Beveiliging van smartphones is erg belangrijk, en sommige bedrijven weten daar munt uit te slaan door hun verder onopvallende telefoons te verpakken in een extra security-jasje. Dat lijkt in sommige gevallen, zoals dat van de Katim, echter vooral een wassen neus. Tijdens de MWC-beurs pakte het bedrijf erachter flink uit met het toestel, dat we eens nader bestudeerden.

Bedrijven die pronken met ingewikkeld klinkende termen zoals 'MDM managed platform certificates' en 'crypto card based PKI identity credentials' klinken voor ons vooral als goede marketeers, maar het zegt niet meteen iets over de veiligheid van een apparaat. Sterker nog, in veel gevallen verbloemt zulke taal dat het product eigenlijk niets anders is dan een wassen neus. Dat lijkt ook bij de Katim het geval - al moeten we ook eerlijk bekennen dat de makers van het apparaat zo weinig informatie willen geven dat we niets zeker kunnen zeggen.
 

Securitybedrijf

De 'Katim' is een telefoon die wordt gebouwd door DarkMatter, een beveiligingsbedrijf uit de Verenigde Arabische Emiraten dat onder andere security-pakketten voor bedrijven en overheden verkoopt. 'Katim' is Arabisch voor 'stilte', wat volgens DarkMatter de essentie van de eerste telefoon van het bedrijf is. Het is een telefoon die 'gebouwd is rondom veiligheid', waarbij encryptie en veilige opslag de boventoon voeren.
 

'Classified'

Veel informatie over de telefoon is zogenaamd 'classified'

Hoe dat precies zit, wil Katim 'om veiligheidsredenen' niet vertellen. De website en flyers van het bedrijf zeggen bij de meeste aspecten van de telefoon dat verdere informatie 'classified' is, een mooie manier om te verbloemen dat die informatie niet mag worden gegeven. Je moet als klant dan ook maar raden wat 'multilevel tamper protection and detection' betekent, of 'Shield Mode'.

De Katim maakt echter nog van veel meer beveiligingsaspecten gebruik waar je stevige vraagtekens bij kunt zetten.
 

Encryptie

De Katim maakt gebruik van 'military grade encryption', een opgeklopte marketingterm die simpelweg betekent dat data met AES-256 is opgeslagen op het apparaat, niet veel anders dan met de meeste Android-toestellen. Die encryptie wordt ook toegevoegd op 'berichten die je met de telefoon verzendt', maar daar zitten 2 belangrijke kanttekeningen aan: dat gaat alleen met DarkMatters eigen berichten-app, én het bedrijf wil niet zeggen hoe die werkt.

Wie anno 2017 zijn eigen crypto maakt voor een chat-app moet van heel goede huize komen. Dat zagen we een paar jaar geleden al bij Telegram, de 'beveiligde' chat-app die achteraf zo leek als een mandje bleek te zijn. Bestaande encryptie, zoals axolotl van Open Whisper Systems (dat door Signal én WhatsApp wordt gebruikt) is oneindig veel veiliger en ook beproefder. DarkMatter wil niet zeggen van welk protocol de Katim gebruik maakt, maar hint er sterk naar dat dat een eigen standaard is. Het bedrijf levert een eigen app mee, Katim Messenger, waarmee je met collega's kunt praten, en een app genaamd Katim Engage, een eigen soort sociaal netwerk.
 

Geen unieke features

Andere 'security features' van de telefoon zijn onder meer 'tweestapsverificatie om te unlocken', wat bij de Katim niets meer betekent dat je de vingerafdrukscanner en een pincode tegelijk kunt gebruiken (in plaats van één van de twee), en een 'secure boot' met een protected bootloader wat alleen inhoudt dat je er geen custom ROMs op kunt installeren. Dat zijn geen unieke features. Je ziet ze niet standaard terug op veel andere telefoons, maar het is voor een gemiddelde IT-afdeling verre van moeilijk zulke maatregelen te implementeren door de sourcecode van Google een klein beetje aan te passen.
 

Verborgen kosten

DarkMatter wil niet zeggen wat de Katim moet kosten

Waar het toestel in ieder geval voor DarkMatter interessant wordt is de 'full-featured device management'-optie. Wat die precies inhoudt wil DarkMatter nog niet zeggen, maar het gaat in ieder geval om 'een persoonlijke manier om de beveiliging van je apparaat te regelen.' Dat wordt een betaalde dienst waarbij je van een afstandje een toestel kunt wipen of traceren. Net zoals de Katim-apps kost ook dat pakket extra geld.
 

Geheime meetings

Uniek en opvallend is een klein schuifje aan de zijkant van de telefoon. Daarmee kun je in één keer de microfoon en camera van de telefoon uitschakelen, handig voor als je naar 'top secret meetings' gaat en je bang bent dat hackers je afluisteren. We vermoeden dat iemand die daar echt reëel bang voor is überhaupt geen telefoon meeneemt naar een meeting, waardoor het knopje vooral als een gimmick voelt, maar leuk bedacht is het wel.

©PXimport

En dan is er nog de feature die moet beschermen tegen 'juice jacking', waarbij het besturingssysteem wordt afgescheiden van de hardware wanneer je het toestel oplaadt. Of zoiets. Hoe dat precies werkt, is wederom 'classified', en bovendien kun je je afvragen of gebruikers voor wie juicejacking een serieus probleem is hun telefoon echt in een willekeurige laadpaal zouden stoppen.
 

Leuke hardware

Eerlijk is eerlijk, de telefoon is qua hardware niet verkeerd. Het apparaat ziet er strak uit, met een fraaie aluminium achterkant. Het apparaat wordt aangestuurd door een Snapdragon 821, het 5,2"-scherm heeft een full-HD-reslutie, en met 4GB RAM en 64 GB opslaggeheugen kun je er heel wat op kwijt. Als je puur daar op af gaat, dan zou het toestel echter niet méér dan 500 euro moeten kosten, maar over de kosten weten we niks.
 

Onbekende kosten

Het is dan ook des te veelzeggender dat DarkMatter niet wil zeggen wat de telefoon gaat kosten. De vage uitleg gaat over "enterprise-klanten" die de telefoons "als securitypakketten kopen" die "speciaal zijn toegespitst op de wensen van de klant", wat blijkbaar in de praktijk betekent dat er niet eens een prijsindicatie kan worden gegeven. Of dat nu 700 euro is, of 1700, het kan misschien wel allebei - en gezien de geheimzinnigheid gokken we op het laatste.

De markt voor beveiligings-apps en apparaten is enorm, maar lucratief is het bij lange na niet. Dat was wel te zien aan een toestel als de Blackphone die weliswaar volledig op prive is gericht, maar in de praktijk geen verkoopsucces bleek te zijn. Of de Katim dat wel wordt, valt nog maar te bezien - maar vooralsnog lijkt het er op dat DarkMatter het apparaat vooral goed weet te verkopen.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.