De Xbox Series X en S zijn al een jaar uit, dus wordt het tijd om een lijst bij te houden met de beste games die je op Microsofts platformen kunt vinden. Hieronder daarom het overzicht met volgens ons de 10 beste Xbox Series X en Xbox Series S-games!

Microsoft Flight Simulator

Vol jaloezie keken consolebezitters toe hoe pc-gamers de wereld overvlogen in Microsoft Flight Simulator. Gelukkig kwam de game in 2021 éindelijk ook naar de Xbox Series X en S, waardoor we ook met de controller prachtige landschappen kunnen aanschouwen. Althans, dan moet je wel even de tijd nemen om de basisbesturing van deze onwijs uitgebreide simulator te begrijpen. Gelukkig zit de game bomvol handige tutrials en leuke Discovery Flights om even mee op vakantie te gaan. Daarbij verschijnen er nog regelmatig gratis updates die delen van de wereld nóg mooier en gedetailleerder maken, dus met Microsoft Flight Simulator zit je ook op Xbox voorlopig goed.

©PXimport

Ori and the Will of the Wisps 

Ori and the Will of the Wisps is een van de beste platformers die je momenteel kunt spelen. Het bouwt grotendeels voort op het al grandioze Ori and the Blind Forest en perfectioneert nagenoeg alle facetten van de gameplay. De krachten die het beestje krijgt maakt platformen door het zorgvuldig ontworpen bos in hoog tempo interessanter en het volwaardige vechtsysteem levert een paar memorabele eindbaasgevechten op. Dat gaat allemaal hand in hand met het emotionele verhaal en de prachtige graphics op de Series X en S. Serieus: op de next-gen consoles is Ori and the Will of the Wisps misschien wel de mooiste game die er is.

©PXimport

Hades

Hades is natuurlijk bij uitstek een pc-game, en een Switch-titel voor handheldfanaten, maar we konden het niet laten om deze moderne klassieker een plekje te geven in de lijst. Op Series X en S speelt Hades zo soepel als het maar kan, waardoor de iconische hack 'n slash-combat uitstekend tot z'n recht komt. Run na run hack je als Zagreus groepen monsters en eindbazen in elkaar, steeds dichterbij het einde van de onderwereld. Niet alleen de oneindige variatie in builds die je kunt gebruiken, maar ook de wapens, de prachtige muziek en het geroddel tussen de goden onderling maakt dat je Hades honderden uren met plezier kunt blijven spelen.

©PXimport

Yakuza: Like a Dragon 

Na jarenlang het gezicht van de Yakuza-franchise te zijn geweest, maakt Kazuma Kiryu plaats voor de jongere Ichiban. Dat was voor ontwikkelaar Ryu Ga Gotoku Studio een uitstekende aanleiding om de boel succesvol om te gooien met een nieuwe setting en een ander vechtsysteem. Yakuza: Like a Dragon is namelijk vooral een maffe openwereld-RPG, waarbij de hoofdpersoon zich inbeeldt dat hij zich in een fantasywereld bevindt en tegen monsters vecht. Naast het verrassend geslaagde turn-based vechtsysteem bouw je relaties op met compagnons, kijk je naar héle lange tussenfilmpjes en vecht je tegen een aap in een graafmachine. Like a Dragon is lekker maf én een hele goede RPG.

©PXimport

It Takes Two

Al jaren vermoeit Joseph Fares ons met zijn verhalen over verbondenheid, passie en variatie in games, maar met It Takes Two is zijn verhaal eindelijk gerechtvaardigd. De game kan enkel in co-op worden gespeeld - je hebt zelfs maar één exemplaar nodig om dat online te doen - en draait om samenwerking en dichter bij elkaar komen. Dat doe je als Cody en May, die in een nogal... turbulente relatie in poppen veranderen in allerlei settings moeten samenwerken. De variatie in gameplay en levels is daarbij ongekend groot: de ene keer beweeg je door een ijswereld, de andere keer raak je betrokken bij een oorlog tussen eekhoorns en wespen. Ja, It Takes Two is daarbij ook oprecht grappig - perfect om met je wederhelft te spelen.

©PXimport

Gears 5 

Gears 5 is Microsofts paradepaardje. Niet alleen haalt het alles uit de Xbox One X, maar is het ook het toonbeeld van de nieuwe generatie consoles geworden. Los van het wonderschone uiterlijk is Gear 5 ook gewoon een hele goede shooter waarin vooral Kait Diaz zich ontpopt als hoofdpersoon. Haar ontwikkeling en interactie met bondgenoten houdt de campagne interessant, alsmede de gameplayvariatie die het aanbrengt. Voor het eerst in de Gears-franchise kun je bijvoorbeeld verschillende open gebieden verkennen, en de aandoenlijke robot Jack brengt een welkom RPG-element aan. Met een nog altijd goed ondersteunde multiplayermodus is Gears 5 absoluut een van de beste Xbox Series X- en S-titels.

©PXimport

Immortals Fenyx Rising 

Dat Ubisofts Zelda: Breath of the Wild-kloon ook daadwerkelijk een goede game is, was een behoorlijke verrassing. Toch is het zo: Immortals Fenyx Rising biedt een uitgebreide open wereld die uitnodigt om ontdekt te worden. Zoals je al raadt is elk obstakel te beklimmen, kun je met de vleugels van Daedalus rondzweven en verbazingwekkend leuke puzzels oplossen. Immortals is dan ook een hele rustgevende game, waarin het eigenlijk niet zoveel uitmaakt wanneer je wat doet. De Grieks-mythologische wereld ligt letterlijk aan je voeten.

©PXimport

Psychonauts 2

Tim Schafer nam flink de tijd voor het vervolg op Psychonauts. Zo lang dat Microsoft zijn studio Double Fine overnam en we Psychonauts 2 onder het rijtje 'Xbox-games' kunnen scharen, ondanks dat de game ook op andere platformen verscheen. Waar je hem ook op speelt, Psychonauts 2 is een waanzinnig goede platformen met ontzettend goed ideeën voor leveldesign. Protagonist Raz duikt nog steeds in het breinen van anderen, en dat levert nu eenmaal hilarische en ontroerende taferelen op. Bovendien beschikt hij over nieuwe krachten, die de game bijna een metroidvenia-achtig element meegeven, hoewel het vooral gaat om lekker soepel platformen en knokken met gemanifesteerde problemen. Psychonauts 2 is gewoon een topper, dus sla hem zeker niet over.

©PXimport

Assassin’s Creed Valhalla 

Met Assassin’s Creed Valhalla pakt Ubisoft een paar van de grootste pijnpunten uit Odyssey en Origins aan. De structuur van de gigantische openwereld-RPG is bijvoorbeeld veel prettiger: wie het verhaal wil volgen hoeft minder te grinden en subtiele bolletjes op de kaart prikkelen je nieuwsgierigheid. Verder is het Vikingentijdperk gewoon een bijzonder toffe setting voor een Assassin’s Creed. Als Eivor Engeland met de botte bijl veroveren wordt nooit oud, en het idee dat elke alliantie die je sluit invloed heeft op het verhaal geeft spelers een doel tijdens het spelen.

©PXimport

Forza Horizon 5

De Forza Horizon-serie weet zichzelf keer op keer te overtreffen en ook met het vijfde deel is het PlayGround Games weer gelukt. Dit keer gaan spelers op avontuur in Mexico. De openwereldspeeltuin die we kennen van de serie is deze keer mooier dan ooit in verbluffend 4K in 60fps. Wat wil een mens nog meer? Racen, stunten of je eigen minigames maken? De mogelijkheden zijn eindeloos. 

©PXimport

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.