Met Mario Kart 8 leverde Nintendo op de Wii U een van de meest uitgebreide en solide Mario Kart-games tot dusver af. Met Mario Kart 8 Deluxe hoopt het bedrijf dat er voor de Switch een groter succes in het verschiet ligt en dat dus ook meer mensen van deze racegame kunnen genieten.

Laten we voorop stellen dat deze ‘Deluxe’-editie van Mario Kart 8 op erg veel vlakken hetzelfde is als de in 2014 verschenen Wii U-game. Dat is bovenal een compliment, want het is een erg uitgebreide game met precieze besturing en heerlijk kleurrijke graphics. De zestien ‘nieuwe’ parkoersen en zestien retrotracks zijn allemaal aanwezig hier, inclusief zestien tracks die later aan de game zijn toegevoegd via downloadbare content. Ook alle oorspronkelijk aanwezige personages en wagens en de latere toevoegingen zitten in dit totaalpakket.

©PXimport

Diversiteit in parkoersen

De diversiteit in de parkoersen is bewonderenswaardig. De in totaal 48 tracks putten uit de jarenlange historie en spelwerelden van verschillende Nintendo-games en dat zorgt ervoor dat er echt voor ieder wat wils is. Opvallend is dat de dlc-tracks, die hier dus standaard bij zitten, ook buiten het Mario-universum inspiratie opdoen. Zo zijn er twee F-Zero tracks, een Excitebike-parkoers en een baan die zich in en rondom Hyrule Castle afspeelt. De vele retroparkoersen uit oudere Mario Kart-games zijn geweldig opgepoetst en doen zowel grafisch als qua trackdesign niet onder voor de nieuwere banen. De hoeveelheid parkoersen en de diversiteit ervan zijn wellicht de sterkste punten van Mario Kart 8 (Deluxe).

Exclusieve Mario Kart 8 Deluxe-tracks vind je hier niet, maar er zijn wel een aantal nieuwe personages en wagens. King Boo, Gold Mario, Bowser Junior en Dry Bones keren weer terug van weggeweest en daarnaast zijn de kids uit Splatoon toegevoegd. Ook zijn er een paar items die na afwezigheid in de Wii U-versie terugkeren: Boo kun je inzetten om items van andere spelers te stelen en de veer (exclusief voor de Battle Mode) kan gebruikt worden om over obstakels te springen of ballonnen van tegenstanders te jatten.

©PXimport

Kleine verbeteringen

Grafisch merk je nauwelijks verschil tussen de Wii U- en Switch-versie, al is dat op zichzelf al best een indrukwekkende prestatie. Wat Nintendo ook zegt, de Switch is in feite een handheld en het is een gigantisch verschil om van Mario Kart 7 op de 3DS naar Mario Kart 8 Deluxe op de Switch te gaan. Daarbij heeft Nintendo de framerate iets verbeterd. De originele Mario Kart 8 pretendeerde in de singleplayermodus of tegen één andere speler in 60 frames per seconde te lopen, maar eigenlijk waren het er 59. Daardoor zag de oplettende speler af en toe het beeld kort overslaan. Dit is uit de Switch-versie gehaald, waardoor de game nog vloeiender loopt.

Personages kunnen nu twee items tegelijk dragen. Hoewel dit in eerste instantie een poging lijkt om de extra laag strategie uit Mario Kart: Double Dash toe te voegen, valt dit in de praktijk een beetje tegen. Je kunt namelijk niet wisselen tussen items, dus je hoeft ook geen strategische keuzes te maken over welk item je eerst inzet en welke je bewaart. Verder bevat de game voor nieuwkomers en jonge spelers een ‘smart steering’-optie waardoor karts nog iets simpeler op de baan blijven. Let wel op: in het pauze-menu kun je deze optie (en die van motion controls) heel gemakkelijk per ongeluk aan en uit zetten. Mocht je je afvragen waarom je kart zonder duidelijke reden uit zichzelf naar links of naar rechts stuurt, dan ligt daar vaak de oorzaak.

©PXimport

Tot slot heeft Nintendo nog wat aanpassingen aan het driften doorgevoerd. Wanneer je lang genoeg drift krijg je vanzelf blauwe ‘sparks’ rondom de wielen die ervoor zorgen dat je uit de bocht een snelheidsboost krijgt. Dat was altijd al zo, maar Nintendo heeft er nu ook paarse sparks aan toegevoegd, waardoor de getalenteerde gamer nog net een beetje extra snelheid kan pakken. Ook is de ‘fire hopping’-techniek verwijderd die het mogelijk maakte om na een boost nog wat extra snelheid te pakken. Deze techniek was voor veel gamers onbekend of moeilijk voor elkaar te krijgen en door dit weg te halen wordt het niveau van alle spelers iets meer gelijkgetrokken.

Battle Mode

De grootste vernieuwing in Mario Kart 8 Deluxe zit hem in een op de schop genomen Battle Mode. In oudere Mario Kart-games was deze modus, waarin je in arena’s moest proberen met items de drie ballonnen van tegenstanders kapot te maken, altijd een essentieel onderdeel van het multiplayerplezier. Om onverklaarbare redenen heeft Nintendo deze modus in Mario Kart 8 zo goed als verpest door potjes te laten plaatsvinden op normale raceparkoersen.

©PXimport

Dat trekt het bedrijf nu recht met een aantal toffe arena’s, waaronder klassiekers als Battle Course 1 uit de SNES-versie en Luigi’s Mansion van Double Dash. Ook nieuwe arena’s maken hun debuut, zoals het door Spatoon geïnspireerde Urchin Underpass en het sfeervolle Dragon Palace. Dat Nintendo er echt werk van heeft gemaakt, blijkt wel uit het feit dat er nu vijf verschillende soorten Battle-modi zijn te spelen. Naast de ouderwetste Balloon-modus zijn er bijvoorbeeld Bomb-omb Blast (ook afkomstig uit Double Dash), waarbij je vijanden louter met bommen aanvalt, en Renegade Roundup, waarbij spelers in twee teams worden verdeeld.

Dit alles is speelbaar zowel in je eentje en in lokale multiplayer (op televisie met z’n vieren of met afzonderlijke Switch-consoles met z’n achten) als online. Hoewel we geen idee hebben of de servers netjes overeind blijven wanneer de game vrijdag officieel uitkomt, verliep het online gaan en het eventueel joinen van vrienden tot dusver allemaal vlekkeloos, al merken we wel dat het gebrek aan voice chat een jammerlijk gemis is. Nintendo moet echt snel meer duidelijkheid geven over zijn online infrastructuur die het later dit jaar gaat lanceren. Voor nu kunnen spelers tussen races met elkaar communiceren met een aantal voorgeprogrammeerde teksten, maar dat is natuurlijk niet hetzelfde als je tegenstanders horen vloeken wanneer je ze in de derde ronde met een blauw schildje bestookt.

Hoewel Mario Kart 8 Deluxe met uitzondering van de vernieuwde Battle Modus geen grote veranderingen met zich meebrengt, rechtvaardigt de enorme hoeveelheid content in dit pakket de volle pond die voor de game gevraagd wordt. Met 48 tracks is dit de grootste Mario Kart-game tot dusver. De besturing is net zo strak als het toch al nagenoeg perfecte origineel en de kleine verbeteringen op het gebied van de framerate zorgen ervoor dat dit de mooiste Mario Kart tot nu toe is. Heb je de Wii U-versie al en ben je niet van plan om een Switch in huis te halen, dan gaat Deluxe je ook niet overtuigen, maar heb je Nintendo’s gloednieuwe console al in het bezit, dan is het niet meer dan logisch om een van de beste arcaderacers ooit in huis te halen. Deze game blijft letterlijk jarenlang leuk.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.