Het heeft even geduurd, maar eindelijk is het zover: er is een nieuwe versie van de Razer Kraken-headset. Versie 3 om precies te zijn. Razer brengt zelfs vier verschillende versies van versie 3 uit: de Kraken v3 X, de Kraken v3, de Kraken v3 Hypersense en de Kraken v3 Pro. In deze review bekijken we de ’standaard’ Kraken v3.

Razers idee is om de nieuwe Kraken wat van iedere Razer-lijn mee te geven, om zo een headset te maken die niet alleen multi-inzetbaar is, maar ook in de smaak valt bij veel gebruikers. Dat heeft er onder andere voor gezorgd dat de Kraken nu beschikt over de TriForce-drivers die we eerder al in de Blackshark v2 vonden. Ook zit er in de Hypersense- en Pro-versie van de Kraken nieuwe Haptic Feedback-technologie; dat betekent dat de headset mee kan trillen op lage frequenties. Dit is iets wat voorheen alleen in de Nari beschikbaar was.

Vier varianten betekent ook dat je nu een Kraken in verschillende prijsklassen kunt aanschaffen. Het v3 X-model is, met 69,99 euro, het goedkoopst. Daarna volgen met 100 en 130 euro de v3 en de v3 Hypersense en voor de Pro-variant moet je maar liefst 200 euro neertellen. Uiteraard kijken we uitgebreid naar hoe deze headsets zich tot elkaar verhouden, hoe de TriForce-drivers zich gedragen, en zullen we in de aankomende recensie van de Hypersense uiteraard uitgebreid aandacht besteden aan wat het nieuwe Intelligent Haptics-systeem in de praktijk oplevert. Maar laten we eerst eens kijken naar hoe deze nieuwe Kraken v3 aanvoelt.

©PXimport

Bouwkwaliteit

De Kraken v3 heeft zoals gezegd geen haptics aan boord. Desalniettemin is het een behoorlijk potige gameheadset. Vooral de oorschelpen zijn groot en breed. Dat maakt dat ze, ondanks dat ze van plastic zijn gemaakt, heel stevig aanvoelen. De oorkussens zijn eveneens behoorlijk dik, maar niet zo ruim als je wellicht zou verwachten. Ze zijn gemaakt van memory foam en aan de binnenkant bekleed met een zachte, synthetische stof. De stof ademt goed en blijft aardig koel, maar omdat de ruimte voor je oren ietwat beperkt is, kun je geen uren achter elkaar met de headset op zitten.

Ook de hoofdband is uit de kluiten gewassen en dik bekleed. Het verstelmechaniek en de scharnierende verbinding tussen de schelpen en de hoofdband is daarnaast volledig gemaakt van metaal. Dat komt de degelijkheid absoluut ten goede. De Kraken V3 is qua instelopties verder behoorlijk rechttoe rechtaan: hij wordt verbonden middels een niet-loskoppelbare usb-a kabel, er is een volumewiel, een loskoppelbare microfoon en bijbehorende mute-knop. Het is jammer dat de usb-a kabel niet los te koppelen is. Hoewel de Kraken v3 door Razer wordt verkocht als een gameheadset voor Windows-pc’s, is hij ook aan te sluiten op consoles. De anderhalve meter aan kabel is in zo’n geval alleen vaak te kort. Daarnaast is het natuurlijk fijn om de mogelijkheid te hebben een kapotte kabel eenvoudig te vervangen.

In combinatie met PlayStation en Xbox werkt de Kraken v3 zoals je verwacht: plug-and-play, maar zonder alle extra softwaremogelijkheden. Op Mac-pc’s is de Synapse-software nog niet volledig up-to-date en daarom kun je dus geen gebruik maken van alle features van de headset. Wel werkt de integratie van de volumeknop even soepel als op Windows-pc’s.

Zowel de microfoon als het eenvoudige volumewiel springen er positief uit. Het volumewiel reageert naadloos met het systeemvolume van Windows: er zijn helemaal geen vertragingen of haperingen - dat is ook wel eens anders. De microfoon klinkt op zijn beurt behoorlijk overtuigend. Hoewel de klank ietwat dun is, heeft Razer de kenmerkende telefoonachtige toon van menig headsetmicrofoon tot een minimum weten te beperken. 

Dankzij de dikke windkap gaat deze daarnaast ook behoorlijk vergeeflijk om met medeklinkers. Als contentmaker wil je nog steeds een externe microfoon voor serieuze streams of podcasts, maar de HyperClear-microfoon is een van de schappelijkst klinkende headsetmicrofoons die we de afgelopen periode hebben getest.

©PXimport

Klank

De eerste keer dat we met de TriForce-driver in aanraking kwamen, klonk deze voornamelijk “behoorlijk enthousiast”. Daarmee doelden we op een erg aanwezig en onrustig hoog. In de Kraken v3 komen de drivers beter tot hun recht. Wat in ieder geval direct opvalt, is dat het hoog een stuk minder schel klinkt. Veel soorten muziek vertalen dan ook redelijk gebalanceerd op de Kraken v3, maar het lijkt het in de luisterervaring wel te ontbreken aan echte diepte en perspectief. Er is een redelijk ruim en breed stereoveld en dat komt de immersie ten goede. Wel is de Kraken v3, net als veel gameheadsets, behoorlijk baszwaar.

In-game merk je vooral dat de Kraken v3 comfortabel luistert. Je hebt zelden het idee dat elementen onevenredig naar voren komen of dat je iets mist. De zwaarte in het laag maakt dat tussenfilmpjes en in-game ontploffingen behoorlijk overtuigend vertalen, en het hoog is precies en agressief genoeg om ook snelle shooters bij te benen. Zo klinkt de Kraken v3 vooral heel degelijk, maar ontbreekt het aan echte, diepe luisterprecisie. Wel valt de precisie in de lokalisatie aangenaam op. Die zorgt, in combinatie met een uitstekende demping van omgevingsgeluid, voor een groot gevoel van immersie.

De software

Als je het korte specificatieoverzicht bovenaan hebt doorgenomen, heb je zien staan dat de headset volledig compatibel is met Windows-pc’s en beperkt compatibel met Mac en PlayStation. De integratie met Windows verloopt vlekkeloos middels de Razer Synapse-applicatie. In Synapse vind je onder andere twee equalizers: een voor de klank van de headset en een voor de klank van de microfoon. 

Ook kun je hierin de rgb-verlichting personaliseren en vind je THX Spatial Audio. Deze surround sound-achtige codec versterkt de ervaring van ruimtelijkheid. Je kunt aangeven in welke modus Synpase de Spatial Audio moet toepassen: Game, Movie of Music. Bij de Blackshark v2 viel deze surround sound al behoorlijk in de smaak en dat is nu ook het geval: hij brengt een aangename focus op ruimtelijke informatie.

©PXimport

Concluderend

De Kraken v3 is zeer degelijk gebouwd, klinkt oké en heeft een aantal leuke software-opties als je hem gebruikt in combinatie met een Windows-pc. Bovenal maakt dit van de Kraken v3 een prima gameheadset. Ben je op zoek naar een headset die goed geschikt is voor casual gaming en houd je van een gimmick in de vorm van rgb-verlichting en surround sound, dan is de Kraken v3 een goede optie. Hecht je wat minder waarde aan die toevoegingen, dan kun je voor hetzelfde geld een beter klinkende headset op de kop tikken.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.