Wachtwoordloos inloggen is een methode om de identiteit van een gebruiker te kunnen verifiëren zonder dat daarbij gebruik gemaakt wordt van een wachtwoord of anderszins te onthouden geheim. In plaats van het wachtwoord wordt gebruik gemaakt van een object dat de gebruiker in zijn/haar bezit heeft. Dat kan een mobiele telefoon, een hardware token of bijvoorbeeld een generator voor eenmalige wachtwoorden zijn. Maar het kan ook een biometrische handtekening zijn, zoals een vingerafdruk, gezichtsherkenning of irisscan.

#brandedcontent - Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Bitdefender

Te makkelijk wachtwoord

Het beschermen van de veiligheid en privacy van mensen, is een van de hoofdredenen om over te willen gaan naar het wachtwoordloos inloggen. Veel mensen gebruiken namelijk nog altijd hetzelfde wachtwoord voor veel verschillende websites. Daarmee zijn deze mensen kwetsbaar voor online aanvallen. En als het wachtwoord eenmaal gelekt is, kan een aanvaller direct toegang krijgen tot het gebruikersaccount op veel verschillende websites. Daarnaast gebruiken veel mensen ook nog altijd makkelijk te raden wachtwoorden. Zo staat bijvoorbeeld het wachtwoord 123456 al jaren boven in de top 10 van meest gekozen wachtwoorden. Een ander veelvoorkomend probleem is het moeten onthouden van de grote hoeveelheid aan wachtwoorden, waardoor iemand een wachtwoord makkelijk kan vergeten. En dan is er vaak ook nog de verplichting vanuit diverse websites om je wachtwoord regelmatig te moeten wijzigen, waardoor het wachtwoord uiteindelijk misschien toch op een notitieblaadje geschreven zal worden. 

©PXimport

Check, check dubbel check

Multi Factor Authenticatie is een goede oplossingen om de risico’s van het gebruik van reguliere wachtwoorden te beperken. Maar Multi Factor Authenticatie werkt wel anders dan wachtwoordloze authenticatie. Iets wat de gebruiker weet, zoals in dit geval het wachtwoord, wordt bij Multi Factor Authenticatie gecombineerd met iets dat de gebruiker heeft. Maar, dan is het nog steeds nodig om als gebruiker een wachtwoord te moeten onthouden, want die vormt één van de twee stappen van de Multi Factor Authenticatie. Door verschillende bedrijven wordt daarom al een aantal jaren onderzoek gedaan naar wachtwoordloze authenticatie.

Zo is in 2013 de FIDO-alliantie (Fast IDentity Online) gelanceerd. Dit is een samenwerkingsverband van wereldwijd ruim 250 technologiebedrijven, waaronder Google, Microsoft en Apple. Deze alliantie heeft als doel authenticatiemethoden te vereenvoudigen en deze uiteindelijk veiliger te maken. Met de ontwikkelde FIDO-standaard, en inmiddels ook FIDO2 die onder andere gebruik maakt van de WebAuthn API en het Client-to-Authentication-Protocol CTAP, kan wachtwoordloze authenticatie mogelijk gemaakt worden. Dan hoef je bijvoorbeeld alleen nog maar je telefoon te ontgrendelen om in te kunnen loggen op een website. De benodigde FIDO of FIDO2-sleutel wordt veilig op je telefoon bewaard en mocht je deze kwijt zijn, dan is deze simpelweg uit de back-up van de Cloud te halen. Er wordt in dit geval ook geen geheime informatie op een server opgeslagen, het cruciale stukje informatie de FIDO(2)-beveiligingssleutel, blijft namelijk altijd op je eigen apparaat staan. 

Een wachtwoord sleutel

Deze wachtwoordloze authenticatie is altijd gebaseerd op public-key technologie in combinatie met een tweede factor. Daarbij is de tot deze technologie behorende private key altijd verbonden met het object dat de gebruiker in zijn bezit heeft en wordt zodoende nooit met anderen gedeeld. Deze technologie werkt hetzelfde als bij digitale certificaten. Er wordt gebruik gemaakt van een cryptografisch sleutelpaar, bestaande uit een privé en een publieke sleutel. De openbare publieke sleutel kan gezien worden als een hangslot en de privésleutel als de daadwerkelijke sleutel waarmee het hangslot ontgrendeld kan worden. In het geval van wachtwoordloze authenticatie wordt die privé sleutel veilig opgeslagen op bijvoorbeeld de mobiele telefoon van de gebruiker. Deze privé sleutel is alleen toegankelijk door gebruik te maken van een andere authenticatiefactor zoals een vingerafdruk of pincode. De publiek sleutel wordt neergezet op het systeem waar de gebruiker een beveiligd account op wil hebben.

©PXimport

Wachtwoordloos inloggen is veiliger dan met een wachtwoord. Reguliere wachtwoorden kunnen worden aangevallen, bijvoorbeeld door middel van een woordenboek aanval. Hierbij gaat een aanvaller met grote lijsten woorden, of een lijst van gelekte of veel gebruikte wachtwoorden, proberen het wachtwoord te achterhalen. Maar wachtwoorden kunnen ook worden gestolen via bijvoorbeeld phishing of malware aanvallen. Terwijl het hacken van bijvoorbeeld iemands vingerafdruk alleen met de meeste geavanceerde, op AI-algoritmen gebaseerde technieken, gedaan kunnen worden. Het hacken van wachtwoordloze systemen behoeft een aanzienlijke grotere inspanning en kostbare rekenkracht, wat deze vorm van authenticatie vele malen veiliger maakt. 

Maar hoe ziet dat eruit in de toekomst?

Voorlopig zullen wachtwoorden nog wel een paar jaar blijven bestaan. Niet alle apps, apparaten en websites zijn geschikt voor het gebruik van wachtwoordloze authenticatie. Hier zal nog wel een aantal jaar overheen gaan. Maar intussen wordt wel langzaam gewerkt aan de overgang naar wachtwoordloos aanloggen. Tijdens deze overgangsperiode kunnen consumenten blijven vertrouwen op de Bitdefender-wachtwoord Manager voor het veilig opslaan van wachtwoorden. De wachtwoord manager is onderdeel van Bitdefender Premium Security of beschikbaar als los product. Deze wachtwoord managing tool is een multiplatform-service waarmee je al je online wachtwoorden veilig kunt opslaan en beheren. Ze zijn beveiligd met de sterkste bekende cryptografische algoritmen, zodat je zeker weet dat uw online inloggegevens veilig zijn.

#brandedcontent - Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Bitdefender

Meta zou in de loop van dit jaar gezichtsherkenningstechnologie aan diens slimme brillen willen toevoegen.

Dat claimt The New York Times van bronnen te hebben vernomen. De gezichtsherkenningstechnologie zou ergens later dit jaar naar de slimme Ray-Ban- en Oakley-brillen van het bedrijf komen.

Volgens The New York Times zouden de brillen met de technologie gezichten in de omgeving kunnen identificeren via de ingebouwde camera. Daar zouden de brillen profielen van socialmediaplatforms van Meta, zoals Facebook en Instagram, voor gebruiken. Vervolgens zouden dragers van de bril informatie over de persoon in kwestie krijgen.

Logischerwijs zorgt het gerucht voor wat ophef rondom privacy. Meta zou dan ook nog overwegen dat het alleen mogelijk wordt om de technologie in te zetten bij mensen waar de drager een connectie mee heeft op social media. Maar het is nog niet uitgesloten dat Meta er voor kiest dat met de bril ook vreemden herkend kunnen worden via openbare profielen.

Het lijkt waarschijnlijk dat de functie er komt; The New York Times citeert een interne memo van Meta waarin te lezen valt dat het een goed moment is om de functie te lanceren gezien de huidige politieke onrust. Dit omdat veel organisaties die bezwaar zouden maken tegen dergelijke technologie, het te druk zouden hebben met andere problemen. Meta zelf heeft het gerucht aan The New York Times bevestigd noch ontkend.

Je merkt het aan laptops, smartphones en gameconsoles: de prijzen lopen dit jaar op. Inflatie speelt mee, maar dat is niet de voornaamste reden. Waar chipmakers, vooral de geheugenfabrikanten, tot voor kort vooral produceerden voor de traditionele (consumenten)markt, gaat er nu steeds meer capaciteit naar grote AI-datacenters. Daardoor worden geheugen en opslag schaarser. En als iets schaarser wordt, stijgt de prijs. Hoe dat zit en wat dat voor jou betekent, lees je hier.

AI als Rupsje Nooitgenoeg

Zie de geheugenchipindustrie als een bakkerij met een beperkt aantal ovens. Jarenlang werd de capaciteit van die ovens gebruikt voor standaardbrood: regulier DRAM-geheugen (Dynamic random access memory)en NAND-opslag (flashgeheugen) voor consumententech. Nu vragen AI-servers om een nieuw soort brood: high bandwidth memory (HBM). HBM is speciaal geheugen dat direct naast de rekenchip zit, zodat data veel sneller heen en weer kan. En de vraag is groot: marktanalisten verwachten dat datacenters in 2026 een heel groot deel van de geproduceerde geheugenchips gaan opslokken, met schattingen die richting 70 procent gaan Het gevolg is simpel: als meer ovens worden gereserveerd voor dat 'speciale brood', kan er minder standaardbrood gebakken worden. En dat betekent dus dat gewoon geheugen fors duurder aan het worden is.

©Bron prijsdata: Tweakers

RAM-tekort is niet de enige oorzaak

Dat de prijzen van geheugen en opslag in korte tijd zo gestegen zijn, ga je dus voelen: want dit zijn basis-onderdelen in bijna elke laptop of smartphone. Daar komt nog bij dat ook cpu's tijdelijk lastiger te leveren (en in sommige gevallen duurder) waren. Ook van andere onderdelen (denk: printplaten, batterijen en stroomregelchips) is de prijs omhoog aan het gaan. Daarnaast maken nieuwe standaarden zoals Wifi 7 en USB 4 sommige onderdelen bovendien complexer en daarmee duurder.

Geheugenchip en geheugen, wat is het verschil?

Een geheugenchip is het fysieke onderdeel dat uit de fabriek komt: zo'n klein rechthoekig blokje dat je op een printplaat ziet zitten. Je kunt het zien als bakstenen en een muur. De geheugenchips zijn de bakstenen. Een RAM-module is de muur, opgebouwd uit meerdere bakstenen op één printplaat. Een typische module bevat meerdere chips die samen die 8, 16 of 32 GB vormen. En precies daarom werkt een tekort aan chips zo snel door. Als er minder chips beschikbaar zijn, kun je minder RAM-modules maken, minder ssd's vullen en minder chips plaatsen in laptops, telefoons en tablets.

©Batorskaya Larisa

Laptops, smartphones en consoles: daarom worden ze duurder

De onderstaande tabel laat zien globaal zien welk deel van het budget naar de verschillende onderdelen gaat. Daarbij moet wel aangetekend dat het om een schatting van percentages gaat; harde cijfers hierover zijn moeilijk te vinden.  Hierdoor zie je beter waar de pijn van de huidige geheugen- en chiptekorten het hardst wordt gevoeld.

Kijk je puur naar deze tabel, dan zou je verwachten dat vooral gameconsoles heel sterk in prijs gaan stijgen. Maar volgens kenners van de markt zouden consolebouwers hun best doen om in ieder geval voorlopig de prijs gelijk te houden – juist omdat de Switch 2 net uit is en de Xbox Series en PS5 al meerdere prijsverhogingen hebben gehad. De klap daar zal eerder opgevangen worden door alles eromheen: denk aan accessoires en abonnementen zoals PlayStation Plus.

Bij laptopfabrikanten en smartphonemakers ligt dat anders. Die hebben geen andere producten in het ümfeld die ingezet kunnen worden om de kosten van het belangrijkste product niet al te veel te hoeven verhogen. De stijgende kosten van geheugen, opslag en processor zullen daar dus wel impact gaan hebben, zo is de verwachting.

Hogere prijzen of minder waar voor je geld

Die impact heeft grofweg twee smaken. Enerzijds zal vooral premium tech duurder worden, maar krijg je daar wel meer voor terug; anderzijds zullen bij mid-range tech de prijzen waarschijnlijk minder hard stijgen, maar krijg je daar tegelijkertijd minder waar voor je geld. Krimpflatie.

Premiumtech: duurder, maar meer mogelijkheden

Hier spelen twee dingen: niet alleen zijn chips minder goed leverbaar, er wordt tegelijkertijd hard gewerkt aan nieuwe productietechnieken (zoals de 2-nanometer chiptechnologie van marktleider TSMC). De productie van zo'n nieuwe chip is een ingewikkeld en duur proces. Dat drijft de prijs op.

Wel is het zo dat je als consument profiteert van de mogelijkheden van de nieuwste generatie chips. Die kunnen langer hoge prestaties volhouden en toch koeler blijven, simpelweg omdat de chip efficiënter met energie omgaat. Dat merk je echt in de praktijk. Dus ja, je betaalt meer, maar je krijgt er ook meer voor terug.

©StocksJust4You - stock.adobe.com

Mid-range: niet duurder, wel mindere specs

Bij de middenklasse proberen merken de prijs aantrekkelijk te houden. Als onderdelen duurder worden, moeten ze ergens compenseren. Je krijgt dan voor ongeveer dezelfde adviesprijs als het model van vorig jaar een smartwatch of telefoon met minder opslag, minder RAM of trager werkgeheugen dan de generatie van vorig jaar. Of het model wordt uitgekleed: extra's (bijvoorbeeld een snellere opslagvariant, betere camera, luxere afwerking) verdwijnen.

En de budgetmodellen?

Hele goedkope modellen hebben het extra lastig. Daar zit weinig marge op, dus een stijging van onderdelenprijzen hakt er direct in. Het principe is hetzelfde als bij mid-range, maar het pakt hier vaker scherper uit: er is minder ruimte om kosten op te vangen, dus je merkt het sneller in RAM, opslag of snelheid. Daarnaast kunnen fabrikanten in het laagste segment ook kiezen om instapmodellen te schrappen, of om 'nieuwe' modellen uit te brengen die intern weinig veranderen. Dat betekent vaak ook: minder keuze voor jou.

Conclusie

Tech is in 2026 duurder geworden omdat de chipindustrie zich steeds meer richt op AI-datacenters. Daardoor verschuift productiecapaciteit naar specialistisch geheugen, en stijgen de prijzen van standaardgeheugen en opslag.

Het advies voor jou is vooral praktisch: als je nu al weet dat je extra RAM, een grotere ssd of een nieuwe smartphone, laptop of gameconsole nodig hebt, wacht dan niet te lang. De signalen uit de markt wijzen erop dat prijzen en beschikbaarheid voorlopig onder druk blijven staan. Dat maakt vergelijken weer belangrijker dan de afgelopen jaren. Kijk niet alleen naar de prijs, maar kijk extra goed naar de specificaties. En kijk daarbij vooral naar RAM en opslag: daar zie je de effecten van wat er nu speelt het snelst terug.