De Xbox Series X en S zijn al een jaar uit, dus wordt het tijd om een lijst bij te houden met de beste games die je op Microsofts platformen kunt vinden. Hieronder daarom het overzicht met volgens ons de 10 beste Xbox Series X en Xbox Series S-games!

Microsoft Flight Simulator

Vol jaloezie keken consolebezitters toe hoe pc-gamers de wereld overvlogen in Microsoft Flight Simulator. Gelukkig kwam de game in 2021 éindelijk ook naar de Xbox Series X en S, waardoor we ook met de controller prachtige landschappen kunnen aanschouwen. Althans, dan moet je wel even de tijd nemen om de basisbesturing van deze onwijs uitgebreide simulator te begrijpen. Gelukkig zit de game bomvol handige tutrials en leuke Discovery Flights om even mee op vakantie te gaan. Daarbij verschijnen er nog regelmatig gratis updates die delen van de wereld nóg mooier en gedetailleerder maken, dus met Microsoft Flight Simulator zit je ook op Xbox voorlopig goed.

©PXimport

Ori and the Will of the Wisps 

Ori and the Will of the Wisps is een van de beste platformers die je momenteel kunt spelen. Het bouwt grotendeels voort op het al grandioze Ori and the Blind Forest en perfectioneert nagenoeg alle facetten van de gameplay. De krachten die het beestje krijgt maakt platformen door het zorgvuldig ontworpen bos in hoog tempo interessanter en het volwaardige vechtsysteem levert een paar memorabele eindbaasgevechten op. Dat gaat allemaal hand in hand met het emotionele verhaal en de prachtige graphics op de Series X en S. Serieus: op de next-gen consoles is Ori and the Will of the Wisps misschien wel de mooiste game die er is.

©PXimport

Hades

Hades is natuurlijk bij uitstek een pc-game, en een Switch-titel voor handheldfanaten, maar we konden het niet laten om deze moderne klassieker een plekje te geven in de lijst. Op Series X en S speelt Hades zo soepel als het maar kan, waardoor de iconische hack 'n slash-combat uitstekend tot z'n recht komt. Run na run hack je als Zagreus groepen monsters en eindbazen in elkaar, steeds dichterbij het einde van de onderwereld. Niet alleen de oneindige variatie in builds die je kunt gebruiken, maar ook de wapens, de prachtige muziek en het geroddel tussen de goden onderling maakt dat je Hades honderden uren met plezier kunt blijven spelen.

©PXimport

Yakuza: Like a Dragon 

Na jarenlang het gezicht van de Yakuza-franchise te zijn geweest, maakt Kazuma Kiryu plaats voor de jongere Ichiban. Dat was voor ontwikkelaar Ryu Ga Gotoku Studio een uitstekende aanleiding om de boel succesvol om te gooien met een nieuwe setting en een ander vechtsysteem. Yakuza: Like a Dragon is namelijk vooral een maffe openwereld-RPG, waarbij de hoofdpersoon zich inbeeldt dat hij zich in een fantasywereld bevindt en tegen monsters vecht. Naast het verrassend geslaagde turn-based vechtsysteem bouw je relaties op met compagnons, kijk je naar héle lange tussenfilmpjes en vecht je tegen een aap in een graafmachine. Like a Dragon is lekker maf én een hele goede RPG.

©PXimport

It Takes Two

Al jaren vermoeit Joseph Fares ons met zijn verhalen over verbondenheid, passie en variatie in games, maar met It Takes Two is zijn verhaal eindelijk gerechtvaardigd. De game kan enkel in co-op worden gespeeld - je hebt zelfs maar één exemplaar nodig om dat online te doen - en draait om samenwerking en dichter bij elkaar komen. Dat doe je als Cody en May, die in een nogal... turbulente relatie in poppen veranderen in allerlei settings moeten samenwerken. De variatie in gameplay en levels is daarbij ongekend groot: de ene keer beweeg je door een ijswereld, de andere keer raak je betrokken bij een oorlog tussen eekhoorns en wespen. Ja, It Takes Two is daarbij ook oprecht grappig - perfect om met je wederhelft te spelen.

©PXimport

Gears 5 

Gears 5 is Microsofts paradepaardje. Niet alleen haalt het alles uit de Xbox One X, maar is het ook het toonbeeld van de nieuwe generatie consoles geworden. Los van het wonderschone uiterlijk is Gear 5 ook gewoon een hele goede shooter waarin vooral Kait Diaz zich ontpopt als hoofdpersoon. Haar ontwikkeling en interactie met bondgenoten houdt de campagne interessant, alsmede de gameplayvariatie die het aanbrengt. Voor het eerst in de Gears-franchise kun je bijvoorbeeld verschillende open gebieden verkennen, en de aandoenlijke robot Jack brengt een welkom RPG-element aan. Met een nog altijd goed ondersteunde multiplayermodus is Gears 5 absoluut een van de beste Xbox Series X- en S-titels.

©PXimport

Immortals Fenyx Rising 

Dat Ubisofts Zelda: Breath of the Wild-kloon ook daadwerkelijk een goede game is, was een behoorlijke verrassing. Toch is het zo: Immortals Fenyx Rising biedt een uitgebreide open wereld die uitnodigt om ontdekt te worden. Zoals je al raadt is elk obstakel te beklimmen, kun je met de vleugels van Daedalus rondzweven en verbazingwekkend leuke puzzels oplossen. Immortals is dan ook een hele rustgevende game, waarin het eigenlijk niet zoveel uitmaakt wanneer je wat doet. De Grieks-mythologische wereld ligt letterlijk aan je voeten.

©PXimport

Psychonauts 2

Tim Schafer nam flink de tijd voor het vervolg op Psychonauts. Zo lang dat Microsoft zijn studio Double Fine overnam en we Psychonauts 2 onder het rijtje 'Xbox-games' kunnen scharen, ondanks dat de game ook op andere platformen verscheen. Waar je hem ook op speelt, Psychonauts 2 is een waanzinnig goede platformen met ontzettend goed ideeën voor leveldesign. Protagonist Raz duikt nog steeds in het breinen van anderen, en dat levert nu eenmaal hilarische en ontroerende taferelen op. Bovendien beschikt hij over nieuwe krachten, die de game bijna een metroidvenia-achtig element meegeven, hoewel het vooral gaat om lekker soepel platformen en knokken met gemanifesteerde problemen. Psychonauts 2 is gewoon een topper, dus sla hem zeker niet over.

©PXimport

Assassin’s Creed Valhalla 

Met Assassin’s Creed Valhalla pakt Ubisoft een paar van de grootste pijnpunten uit Odyssey en Origins aan. De structuur van de gigantische openwereld-RPG is bijvoorbeeld veel prettiger: wie het verhaal wil volgen hoeft minder te grinden en subtiele bolletjes op de kaart prikkelen je nieuwsgierigheid. Verder is het Vikingentijdperk gewoon een bijzonder toffe setting voor een Assassin’s Creed. Als Eivor Engeland met de botte bijl veroveren wordt nooit oud, en het idee dat elke alliantie die je sluit invloed heeft op het verhaal geeft spelers een doel tijdens het spelen.

©PXimport

Forza Horizon 5

De Forza Horizon-serie weet zichzelf keer op keer te overtreffen en ook met het vijfde deel is het PlayGround Games weer gelukt. Dit keer gaan spelers op avontuur in Mexico. De openwereldspeeltuin die we kennen van de serie is deze keer mooier dan ooit in verbluffend 4K in 60fps. Wat wil een mens nog meer? Racen, stunten of je eigen minigames maken? De mogelijkheden zijn eindeloos. 

©PXimport

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.