Tijdens het TNW-conference in Zaandam werd door sprekers gediscussieerd over de digitale toekomst. Hiervoor waren niet de minste namen die aan het woord kwamen. Op de donderdagmiddag kwamen Tim Berners-Lee en Edward Snowden aan het woord. Ook werd een boodschap van de Oekraïense president Zelensky uitgezonden.

The Next Web (TNW)-conference biedt jaarlijks een podium aan sprekers en exposanten. Er valt dit jaar ook veel te bespreken: conflicten en financiële onzekerheden hebben een grote globale impact. De wereld van tech speelt hierin een grote rol. Drie grote sprekers weten de digitale ontwikkelingen te duiden, inspireren en aan te moedigen om dit moment aan te grijpen voor een betere digitale toekomst. Zo waren onder meer Tim Berners-Lee (grondlegger van het internet), Edward Snowden (klokkenluider die onder meer de NSA-misstanden aan het licht bracht) en Volodymyr Zelensky (president van Oekraïne) aan het woord.

Omdat Snowden beschuldigd wordt van ‘spionage’ vanwege zijn onthullingen was zijn deelname niet fysiek, maar via een videoverbinding met het veilige videochatprogramma Jitsi. Zelensky nam deel met een vooropgenomen videopresentatie.

©PXimport

Web 3.0

De sprekers noemen de laatste ontwikkelingen gekscherend web 3.0, waarbij verwezen wordt naar de opkomst van het web en web 2.0: waarbij inbreng van internetters zelf (van Wikipedia tot sociale media) tot een revolutie zorgde. Een andere spreker (Gavin Wood, onder meer bedenker van Ethereum) noemde de web 3.0-revolutie het post-Snowden internet. Hierbij staan versleuteling (bijvoorbeeld via blockchain) en decentralisatie centraal.

Met decentralisatie wordt bedoeld dat je niet meer vastgehouden wordt op platforms, maar je meer controle krijgt over jouw data. Onze video’s staan op YouTube, maar van wie zijn ze? Hetzelfde geldt voor onze gezondheidsdata. Platforms als Fitbit verzamelen dit en houden dit vast. Berners-Lee droomt van een toekomst waarbij deze verzamelde gezondheidsgegevens eerst lokaal bij jou blijven – en vervolgens pas gedeeld worden na jouw uitdrukkelijke groene licht. Aan gezondheids-apps, familieleden, doktoren of andere online diensten.

©PXimport

Blockchain

Ook cryptogeld speelt hierbij een rol. Snowden gebruikt hierbij het voorbeeld van banken, het geld op je rekening is verworden tot iets niet tastbaars en je hebt niet zelf de controle. Gebeurt er iets met de bank of kom je in conflict met de bank, dan hebben zij de mogelijkheid om je toegang hiertoe te ontzeggen. Decentralisatie vindt hierbij plaats door middel van cryptogeld: een digitaal betaalmiddel dat je in eigen beheer hebt.

Waar Wood zichtbaar in mineur was door de recente crash van de waarde van de digitale munten, is Snowden juist optimistisch: cryptogeld is nu vooral het domein van investeerders. Veel mensen die zich ermee bezig houden doen dit om zichzelf te verrijken. Het betaalmiddel wordt misbruikt door mensen die oplichten of er rijker van willen worden. De recente crash raakt juist deze mensen hard.

Snowden benadrukt juist het doel van cryptogeld: een digitaal betaalmiddel dat je in eigen beheer hebt. Je kunt ermee onafhankelijk en anoniem je geld besteden (zoals cash dat is in de gewone wereld). Hij stelt dat mensen die hierin geloven en daarom investeren in cryptogeld natuurlijk ook wel geraakt worden, maar weten dat dit erbij hoort. Deze investeerders zijn er voor de lange termijn en hebben het betaalmiddel ook zien groeien in mogelijkheden. Het wordt steeds makkelijker om eraan te komen en ermee te betalen. Snowden benadrukt ook dat hij zonder cryptogeld zichzelf nooit in veiligheid had kunnen brengen tijdens zijn onthullingen in 2013.

Een decentraal internet klinkt nog een beetje als een utopie. Dat wij zelf in controle komen over onze data, of dat nu gezondheids-, gedrags-, betaal- of andere gegevens zijn maakt niet uit. Het zal betekenen dat deze zelfcontrole geclaimed moet worden van techgiganten, overheden, banken en andere instanties. Dat wordt een gevecht. Ook Wood ziet zo’n verandering zitten, maar vraag zichzelf af: “als we zaken positief willen veranderen, moeten we dit ook écht willen”.

Zelensky strijdvaardig

De recente oorlog in Oekraïne heeft naast het getroffen land ook een enorme globale impact. Vooral onze financiële en digitale wereld verandert merkbaar. Onze echte geld wordt minder waard en cryptogeld is al helemaal in waarde gekelderd. Ook onze informatievoorziening wordt opgeschud: zoals in alle oorlogstijd spelen censuur en propaganda een rol. Een bekend citaat “Als er oorlog komt is het eerste slachtoffer de waarheid” is ook in onze tijd van social media en nepnieuws van toepassing.

Hierin past Zelensky met zijn speech in, strijdvaardig als altijd. Gehuld in een nerd-verantwoord Star Wars shirt roept hij op om te bouwen aan een vrije digitale wereld. Met onze steun, de steun van techbedrijven (zoals Starlink dat deed met internetvoorziening na de Russische invasie) kan Oekraïne een bakermat worden van een vrije (digitale) toekomst.

Je zit op de bank en streamt probleemloos een 4K-video op je telefoon, maar zodra je je laptop openklapt om een webpagina te laden, lijkt het alsof de verbinding vastloopt. Ligt het aan de router of aan je computer? In dit artikel leggen we uit waarom wifi-snelheden zo sterk kunnen verschillen per apparaat en wat je eraan kunt doen.

Je betaalt voor een snelle internetverbinding, dus is de verwachting dat elk apparaat in huis die snelheid ook daadwerkelijk haalt. Toch voelt het surfen op je computer soms stroperig aan, terwijl je smartphone ernaast nergens last van heeft. Vaak wordt er direct naar de internetprovider gewezen, maar het probleem zit meestal in de apparatuur zelf. Het verschil in hardware, leeftijd en software tussen mobiele apparaten en computers is namelijk groter dan je denkt. Na het lezen van dit stuk weet je precies waar die vertraging vandaan komt.

Generatiekloof: waarom je laptop vaak achterloopt

Het snelheidsverschil tussen je telefoon en je computer komt vaak neer op een simpele generatiekloof. We vervangen onze telefoons gemiddeld elke twee tot drie jaar, waardoor ze vaak uitgerust zijn met de nieuwste wifi-chips (zoals wifi 6 of 6E). Een laptop gaat vaak veel langer mee, soms wel vijf tot zeven jaar. Hierdoor probeert een verouderde netwerkkaart in je laptop te communiceren met een moderne router, wat resulteert in een lagere maximumsnelheid.

Daarnaast speelt de manier waarop data wordt verwerkt een grote rol. Een telefoon is geoptimaliseerd voor directe consumptie: apps op de achtergrond worden gepauzeerd om de app die je nú gebruikt voorrang te geven. Een computer werkt anders. Terwijl jij probeert te surfen, kan Windows of macOS op de achtergrond bezig zijn met zware updates, het synchroniseren van clouddiensten of het maken van back-ups. Je laptop snoept dus al bandbreedte weg zonder dat jij het doorhebt, waardoor er voor je browser minder overblijft.

Wanneer je laptop de strijd wél wint

De laptop wint het van de telefoon wanneer de omstandigheden optimaal zijn voor stabiliteit in plaats van pure mobiliteit. Als je beschikt over een moderne laptop met een recente netwerkkaart en je bevindt je in dezelfde ruimte als de router, kan de laptop vaak stabieler grote bestanden binnenhalen.

Dat geldt vooral als je laptop verbonden is met de 5GHz-frequentieband. Deze frequentie is veel sneller dan de oude 2.4GHz-band, maar heeft een korter bereik. Als je dicht bij het toegangspunt zit, profiteert je laptop van zijn krachtigere processor om complexe webpagina's sneller op te bouwen dan een telefoon dat kan, mits de verbinding zelf niet de bottleneck is.

Waarom je telefoon soepeler aanvoelt

Het verschil wordt pijnlijk duidelijk zodra je verder van de wifi-bron af gaat zitten, bijvoorbeeld op zolder of in de tuin. Smartphones zijn vaak agressiever geprogrammeerd om het sterkste signaal te pakken of snel tussen frequenties te schakelen. Veel laptops blijven daarentegen te lang plakken op een zwak 5GHz-signaal of vallen onnodig terug op de trage en vaak overvolle 2.4GHz-band (het zogeheten 'sticky client'-probleem).

Daarnaast hebben smartphones een trucje dat laptops helaas moeten missen: wifi-assist (of een vergelijkbare term). Als de wifi even hapert, gebruikt de telefoon ongemerkt een beetje 4G- of 5G-data om de stroom stabiel te houden. Je laptop heeft die optie meestal niet en laat direct een laadicoontje zien. Hierdoor voelt de telefoon sneller aan, terwijl hij eigenlijk een beetje vals speelt door mobiele data bij te schakelen.

Harde grenzen: wanneer traagheid onvermijdelijk is

Er zijn situaties waarin je laptop de strijd sowieso verliest, ongeacht hoe dicht je bij de router zit. Dit zijn de harde grenzen:

Zo check je of jouw hardware het probleem is

Om te bepalen of je laptop de boosdoener is, moet je eerst kijken naar de verbinding. Klik op het wifi-icoon op je laptop en controleer of je verbonden bent met een 5GHz-netwerk (vaak te zien bij Eigenschappen of netwerkinformatie). Is dat niet het geval en sta je wel dicht bij de router? Dan is je netwerkkaart waarschijnlijk verouderd of staan de instellingen niet goed.

Kijk ook eens kritisch naar je gebruik. Heb je toevallig nog applicaties openstaan zoals Steam, OneDrive of Dropbox? Deze programma's kunnen de verbinding volledig dichttrekken. Op een telefoon gebeurt dit zelden automatisch op de achtergrond. Als je laptop ouder is dan vijf jaar, kan een simpele upgrade met een moderne wifi-usb-dongle het probleem vaak al verhelpen, zonder dat je een hele nieuwe computer hoeft aan te schaffen.

Kortom: leeftijd en software maken het verschil

Dat je telefoon sneller is op wifi dan je laptop, komt meestal doordat telefoons nieuwere netwerkchips hebben en slimmer omgaan met datastromen. Laptops hebben vaak last van zware achtergrondprocessen of blijven hangen op een tragere frequentieband. Daarnaast schakelen telefoons bij zwak wifi soms ongemerkt over op 4G/5G, wat de ervaring vloeiender maakt. Controleer of je laptop op de 5GHz-band zit en sluit zware achtergrondprogramma's af om snelheid te winnen.

Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen komt op 16 april uit voor Nintendo Switch.

Dat heeft Nintendo vanmiddag aangekondigd in een speciale Direct-uitzending die om de game draait. Ondanks dat de game voor de eerste Switch verschijnt, zal hij via backwards compatibility ook speelbaar zijn op Nintendo Switch 2.

In de Tomodachi Life-games van Nintendo kunnen spelers zelf Mii-personages creëren en bijvoorbeeld baseren op het uiterlijk van henzelf, vrienden en familie of beroemdheden. Deze Mii's leiden vervolgens hun eigen leven op een eiland, wat allerlei gekke en hilarische situaties oplevert. Spelers kunnen zelf ook invloed uitoefenen op deze verschillende situaties.

Over Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen

In de Direct-uitzending werd meer informatie gegeven over het aankomende Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen. Zo is duidelijk dat spelers hun Mii-personages unieke persoonlijkheden, gewoontes en woningen kunnen geven. Spelers kunnen tijdens de game zien waar de personages aan denken, en ze helpen bij problemen. De tijd in de game verstrijkt daarbij net zo snel als in de echte wereld, wat het de moeite waard maakt om het spel op verschillende momenten op te starten.

Het is daarbij mogelijk om de verschillende Mii-personages kennis met elkaar te laten maken, om te zien wat er vervolgens gebeurd. Personages kunnen bijvoorbeeld praten over hun favoriete eten en filmgenres. Het is daarnaast mogelijk om acht Mii-personages bij elkaar in een huis te laten wonen, wat weer unieke reacties van de personages veroorzaakt.

Op het eiland waar de game zich afspeelt kunnen spelers de personages winkels te laten bezoeken. Bijvoorbeeld een supermarkt waar allerlei etenswaren worden verkocht, of de mogelijkheid om kleding en kostuums te kopen. In een speciale marktkraam worden redelijk geprijsde artikelen meerdere malen per dag ververst.

Ook is er een ontwerpatelier, waar spelers verschillende voorwerpen kunnen maken, waaronder kledingstukken, versiering voor huizen en zelfs huisdieren. Het eiland kan sowieso naar eigen smaak worden ingedeeld, met bankjes, bomen, planten en meer.