De Logitech MX Brio moet een webcam zijn voor een breed publiek. Of je nu geregeld online een vergadering bijwoont, gezellig belt met je vrienden en familie of complete livestreams organiseert, dat zou voor de hardware niet uit hoeven maken. De webcam kost 229 euro. Is hij zijn geld waard?

Feit: door de coronacrisis zijn we meer thuis gaan doen. Sommige mensen zijn minder vaak aanwezig op kantoor en spreken hun collega’s dus geregeld via online meetings. Andere mensen hebben van hun hobby hun werk gemaakt door content te gaan streamen; of dat nu gaat om gezellig babbelen, gaming of meer. Sommige streamers zullen daarvoor misschien een normale (video)camera gebruiken, maar voor veel streamers en voor al die online vergadertijgers is een webcam meestal wel voldoende, vooral wanneer de prijs-kwaliteitverhouding meespeelt.

Dat is waar de Logitech MX Brio om de hoek komt kijken. Met een prijs van 229 euro betaal je relatief veel voor ‘een simpele webcam’. Maar in vergelijking met echte videocamera’s valt dat mee. De MX Brio is geen opvolger van de eerder gelanceerde Logitech MX 4K, maar moet ernaast bestaan. Desondanks biedt de Brio betere beeldkwaliteit aan ten opzichte van het vorige model; daarover later meer. De webcam is 98 millimeter breed, 62 millimeter hoog (wanneer de houder dichtgeklapt is) en 52 millimeter diep, waardoor hij prima past op elk beeldscherm.

©Wesley Akkerman

De korte kabel

Het beeldscherm waarop wij de Logitech MX Brio gebruikten tijdens online bijeenkomsten heeft een lichte bolling achterop. Dar is voor de houder geen probleem. Die kun je in allerlei hoeken vouwen en draaien, waardoor het niet uitmaakt of het scherm dik, dun of bol is. Aansluiten gaat via een anderhalve meter lange usb-c-kabel. Dit is voor de dataverwerking en stroomtoevoer. De kabel is helaas wel wat kort. Staat je laptop op je bureau, dan hoeft dit geen probleem te zijn. Heb je een desktop op de grond staan, dan ben je waarschijnlijk aangewezen op een usb-hub.

De camera biedt met 90, 78 en 65 graden verschillende kijkhoeken aan (vergelijkbaar met een selfiecamera op een smartphone). Ook kun je tot vier keer digitaal inzoomen en is er geavanceerde autofocus aanwezig. Door deze specificaties hebben we het idee dat Logitech zich met de webcam vooral focust op één gebruiker; niet per se gebruikers in een groep. Ga je dus met meerdere mensen vergaderen, streamen of videobellen, dan kan het zijn dat er mensen buiten het beeld vallen. Opnemen gaat in 4k/30fps of 1080p/60fps; redelijk standaard dus.

©Wesley Akkerman

Logitech MX Brio-software

Als je echt alles uit de Logitech MX Brio wilt halen, dan dien je de Logitech G Hub te downloaden voor je computer. Binnen die software tref je allerlei handige functies aan (maar het staat je uiteraard vrij je eigen streaming- of opnameprogramma’s te gebruiken). Binnen de G Hub kun je bijvoorbeeld de Show Mode activeren. Wanneer je de camera naar voren trekt en naar je bureau laat kijken, dan draait het systeem het beeld automatisch om zodat de rest kan zien wat je presenteert. Dit kan een aantekening, tekening of een of ander object zijn.

Deze functionaliteit is niet nieuw, aangezien de Logitech Brio 500 die ook al aanbood. Desondanks kan het een degelijke aanwinst zijn voor menig vergadering of online bijeenkomst. Verder pas je het gezichtsveld aan, kun je digitaal inzoomen en gebruikmaken van automatische belichting. De webcam past het beeld dan automatisch aan, op basis van kunstmatige intelligentie, zodat je daar geen omkijken naar hebt. Is het heel donker of licht in de kamer, dan zorgt de Logitech MX Brio voor een aangename kijkervaring.

Beter omgaan met licht

Alle automatische opties kun je overigens ook gewoon uitschakelen. Heb je dus behoefte aan meer controle over de beeldkwaliteit, of ben je niet tevreden over wat de automatische stand van het beeld maakt, dan kun je dat verder verfijnen. Opties als Belichtingscompensatie en Compensatie bij weinig licht (dit zijn twee verschillende opties) moeten ervoor zorgen dat directe lichtbronnen geen problemen vormen. Ze tasten de kleuren en de warmte van het beeld in elk geval niet aan – maar ramen kunnen nog steeds overbelicht vastgelegd worden.

Op ramen na gaat de Logitech MX Brio verder prima om met licht en de lichtopbrengst. Dat komt door de toevoeging van de zogenaamde Starlight-sensor, die beschikt over pixels die zeventig procent groter zijn. Ze vangen daardoor meer licht op, waardoor je ook in donkere ruimtes veel meer detail kunt zien (en natuurlijk speelt de HDR-stand daar eveneens een rol in). Mochten de lichtomstandigheden snel veranderen (bijvoorbeeld door een wolk die voorbij zweeft), dan past de MX Brio de kwaliteit moeiteloos aan. Op een paar frames na zie je haast geen verschil.

©Wesley Akkerman

De algemene beeldkwaliteit

Door alle instellingen en hardware-aanpassingen zijn we dik tevreden over de algemene beeldkwaliteit van de Logitech MX Brio. Voor sommige webcams kan het soms lastig zijn om huidskleur vast te leggen, maar daar lijkt dit model weinig moeite mee te hebben. Huid wordt natuurgetrouw vastgelegd en komt niet kunstmatig over. Maar hoe meer foefjes de webcam en de software moeten gebruiken om de kleuren en contrast bij te sturen, hoe meer fouten er kunnen ontstaan. En dan kun je wel wat rood of bleek opgenomen worden (afhankelijk van de situatie).

Mocht je toch nog ergens over twijfelen of iets willen aanpassen, dan is het gewoon fijn om in elk geval binnen de Logitech G Hub het beeld verder aan te passen. Zo kun je ook knoeien met de witbalans en opties als helderheid, contrast, verzadiging, levendigheid en scherpte aanpassen. Autofocus werkt goed, maar mag wat sneller omschakelen. En de audio-opname klinkt redelijk. Natuurlijk is investeren in een externe microfoon beter. Maar tijdens het videobellen of vergaderen volstaat dit. Iedereen kan je verstaan, zelfs met wat achtergrondruis.

©Wesley Akkerman

Logitech MX Brio kopen?

Hoewel we tijdens het testen vooral van de automatische functies gebruikt hebben, konden we het beeld helemaal finetunen zoals we wilden. En dan voelt de Logitech MX Brio wel heel goed geprijsd ineens. Als je alles aan hardware en software bij elkaar optelt, haal je een compleet pakket binnen. Hoewel de AI soms het beeld kan verstoren (vooral qua kleur) en de autofocus soms even een momentje nodig heeft, zijn we heel enthousiast over dit model. De prijs zal voor sommige mensen het grootste struikelblok zijn.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.