Het kan erg leuk zijn om je game beelden te delen met anderen. Zo kun je jouw unieke ervaringen delen met familie, vrienden en eigenlijk heel de wereld als je dat wil. Er zijn erg veel verschillende manieren om dit te doen. Je kan rechtstreeks van je computer opnemen, maar er bestaat ook de mogelijkheid om console games op te nemen. Elke manier heeft zo zijn eigen voor- en nadelen. Leer hier jouw game beelden opnemen.

In dit artikel komen verschillende software en hardware mogelijkheden voorbij. Ook worden er tips gegeven voor het opnemen van je audio. Dit gaat iets verder dan het maken van een schermvideo.

Rechtstreeks via je pc opnemen

Het rechtstreeks opnemen van je pc beeld is een relatief eenvoudige optie. Er zijn een aantal programma’s die je daarbij kunnen helpen. Een programma die al ruim een decennia deze optie biedt is FRAPS.

FRAPS

FRAPS is begonnen als een tool om screenshots te maken en benchmarks te draaien. Inmiddels kun je er ook je gamebeelden mee opnemen. Met een druk op de knop kun je game-audio, microfoon audio en beeld capturen met dit programma.

Fraps heeft een gratis versie en een betaalde versie. Met de gratis versie kun je alleen korte videobeelden van 30 seconden opnemen met een watermerk. De betaalde versie heeft deze restricties niet. Deze versie kost 33 euro. Wanneer je FRAPS hebt geïnstalleerd krijg je het volgende te zien:

©PXimport

Voordat je jouw gameplay kan opnemen zul je eerst wat instellingen moeten doen. Onder het kopje Movies kun je de instellingen aanpassen voor het opnemen. Allereerst kies je een mapje waar je de footage wil opslaan. Onder Folder to save movies in kies je een map. FRAPS plaatst het opgenomen beeld automatisch in C:\Fraps\Movies, maar je kan ook zelf een map aanmaken.

Daarnaast kies je de Video Capture Hotkey. Hier kan je de knop instellen waarmee je jouw opname start en stopt. Deze staat standaard ingesteld op F9. Ook kun je hier instellen of je met of zonder geluid wil opnemen (Sound Capture Settings) en kies je bij Video Capture Settings met hoeveel frames per seconde je wilt opnemen. De meeste gameplay-video’s worden op 30 of 60 frames per seconde afgespeeld.

Een nadeel aan FRAPS is dat de opgenomen beelden veel ruimte in beslag nemen.

Open Broadcaster Software (OBS)

Een gratis open-source variant voor het opnemen is er in de vorm van Open Broadcaster Software. Dit programma is naast het opnemen van beeld ook geschikt voor livestreaming naar bijvoorbeeld Twitch, YouTube en Facebook. Je kan het programma hier downloaden. Om via OBS gameplay-beelden op te nemen volg je deze stappen:

©PXimport

Videokaart software NVIDIA ShadowPlay en AMD Radeon ReLive

Naast dat je via verschillende software beeld kan opnemen van je games bieden de twee videokaart merken ook een mogelijkheid. Zowel met Nvidia ShadowPlay als met de AMD Radeon variant ReLive kun je via je videokaart-driver beelden opnemen. Het voordeel van het gebruiken van deze programma’s is dat deze zijn geoptimaliseerd voor je videokaart. Zo heb je het best mogelijke beeld met de minste prestatieproblemen. Je kan met beide overlays ook live streamen en je frames per seconde bijhouden. Beide programma’s vragen ongeveer 10% meer van je computer qua prestatie.

NVIDIA Shadowplay

©PXimport

Automatisch slaat ShadowPlay de laatste 5 minuten die je gespeeld hebt op. Met Alt+F10 sla je deze 5 minuten op. Via de manual-mode kun je handmatig bepalen wanneer je opname start en eindigt. De toetsencombinatie voor deze functie is Alt+F9. Daarnaast kun je nog wat audio- en video-instellingen aanpassen, zoals de videokwaliteit en het opnemen van je microfoon.

Dit proces is het zelfde bij AMD Radeon ReLive. Deze dien je ook te installeren en aan te zetten. Vervolgens neem je met een shortcut je beeld op.

Console games opnemen via Elgato of Roxio

Ben je niet in bezit van een goede game-pc, maar speel je liever op een Xbox One of Playstation 4? Dan is het nog steeds heel goed mogelijk om jouw spelervaringen op te nemen.

Via zogeheten capture-devices is het mogelijk om beelden op te nemen. Dit zijn losstaande hardware producten die je tussen jouw console en laptop of desktop plaatst. Deze methode werkt overigens ook gewoon voor de pc. Je hebt zowel interne als externe capture-cards. De interne sluit je in een PCI-E slot aan op je pc. De externe variant is te gebruiken via usb en hdmi. Denk erom: je laptop of computer moet wel over enige processorkracht beschikken om de software te kunnen draaien en om het beeld op te nemen.

Opnemen via een Elgato capture-card

Voor dit artikel nemen we het capturen met een Elgato capture card op een Playstation 4 als voorbeeld.

Je hebt dus allereerst een capture-card nodig. Dit is een apparaat die je apart moet aanschaffen. Je hebt veel verschillende opties. Elgato en Roxio zijn enkele bekende merken in dit veld. Je sluit eerst je Playstation 4 aan op je pc/laptop via hdmi-out en usb. Vervolgens sluit je de Elgato aan op je console via de hdmi-in. Zo stuurt de Elgato jouw gamebeeld via de Playstation 4 naar je laptop of pc.

©PXimport

Schakel allereerst om op te nemen de HDCP-setting uit op je Playstation 4. Dit is een bescherming tegen het uitzenden van video en audio. Deze staat standaard aan op je PS4. Doe het volgende op je Playstation 4 om dit uit te schakelen: Instellingen / Systeem / ‘HDCP inschakelen’ uitvinken.

Je hebt voor het opnemen van beeld een externe opslag nodig. Dit moet een laptop of desktop zijn, want je moet namelijk ook software kunnen draaien van de capture-card. Hier pas je bijvoorbeeld instellingen aan voor de videokwaliteit en audio en start of stop je de recording.

Wanneer je het programma geïnstalleerd hebt krijg je dit te zien:

©PXimport

Klik links onder op het rode Record knopje om de opname te starten.

Opnemen van audio

Het opnemen van beeld is leuk, maar met jouw stem erbij kan je het nog persoonlijker maken. Er zijn verschillende manieren om dit te doen.

Wanneer je via pc opneemt kun je ervoor kiezen om via software als FRAPS of ShadowPlay gelijk je microfoon op te nemen. Dit kan de microfoon van je headset zijn. Wij raden echter aan als je echt kwaliteit stemgeluid wilt opnemen om voor een aparte microfoon te kiezen.

Daarnaast zijn er zat audioprogramma’s beschikbaar om je stemgeluid mee op te nemen. Wij raden Audacity aan. Dit is een gratis geluidsbewerkingsprogramma om geluidbestanden te bewerken en op te nemen.

Om op console je stemgeluid op te nemen kun je gewoon je microfoon aansluiten op je desktop of laptop die verbonden is met je console. Zo kun je via hier externe audio opnemen via je microfoon.

Tips:

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.