Beveiliging van smartphones is erg belangrijk, en sommige bedrijven weten daar munt uit te slaan door hun verder onopvallende telefoons te verpakken in een extra security-jasje. Dat lijkt in sommige gevallen, zoals dat van de Katim, echter vooral een wassen neus. Tijdens de MWC-beurs pakte het bedrijf erachter flink uit met het toestel, dat we eens nader bestudeerden.

Bedrijven die pronken met ingewikkeld klinkende termen zoals 'MDM managed platform certificates' en 'crypto card based PKI identity credentials' klinken voor ons vooral als goede marketeers, maar het zegt niet meteen iets over de veiligheid van een apparaat. Sterker nog, in veel gevallen verbloemt zulke taal dat het product eigenlijk niets anders is dan een wassen neus. Dat lijkt ook bij de Katim het geval - al moeten we ook eerlijk bekennen dat de makers van het apparaat zo weinig informatie willen geven dat we niets zeker kunnen zeggen.
 

Securitybedrijf

De 'Katim' is een telefoon die wordt gebouwd door DarkMatter, een beveiligingsbedrijf uit de Verenigde Arabische Emiraten dat onder andere security-pakketten voor bedrijven en overheden verkoopt. 'Katim' is Arabisch voor 'stilte', wat volgens DarkMatter de essentie van de eerste telefoon van het bedrijf is. Het is een telefoon die 'gebouwd is rondom veiligheid', waarbij encryptie en veilige opslag de boventoon voeren.
 

'Classified'

Veel informatie over de telefoon is zogenaamd 'classified'

Hoe dat precies zit, wil Katim 'om veiligheidsredenen' niet vertellen. De website en flyers van het bedrijf zeggen bij de meeste aspecten van de telefoon dat verdere informatie 'classified' is, een mooie manier om te verbloemen dat die informatie niet mag worden gegeven. Je moet als klant dan ook maar raden wat 'multilevel tamper protection and detection' betekent, of 'Shield Mode'.

De Katim maakt echter nog van veel meer beveiligingsaspecten gebruik waar je stevige vraagtekens bij kunt zetten.
 

Encryptie

De Katim maakt gebruik van 'military grade encryption', een opgeklopte marketingterm die simpelweg betekent dat data met AES-256 is opgeslagen op het apparaat, niet veel anders dan met de meeste Android-toestellen. Die encryptie wordt ook toegevoegd op 'berichten die je met de telefoon verzendt', maar daar zitten 2 belangrijke kanttekeningen aan: dat gaat alleen met DarkMatters eigen berichten-app, én het bedrijf wil niet zeggen hoe die werkt.

Wie anno 2017 zijn eigen crypto maakt voor een chat-app moet van heel goede huize komen. Dat zagen we een paar jaar geleden al bij Telegram, de 'beveiligde' chat-app die achteraf zo leek als een mandje bleek te zijn. Bestaande encryptie, zoals axolotl van Open Whisper Systems (dat door Signal én WhatsApp wordt gebruikt) is oneindig veel veiliger en ook beproefder. DarkMatter wil niet zeggen van welk protocol de Katim gebruik maakt, maar hint er sterk naar dat dat een eigen standaard is. Het bedrijf levert een eigen app mee, Katim Messenger, waarmee je met collega's kunt praten, en een app genaamd Katim Engage, een eigen soort sociaal netwerk.
 

Geen unieke features

Andere 'security features' van de telefoon zijn onder meer 'tweestapsverificatie om te unlocken', wat bij de Katim niets meer betekent dat je de vingerafdrukscanner en een pincode tegelijk kunt gebruiken (in plaats van één van de twee), en een 'secure boot' met een protected bootloader wat alleen inhoudt dat je er geen custom ROMs op kunt installeren. Dat zijn geen unieke features. Je ziet ze niet standaard terug op veel andere telefoons, maar het is voor een gemiddelde IT-afdeling verre van moeilijk zulke maatregelen te implementeren door de sourcecode van Google een klein beetje aan te passen.
 

Verborgen kosten

DarkMatter wil niet zeggen wat de Katim moet kosten

Waar het toestel in ieder geval voor DarkMatter interessant wordt is de 'full-featured device management'-optie. Wat die precies inhoudt wil DarkMatter nog niet zeggen, maar het gaat in ieder geval om 'een persoonlijke manier om de beveiliging van je apparaat te regelen.' Dat wordt een betaalde dienst waarbij je van een afstandje een toestel kunt wipen of traceren. Net zoals de Katim-apps kost ook dat pakket extra geld.
 

Geheime meetings

Uniek en opvallend is een klein schuifje aan de zijkant van de telefoon. Daarmee kun je in één keer de microfoon en camera van de telefoon uitschakelen, handig voor als je naar 'top secret meetings' gaat en je bang bent dat hackers je afluisteren. We vermoeden dat iemand die daar echt reëel bang voor is überhaupt geen telefoon meeneemt naar een meeting, waardoor het knopje vooral als een gimmick voelt, maar leuk bedacht is het wel.

©PXimport

En dan is er nog de feature die moet beschermen tegen 'juice jacking', waarbij het besturingssysteem wordt afgescheiden van de hardware wanneer je het toestel oplaadt. Of zoiets. Hoe dat precies werkt, is wederom 'classified', en bovendien kun je je afvragen of gebruikers voor wie juicejacking een serieus probleem is hun telefoon echt in een willekeurige laadpaal zouden stoppen.
 

Leuke hardware

Eerlijk is eerlijk, de telefoon is qua hardware niet verkeerd. Het apparaat ziet er strak uit, met een fraaie aluminium achterkant. Het apparaat wordt aangestuurd door een Snapdragon 821, het 5,2"-scherm heeft een full-HD-reslutie, en met 4GB RAM en 64 GB opslaggeheugen kun je er heel wat op kwijt. Als je puur daar op af gaat, dan zou het toestel echter niet méér dan 500 euro moeten kosten, maar over de kosten weten we niks.
 

Onbekende kosten

Het is dan ook des te veelzeggender dat DarkMatter niet wil zeggen wat de telefoon gaat kosten. De vage uitleg gaat over "enterprise-klanten" die de telefoons "als securitypakketten kopen" die "speciaal zijn toegespitst op de wensen van de klant", wat blijkbaar in de praktijk betekent dat er niet eens een prijsindicatie kan worden gegeven. Of dat nu 700 euro is, of 1700, het kan misschien wel allebei - en gezien de geheimzinnigheid gokken we op het laatste.

De markt voor beveiligings-apps en apparaten is enorm, maar lucratief is het bij lange na niet. Dat was wel te zien aan een toestel als de Blackphone die weliswaar volledig op prive is gericht, maar in de praktijk geen verkoopsucces bleek te zijn. Of de Katim dat wel wordt, valt nog maar te bezien - maar vooralsnog lijkt het er op dat DarkMatter het apparaat vooral goed weet te verkopen.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.