Een van de meest tijdrovende klusjes bij een frisse Windows 10-installatie: ook alle software weer installeren en de juiste instellingen ervan terugzetten. Dit hoeft echter niet allemaal handmatig te gebeuren. Je programma’s overzetten naar een nieuwe pc kan ook als volgt.

Portable software heeft een onmiskenbaar voordeel tegenover geïnstalleerde programma’s: je hoeft maar één bestand of map mee te nemen om ze ook op een ander systeem te kunnen gebruiken. Je hoeft je dus niet druk te maken om registersleutels of om wijzigingen in lokale profielen. 

Bij geïnstalleerde applicaties is dat veel lastiger, maar tools als EaseUS Todo PCTrans en Laplink PCmover bewijzen dat het kan. Lukt de verhuizing niet, maar wil je op z’n minst proberen de configuratiebestanden over te hevelen, dan kan het gratis CloneApp een uitweg bieden.

Op die drie oplossingen gaan we hieronder dieper in.

PCTrans

EaseUS Todo PCTrans is bedoeld om geïnstalleerde toepassingen integraal naar een ander systeem te migreren. Er bestaat zowel een gratis editie als een betaalde versie (PCTrans Pro, circa 80 euro met levenslange upgrades). We bekijken hier de gratis versie, met als belangrijkste beperkingen slechts twee simultane applicatie-migraties en 500 MB aan data.

Installeer de tool eerst op je oude pc en start die op. Klik op Nu Beginnen. In het linkerpaneel, bij Overzetten, zie je verschillende migratiescenario’s. De eerste, PC naar PC, gaat ervan uit dat je via een netwerkverbinding wilt laten migreren. De optie Backup herstel werkt via een back-upbestand en App Migratie is bedoeld om geïnstalleerde toepassingen naar een andere partitie of schijf op dezelfde pc over te zetten.

Wij kiezen hier voor Backup herstel en klikken vervolgens op Start en op De volgende. Geef je back-upbestand een naam en verwijs via Bladeren naar een doellocatie op een verwijderbaar medium. 

©PXimport

Nadat je op Bevestigen hebt geklikt, selecteer je via Bewerken de applicaties (en eventueel ook databestanden) die je wilt overhevelen. De tool deelt alles in drie categorieën in: Ondersteund, Waarschijnlijk ondersteund en Niet ondersteund. Op onze test-pc telden we 163 ondersteunde toepassingen, maar enkele vooral ‘grote’ applicaties bleken alleen door de Pro-versie ondersteund te worden. Bevestig je selectie met Afronden en Maak een back-up.

Over naar de doel-pc, waar je eveneens PCTrans installeert en via Image Overzetten / Start / Data herstellen / De volgende / Bladeren naar het back-upbestand verwijst. Daarna klik je bij Applicaties op Bewerken, selecteer je de toepassingen en klik je op Afronden en Herstellen.

Laplink PCmover

Vind je de beperkingen van PCTrans Free te storend, dan vinden we Laplink PCmover Home een betere oplossing dan PCTrans Pro. Deze is niet alleen goedkoper (circa 39 euro), maar dit programma migreert ook gebruikersprofielen.

We tonen je kort hoe je hiermee aan de slag gaat. Installeer het programma op beide pc’s en start het eerst op je oude pc op, waar je PC to PC Transfer kiest. Vervolgens selecteer je Old (Prepare this computer first) en duid je aan hoe je precies wilt migreren: WiFi or Wired Network, Laplink Ethernet Cable, Laplink USB Cable of File Storage Device. 

©PXimport

Voor dit laatste zet je dus een verwijderbaar medium in. In het volgende venster geef je via Full Customization zelf aan wat je in de verhuizing wilt meenemen en je ziet tevens hoeveel applicaties geheel of wellicht slechts gedeeltelijk ondersteund worden. 

PCmover blijkt veeleisender dan PCTrans. Zodra de data op je doellocatie zijn beland, voer je een vergelijkbare operatie uit op de doel-pc. Logischerwijs kies je hier dan New (Prepare this computer second).

CloneApp

Slaag je er niet in een geïnstalleerde applicatie te migreren, dan lukt het je met het gratis CloneApp vast om de bijbehorende configuratie over te zetten.

Start de uitgepakte tool op als administrator en klik op Select Installed: de app detecteert nu zelf de geïnstalleerde en ondersteunde applicaties (op ons testsysteem een derde van de 249 gedetecteerde toepassingen). Houd er rekening mee dat CloneApp standaard ook items selecteert als de openbare mappen Desktop, Downloads enzovoort. Je kunt deze items altijd deselecteren en vanuit het contextmenu haal je zelfs in één keer alle vinkjes weg.

Wanneer je na de selectie op Preview klikt, zie je precies welke data mee worden genomen. Dat is best leerzaam, want zo zie je ook waar elke applicatie zijn configuratiedata bewaart.

©PXimport

Open ook even Settings. Hier bepaal je bij Clone Path waar de back-updata moeten belanden. Laat het vinkje bij Clone Apps in separate folder staan als je de data van elke app in een afzonderlijke map wilt. Met Backup start je het eigenlijke back-upproces. Vanuit het contextmenu is het overigens ook mogelijk individuele apps te back-uppen.

Over naar de doelcomputer voor het overzetten van de configuraties. Via Restore gaat CloneApp zelf op zoek naar je back-upsessie (in het bestand cloneapp2.ini), waarna de configuratie van alle geback-upte applicaties wordt overgezet. Om dat tot één bepaalde applicatie te beperken, selecteer je die, waarna je er met rechts op klikt en Restore kiest. 

Tot slot, om de configuratie van zogenoemde UWP-apps (Universal Windows Platform) te migreren, zoals je die typisch in de Microsoft Store aantreft, heb je CloneApp UA nodig, dat je ook als administrator uitvoert. De werkwijze is verder vergelijkbaar met die van CloneApp.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.