Waar de vorige MacBook Air een compleet nieuw ontwerp kreeg, is er aan de buitenkant van het nieuwe model verdacht weinig veranderd. De grootste wijzigingen zitten vooral onder de motorkap. Zijn die voldoende om je oude laptop de deur uit te doen?

Van buiten is de MacBook Air met M3-chip zo goed als identiek aan het M2-model. Hij heeft dezelfde iets dikkere behuizing ten opzichte van oude MacBook Airs, die nog steeds dunner is dan Apples Pro-laptops. Aan de linkerzijde zitten twee usb-c-poorten en een MagSafe-oplaadpoort, terwijl je rechts een enkele aansluiting voor je koptelefoon vindt. 

Klap de laptop open en je ziet een identiek scherm met bovenaan een inkeping voor de webcam. Het is simpel gezegd een MacBook: het ontwerp is niet alleen identiek aan de vorige Air, maar lijkt ook sterk op de Pro-laptops die Apple op dit moment verkoopt.

Dat is logisch: het bedrijf heeft in 2020 zijn volledige laptoplijn overhoopgehaald met de introductie van nieuwe, eigen chips die veel efficiënter bleken te zijn dan de Intel-processors die daarvoor werden gebruikt. Die revisie werd buitengewoon goed ontvangen, waarna is besloten deze machines zachtjes aan steeds te upgraden met krachtigere hardware.

Een snellere M3-chip

Bij de nieuwe MacBook Air gebeurt dat met de introductie van een M3-processor, die we eerder in de nieuwe MacBook Pro zagen. In deze laptop is hij iets minder krachtig, maar daar staat tegenover dat hij geen ventilator heeft die herrie kan maken. 

Volgens Apple is de M3 in de Air 'zestig procent sneller dan de M1-chip van de Air uit 2020'. Ze vergelijken hem niet met de recentere M2-Air uit 2022, vermoedelijk expres: vergeleken daarmee is het verschil niet zo heel erg groot. Dat merkten we ook bij het testen van onze leenexemplaren. Wij hadden zowel het model van 13 als 15 inch tot onze beschikking, ieder met een identieke processor.

Een kleine 15 procent krachtiger

Neem bijvoorbeeld een test met benchmarksoftware Geekbench 6. Daarin scoort een MacBook Air met M2-processor gemiddeld een score van rond de 2600 in de single-core-test, waarbij een hoger getal beter is. Doen we diezelfde test op de M3, dan schiet de test iets boven de 3000 uit. Een kleine 15 procent krachtiger. Dezelfde test scoort op een MacBook Pro met M3-processor overigens zo'n 3200 punten.

Dat komt ongeveer overeen met onze praktijktests. Render je een gemonteerde video op een MacBook Air met M2, dan wacht je daar misschien drie minuten op. Op de nieuwe chip wordt daar zo’n vijftien tot twintig seconden vanaf gehaald. Geen noemenswaardige getallen, al zul je het wel gaan merken als je op een dag veelvuldig zulke zware taken uitvoert. 

Stabiele games zonder koeling

Bij grafische handelingen merkten we iets meer verschil. We speelden ter test Death Stranding, een vrij intensieve game die op een MacBook met oudere chip best wel moeite had een hoog framerate vast te houden. Op de MacBook Air met M3-chip bleef deze framerate stabiel boven de 50 frames per seconde op gemiddelde kwaliteitsinstellingen.

Dat is niet heel indrukwekkend vergeleken met bijvoorbeeld een PlayStation 5, totdat je je herinnert dat de MacBook Air geen ventilatoren heeft. Deze laptop zet goede prestaties neer zonder zichzelf te hoeven koelen, zelfs bij complexe 3D-games. We zouden hem niet kopen als primaire gamemachine - daar is de bibliotheek te beperkt voor - maar het is een leuk extraatje.

Snellere schijf

Eén klein punt van ophef bij de MacBook Air met M2-processor was de ssd: die had een relatief lage schrijfsnelheid, waardoor de laptop in theorie langzamer kon zijn dan de M2-chip mogelijk maakte. Bij alledaags gebruik was dat amper op te merken, maar technische analyses waren kritisch op de laptop.

Bij de nieuwe MacBook Air M3 merkten we daar bij onze tests niks meer van. De schrijfsnelheid ligt duidelijk hoger dan bij de vorige MacBook. Een YouTuber die de Air M3 uit elkaar haalde, ontdekte hoe dit kan: Apple heeft de opslag in de laptop opgesplitst in twee onderdelen, zodat er simultaan geschreven en gelezen kan worden. 

Twee beeldschermen gebruiken

Ook nieuw is de mogelijkheid om twee beeldschermen tegelijkertijd te gebruiken. Apple beperkt al sinds de introductie van de M1-processor hoeveel displays je tegelijkertijd aan de MacBook Air kunt hangen, waardoor je tot voor kort maar naar één extern display tegelijk kon kijken. Dat aantal is dus verdubbeld.

Volgens Apple heeft dat te maken met de grafische upgrade van de chip, maar het voelt wat als een wassen neus: je kunt alleen twee displays verbinden als je de laptop dichtklapt. Dan hoeft er immers geen beeld voor het laptopscherm te worden getoond.

De hoeveelheid schermen is dus eigenlijk hetzelfde als op oude Macs, waarbij je naast je ene externe display de laptop opengeklapt kon houden.

Prima accu, maar die 18 uur halen we niet

Apple belooft een accuduur van maar liefst 18 uur bij regulier gebruik op de MacBook Air M3. Dat hebben we zelf nog niet waar weten te maken, maar met lage beeldscherminstellingen tikten we wel de tien uur aan. Voor een laptop ruim voldoende, het is immers genoeg om een werkdag mee vol te maken.

Vermoedelijk krijg je de batterijtijd nog iets omhoog als je Apples eigen webbrowser Safari gebruikt. Bij onze tests zaten we op Chrome, dat in de instellingen werd vermeld als een batterijvreter. 

Dezelfde webcam

Alles wijst erop dat Apple bij de nieuwe MacBook Air dezelfde webcam gebruikt als in het vorige model. Hij heeft wederom een 1080p-resolutie en een sensor die prima gevoelig is voor licht; voor alledaags gebruik is dat meer dan genoeg. 

Fijn is de ondersteuning voor Apples software-trucs in macOS, zodat de webcam bijvoorbeeld automatisch jou centreert en onnodige ruimte wegsnijdt.

Conclusie

De nieuwe MacBook Air M3 is simpel gezegd een snellere MacBook Air M2. Helemaal in orde als je toe was aan een nieuwe laptop - al zouden we onze M1 of M2 niet nu al van een upgrade voorzien.

De sprong in processorkracht is zo klein, dat we misschien nog wel eerder de MacBook Air met M2-chip aanraden. Die is met de komst van de M3-laptop in prijs verlaagd en daardoor een erg aantrekkelijke optie geworden.

Je zit op de bank en streamt probleemloos een 4K-video op je telefoon, maar zodra je je laptop openklapt om een webpagina te laden, lijkt het alsof de verbinding vastloopt. Ligt het aan de router of aan je computer? In dit artikel leggen we uit waarom wifi-snelheden zo sterk kunnen verschillen per apparaat en wat je eraan kunt doen.

Je betaalt voor een snelle internetverbinding, dus is de verwachting dat elk apparaat in huis die snelheid ook daadwerkelijk haalt. Toch voelt het surfen op je computer soms stroperig aan, terwijl je smartphone ernaast nergens last van heeft. Vaak wordt er direct naar de internetprovider gewezen, maar het probleem zit meestal in de apparatuur zelf. Het verschil in hardware, leeftijd en software tussen mobiele apparaten en computers is namelijk groter dan je denkt. Na het lezen van dit stuk weet je precies waar die vertraging vandaan komt.

Generatiekloof: waarom je laptop vaak achterloopt

Het snelheidsverschil tussen je telefoon en je computer komt vaak neer op een simpele generatiekloof. We vervangen onze telefoons gemiddeld elke twee tot drie jaar, waardoor ze vaak uitgerust zijn met de nieuwste wifi-chips (zoals wifi 6 of 6E). Een laptop gaat vaak veel langer mee, soms wel vijf tot zeven jaar. Hierdoor probeert een verouderde netwerkkaart in je laptop te communiceren met een moderne router, wat resulteert in een lagere maximumsnelheid.

Daarnaast speelt de manier waarop data wordt verwerkt een grote rol. Een telefoon is geoptimaliseerd voor directe consumptie: apps op de achtergrond worden gepauzeerd om de app die je nú gebruikt voorrang te geven. Een computer werkt anders. Terwijl jij probeert te surfen, kan Windows of macOS op de achtergrond bezig zijn met zware updates, het synchroniseren van clouddiensten of het maken van back-ups. Je laptop snoept dus al bandbreedte weg zonder dat jij het doorhebt, waardoor er voor je browser minder overblijft.

Wanneer je laptop de strijd wél wint

De laptop wint het van de telefoon wanneer de omstandigheden optimaal zijn voor stabiliteit in plaats van pure mobiliteit. Als je beschikt over een moderne laptop met een recente netwerkkaart en je bevindt je in dezelfde ruimte als de router, kan de laptop vaak stabieler grote bestanden binnenhalen.

Dat geldt vooral als je laptop verbonden is met de 5GHz-frequentieband. Deze frequentie is veel sneller dan de oude 2.4GHz-band, maar heeft een korter bereik. Als je dicht bij het toegangspunt zit, profiteert je laptop van zijn krachtigere processor om complexe webpagina's sneller op te bouwen dan een telefoon dat kan, mits de verbinding zelf niet de bottleneck is.

Waarom je telefoon soepeler aanvoelt

Het verschil wordt pijnlijk duidelijk zodra je verder van de wifi-bron af gaat zitten, bijvoorbeeld op zolder of in de tuin. Smartphones zijn vaak agressiever geprogrammeerd om het sterkste signaal te pakken of snel tussen frequenties te schakelen. Veel laptops blijven daarentegen te lang plakken op een zwak 5GHz-signaal of vallen onnodig terug op de trage en vaak overvolle 2.4GHz-band (het zogeheten 'sticky client'-probleem).

Daarnaast hebben smartphones een trucje dat laptops helaas moeten missen: wifi-assist (of een vergelijkbare term). Als de wifi even hapert, gebruikt de telefoon ongemerkt een beetje 4G- of 5G-data om de stroom stabiel te houden. Je laptop heeft die optie meestal niet en laat direct een laadicoontje zien. Hierdoor voelt de telefoon sneller aan, terwijl hij eigenlijk een beetje vals speelt door mobiele data bij te schakelen.

Harde grenzen: wanneer traagheid onvermijdelijk is

Er zijn situaties waarin je laptop de strijd sowieso verliest, ongeacht hoe dicht je bij de router zit. Dit zijn de harde grenzen:

Zo check je of jouw hardware het probleem is

Om te bepalen of je laptop de boosdoener is, moet je eerst kijken naar de verbinding. Klik op het wifi-icoon op je laptop en controleer of je verbonden bent met een 5GHz-netwerk (vaak te zien bij Eigenschappen of netwerkinformatie). Is dat niet het geval en sta je wel dicht bij de router? Dan is je netwerkkaart waarschijnlijk verouderd of staan de instellingen niet goed.

Kijk ook eens kritisch naar je gebruik. Heb je toevallig nog applicaties openstaan zoals Steam, OneDrive of Dropbox? Deze programma's kunnen de verbinding volledig dichttrekken. Op een telefoon gebeurt dit zelden automatisch op de achtergrond. Als je laptop ouder is dan vijf jaar, kan een simpele upgrade met een moderne wifi-usb-dongle het probleem vaak al verhelpen, zonder dat je een hele nieuwe computer hoeft aan te schaffen.

Kortom: leeftijd en software maken het verschil

Dat je telefoon sneller is op wifi dan je laptop, komt meestal doordat telefoons nieuwere netwerkchips hebben en slimmer omgaan met datastromen. Laptops hebben vaak last van zware achtergrondprocessen of blijven hangen op een tragere frequentieband. Daarnaast schakelen telefoons bij zwak wifi soms ongemerkt over op 4G/5G, wat de ervaring vloeiender maakt. Controleer of je laptop op de 5GHz-band zit en sluit zware achtergrondprogramma's af om snelheid te winnen.

Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen komt op 16 april uit voor Nintendo Switch.

Dat heeft Nintendo vanmiddag aangekondigd in een speciale Direct-uitzending die om de game draait. Ondanks dat de game voor de eerste Switch verschijnt, zal hij via backwards compatibility ook speelbaar zijn op Nintendo Switch 2.

In de Tomodachi Life-games van Nintendo kunnen spelers zelf Mii-personages creëren en bijvoorbeeld baseren op het uiterlijk van henzelf, vrienden en familie of beroemdheden. Deze Mii's leiden vervolgens hun eigen leven op een eiland, wat allerlei gekke en hilarische situaties oplevert. Spelers kunnen zelf ook invloed uitoefenen op deze verschillende situaties.

Over Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen

In de Direct-uitzending werd meer informatie gegeven over het aankomende Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen. Zo is duidelijk dat spelers hun Mii-personages unieke persoonlijkheden, gewoontes en woningen kunnen geven. Spelers kunnen tijdens de game zien waar de personages aan denken, en ze helpen bij problemen. De tijd in de game verstrijkt daarbij net zo snel als in de echte wereld, wat het de moeite waard maakt om het spel op verschillende momenten op te starten.

Het is daarbij mogelijk om de verschillende Mii-personages kennis met elkaar te laten maken, om te zien wat er vervolgens gebeurd. Personages kunnen bijvoorbeeld praten over hun favoriete eten en filmgenres. Het is daarnaast mogelijk om acht Mii-personages bij elkaar in een huis te laten wonen, wat weer unieke reacties van de personages veroorzaakt.

Op het eiland waar de game zich afspeelt kunnen spelers de personages winkels te laten bezoeken. Bijvoorbeeld een supermarkt waar allerlei etenswaren worden verkocht, of de mogelijkheid om kleding en kostuums te kopen. In een speciale marktkraam worden redelijk geprijsde artikelen meerdere malen per dag ververst.

Ook is er een ontwerpatelier, waar spelers verschillende voorwerpen kunnen maken, waaronder kledingstukken, versiering voor huizen en zelfs huisdieren. Het eiland kan sowieso naar eigen smaak worden ingedeeld, met bankjes, bomen, planten en meer.