ID.nl logo
Review TCL 65C845 -  Een gevecht boven zijn gewichtsklasse
Huis

Review TCL 65C845 - Een gevecht boven zijn gewichtsklasse

Wie er nog aan twijfelt of miniLED genoeg te bieden heeft, mag die twijfels opbergen. Deze TCL 65C845 is een democratisch geprijsde subtopper televisie, die de beeldkwaliteit van hoger geprijsde modellen kan evenaren.

Fantastisch
Conclusie

Deze 65C845 is geprijsd als een redelijke middenklasser, maar levert beeldprestaties die we eerder verwachten bij hoger geprijsde modellen. Het is een prachtige allround-tv die zowel voor film, sport als games, ongeacht je kijkomgeving, verduisterd of juist goed verlicht, hele mooie beelden laat optekenen. De uitstekende bewegingsscherpte dankzij de optie voor een 240Hz refreshrate is vrij uniek. Doe er de prima audio bij, en het uitgebreide Google TV-aanbod, en het plaatje is compleet. Een aanrader.

Plus- en minpunten
  • Verfijnde lokale dimming
  • Uitstekend contrast en zwartdetail
  • Hoge piekhelderheid en ruim kleurbereik
  • Zeer goede bewegingsscherpte
  • HDMI 2.1-aansluitingen met veel gaming-features
  • Audio
  • Design oogt dikker dan verwacht
  • Google TV is minder goed te personaliseren

TCL 65C845

  • Adviesprijs: 1.499 euro
  • Wat: Ultra HD LCD-tv (MiniLED FALD, 48x12 zones, Quantum Dot)
  • Schermformaat: 65 inch (165 cm)
  • Aansluitingen: 4x HDMI (2x V2.0, 2x v2.1, eARC/ARC, ALLM, VRR, 4K120), 1x composiet video, 1x stereo cinch, 1x optisch digitaal uit, 1x USB, 1x hoofdtelefoon, 2x antenne, Bluetooth (A2DP, HID)
  • Extra’s: Dolby Vision IQ, HDR10+, HDR10, HLG, WiFi (802.11b/g/n/ac/ax) ingebouwd, Android TV (11 R), USB/DLNA-mediaspeler, Airplay 2, DVB-T2/C/S2, CI+-slot
  • Afmetingen: 1446 x 865 x 320 mm (incl. voet)
  • Gewicht: 25,3 kg (incl. voet)
  • Verbruik: SDR 111 (G) / HDR 250 watt (G)

Niet slank, maar goed afgewerkt

De TCL C845 leent nagenoeg zijn volledig ontwerp van zijn voorganger, de TCL C835. Dat betekent dat je een mooi afgewerkte tv krijgt, met een donker titaniumkleurige rand, nauwelijks zichtbaar kader, en een stevige centrale voetplaat. Slank kunnen we hem niet noemen, al verbergen de afgeschuinde randen van het scherm dat wat. Maar zeker in vergelijking met miniled-concurrenten van bijvoorbeeld Samsung valt zijn relatief diep profiel toch op.

Lees ook: 5 televisies met Google TV

Bij de aansluitingen zijn er geen veranderingen ten opzichte van vorig jaar. Alle aansluitingen staan zijwaarts gericht, ook de stroomaansluiting. Die laatste staat vrij dicht tegen de rand, je moet de stroomkabel in een redelijk strakke bocht draaien om hem onzichtbaar te houden. Je vindt vier HDMI-aansluitingen. Twee daarvan leveren de volledige HDMI 2.1-bandbreedte van 48Gbps. Er is ondersteuning voor ALLM, VRR (HDMI VRR, AMD FreeSync en NVDIA G-Sync compatible) en 4K120. Gamers mogen naast die erg volledige lijst ook nog rekenen op een lage input-lag van 11,5ms (in 4K60) en 6,8 ms (in 2K120). Omdat ARC/eARC bovendien op een van de HDMI 2.0-poorten staat, hoef je geen HDMI 2.1-aansluiting te gebruiken voor een eventuele soundbar. Verder vinden we een composiet video en stereo cinch audio ingang, een USB-poort, een optische digitale uitgang, een hoofdtelefoonuitgang, ethernet, wifi en bluetooth. Zoals al enkele jaren kiest TCL voor een enkelvoudige tv-tuner, en kan je live tv niet opnemen of pauzeren. 

Ruim aanbod van Google TV

Er is weinig of niets veranderd aan de Google TV-interface. De registratie met een aparte TCL-account tijdens de installatie (naast die met een Google-account) is nu optioneel. Dat is een goede keuze, vorig jaar was die nog verplicht terwijl er eigenlijk geen enkele meerwaarde is.  Het platform zorgt voor een vlotte gebruikservaring, menu’s en apps reageren snel. Google TV biedt een zeer volledig aanbod apps, en naast ingebouwde Chromecast biedt TCL ook Airplay 2.

De echte vernieuwingen zitten in de onderdelen van de interface die TCL zelf kan aanpassen. Zo is de lijst met ingangen nu opgefrist als een lint onderaan het scherm. Je kan er zelf in bepalen wat er verschijnt, en dat kunnen ook apps zijn. Het bevat ook recent gebruikte apps. Iets gelijkaardigs zien we bij de instellingen. Daar is nu een lint met snelinstellingen dat je ook zelf kunt personaliseren.

TCL heeft ook de afstandsbediening aangepast. Op designvlak sluit die aan bij de vorige remote, een lange smalle, afgeronde vorm met handige en zacht te bedienen toetsen. Het is de layout die aangepast is. De afstandsbediening heeft opnieuw een numeriek toetsenblok en een aantal toetsen zijn van plaats verwisseld zodat de bediening terug iets intuïtiever is.

De aansluitingen van de TCL 65C845.
De afstandsbediening van TCL.

Dubbel zo veel dimming-segmenten

Waren we al erg tevreden over de C835, dan zijn er redenen om nog enthousiaster te zijn over deze opvolger. Hij gebruikt hetzelfde uitstekende VA-paneel als zijn voorganger, maar de achtergrondverlichting is onderverdeeld in dubbel zo veel segmenten; dit jaar zijn dat 48x12 (576). Met zo veel zones kan de C845 erg knappe contrasten voorleggen. Maar dat is niet alles, dankzij de uitstekende 12 bit-aansturing heeft TCL erg goede controle over hoeveel licht het in een bepaalde zone wil. Zo slaagt het erin om zonegrenzen goed verborgen te houden, en kleine lichtaccenten toch voldoende licht te geven zonder de volledige zone op te lichten.

Voor de kleinste lichtpunten, zoals sterren op een diepzwarte achtergrond blijft een OLED-tv weliswaar onverslagen, maar we bekeken heel wat contrastrijke beelden, en de C845 laat een uitzonderlijk goede indruk na. De aansturing kan ook snel bewegende beelden goed volgen, er is nauwelijks een nasleep te merken in de dimmingzones. Donkere scènes tonen mooi zwartdetail, zodat je ook dan niets van de actie mist. Contrast tot het uiterste drijven doen we met HDR-beelden, en zelfs dan blijft deze TCL uitstekend presteren. Het paneel heeft ook erg goede kijkhoek voor kleur en helderheid. Enkel voor contrast is dat wat beperkter, wie vrij schuin voor de tv zit, merkt wel contrastverlies en dan is het in donkere beelden wel mogelijk dat je zonegrenzen ziet.

Veel extra helderheid

Dat extra aantal dimmingzones levert betere contrastprestaties, maar dat is niet alles. Een nieuw type leds in de achtergrondverlichting levert nog een flinke upgrade. We meten namelijk een piekhelderheid van 2.200 nits, en dat is in de HDR Film beeldmode die uitstekend gekalibreerd is, een verbetering van 50% ten opzichte van de C835. Daarmee plaats de C845 zich op hetzelfde niveau als bijvoorbeeld een Samsung QN90C, die toch wel flink duurder is. Op een volledig wit veld levert hij bovendien nog 940 nits, een ongeziene prestatie. Quantum dots staan garant voor een enorm breed kleurbereik van 94% P3.

Hoe vertaalt zich dat in HDR-beelden? In één woord, indrukwekkend. De combinatie van sterk contrast, heel veel licht en rijke kleuren zet HDR-beelden echt prachtig in de verf. Daar komt nog eens bij dat TCL zijn dynamische tonemapping voor HDR10 heeft verbeterd, en je nu kunt kiezen uit drie instellingen. “Detail” accentueert kleine lichtaccenten, “Helderheid” optimaliseert de algemene helderheid van het beeld, en “Gebalanceerd” is een mix tussen beide. Alle modes verbeteren ook de weergave van zwartdetail. Je kan het ook uitschakelen, als je werkelijk het oorspronkelijke beeld wenst te zien, maar experimenteer zeker eens met deze instelling. Vooral als je kijkt bij wat omgevingslicht is bijvoorbeeld “Detail” een vrij veilige keuze.

De film beeldmode is zeer goed gekalibreerd, al merken we in HDR een lichtjes koele kleurtemperatuur, waardoor de helderste tinten wat blauwer ogen. Mocht je dat wensen, dan kan de TCL C845 via Calman automatisch gekalibreerd worden.

Goede beeldverwerking

Onder de motorkap gebruikt dit model dezelfde chipset als vorig jaar, en we herkennen dan ook dezelfde karakteristieken in de beeldverwerking. De mooie upscaling maakt het beeld soms wat zacht. Er is prima ruisonderdrukking, maar blokvorming ten gevolge van zware MPEG-compressie blijft moeilijk weg te werken. De TCL heeft een aparte instellingen om kleurbanden in gradiënten te vermijden, en die werkt goed tenzij de banding erg sterk is.

Toch heeft TCL ook hier iets nieuws te bieden. Vorig jaar kon het paneel al 4K aan 144 Hz aan, maar dat is enkel nuttig voor pc-gamers. Dit jaar kan dat nog steeds, maar kan het lcd-paneel ook tot 240Hz refreshrate aan. Dat kan met Full HD-content, of met 4K-beelden al verlies je in dat geval een beetje verticale resolutie. We waren aangenaam verrast door die optie. Het resolutieverlies is erg beperkt, en er is een duidelijke verbetering in de bewegingsscherpte. Snel bewegende voorwerpen hebben dan geen vage rand meer. Je kan die mode ook voor films gebruiken. Dat levert als bijkomend voordeel dat de processor dan iets minder fouten laat optekenen wanneer je voor motion interpolation kiest. Snelle camerabewegingen hebben dan geen schokken meer.

Puike Onkyo audio

De beeldprestaties van de TCL C845 zijn beter dan verwacht, de audioconfiguratie van de C845 ligt meer in lijn met zijn subtopper classificatie. Een twee maal twintig Watt stereo-opstelling met downfiring luidsprekers, en een extra twintig Watt woofermodule in de rug, van de hand van Onkyo is typerend voor deze categorie. De tv ondersteunt Dolby Atmos en DTS HD (maar geen DTS:X). Onze filmfragmenten klinken krachtig, met een goed stereobeeld, en zelfs redelijk wat diepgang. Dolby Atmos tests demonsteren een prima surroundeffect, maar zonder hoogte-gevoel. De diepste basklanken ontbreken, maar dat mag geen verrassing zijn. Zelfs met heel wat muziek vonden we de prestaties prima.

Conclusie

Er staat blijkbaar geen maat op de ambities van TCL. Deze 65C845 is geprijsd als een redelijke middenklasser, maar levert beeldprestaties die we eerder verwachten bij hoger geprijsde modellen. Het is een prachtige allround-tv die zowel voor film, sport als games, ongeacht je kijkomgeving, verduisterd of juist goed verlicht, hele mooie beelden laat optekenen. De uitstekende bewegingsscherpte dankzij de optie voor een 240Hz refreshrate is vrij uniek. Doe er de prima audio bij, en het uitgebreide Google TV-aanbod, en het plaatje is compleet. Een aanrader.

▼ Volgende artikel
Supersnelle wifi in huis? TP-Link Deco BE25 is dé mesh-routerfavoriet van 2025
© TP-Link
Huis

Supersnelle wifi in huis? TP-Link Deco BE25 is dé mesh-routerfavoriet van 2025

Wat maakt een mesh wifi systeem de allerbeste van het jaar? Natuurlijk, je kunt afgaan op specificaties, maar die zeggen niet alles. Je hebt veel meer aan eerlijke reviews. Het TP-Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7-systeem is door consumenten op Kieskeurig.nl verkozen tot Best Reviewed van het Jaar 2025 in de categorie routers. Wat deze router zo bijzonder maakt, lees je in dit artikel.

Partnerbijdrage - in samenwerking met TP-Link

Best Reviewed 2025: de strengste jury van Nederland

Op Kieskeurig.nl delen elke dag duizenden mensen eerlijke ervaringen met producten die ze écht gebruiken. Die collectieve feedback vormt de basis voor de Best Reviewed‑awards: producten die zich het hele jaar lang in de praktijk hebben bewezen en keer op keer hoge tevredenheid laten zien bij echte gebruikers. Het gaat dus niet om mooie beloftes en marketingtaal, maar om wat mensen dagelijks merken in de praktijk: is het apparaat betrouwbaar? Doet het wat het moet doen? Is het makkelijk in gebruik? De strengste jury van Nederland heeft gesproken: in de categorie Routers werd de TP‑Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7 uitgeroepen tot dé favoriet van 2025.

Wat maakt de TP-Link Deco BE25 zo bijzonder?

Wat dit mesh-systeem technisch zo aantrekkelijk maakt, is de combinatie van moderne wifi-technologie en slimme netwerkfuncties. De TP-Link Deco BE25 ondersteunt Dual-Band WiFi 7 met een gecombineerde snelheid tot 3,6 Gbps, waardoor bandbreedte-intensieve toepassingen zoals 4K-streaming en online gaming soepel verlopen. Elke unit is bovendien voorzien van twee 2,5 Gbps-bekabelde poorten, wat zorgt voor maximale doorvoercapaciteit en flexibele aansluitmogelijkheden voor bijvoorbeeld een NAS, pc of gameconsole.

Een ander sterk punt is de mogelijkheid tot gecombineerde bekabelde en draadloze backhaul: dit zorgt ervoor dat de verbinding tussen de verschillende wifi-punten niet alleen snel, maar ook uiterst stabiel is, met minder latentie. Dankzij Multi-Link Operation (MLO) wordt data via meerdere frequentiebanden en kanalen tegelijk verzonden, wat zowel de betrouwbaarheid als de snelheid van het netwerk ten goede komt.

Daarnaast zorgt AI-gestuurde roaming ervoor dat je apparaten automatisch verbinden met het sterkste wifi-punt, zonder dat je daar iets voor hoeft te doen. Met TP-Link HomeShield beschik je over uitgebreide netwerkbeveiliging, waaronder realtime IoT-beveiliging en ouderlijk toezicht. Tot slot is het systeem universeel compatibel met alle internetproviders, modems én eerdere Deco-modellen, zodat je eenvoudig kunt uitbreiden of upgraden.

Dankzij deze optelsom van slimme functies is de TP-Link Deco BE25 een toekomstbestendige keuze voor iedereen die thuis wil genieten van stabiele, snelle en veilige wifi overal in huis.

©TP-Link

TP-Link Deco BE25: waarom gebruikers zo tevreden zijn

De titel Best Reviewed van het Jaar 2025 is gebaseerd op wat gebruikers in het dagelijks gebruik écht belangrijk vinden: betrouwbaarheid, gebruiksgemak en prestaties. Juist op die vlakken scoort dit mesh-systeem keer op keer hoog.

Dat begint al met het installatieproces. Gebruikers geven aan dat het instellen van de set bijzonder eenvoudig is. "De installatie was erg eenvoudig dankzij de intuïtieve Deco-app, waarbij het systeem binnen een paar minuten operationeel was." Ook de snelheid en prestaties vallen in de smaak. De reacties liegen er niet om: "Ik was gelijk onder de indruk van de snelheid, op sommige plekken in huis haal ik met gemak 400 Mbps." En: "De snelheid is werkelijk top: zelfs in de verste hoeken van het huis blijft de verbinding stabiel en razendsnel."

Dat is mede te danken aan de sterke mesh-dekking en de soepele roaming tussen de units. Een gebruiker vat het krachtig samen: "De mesh WiFi zorgt voor een sterke en stabiele verbinding in het hele huis. Zelfs op zolder blijft de snelheid hoog en zonder haperingen." Anderen merken op dat apparaten automatisch overschakelen naar het dichtstbijzijnde wifi-punt: "Alle apparaten melden zich netjes aan bij het punt dat het dichtste in de buurt is. Telefoons schakelen vloeiend over."

De algehele gebruikservaring wordt bovendien als zeer positief ervaren. Niet alleen vanwege de prestaties, maar ook dankzij de handige app-functies. "Overal in huis een stabiele verbinding. De app biedt handige functies zoals apparaatbeheer en statusweergave," aldus een reviewer. En over de nieuwe WiFi 7-technologie zegt iemand: "Dankzij WiFi 7 profiteer je van extreem hoge doorvoersnelheden en minimale latency, ideaal voor gamen, streamen en zware downloads."

Hoewel er hier en daar kleine opmerkingen zijn - zoals dat de snelheidswinst van WiFi 7 niet altijd zichtbaar is op oudere apparaten - overheerst de positieve toon duidelijk. Wat consumenten vooral waarderen, is hoe de TP-Link Deco BE25 hun wifi-ervaring in huis structureel verbetert: minder uitval, meer snelheid en stabiel internet in elke ruimte. Dat maakt het tot een set waar je echt op kunt bouwen.

©TP-Link

Een eerlijk oordeel

De TP‑Link Deco BE25 combineert technische kracht met eenvoud en gebruiksgemak - precies wat veel consumenten zoeken in hun thuisnetwerk. Door de combinatie van snelle prestaties, brede dekking en een intuïtieve app‑gestuurde installatie verdient dit systeem de titel Best Reviewed van het Jaar 2025. Of je nu een groot huis hebt, meerdere apparaten tegelijk gebruikt of gewoon een stabielere en snellere wifi‑ervaring wilt: de TP-Link Deco BE25 is volgens gebruikers een uitstekende keuze.

Ontdek de TP‑Link Deco BE25 op Kieskeurig.nl

▼ Volgende artikel
Review: In Reanimal mag je samen naar de gemuteerde kinderboerderij
© Tarsier Studios/Tijn Kranen
Huis

Review: In Reanimal mag je samen naar de gemuteerde kinderboerderij

Achtpotige mottenballen, levende huidplooien en gemuteerde pelikanen: in het ‘schattige’ Reanimal kom je het allemaal tegen. Gelukkig sta je er niet alleen voor, want je kunt er voor kiezen om samen met een medespeler via coöp dit levende schilderij in te duiken - al is het resultaat vooral dat je sámen geen snars van het verhaal snapt.

Het Zweedse Tarsier Studios heeft al even geoefend met het concept van Reanimal. De game heeft namelijk een hoop weg van hun vorige games, Little Nightmares 1 en 2: ook hier wandel je door een stel surrealistische, levende horrorschilderijen.

Hoewel het niet letterlijk om een schilderij gaat, kan ik het gevoel niet anders beschrijven. Je beweegt je door een reeks prachtige omgevingen gevuld met bizarre monsters, die vooral de logica volgen van nachtmerries en kinderangsten. Reanimal lijkt in de verte wel een verhaal te willen vertellen, maar Tarsier beseft dondersgoed dat minimalisme het alleen maar griezeliger maakt.

Watch on YouTube

Simpel doch effectief

De mist hangt over het waterlichaam. Er zit een kind in een bootje. Als je aan de knoppen zit te morren, heb je door dat jij het kind bestuurt - tijd om naar dat rode licht in de verte te varen. Als je dichterbij komt, blijkt het een boei te zijn, met daarnaast spartelend in het water een vriendje. Ze klimt bij je in de boot. Als je een tweede controller aansluit of online speelt, is dit je coöp-partner. Zo niet, dan blijft het een computergestuurde vriend die vooral gezelschap biedt.

Terwijl je samen van boei naar boei vaart, doemt er in de verte een rotspartij op. Oh, die ziet er groot uit. Wacht, die is écht groot! Als je eenmaal bij het strand komt, ram je je bootje het zand in. Zo, die ligt lekker stevig.

Als je een dichte deur tegenkomt, snap je als gamer wel wat je missie is: zoek maar naar een sleutel. Vervolgens blijf je zonder echte reden maar een pad volgen, al kom je er gaandeweg achter dat je andere kinderen probeert te redden van monsters.

©THQ Nordiq/Tarsier Studios

Een versleten screenshotknop

Het verhaal staat dus niet echt voorop - en eerlijk gezegd staat diepgaande gameplay óók niet echt voorop. Maar wat maakt deze game dan in godsnaam zo indrukwekkend? Dat komt allemaal neer op fenomenaal ontworpen omgevingen en geniaal ontworpen monsters.

Het helpt daarbij dat Reanimal een ontzettend goed gevoel van schaal weet over te brengen: je voelt je piepklein, en grote dingen in de spelwereld voelen gigantisch. Daar komt ook een sterk staaltje camerawerk bij kijken. Op precies de juiste momenten wordt de camera naar achteren getrokken om te onthullen dat er in de achtergrond al de hele tijd een of ander gemuteerd boerderijdier op je ligt te wachten.

Op de PlayStation 5, waar we de game op hebben gespeeld, ziet Reanimal er prachtig uit. Op een zeldzame lelijke texture na is het spel gevuld met visuele meesterwerkjes. Je kunt op ieder willekeurig moment een screenshot maken, en het bij wijze van spreken inlijsten en ophangen. In vijf uur speeltijd heb ik 108 screenshots gemaakt, mede vanwege de mooie lichtinval.

Slide
Slide
Slide
Slide

Niet meer dan een middag

Daar is dan ook meteen het grootste struikelblok: in vijf uurtjes was ik wel door de game heen, terwijl ik het best rustig aan deed. Het spel gaat voor vier tientjes over de toonbank - toch best een hoge prijs voor zo’n korte game. In coöp doe je er misschien nog iets langer over, maar ik zou er niet op rekenen.

In de omgeving zijn er nog enige collectibles te vinden: posters met concept art en dierenmaskers, waar je je personages mee kan aankleden. Dat is best leuk, want die art is belachelijk mooi en die maskers worden steeds absurder. Gelukkig spat de kwaliteit er wel van af, want iedere omgeving is een kunstwerk op zich.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Lekker rondkijken

Om nog even op die coöp-gameplay terug te komen: we hebben hier niet te maken met een game als Portal 2, waarbij de puzzels zijn gebouwd om als duo op te lossen. Hoewel de functie een van de selling points is, heb je absoluut geen tweede speler nódig.

De coöp-modus is zowel online als lokaal beschikbaar, al is er geen matchmaking. Je moet de lobbycode invoeren van de persoon met wie je wil spelen, dus met een vreemdeling spelen is er niet bij. We hebben de functie daardoor niet uitvoerig kunnen testen, maar het lijkt prima te werken.

Voor de puzzels heb je ook geen twee sets hersenen nodig: het zijn vrij simpele puzzels die er vooral voor zorgen dat je aandacht naar de mooie locaties getrokken wordt. Ingewikkelder hoeft het ook niet te zijn, want als je echt je hersens had moeten gaan kraken, dan had het die melancholische droomsfeer misschien wel kapotgemaakt.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Hypnotiserend

Tarsier Studios weet precies wat Reanimal moet zijn: hypnotiserend, surrealistisch, schattig en tegelijkertijd doodeng. Het minimalistische verhaal is lastig te volgen, maar de gevoelens raken wél - al is het einde wat abrupt. Het grijpt je niet bij de keel, maar glijdt langzaam om je strot heen en knijpt zonder dat je het doorhebt.

Het voelt als de vreemdste plekken uit Silent Hill, of de Dark Place uit Alan Wake 2, maar het heeft ook weer wat weg van Coraline en Guillermo Del Toro’s Pinocchio. Het deed me misschien nog het meest denken aan deze concept trailer van Silent Hills, een game die helaas nooit het daglicht heeft mogen zien.

Stel je voor dat je door een bioscoop heen loopt, waar een dood (of gehypnotiseerd) publiek zit te kijken naar iets dat je alleen kan vergelijken met de videoband uit The Ring. Als je naar buiten komt, staat er een grote spinachtige man met een ijscowagen op je te wachten om je op te grissen. Als je eenmaal aan hem bent ontsnapt, wordt je geconfronteerd met de volgende griezelige omgeving en een nieuw, prachtig, tragisch en doodeng gemuteerd monster. In Reanimal snap je misschien niet precies wat er gebeurt, maar je gaat het zeker niet vergeten.

Reanimal is vanaf 13 februari verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles, Nintendo Switch 2 en pc. Voor deze review is de game op PlayStation 5 gespeeld.

Goed
Conclusie

De visie achter Reanimal is duidelijk: geen ingewikkelde puzzels of verhaallijnen, maar een gestroomlijnde, sfeervolle koortsdroom met gedetailleerde plaatjes (en monsters) die nog lang in je hoofd blijven hangen. Tarsier Studios had de game kunnen opvullen met meer omgevingen of meer simplistische puzzels, maar dat zou wellicht alleen maar aan de ervaring af doen. Reanimal is daardoor wat aan de simpele en korte kant, maar de game blijft na het uitspelen wel nog veel langer door je hoofd spoken.

Plus- en minpunten
  • Kunstzinnige monsters en omgevingen
  • Mooie graphics
  • Co-op-functie is een welkome toevoeging
  • Gameplay maar weinig diepgaand
  • Kort en een tikje anticlimactisch
  • Niet erg uitdagend