Hoeveel heeft de tekst op de verpakking van een digitaal apparaat te maken met de inhoud? Niemand liegt, maar als u de details niet kent, kunt u toch met iets thuiskomen dat niet doet wat u wilt. Wij houden de tien meest gebruikte trucs tegen het licht.

" Of het nu om gaat om de aanschaf van een harde schijf, een digitale camera of een cd-brander, u zult altijd specificaties tegenkomen die in praktijk niet helemaal blijken te kloppen. Wist u bijvoorbeeld dat een 52-speed cd-rom bij normaal gebruik niet ver boven de 24-speed uitkomt? Of dat de digitale zoom op uw camera totaal niet van belang is? Het is natuurlijk zonde om randapparatuur of een uitbreiding op uw computer te kopen, om vervolgens te ontdekken dat het niet zo presteert als u dacht. Gewapend met kennis van de bekendste adverteertrucs voorkomt u miskopen. ***hd.jpg Harde schijven Veruit de bekendste truc wordt uitgehaald bij de verkoop van harde schijven. Formeel gezien is een kilobyte 1024 bytes groot, en een megabyte 1024 kilobytes. Voor de beplakking van dozen wordt nog steeds standaard gewerkt met maten van 1000 in plaats van 1024. Dat lijkt niet zo erg, maar daardoor kan een zogenaamde 80 GB harde schijf in werkelijkheid slechts 76,3 GB bevatten: een verschil van 3,7 gigabytes. Als we dat vertalen naar bijvoorbeeld mp3-bestanden, betekent dit dat u ongeveer 758 nummers minder op de harde schijf kunt bewaren dan u bij aanschaf zou denken. ***Athlon-logo (zie logo AMD-Notebooks, PCM 1) Athlon XP Over de snelheid van AMD XP-processoren valt met betrekking tot de gebruikte cijfers ook nog wel wat op te merken. AMD heeft op de site benchmarks staan waarmee aangetoond wordt dat zowel de 3000 XP als de 3200 XP-processoren beter presteren dan de Pentium 4 van 3 GHz (www.amd.com/us-en/Processors/ProductInformation/). Deze betere prestaties zouden bereikt worden omdat de XP-processoren hun kloksnelheid van 2,2 GHz compenseren met een efficiëntere architectuur. In onafhankelijke tests maakt AMD dit verhaal deels waar. De Athlon XP presteert op de werkelijke kloksnelheid beter dan de Intel tegenhangers die op gelijke snelheid lopen. De 3000 en 3200 XP processoren komen echter qua snelheid niet in de buurt van de 3 GHz en 3,2 GHz Pentium 4-processoren. ***foto cd (uit archief Vormgeving) Cd's lezen De specificaties van de gemiddelde cd-rom speler leggen hun snelheid tegenwoordig tussen de 48- en de 52-speed in. De enkelvoudige snelheid van een cd-romspeler is 150 KB per seconde. Op deze snelheid kost het ongeveer een uur en een kwartier om een cd van 650 MB zijn geheel naar de pc te kopiëren. Als een cd-rom speler 52 keer zo snel zou zijn, betekent dit dat hij met een snelheid van 7800 KB per seconde kan lezen. Dezelfde cd zou dan in 85 seconden te kopiëren zijn. Dat dit in de praktijk nooit wordt gehaald zit als volgt: de fabrikant meet zijn leessnelheid door een hoeveelheid data onder optimale omstandigheden van de binnenkant van een schijf te lezen. In praktijk moet de cd-romspeler eerst op snelheid komen en dat kost tijd. Hierdoor leest hij in het begin trager dan aan het einde van een leesoperatie. De gemiddelde snelheid komt daardoor al lager uit. Gaat u een aantal kleine bestanden kopiëren dan wordt de snelheid nog verder gedrukt doordat er eerst gezocht moet worden. Daarnaast hebben leesfoutjes een negatieve invloed omdat sectoren dan opnieuw gelezen dienen te worden. Zo komt het dat een cd-romspeler bij normaal gebruik niet alleen nooit de geadverteerde snelheid haalt, maar dat een 48-speed apparaat beter presteert dan een 52-speed tegenhanger. Dat laatste ligt puur aan de kwaliteit van de speler. Cd's branden Als het al niet lukt om op52-speed te lezen, valt het helemaal te betwijfelen of schrijven op deze snelheid wel mogelijk is. Bij het maken van een één-op-één-kopie is de snelheid van de aanleverende drive natuurlijk van meer belang. Gaat u echter data van een harde schijf op cd zetten, dan kan een cd-brander hogere snelheden halen dan een cd-romspeler. Dat komt omdat de laser van het begin van de schijf naar het einde draait zonder naar de gegevens te hoeven zoeken. Andere factoren drukken de snelheid natuurlijk nog steeds en een brander die werkelijk 52-speed haalt bestaat niet. Een goed voorbeeld van haalbare brandsnelheden vindt u op www.cdspeed2000.com/go.php3?link=cdwriteresults.php3. Daarnaast is het de vraag of de extra snelheid wel noodzakelijk is. Een normale cd branden op 24-speed kost ongeveer vijf minuten. Branden op 52-speed kost ongeveer drie minuten. *** Usb-stekker.jpg (NB: ALLEEN USB-STEKKER AFBEELDEN) usb Het meest verwarrende staaltje marketing tegenover logica is te vinden bij de verkoop van usb-apparatuur. Technisch gezien zijn er drie usb-varianten: usb 1.0, 1.1 en 2.0. Deze drie leveren respectievelijk een snelheid van 1,5, 12 en 480 Mbit/s. Tegenwoordig wordt alle usb echter, ongeacht de snelheid, aangeduid als usb 2.0. De werkelijke snelheid wordt aangegeven door het te splitsen in low-, full- en high-speed usb. USB-IF (www.usb.org), de organisatie die over het usb-logo waakt, heeft echter maar twee merken voor usb en dat is het 'basic' merk voor zowel 1.0 als 1.1, en het 'hi-speed' merk voor usb 2.0. Dit laatste logo mag alleen worden gevoerd als het product door USB-IF op snelheid is getest. Als u een usb 2.0-apparaat koopt zonder logo's, is er dus geen garantie op de snelheid te geven. Koopt u een usb 2.0 product met een standaardlabel, dan is het zonder verdere vermelding onduidelijk of het op 1,5 of 12 Mbit/s werkt. Voor wie het zich afvraagt, het hernoemen van alle specificaties naar usb 2.0 is bedacht om de usb-specificaties voor klanten overzichtelijker te maken. ***tft-scherm (zie test PCM 1, kies een scherm) Beeldscherm Sommige verkooptrucs zitten zo ingebakken dat het erg eenvoudig is om er aan vast te houden. Een goed voorbeeld daarvan komt naar voren nu lcd-schermen steeds populairder worden. Een standaarduitspraak luidt dat het zichtbare oppervlak van een lcd-scherm een inch groter is dan dat van een equivalente beeldbuis- of crt-monitor. Dat is helemaal waar, maar tegelijkertijd een rare voorstelling van zaken. In werkelijkheid krijgt u bij aanschaf van een lcd-scherm namelijk precies het beeldoppervlak dat u beloofd wordt. Een crt-scherm daarentegen geeft u minder zichtbaar beeld dan op de doos staat. Dat komt omdat de beeldbuis voor een deel in de plastic behuizing valt. Zo kunt u bijvoorbeeld op het gemiddelde 17 inch crt-beeldscherm maar 16 inch zien. De meeste fabrikanten geven in de specificaties van hun crt-schermen niet alleen het beeldoppervlak, maar ook het zichtbare oppervlak weer. Het kan natuurlijk geen kwaad dit te controleren; afhankelijk van de gebruikte behuizing valt er namelijk een meer of minder groot deel van het scherm weg. ***Luidspreker.jpg Luidsprekers Als u op jacht gaat naar de perfecte luidsprekers, wordt u met een warboel aan Wattages geconfronteerd. Algemene wijsheid dicteert dat een hoger maximaal volume er voor zorgt dat de geluidskwaliteit op een buurvriendelijk volume beter is. De grote vraag is hoe het vermogen weergegeven wordt. Standaard gebeurt dit in Watt, maar er zijn twee manieren om het Wattage aan te geven. De eerste is door het noemen van de piekbelasting (pmpo). Dit is heel simpel gesteld het maximum Wattage dat de boxen kortstondig kunnen leveren. Pmpo Wattages kunnen heel erg hoog zijn, maar zegt heel weinig over de kwaliteit van boxen. De tweede methode is het noemen van het Wattage dat boxen continue kunnen leveren (rms). Dit zegt al iets meer over het vermogen, maar ook hier kan mee gespeeld worden. Bijvoorbeeld door bij een 5.1 speakerset de rms-Wattages van de boxen en de woofer bij elkaar op te tellen. Daarnaast wil een hoog Wattage van de boxen nog niet zeggen dat de meegeleverde versterker dit Wattage wel kan leveren. Tot slot is natuurlijk niet alleen het aantal Watts van belang, maar bijvoorbeeld ook de kwaliteit van de gebruikte materialen en het ontwerp van de boxen. De enige manier om echt goede speakers te vinden is dan ook niet door te kijken naar de specificaties op de doos, maar door naar de speakers zelf te luisteren. ***digi videocamera (PCM 10, pagina 54) Scanners en digitale camera's Digitale foto- en videocamera's worden net als scanners vaak aangeprezen met een resolutie die te hoog lijkt om waar te zijn. Dat komt meestal omdat de werkelijke resolutie een stuk lager ligt. Een fabrikant die zijn apparaat beter wil laten overkomen kan namelijk altijd de ge'nterpoleerde resolutie op de doos zetten in plaats van de optische resolutie. De optische resolutie is de maximale waarde die de ccd van een scanner of camera kan aflezen. De ge'nterpoleerde resolutie kan een scanner of camera bereiken door vervolgens het beeld te vergroten en de invulling van de extra beeldpunten erbij te 'gokken'. Dit levert in praktijk natuurlijk niet de beste kwaliteit op en is daarnaast misleidend. Achterhaal bij apparaten altijd of de genoemde resolutie de optische resolutie is, zodat u bij aanschaf een eerlijke vergelijking kunt maken. Digitale zoom De populairste verkooptruc voor digitale foto- of videocamera's is het noemen van de digitale zoom. In tegenstelling tot de optische zoom, die met de lens zorgt dat objecten dichterbij komen, bewerkt de digitale zoom de foto. Dit doet hij door het gedeelte van het beeld waar u op focust uit de foto te knippen en vervolgens op te rekken naar het maximale formaat van de camera. Dit werkt hetzelfde als de ge'nterpoleerde resolutie. Overigens hebt u uw digitale camera niet nodig om zo in te zoomen. Dat kan namelijk ook gewoon door het beeld op de computer te knippen en te rekken; de digitale zoom is dan zo groot als u maar wilt. Digitale zoom is een waarde die niets zegt over de kwaliteit van de camera. *** tapestreamer.gif Tapestreamers Alhoewel tapestreamers bij thuisgebruikers niet erg populair zijn, worden ze toch met enige regelmaat aangeprezen. Hierbij wordt bijna altijd gebruik gemaakt van de 'dubbele-inhoud-truc'. Dit houdt in dat u niet alleen de werkelijke opslagcapaciteit van de tape te zien krijgt, maar ook de capaciteit als de data gecomprimeerd op de tape worden gezet. Dit levert in advertenties altijd een verdubbeling van de normale capaciteit op. In werkelijkheid wordt zulke efficiënte compressie echter nooit gehaald. Niet ieder bestand laat zich precies halveren, hoe goed de compressie ook is. Om een gecomprimeerd bestand te kunnen uitpakken, moet er een klein beetje extra informatie aan het begin van het bestand toegevoegd worden om aan de software uit te leggen hoe het te werk moet gaan. Bij kleine bestanden en zeker bij bestanden die al op een andere manier gecomprimeerd zijn betekent dit dat het bestand in werkelijkheid niet veel kleiner of zelfs groter wordt. Als u behoefte hebt aan alle backupcapaciteit die een tapestreamer biedt, is het altijd verstandig om voor capaciteit uit te gaan van de ongecomprimeerde waarde. Wordt er maar één getal aangeprezen, ga dan zeker na of dit de werkelijke waarde weergeeft. Conclusie Voordat u een nieuw onderdeel of apparaat aanschaft kan het geen kwaad om eerst eens op internet en in de bladen te kijken hoe het apparaat werkelijk presteert. Klakkeloos de informatie op de doos voor waar nemen kan namelijk tot grote teleurstellingen leiden. Controleer voordat u tot aanschaf overgaat altijd of er onafhankelijke tests bestaan die meerdere vergelijkbare apparaten op een rij zetten. "

Take-Two Interactive en ontwikkelaar Rockstar beginnen aankomende zomer met de marketing rondom de Grand Theft Auto 6-release. De releasedatum staat nog steeds gepland op 19 november van dit jaar.

Dat liet Take-Two weten bij het bekendmaken van diens fiscale kwartaalcijfers. Aldus de uitgever in een persbericht: "Dit fiscale jaar is uitzonderlijk voor ons en we zijn enorm zeker van onze zaak voor het aankomende fiscale jaar. Die gaat revolutionair voor Take-Two en de gehele entertainmentindustrie worden, geleid door de release van Grand Theft Auto 6. Rockstars marketing rondom de release gaat deze zomer van start."

Take-Two bevestigde wederom dat het langverwachte GTA 6 op 19 november moet uitkomen. Het bedrijf heeft al vaker releasedata voor de game beloofd om het later alsnog uit te stellen. Dat het nu meldt dat de marketing rondom de release van het spel aankomende zomer begint, geeft wel een gevoel van meer zekerheid over de mogelijkheid dat de huidige releasedatum wordt gehaald.

Fysieke release niet uitgesteld

Onlangs gingen er geruchten dat alleen de fysieke release van Grand Theft Auto 6 misschien zou worden uitgesteld. Het idee zou zijn dat de digitale release gewoon op 19 november zou verschijnen, maar de fysieke release in de winkels pas later verschijnt om zo leaks te voorkomen. Aan Variety liet Take-Two-ceo Strauss Zelnick weten dat dit echter "niet het plan is". Daarmee lijkt dit gerucht dus ontkracht.

Switch 2-versie van Borderlands 4

Take-Two geeft ook het populaire spel Borderlands 4 uit. Die game verscheen vorig jaar al op meerdere consoles, maar een Switch 2-versie werd uitgesteld. Tijdens de bekendmaking van de kwartaalcijfers vandaag bleek dat de game geheel uit het releaseschema van de uitgever is gehaald.

"We hebben de moeilijke beslissing gemaakt om de ontwikkeling (van de Switch 2-versie) te pauzeren", zo werd wederom aan Variety gemeld. "We blijven ons richten op het leveren van kwaliteitscontent voor de game en blijven het optimaliseren. We blijven ook nauw samenwerken met onze vrienden bij Nintendo. Zo komen PGA Tour 2K25 en WWE 2K26 voor de Switch 2 uit, en we willen graag meer van onze spellen naar het systeem brengen." Het is niet bekend wanneer en of Borderlands 4 nog uitkomt voor de Switch 2.

Over Grand Theft Auto 6

Grand Theft Auto 6 komt op 19 november uit voor PlayStation 5 en Xbox Series X en S. Het spel draait om twee hoofdpersonages: Lucia Caminos en Jason Duval. Het duo heeft een relatie, en duidelijk is in ieder geval dat Lucia vrijkomt uit de gevangenis en het tweetal vervolgens nog verder het criminele pad op gaat.

De game speelt zich af in Vice City, een fictieve versie van Miami, en omstreken. Dat betekent dat spelers glooiende stranden en met neon verlichte straten kunnen verwachten. Het was ook al de setting van de PlayStation 2-game Grand Theft Auto: Vice City, dat na GTA 3 uitkomt. Naar verwachting zal Grand Theft Auto 6 een ongekende hoeveelheid details vertonen. Lees hier alles over de game.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.