Wachtwoordloos inloggen is een methode om de identiteit van een gebruiker te kunnen verifiëren zonder dat daarbij gebruik gemaakt wordt van een wachtwoord of anderszins te onthouden geheim. In plaats van het wachtwoord wordt gebruik gemaakt van een object dat de gebruiker in zijn/haar bezit heeft. Dat kan een mobiele telefoon, een hardware token of bijvoorbeeld een generator voor eenmalige wachtwoorden zijn. Maar het kan ook een biometrische handtekening zijn, zoals een vingerafdruk, gezichtsherkenning of irisscan.

#brandedcontent - Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Bitdefender

Te makkelijk wachtwoord

Het beschermen van de veiligheid en privacy van mensen, is een van de hoofdredenen om over te willen gaan naar het wachtwoordloos inloggen. Veel mensen gebruiken namelijk nog altijd hetzelfde wachtwoord voor veel verschillende websites. Daarmee zijn deze mensen kwetsbaar voor online aanvallen. En als het wachtwoord eenmaal gelekt is, kan een aanvaller direct toegang krijgen tot het gebruikersaccount op veel verschillende websites. Daarnaast gebruiken veel mensen ook nog altijd makkelijk te raden wachtwoorden. Zo staat bijvoorbeeld het wachtwoord 123456 al jaren boven in de top 10 van meest gekozen wachtwoorden. Een ander veelvoorkomend probleem is het moeten onthouden van de grote hoeveelheid aan wachtwoorden, waardoor iemand een wachtwoord makkelijk kan vergeten. En dan is er vaak ook nog de verplichting vanuit diverse websites om je wachtwoord regelmatig te moeten wijzigen, waardoor het wachtwoord uiteindelijk misschien toch op een notitieblaadje geschreven zal worden. 

©PXimport

Check, check dubbel check

Multi Factor Authenticatie is een goede oplossingen om de risico’s van het gebruik van reguliere wachtwoorden te beperken. Maar Multi Factor Authenticatie werkt wel anders dan wachtwoordloze authenticatie. Iets wat de gebruiker weet, zoals in dit geval het wachtwoord, wordt bij Multi Factor Authenticatie gecombineerd met iets dat de gebruiker heeft. Maar, dan is het nog steeds nodig om als gebruiker een wachtwoord te moeten onthouden, want die vormt één van de twee stappen van de Multi Factor Authenticatie. Door verschillende bedrijven wordt daarom al een aantal jaren onderzoek gedaan naar wachtwoordloze authenticatie.

Zo is in 2013 de FIDO-alliantie (Fast IDentity Online) gelanceerd. Dit is een samenwerkingsverband van wereldwijd ruim 250 technologiebedrijven, waaronder Google, Microsoft en Apple. Deze alliantie heeft als doel authenticatiemethoden te vereenvoudigen en deze uiteindelijk veiliger te maken. Met de ontwikkelde FIDO-standaard, en inmiddels ook FIDO2 die onder andere gebruik maakt van de WebAuthn API en het Client-to-Authentication-Protocol CTAP, kan wachtwoordloze authenticatie mogelijk gemaakt worden. Dan hoef je bijvoorbeeld alleen nog maar je telefoon te ontgrendelen om in te kunnen loggen op een website. De benodigde FIDO of FIDO2-sleutel wordt veilig op je telefoon bewaard en mocht je deze kwijt zijn, dan is deze simpelweg uit de back-up van de Cloud te halen. Er wordt in dit geval ook geen geheime informatie op een server opgeslagen, het cruciale stukje informatie de FIDO(2)-beveiligingssleutel, blijft namelijk altijd op je eigen apparaat staan. 

Een wachtwoord sleutel

Deze wachtwoordloze authenticatie is altijd gebaseerd op public-key technologie in combinatie met een tweede factor. Daarbij is de tot deze technologie behorende private key altijd verbonden met het object dat de gebruiker in zijn bezit heeft en wordt zodoende nooit met anderen gedeeld. Deze technologie werkt hetzelfde als bij digitale certificaten. Er wordt gebruik gemaakt van een cryptografisch sleutelpaar, bestaande uit een privé en een publieke sleutel. De openbare publieke sleutel kan gezien worden als een hangslot en de privésleutel als de daadwerkelijke sleutel waarmee het hangslot ontgrendeld kan worden. In het geval van wachtwoordloze authenticatie wordt die privé sleutel veilig opgeslagen op bijvoorbeeld de mobiele telefoon van de gebruiker. Deze privé sleutel is alleen toegankelijk door gebruik te maken van een andere authenticatiefactor zoals een vingerafdruk of pincode. De publiek sleutel wordt neergezet op het systeem waar de gebruiker een beveiligd account op wil hebben.

©PXimport

Wachtwoordloos inloggen is veiliger dan met een wachtwoord. Reguliere wachtwoorden kunnen worden aangevallen, bijvoorbeeld door middel van een woordenboek aanval. Hierbij gaat een aanvaller met grote lijsten woorden, of een lijst van gelekte of veel gebruikte wachtwoorden, proberen het wachtwoord te achterhalen. Maar wachtwoorden kunnen ook worden gestolen via bijvoorbeeld phishing of malware aanvallen. Terwijl het hacken van bijvoorbeeld iemands vingerafdruk alleen met de meeste geavanceerde, op AI-algoritmen gebaseerde technieken, gedaan kunnen worden. Het hacken van wachtwoordloze systemen behoeft een aanzienlijke grotere inspanning en kostbare rekenkracht, wat deze vorm van authenticatie vele malen veiliger maakt. 

Maar hoe ziet dat eruit in de toekomst?

Voorlopig zullen wachtwoorden nog wel een paar jaar blijven bestaan. Niet alle apps, apparaten en websites zijn geschikt voor het gebruik van wachtwoordloze authenticatie. Hier zal nog wel een aantal jaar overheen gaan. Maar intussen wordt wel langzaam gewerkt aan de overgang naar wachtwoordloos aanloggen. Tijdens deze overgangsperiode kunnen consumenten blijven vertrouwen op de Bitdefender-wachtwoord Manager voor het veilig opslaan van wachtwoorden. De wachtwoord manager is onderdeel van Bitdefender Premium Security of beschikbaar als los product. Deze wachtwoord managing tool is een multiplatform-service waarmee je al je online wachtwoorden veilig kunt opslaan en beheren. Ze zijn beveiligd met de sterkste bekende cryptografische algoritmen, zodat je zeker weet dat uw online inloggegevens veilig zijn.

#brandedcontent - Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Bitdefender

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.