Met zijn klassieke uiterlijk en een batterij met de levensduur van 30 dagen is de Vector Luna hard op weg om een naam voor zichzelf te maken. Ik schoof deze smartwatch om mijn pols en keek of hij de Google Watch en de Apple Watch kan doen vergeten.

De Vector Luna ziet er niet uit als de hedendaagse smartwatch: geen sci-fi-achtige fratsen, gewoon een horloge dat er ook uitziet als een horloge. Dat is een sterk punt, maar hebben we dat ook al niet bij andere smartwatches gezien, zoals de Pebble Time Round bijvoorbeeld? Jawel, maar Vector heeft wel een aantal innoverende snufjes die ervoor zorgen dat deze smartwatch zich genoeg onderscheidt. Lees ook: Zo kies je de beste smartwatch voor je pols.

Uiterlijk

Het allereerste wat me opviel is dus dat-ie er ook echt uitziet als een horloge, geen innovatieve armbandjes of displays. Maar ondanks (of dankzij) het ontbreken van de sci-fi look is de Luna toch erg stijlvol. Bovendien kun je kiezen uit verschillende varianten.

©PXimport

De Vector Luna komt in stijl.

Toen ik de Vector Luna kreeg, liep ik al meteen tegen een probleem aan. De horlogeband was te groot voor me en deze moest ik dus bijstellen. Je zou denken dat je dat makkelijk zelf zou kunnen, maar niet dus: ik moest ermee naar de winkel. Bovendien is het horloge zelf erg dik: shirts en jassen blijven erachter hangen. De Luna is dus wel mooi, maar is niet te gebruiken zoals ik dat graag zou willen.

©PXimport

Het verschil in dikte tussen band en display is groot.

Functies

Je moet niet verwachten dat de Luna een soort goedkopere Apple Watch of Google Watch is met minstens zoveel functies als zijn duurdere concurrenten. De Vector Luna houdt het heel erg basic, waarbij de belangrijkere functies centraal staan. Denk hierbij aan het ontvangen van smartphone-notificaties, een wekker, een activiteiten-meter en agenda-herinneringen.

©PXimport

Het display heeft vrij donkere kleuren.

Vector staat voor rust in de digitale wereld, maar dit lukte niet direct. Ik maakte er namelijk simpelweg gewoon een tweede smartphone van en ik raad jullie aan dit níet te doen. Uiteindelijk heb ik me beperkt tot Facebook-notificaties en oproepen.

Het systeem en ontwerp achter de notificaties is niet het meest briljante. Dat het 't niet haalt bij de systemen die gebruikt worden bij de concurrentie is op zich niet zo vreemd: ik denk namelijk dat dit ook niet de insteek is van de Vector Luna. Maar een beetje meer gebruiksgemak zou fijn zijn, want ik liep nu toch echt tegen dingen aan. Het meest frustrerende is het niet kunnen scrollen van je berichten: je krijgt twee of drie regels te zien en dat is waar je het mee moet doen.

Op het moment dat je een berichtje of melding binnenkrijgt, zal dit als een ring ronddraaien op het scherm. Je moet de horloge naar je toehouden om het bericht te kunnen lezen. Erg tof, want zo behoud je automatisch je privacy. Maar soms detecteerde de smartwatch niet dat ik mijn arm naar me toe gebogen had, waardoor het bericht eindeloos bleef ronddraaien. Gelukkig kan je ook op een knop drukken om het bericht te lezen, dus hiermee is dat opgelost. Wat wel lastig is, is dat ik vaak niet genoeg tijd had om het bericht te lezen: de berichten waren veel te kort in beeld.

©PXimport

De smartwatch ziet er wel echt uit als een horloge.

Dat Vector gericht is op de zakenman wordt meteen duidelijk als we aan de slag gaan met de agenda. Deze werkt erg prettig en is een stuk beter dan de notificaties. Je ziet in één opslag hoe laat je een afspraak hebt en wanneer je vrije tijd hebt. De tijden staan op de zijkant van het display.

Ook de stappenteller is vrij accuraat: hij registreerde op een dag zo'n 30 stappen minder dan mijn stappenteller op mijn Samsung Galaxy S5. Die 30 stappen zijn natuurlijk niks vergeleken bij de duizenden stappen die je op één dag zet, en het is daarbij de vraag welke van de twee het bij het juiste eind had.

Scherm en batterij

Ik denk dat er een verbeterpunt ligt bij het scherm. Kan je je de Nokia 3210 nog herinneren? Even kort door de bocht gezegd: daar doet het scherm me aan denken. Zelf vind ik het verre van mooi - maar dat kan ook komen omdat ik de afgelopen jaren high-end Apple- en Android-toestellen ben gewend.

©PXimport

De batterij gaat erg lang mee, maar dit gaat wel ten koste van het scherm.

Maar: hoe slechter het scherm, hoe langer de batterij meegaat. En die batterijduur, dat is een beetje waar het nu om draait in de oorlog tussen de smartwatches. De één focust zich op een goed scherm en korte batterijduur en de ander, in dit geval Vector, doet het andersom. En de verschillen met de concurrentie zijn groot: waar de Apple Watch twee dagen meegaat op een accu, is dat bij de Vector Luna maar liefst liefst dertig dagen.

Dat betaal je wel een prijs voor: het scherm hierdoor erg donker en pixelachtig. Daat valt best mee te leven als hier in het design bewust voor is gekozen, en dat is bij de Luna duidelijk het geval. Doordat het donker is, is het scherm soms wel moeilijk leesbaar zonder een externe lichtbron.

De Vector-app

De speciale Vector-app ziet er erg goed uit, schept veel duidelijkheid en is makkelijk te gebruiken. Er zijn verschillende interfaces voor de Luna beschikbaar die je via deze app makkelijk kunt bereiken en omzetten in het Watch Maker-menu. Daarnaast heb je nog het activiteiten-menu, alarm-menu en het instellingen-menu.

Conclusie

De Vector Luna is geen innoverende smartwatch met tientallen functies, maar een stijlvolle, basic-look en zeer functionele smartwatch. Hoewel bepaalde functies niet geheel foutloos werken, is de Vector Luna toch wel een leuke gadget. mits je de notificaties in het gareel kan houden en je het niet belangrijk vindt dat het scherm er wat verouderd uitziet. Het is alleen zeer de vraag of deze smartwatch zijn prijs - die begint bij 357 euro - waard is.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.