De Mac mini was eind 2020 één van de eerste computers die Apple voorzag van een eigen M1-processor. Ruim twee jaar later is het tijd voor een update en wordt Apples compacte desktop voorzien van snellere M2-processors waarbij je ook kunt kiezen voor de krachtige M2 Pro. Blijft de Mac mini ook in 2023 een ideale desktop voor thuis?

Het uiterlijk van de Mac mini is bij het 2023-model geen verrassing. Apples desktop-pc ziet er sinds 2011 al vrijwel hetzelfde uit. Erg is dat niet, de platte behuizing die gemaakt is uit één stuk aluminium is nog altijd zeer aantrekkelijk vormgegeven. De behuizing is er deze generatie alleen in de standaard aluminiumkleur, een donkergrijze variant is niet beschikbaar.

Alle aansluitingen zijn op de achterkant geplaatst. Daar vind je twee usb3.1-poorten (Gen 2), hdmi, een netwerkaansluiting (gigabit of multigigabit), geluidsuitgang en afhankelijk van de uitvoering twee of vier Thunderbolt 4-aansluitingen. Ook de aan-uit-schakelaar is op de achterkant geplaatst. De Mac mini heeft dus geen aansluitingen op de voorkant en is niet voorzien van een kaartlezer. Jammer, want de (toegegeven veel duurdere) Mac Studio heeft het gemak van een kaartlezer en aansluitingen op de voorkant aangetoond. Op draadloos gebied is de Mac mini dankzij wifi 6e en bluetooth helemaal bij de tijd.

De Mac mini wordt verkocht zonder beeldscherm of invoersetje, naast de computer vind je enkel een stroomkabel in de doos. Apple leverde de computer voor deze review inclusief een toetsenbord, muis en de Studio Display. Een indrukwekkend 5K-scherm, maar met een prijs vanaf 1779 euro past dat scherm niet helemaal bij de instapvariant van 719 euro. Gelukkig is het dankzij de Thunderbolt-poorten en een hdmi-aansluiting geen probleem om een ander scherm aan te sluiten. De Mac mini kan ieder 4K-scherm moeiteloos aansturen.

Keuzes

De Mac mini is in verschillende configuraties te koop met keuzes uit verschillende processors, een optionele multigigabit-netwerkaansluiting, de hoeveelheid werkgeheugen en opslagcapaciteit. De goedkoopste uitvoering met een M2-processor, 8 GB RAM en een 256 GB ssd kost 719 euro. Dat is goedkoper dan de instapvariant van de voorganger met M1-processor waar Apple 799 euro voor vroeg. Het upgraden naar een wat toekomstbestendigere 16 GB RAM kost 230 euro extra terwijl je voor een 512 GB ssd ook 230 euro extra betaalt. Denk goed na over wat je nodig hebt, want uitbreiden achteraf kan niet. Al kun je dankzij de snelle Thunderbolt-poorten achteraf nog wel een snelle externe ssd aansluiten.

Met die paar muisklikken extra kost de Mac mini al snel meer dan 719 euro. We ontvingen voor deze review van Apple één van de krachtigste en duurste configuraties voorzien van de krachtigste M2 Pro-processor (12 cores), 32 GB RAM, 2 TB opslag en een 10Gbit/s-netwerkaansluiting. Met al die upgrades vraagt Apple 3179 euro voor de geteste uitvoering van de Mac mini. Een Mac mini met een M2 Pro-processor met 10 cores begint overigens bij 1596 euro.

Naast dat de M2 Pro-uitvoeringen krachtiger zijn dan de uitvoeringen met een M2-processor krijg je ook twee extra Thunderbolt 4-poorten. Dat is aantrekkelijk als je van plan bent meerdere beeldschermen en een snelle externe ssd aan te sluiten. De modellen met een M2 Pro ondersteunen drie beeldschermen terwijl de M2-uitvoeringen maximaal twee beeldschermen ondersteunen. Dat laatste zal voor de meeste gebruikers uiteraard voldoende zijn. De Mac mini met M2 Pro-processor zit qua prijs en prestaties tussen de Mac mini met M2-processor en de Mac Studio in. Het is daarmee een aantrekkelijke machine voor zwaardere taken als grafische bewerking.

Interessant alternatief voor iMac

De instapuitvoering van de Mac mini is met een prijs van 719 euro de goedkoopste desktop in het assortiment. De Mac mini is hierdoor wat ons betreft interessanter dan Apples andere desktop voor thuis, de 24 inch iMac. Je krijgt op de instapuitvoering van de Mac mini meer aansluitingen dan op de instapuitvoering van de iMac. De goedkoopste iMac van 1569 euro heeft slechts twee Thunderbolt-aansluitingen terwijl de goedkoopste Mac mini van 719 euro twee Thunderboltpoorten, twee usb-poorten, ethernet en een hdmi-aansluiting heeft. Er is wel een duurdere iMac van 1799 euro met twee extra usb-poorten en een ethernetaansluiting, ongeveer hetzelfde dus als de instapvariant van de Mac mini. Hiermee is de Mac mini al snel een interessantere desktop-pc dan de iMac, zeker omdat de M2-processor sneller is dan de M1-processor die in de iMac gebruikt wordt. Je zul wel zelf een scherm en invoersetje moeten aanschaffen, maar met een prijsverschil van minimaal 850 euro is het ruimschoots mogelijk om iets moois op je bureau te zetten. En wellicht heb je al een prima scherm en invoersetje in huis.

Prestaties

Voor normaal thuisgebruik is de geteste Mac mini een perfecte machine die alle taken razendsnel uitvoert. Dat is natuurlijk geen verrassing, dat geldt namelijk ook voor de Macs voorzien van een M1-processor. De uitvoering met een normale M2-processor hebben we niet getest, maar we hebben wel andere Macs met een M2-processor getest waardoor we een idee hebben van de prestaties van de goedkopere configuraties.

We hebben de snelheid van de Mac mini getest met Geekbench 5 en Cinebench R23. In de single-core-test van Geekbench scoort de gebruikte M2 Pro 1958 punten, een score die vrijwel gelijk is aan de score van de normale M2-processor. In de multi-core-benchmark laat de M2 Pro zijn kracht zien met 15144 punten, een flink stuk sneller dan de al goede score van 8985 punten die de M2-procecessor eerder scoorde. Cinebench R23 bevestigt dat de M2 Pro sneller is dan de normale M2. De single-core-score van 1649 punten is zo’n vier procent sneller dan de 1584 punten die de normale M2 scoort. Op multicoregebied laat de M2 Pro met 14822 punten zien dat het een echte krachtpatser is. Een score die bijna 70 procent hoger is dan de 8735 punten die een normale M2-processor scoort. Die normale M2-processor is al meer dan snel genoeg voor alle taken die je thuis wilt uitvoeren, de geteste uitvoering met M2 Pro-processor is echt een workstation voor (grafische) professionals. Die kracht is ook constant beschikbaar, na een langdurige benchmark van een half uur scoort de Mac mini vrijwel identiek. Al die kracht is bovendien verpakt in een opvallend stille computer. De Mac mini bevat een ventilator, maar is in de praktijk stil. Zelf bij langdurige benchmarks hoor je de ventilator niet. Dat die ventilator toch draait, hoor je alleen als je je oor zo ongeveer bovenop de behuizing legt.

We hebben het zelf niet kunnen testen, maar het lijkt wederom zo te zijn dat de kleinere ssd met een opslagcapaciteit van 256 GB veel minder goed presteert dan de grotere uitvoeringen. De in ons reviewexemplaar ingebouwde 2TB-ssd presteert in ieder geval uitstekend en zet lees- en schrijfsnelheden neer van 5303,7 en 6419,8 MB/s. Voor normale dagelijkse werkzaamheden zal een langzamere ssd geen probleem zijn, maar als je de Mac wil gebruiken voor grafische werkzaamheden met grote bestanden wel. Maar in dat geval kun je sowieso beter voor een grotere ssd kiezen, want een opslagcapaciteit van 256 GB is voor grafische werkzaamheden als snel te krap.

Conclusie

De Mac mini blijft een indrukwekkende desktop-pc. De gebruikte M2-processors zijn snel (en de geteste uitvoering is zelfs razendsnel) terwijl de computer toch altijd stil zijn werk doet. Een basisuitvoering met eventueel wat meer RAM of opslag lijkt ons voor veel thuisgebruikers de beste optie. In het assortiment van Apple is dat momenteel zelf al snel de interessantste desktop voor thuis. De iMac is een stuk duurder, heeft minder aansluitingen en draait nog op de oudere M1-processor. De Mac mini laat zich zoals ons testexemplaar ook configureren tot een workstation voor (grafische) professionals en is daarmee een interessant alternatief voor Apples eigen Mac Studio geworden. Al met al een prima apparaat dus voor wie een desktop-pc met macOS zoekt.

Wat maakt een mesh wifi systeem de allerbeste van het jaar? Natuurlijk, je kunt afgaan op specificaties, maar die zeggen niet alles. Je hebt veel meer aan eerlijke reviews. Het TP-Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7-systeem is door consumenten op Kieskeurig.nl verkozen tot Best Reviewed van het Jaar 2025 in de categorie routers. Wat deze router zo bijzonder maakt, lees je in dit artikel.

Partnerbijdrage - in samenwerking met TP-Link

Best Reviewed 2025: de strengste jury van Nederland

Op Kieskeurig.nl delen elke dag duizenden mensen eerlijke ervaringen met producten die ze écht gebruiken. Die collectieve feedback vormt de basis voor de Best Reviewed‑awards: producten die zich het hele jaar lang in de praktijk hebben bewezen en keer op keer hoge tevredenheid laten zien bij echte gebruikers. Het gaat dus niet om mooie beloftes en marketingtaal, maar om wat mensen dagelijks merken in de praktijk: is het apparaat betrouwbaar? Doet het wat het moet doen? Is het makkelijk in gebruik? De strengste jury van Nederland heeft gesproken: in de categorie Routers werd de TP‑Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7 uitgeroepen tot dé favoriet van 2025.

Wat maakt de TP-Link Deco BE25 zo bijzonder?

Wat dit mesh-systeem technisch zo aantrekkelijk maakt, is de combinatie van moderne wifi-technologie en slimme netwerkfuncties. De TP-Link Deco BE25 ondersteunt Dual-Band WiFi 7 met een gecombineerde snelheid tot 3,6 Gbps, waardoor bandbreedte-intensieve toepassingen zoals 4K-streaming en online gaming soepel verlopen. Elke unit is bovendien voorzien van twee 2,5 Gbps-bekabelde poorten, wat zorgt voor maximale doorvoercapaciteit en flexibele aansluitmogelijkheden voor bijvoorbeeld een NAS, pc of gameconsole.

Een ander sterk punt is de mogelijkheid tot gecombineerde bekabelde en draadloze backhaul: dit zorgt ervoor dat de verbinding tussen de verschillende wifi-punten niet alleen snel, maar ook uiterst stabiel is, met minder latentie. Dankzij Multi-Link Operation (MLO) wordt data via meerdere frequentiebanden en kanalen tegelijk verzonden, wat zowel de betrouwbaarheid als de snelheid van het netwerk ten goede komt.

Daarnaast zorgt AI-gestuurde roaming ervoor dat je apparaten automatisch verbinden met het sterkste wifi-punt, zonder dat je daar iets voor hoeft te doen. Met TP-Link HomeShield beschik je over uitgebreide netwerkbeveiliging, waaronder realtime IoT-beveiliging en ouderlijk toezicht. Tot slot is het systeem universeel compatibel met alle internetproviders, modems én eerdere Deco-modellen, zodat je eenvoudig kunt uitbreiden of upgraden.

Dankzij deze optelsom van slimme functies is de TP-Link Deco BE25 een toekomstbestendige keuze voor iedereen die thuis wil genieten van stabiele, snelle en veilige wifi overal in huis.

©TP-Link

TP-Link Deco BE25: waarom gebruikers zo tevreden zijn

De titel Best Reviewed van het Jaar 2025 is gebaseerd op wat gebruikers in het dagelijks gebruik écht belangrijk vinden: betrouwbaarheid, gebruiksgemak en prestaties. Juist op die vlakken scoort dit mesh-systeem keer op keer hoog.

Dat begint al met het installatieproces. Gebruikers geven aan dat het instellen van de set bijzonder eenvoudig is. "De installatie was erg eenvoudig dankzij de intuïtieve Deco-app, waarbij het systeem binnen een paar minuten operationeel was." Ook de snelheid en prestaties vallen in de smaak. De reacties liegen er niet om: "Ik was gelijk onder de indruk van de snelheid, op sommige plekken in huis haal ik met gemak 400 Mbps." En: "De snelheid is werkelijk top: zelfs in de verste hoeken van het huis blijft de verbinding stabiel en razendsnel."

Dat is mede te danken aan de sterke mesh-dekking en de soepele roaming tussen de units. Een gebruiker vat het krachtig samen: "De mesh WiFi zorgt voor een sterke en stabiele verbinding in het hele huis. Zelfs op zolder blijft de snelheid hoog en zonder haperingen." Anderen merken op dat apparaten automatisch overschakelen naar het dichtstbijzijnde wifi-punt: "Alle apparaten melden zich netjes aan bij het punt dat het dichtste in de buurt is. Telefoons schakelen vloeiend over."

De algehele gebruikservaring wordt bovendien als zeer positief ervaren. Niet alleen vanwege de prestaties, maar ook dankzij de handige app-functies. "Overal in huis een stabiele verbinding. De app biedt handige functies zoals apparaatbeheer en statusweergave," aldus een reviewer. En over de nieuwe WiFi 7-technologie zegt iemand: "Dankzij WiFi 7 profiteer je van extreem hoge doorvoersnelheden en minimale latency, ideaal voor gamen, streamen en zware downloads."

Hoewel er hier en daar kleine opmerkingen zijn - zoals dat de snelheidswinst van WiFi 7 niet altijd zichtbaar is op oudere apparaten - overheerst de positieve toon duidelijk. Wat consumenten vooral waarderen, is hoe de TP-Link Deco BE25 hun wifi-ervaring in huis structureel verbetert: minder uitval, meer snelheid en stabiel internet in elke ruimte. Dat maakt het tot een set waar je echt op kunt bouwen.

©TP-Link

Een eerlijk oordeel

De TP‑Link Deco BE25 combineert technische kracht met eenvoud en gebruiksgemak - precies wat veel consumenten zoeken in hun thuisnetwerk. Door de combinatie van snelle prestaties, brede dekking en een intuïtieve app‑gestuurde installatie verdient dit systeem de titel Best Reviewed van het Jaar 2025. Of je nu een groot huis hebt, meerdere apparaten tegelijk gebruikt of gewoon een stabielere en snellere wifi‑ervaring wilt: de TP-Link Deco BE25 is volgens gebruikers een uitstekende keuze.

Ontdek de TP‑Link Deco BE25 op Kieskeurig.nl

Achtpotige mottenballen, levende huidplooien en gemuteerde pelikanen: in het ‘schattige’ Reanimal kom je het allemaal tegen. Gelukkig sta je er niet alleen voor, want je kunt er voor kiezen om samen met een medespeler via coöp dit levende schilderij in te duiken - al is het resultaat vooral dat je sámen geen snars van het verhaal snapt.

Het Zweedse Tarsier Studios heeft al even geoefend met het concept van Reanimal. De game heeft namelijk een hoop weg van hun vorige games, Little Nightmares 1 en 2: ook hier wandel je door een stel surrealistische, levende horrorschilderijen.

Hoewel het niet letterlijk om een schilderij gaat, kan ik het gevoel niet anders beschrijven. Je beweegt je door een reeks prachtige omgevingen gevuld met bizarre monsters, die vooral de logica volgen van nachtmerries en kinderangsten. Reanimal lijkt in de verte wel een verhaal te willen vertellen, maar Tarsier beseft dondersgoed dat minimalisme het alleen maar griezeliger maakt.

Simpel doch effectief

De mist hangt over het waterlichaam. Er zit een kind in een bootje. Als je aan de knoppen zit te morren, heb je door dat jij het kind bestuurt - tijd om naar dat rode licht in de verte te varen. Als je dichterbij komt, blijkt het een boei te zijn, met daarnaast spartelend in het water een vriendje. Ze klimt bij je in de boot. Als je een tweede controller aansluit of online speelt, is dit je coöp-partner. Zo niet, dan blijft het een computergestuurde vriend die vooral gezelschap biedt.

Terwijl je samen van boei naar boei vaart, doemt er in de verte een rotspartij op. Oh, die ziet er groot uit. Wacht, die is écht groot! Als je eenmaal bij het strand komt, ram je je bootje het zand in. Zo, die ligt lekker stevig.

Als je een dichte deur tegenkomt, snap je als gamer wel wat je missie is: zoek maar naar een sleutel. Vervolgens blijf je zonder echte reden maar een pad volgen, al kom je er gaandeweg achter dat je andere kinderen probeert te redden van monsters.

©THQ Nordiq/Tarsier Studios

Een versleten screenshotknop

Het verhaal staat dus niet echt voorop - en eerlijk gezegd staat diepgaande gameplay óók niet echt voorop. Maar wat maakt deze game dan in godsnaam zo indrukwekkend? Dat komt allemaal neer op fenomenaal ontworpen omgevingen en geniaal ontworpen monsters.

Het helpt daarbij dat Reanimal een ontzettend goed gevoel van schaal weet over te brengen: je voelt je piepklein, en grote dingen in de spelwereld voelen gigantisch. Daar komt ook een sterk staaltje camerawerk bij kijken. Op precies de juiste momenten wordt de camera naar achteren getrokken om te onthullen dat er in de achtergrond al de hele tijd een of ander gemuteerd boerderijdier op je ligt te wachten.

Op de PlayStation 5, waar we de game op hebben gespeeld, ziet Reanimal er prachtig uit. Op een zeldzame lelijke texture na is het spel gevuld met visuele meesterwerkjes. Je kunt op ieder willekeurig moment een screenshot maken, en het bij wijze van spreken inlijsten en ophangen. In vijf uur speeltijd heb ik 108 screenshots gemaakt, mede vanwege de mooie lichtinval.

Previous slideNext slide

Niet meer dan een middag

Daar is dan ook meteen het grootste struikelblok: in vijf uurtjes was ik wel door de game heen, terwijl ik het best rustig aan deed. Het spel gaat voor vier tientjes over de toonbank - toch best een hoge prijs voor zo’n korte game. In coöp doe je er misschien nog iets langer over, maar ik zou er niet op rekenen.

In de omgeving zijn er nog enige collectibles te vinden: posters met concept art en dierenmaskers, waar je je personages mee kan aankleden. Dat is best leuk, want die art is belachelijk mooi en die maskers worden steeds absurder. Gelukkig spat de kwaliteit er wel van af, want iedere omgeving is een kunstwerk op zich.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Lekker rondkijken

Om nog even op die coöp-gameplay terug te komen: we hebben hier niet te maken met een game als Portal 2, waarbij de puzzels zijn gebouwd om als duo op te lossen. Hoewel de functie een van de selling points is, heb je absoluut geen tweede speler nódig.

De coöp-modus is zowel online als lokaal beschikbaar, al is er geen matchmaking. Je moet de lobbycode invoeren van de persoon met wie je wil spelen, dus met een vreemdeling spelen is er niet bij. We hebben de functie daardoor niet uitvoerig kunnen testen, maar het lijkt prima te werken.

Voor de puzzels heb je ook geen twee sets hersenen nodig: het zijn vrij simpele puzzels die er vooral voor zorgen dat je aandacht naar de mooie locaties getrokken wordt. Ingewikkelder hoeft het ook niet te zijn, want als je echt je hersens had moeten gaan kraken, dan had het die melancholische droomsfeer misschien wel kapotgemaakt.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Hypnotiserend

Tarsier Studios weet precies wat Reanimal moet zijn: hypnotiserend, surrealistisch, schattig en tegelijkertijd doodeng. Het minimalistische verhaal is lastig te volgen, maar de gevoelens raken wél - al is het einde wat abrupt. Het grijpt je niet bij de keel, maar glijdt langzaam om je strot heen en knijpt zonder dat je het doorhebt.

Het voelt als de vreemdste plekken uit Silent Hill, of de Dark Place uit Alan Wake 2, maar het heeft ook weer wat weg van Coraline en Guillermo Del Toro’s Pinocchio. Het deed me misschien nog het meest denken aan deze concept trailer van Silent Hills, een game die helaas nooit het daglicht heeft mogen zien.

Stel je voor dat je door een bioscoop heen loopt, waar een dood (of gehypnotiseerd) publiek zit te kijken naar iets dat je alleen kan vergelijken met de videoband uit The Ring. Als je naar buiten komt, staat er een grote spinachtige man met een ijscowagen op je te wachten om je op te grissen. Als je eenmaal aan hem bent ontsnapt, wordt je geconfronteerd met de volgende griezelige omgeving en een nieuw, prachtig, tragisch en doodeng gemuteerd monster. In Reanimal snap je misschien niet precies wat er gebeurt, maar je gaat het zeker niet vergeten.

Reanimal is vanaf 13 februari verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles, Nintendo Switch 2 en pc. Voor deze review is de game op PlayStation 5 gespeeld.