die je achtergrond beïnvloeden. Zo kun je jezelf professioneler in beeld brengen door de slides van je PowerPoint-voorstelling schuin achter je te projecteren, bijvoorbeeld.

Apple brengt binnenkort een testversie uit van macOS 14 om foutjes te ontdekken en op te lossen. De definitieve update verschijnt vermoedelijk in het najaar voor alle bezitters van een moderne Mac, MacBook en iMac.

▼ Volgende artikel
Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?
Huis

Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Als je té dicht op je televisie zit, kun je de kleurenleds van elkaar onderscheiden.

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Je moet je hoofd fysiek draaien

Als je tijdens het kijken naar een film ondertiteling leest en daardoor de actie boven in het scherm mist, of als je je nek daadwerkelijk moet draaien om van de linker- naar de rechterhoek te kijken, is het scherm te groot voor je kijkafstand. Je verliest het overzicht.

De tv past fysiek niet op het meubel

Dit klinkt misschien logisch, maar wordt vaak genegeerd. Als de pootjes van de tv net aan op de rand van je tv-meubel balanceren, of als het scherm breder is dan het meubel zelf, oogt dat niet alleen goedkoop, het is ook onveilig. Een scherm dat buiten de kaders van het meubel steekt, is enorm kwetsbaar voor (om)stoten.

Je ziet pixels of rastervorming

Ga op je favoriete plek op de bank zitten. Zie je bij normaal HD-beeld een soort hordeur-effect of individuele blokjes? Dan zit je te dichtbij voor dat specifieke formaat. Dat is geen kwestie van wennen; het is een mismatch tussen resolutie, inch-maat en kijkafstand.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

▼ Volgende artikel
Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt
Huis

Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Watch on YouTube

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.