Of je nu thuis werkt of op kantoor, een goede muis kan het verschil maken. Een goede muis is in bijna alle gevallen een ergonomische muis, maar daarvan bestaan verschillende soorten. We nemen in dit artikel de opties met je door.

Het is geen geheim dat traditionele muizen voor polsproblemen zorgen. Ergonomische muizen hebben een aangepaste vorm, waardoor je pols tijdens het werk veel rust krijgt. Maar ook daar heb je verschillende gradaties in. Soms moet je even opnieuw leren hoe je de muis bedient, maar in die extreme gevallen weet je wel zeker dat je pols maximaal ontlast wordt. 

Horizontale, ergonomische muizen

Voordat we de zogenaamde verticale muizen behandelen, bekijken we eerst nog de horizontale muis. Dergelijke ergonomische muizen zijn voor veel mensen handig, omdat het een ‘beste-van-twee-werelden-scenario’ opwerpt. Je hebt én een ergonomische muis en een muis waarmee je al bekend bent. Overschakelen op de nieuwe manier van werken is er dus niet echt bij.

Dergelijke muizen bieden vaak extra knoppen en scrolwieltjes aan, waardoor je je hand amper tot niet hoeft te verplaatsen tijdens het werk. Bovendien is er vaak ook ruimte voor je duim om op te rusten. Het nadeel van dit soort muizen is dat je pols niet helemaal ontzien wordt. Je moet namelijk nog steeds zelf de polsbeweging maken om de muisaanwijzer te verplaatsen.

10 tips om je perfecte muis en toetsenbord te vinden

©PXimport

Verticale, ergonomische muis

De verticale, ergonomische muis kan dat laatste probleem oplossen. Deze muizen hebben een verticale opstelling, waardoor je hand in een natuurlijk positie de muis kan vastpakken. Je hand wordt zo geforceerd om in een rechte lijn ten opzichte van je arm gepositioneerd te zijn. De layout van de knoppen is natuurlijk aangepast aan het design van deze speciale muis.

Het voordeel van deze muis is dat je geen polsbeweging maakt voor het bewegen. Je beweegt namelijk heel je arm, waardoor je pols dus helemaal niet belast wordt. Het grote nadeel is dat je waarschijnlijk opnieuw moet leren hoe je een muis gebruikt, omdat het design zo drastisch anders is. Wil je de kans op RSI echter verkleinen, dan doe je er goed aan te investeren in zo’n muis.

©PXimport

Andere ergonomische muizen

Dan hebben we nog de hybride muis. De voorkant bestaat uit een trackpad waar je met je vinger overheen gaat, waarmee je de muisaanwijzer bedient. Verder heeft deze muis het design van een traditionele muis, waardoor er iets aan ergonomie verloren gaat – maar je beweegt je pols niet onnatuurlijk, dus dat gebrek wordt enigszins weer opgevangen.

De trackballmuis is eveneens een muis waar je geen polsbewegingen voor hoeft te maken. Je bedient de trackball met je duim of twee vingers. Soms is er ook een scrolwiel aanwezig, zodat je gemakkelijker pagina’s bekijkt. Ook voor deze muis geldt dat er een wenperiode is. Maar als je op zoek bent naar een ergonomische opstellen, dan kan dit zeker wel helpen.

Tot slot is er nog de joystickmuis. Dit is een muis in de vorm van een ouderwetse joystick (denk dan aan die ouderwetse controllers van gameconsoles uit de jaren tachtig). Ze zijn vergelijkbaar met verticale muizen, maar dan wellicht net even wat comfortabeler in de hand. Ook hier hoef je dus geen gekke polsbewegingen te maken, maar moet je wel de muis opnieuw leren te bedienen.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.