Een van de meest tijdrovende klusjes bij een frisse Windows 10-installatie: ook alle software weer installeren en de juiste instellingen ervan terugzetten. Dit hoeft echter niet allemaal handmatig te gebeuren. Je programma’s overzetten naar een nieuwe pc kan ook als volgt.

Portable software heeft een onmiskenbaar voordeel tegenover geïnstalleerde programma’s: je hoeft maar één bestand of map mee te nemen om ze ook op een ander systeem te kunnen gebruiken. Je hoeft je dus niet druk te maken om registersleutels of om wijzigingen in lokale profielen. 

Bij geïnstalleerde applicaties is dat veel lastiger, maar tools als EaseUS Todo PCTrans en Laplink PCmover bewijzen dat het kan. Lukt de verhuizing niet, maar wil je op z’n minst proberen de configuratiebestanden over te hevelen, dan kan het gratis CloneApp een uitweg bieden.

Op die drie oplossingen gaan we hieronder dieper in.

PCTrans

EaseUS Todo PCTrans is bedoeld om geïnstalleerde toepassingen integraal naar een ander systeem te migreren. Er bestaat zowel een gratis editie als een betaalde versie (PCTrans Pro, circa 80 euro met levenslange upgrades). We bekijken hier de gratis versie, met als belangrijkste beperkingen slechts twee simultane applicatie-migraties en 500 MB aan data.

Installeer de tool eerst op je oude pc en start die op. Klik op Nu Beginnen. In het linkerpaneel, bij Overzetten, zie je verschillende migratiescenario’s. De eerste, PC naar PC, gaat ervan uit dat je via een netwerkverbinding wilt laten migreren. De optie Backup herstel werkt via een back-upbestand en App Migratie is bedoeld om geïnstalleerde toepassingen naar een andere partitie of schijf op dezelfde pc over te zetten.

Wij kiezen hier voor Backup herstel en klikken vervolgens op Start en op De volgende. Geef je back-upbestand een naam en verwijs via Bladeren naar een doellocatie op een verwijderbaar medium. 

©PXimport

Nadat je op Bevestigen hebt geklikt, selecteer je via Bewerken de applicaties (en eventueel ook databestanden) die je wilt overhevelen. De tool deelt alles in drie categorieën in: Ondersteund, Waarschijnlijk ondersteund en Niet ondersteund. Op onze test-pc telden we 163 ondersteunde toepassingen, maar enkele vooral ‘grote’ applicaties bleken alleen door de Pro-versie ondersteund te worden. Bevestig je selectie met Afronden en Maak een back-up.

Over naar de doel-pc, waar je eveneens PCTrans installeert en via Image Overzetten / Start / Data herstellen / De volgende / Bladeren naar het back-upbestand verwijst. Daarna klik je bij Applicaties op Bewerken, selecteer je de toepassingen en klik je op Afronden en Herstellen.

Laplink PCmover

Vind je de beperkingen van PCTrans Free te storend, dan vinden we Laplink PCmover Home een betere oplossing dan PCTrans Pro. Deze is niet alleen goedkoper (circa 39 euro), maar dit programma migreert ook gebruikersprofielen.

We tonen je kort hoe je hiermee aan de slag gaat. Installeer het programma op beide pc’s en start het eerst op je oude pc op, waar je PC to PC Transfer kiest. Vervolgens selecteer je Old (Prepare this computer first) en duid je aan hoe je precies wilt migreren: WiFi or Wired Network, Laplink Ethernet Cable, Laplink USB Cable of File Storage Device. 

©PXimport

Voor dit laatste zet je dus een verwijderbaar medium in. In het volgende venster geef je via Full Customization zelf aan wat je in de verhuizing wilt meenemen en je ziet tevens hoeveel applicaties geheel of wellicht slechts gedeeltelijk ondersteund worden. 

PCmover blijkt veeleisender dan PCTrans. Zodra de data op je doellocatie zijn beland, voer je een vergelijkbare operatie uit op de doel-pc. Logischerwijs kies je hier dan New (Prepare this computer second).

CloneApp

Slaag je er niet in een geïnstalleerde applicatie te migreren, dan lukt het je met het gratis CloneApp vast om de bijbehorende configuratie over te zetten.

Start de uitgepakte tool op als administrator en klik op Select Installed: de app detecteert nu zelf de geïnstalleerde en ondersteunde applicaties (op ons testsysteem een derde van de 249 gedetecteerde toepassingen). Houd er rekening mee dat CloneApp standaard ook items selecteert als de openbare mappen Desktop, Downloads enzovoort. Je kunt deze items altijd deselecteren en vanuit het contextmenu haal je zelfs in één keer alle vinkjes weg.

Wanneer je na de selectie op Preview klikt, zie je precies welke data mee worden genomen. Dat is best leerzaam, want zo zie je ook waar elke applicatie zijn configuratiedata bewaart.

©PXimport

Open ook even Settings. Hier bepaal je bij Clone Path waar de back-updata moeten belanden. Laat het vinkje bij Clone Apps in separate folder staan als je de data van elke app in een afzonderlijke map wilt. Met Backup start je het eigenlijke back-upproces. Vanuit het contextmenu is het overigens ook mogelijk individuele apps te back-uppen.

Over naar de doelcomputer voor het overzetten van de configuraties. Via Restore gaat CloneApp zelf op zoek naar je back-upsessie (in het bestand cloneapp2.ini), waarna de configuratie van alle geback-upte applicaties wordt overgezet. Om dat tot één bepaalde applicatie te beperken, selecteer je die, waarna je er met rechts op klikt en Restore kiest. 

Tot slot, om de configuratie van zogenoemde UWP-apps (Universal Windows Platform) te migreren, zoals je die typisch in de Microsoft Store aantreft, heb je CloneApp UA nodig, dat je ook als administrator uitvoert. De werkwijze is verder vergelijkbaar met die van CloneApp.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.