Oculus heeft met de VR-headset heel wat aandacht gekregen, van een enorm succesvolle Kickstartercampagne tot de overname door Facebook. Na twee ontwikkelaarsheadsets is eindelijk de consumentenvariant op de markt. Is het wachten op de Oculus Rift de moeite waard geweest?

Palmer Luckey, de oprichter van Oculus mag met zekerheid de stichter van de moderne VR-headset genoemd worden. Zonder hem zou er geen Google Cardboard of HTC Vive zijn. De verwachtingen voor de Oculus Rift waren daarom ook zeer hoog: met wat voor headset komt het bedrijf dat deze revolutie veroorzaakt heeft? Lees ook: HTC Vive - Loop door een virtuele wereld.

In tegenstelling tot zijn grote concurrent HTC met de Vive is de Oculus Rift ontworpen om zittend te gebruiken. Later dit jaar zal er een uitbreiding worden gelanceerd waarbij twee speciale controllers en een extra sensor worden geleverd. Deze uitbreiding maakt het mogelijk om net als bij de HTC Vive ook met de Rift rond te lopen.

©PXimport

Naast de headset krijg je een tracking sensor en een Xbox-controller.

De Oculus Rift komt in een zeer luxe verpakking, die je eventueel ook als koffer kunt gebruiken om de VR-headset in te vervoeren of op te bergen. Het karton heeft een soort suède-achtige laag en van binnen zitten twee klemmen waarin de headset netjes vast gezet kan worden. In de koffer vinden we de tracking sensor, een Xbox One Controller met draadloze usb-stick, een kleine afstandsbediening en de Oculus Rift zelf.

Via de setup op de pc wordt je stap voor stap door de installatie begeleid, maar het stelt minder dan bij de Vive het geval is. Het is een kwestie van de apparatuur aansluiten op de usb-poorten en de HDMI-poort, even de Rift voor de sensor houden en je kunt de virtuele wereld binnentreden.

De Rift heeft een ingebouwde koptelefoon. Erg handig, want onze ervaring is dat een losse koptelefoon gemakkelijk van je hoofd glijdt. Het geluid uit de koptelefoon is prima. Het is niet het beste geluid dat we ooit gehoord hebben, maar de kwaliteit zit ver boven een gemiddelde headset. Niks over te klagen dus. Mocht je niet overtuigd zijn, dan zijn ze ook eenvoudig af te koppelen.

©PXimport

De sensor (een IR-camera die IR-LEDs op de headset kan volgen) zet je op je bureau en houdt de beweging van je hoofd in de gaten.

Comfortabele headset

De Rift zelf straalt luxe uit. De voorzijde van de headset is van mat plastic gemaakt, over de zijkanten is de headset afgewerkt met stof. De bandjes die over je hoofd geplaatst worden zijn gemaakt van buigzaam plastic en aan de binnenzijde afgewerkt met een suéde-achtig materiaal. De bandjes zijn op verschillende punten af te stellen, zodat de headset comfortabel en gebalanceerd op je hoofd rust.

Hoewel de Rift met 470 gram slechts 85 gram lichter is dan de Vive, voelt het als een groot verschil. Dit lijkt vooral te wijten aan de kabel. Die van de Rift is voelbaar lichter en trekt dus niet aan je achterhoofd. De afstand tussen de lenzen is af te stellen via een schuifknop aan de onderzijde. Het is helaas niet mogelijk om de lenzen dichter naar je ogen brengen.

©PXimport

De Oculus Rift is met stof afgewerkt en straalt luxe uit.

Net als de HTC Vive biedt de Rift twee oled-schermen op 90 Hz met een totale resolutie van 2160 x 1200 pixels (1080 x 1200 pixels per oog). Toch lijken de pixels in Rift iets fijner en de kleuren iets helderder dan de Vive. Wel heeft de Rift net zoveel last van de zogenoemde 'god rays' of jakobsladders. De lichtstralen op de lenzen van de Rift worden wel iets meer verspreid waardoor het beeld iets waziger lijkt.

Uiteindelijk klinkt het erger dan het is, maar vooralsnog is het wel iets dat we het vermelden waard vinden. Bij een goed spel zal je aandacht er snel weer vanaf getrokken worden.

©PXimport

Je kunt de afstand van de lenzen tot je ogen niet instellen.

Toegankelijke maar gesloten software

Oculus heeft voor de Rift het softwareplatform Oculus Home ontwikkeld. Dit platform installeer je samen met de stuurprogramma's en de wizard die je helpt de Rift te configureren. Oculus Home is te gebruiken op je desktop en als je de headset draagt. Als je het in virtual reality gebruikt, zit je in een animatieachtige woonkamer. Voor je zie je een aantal pictogrammen met beschikbare applicaties. Via de Xbox One-controller of de afstandsbediening kun je applicaties starten.

Oculus Home is in tegenstelling tot Steam een gesloten platform waar alleen door Oculus goedgekeurde apps beschikbaar zijn. Deze werkwijze kun je vergelijken met die van Apple en de App Store. De een zal dit op prijs stellen, omdat er zo geen wildgroei aan slecht functionerende apps ontstaat, de ander geeft de voorkeur aan een open platform.

©PXimport

Oculus Home is de software waarmee je VR-spellen kunt kopen en opstarten en is zowel in de virtuele wereld als op je desktop te gebruiken.

Oculus geeft duidelijk de voorkeur aan perfectie en dat zien we op verschillende punten terug in de probleemloze ervaring die we tijdens de test ondervonden. Een spel start je direct en zonder problemen op en met een druk op de Xbox Homeknop zit je weer in je virtuele woning.

Overigens is het niet zo dat je geen spellen van andere distributiesystemen kunt gebruiken met de Rift. In Oculus Home kun je aangeven dat je applicaties van buitenaf toestaat en zo dus ook gebruik kunt maken van bijvoorbeeld Steam-games. Helaas werkt het niet andersom. Je kunt dus niet met de Vive de Oculus Store gebruiken. Er was een hack te downloaden die dit wel mogelijk maakte, maar daar heeft Oculus snel een stokje voor gestoken.

VR heeft hoge systeemeisen

Virtual reality is een nieuwe techniek waar de huidige generatie grafische chips flink moeite mee hebben. De minimale eis is een recente Core i5-processor, 8 GB werkgeheugen in combinatie met een NVIDIA GeForce GTX 970 of AMD Radeon R9 290x. De nieuwe GTX 1000-serie van NVIDIA ligt gelukkig bijna in de winkel. Deze nieuwe serie is ontworpen met VR in het achterhoofd. Volgens de gpu-bouwer kan deze nieuwe GPU zelf 70 procent prestatiewinst voor VR-games halen. De goedkopere NVIDIA GeForce GTX 1070 zal volgens de specificaties gehakt maken van de huidige topmodellen zoals de GTX 980Ti en zelfs de onoverwinnelijke Titan X. Dat betekent dat je straks voor ongeveer vierhonderdvijftig euro een kaart kunt krijgen die met gemak alle VR-games kan verwerken.

Conclusie

De Oculus Rift is een zeer gemakkelijk te installeren en comfortabele virtual reality headset. Het heeft een stuk minder te kampen met bugs dan de HTC Vive door het gesloten karakter van het distributieplatform Oculus Home. Zodra we applicaties buiten Oculus Home gebruikten, stuitten we wel op kleine problemen. Dat geeft direct weer waarom Oculus gekozen heeft voor een gesloten platform. Dankzij het gewicht, fijnere beeldscherm en het gebruiksgemak kun je met de Rift uren ongestoord gamen, zonder dat de headset ongemakkelijk aan gaat voelen. Alles bij elkaar biedt Oculus met de Rift een geweldige zittende virtual reality-ervaring. Ondanks het gemis van roomscale behoudt de Rift een kleine voorsprong op de concurrentie.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.