Wie er nog aan twijfelt of miniLED genoeg te bieden heeft, mag die twijfels opbergen. Deze TCL 65C845 is een democratisch geprijsde subtopper televisie, die de beeldkwaliteit van hoger geprijsde modellen kan evenaren.

Niet slank, maar goed afgewerkt

De TCL C845 leent nagenoeg zijn volledig ontwerp van zijn voorganger, de TCL C835. Dat betekent dat je een mooi afgewerkte tv krijgt, met een donker titaniumkleurige rand, nauwelijks zichtbaar kader, en een stevige centrale voetplaat. Slank kunnen we hem niet noemen, al verbergen de afgeschuinde randen van het scherm dat wat. Maar zeker in vergelijking met miniled-concurrenten van bijvoorbeeld Samsung valt zijn relatief diep profiel toch op.

Lees ook: 5 televisies met Google TV

Bij de aansluitingen zijn er geen veranderingen ten opzichte van vorig jaar. Alle aansluitingen staan zijwaarts gericht, ook de stroomaansluiting. Die laatste staat vrij dicht tegen de rand, je moet de stroomkabel in een redelijk strakke bocht draaien om hem onzichtbaar te houden. Je vindt vier HDMI-aansluitingen. Twee daarvan leveren de volledige HDMI 2.1-bandbreedte van 48Gbps. Er is ondersteuning voor ALLM, VRR (HDMI VRR, AMD FreeSync en NVDIA G-Sync compatible) en 4K120. Gamers mogen naast die erg volledige lijst ook nog rekenen op een lage input-lag van 11,5ms (in 4K60) en 6,8 ms (in 2K120). Omdat ARC/eARC bovendien op een van de HDMI 2.0-poorten staat, hoef je geen HDMI 2.1-aansluiting te gebruiken voor een eventuele soundbar. Verder vinden we een composiet video en stereo cinch audio ingang, een USB-poort, een optische digitale uitgang, een hoofdtelefoonuitgang, ethernet, wifi en bluetooth. Zoals al enkele jaren kiest TCL voor een enkelvoudige tv-tuner, en kan je live tv niet opnemen of pauzeren. 

Ruim aanbod van Google TV

Er is weinig of niets veranderd aan de Google TV-interface. De registratie met een aparte TCL-account tijdens de installatie (naast die met een Google-account) is nu optioneel. Dat is een goede keuze, vorig jaar was die nog verplicht terwijl er eigenlijk geen enkele meerwaarde is.  Het platform zorgt voor een vlotte gebruikservaring, menu’s en apps reageren snel. Google TV biedt een zeer volledig aanbod apps, en naast ingebouwde Chromecast biedt TCL ook Airplay 2.

De echte vernieuwingen zitten in de onderdelen van de interface die TCL zelf kan aanpassen. Zo is de lijst met ingangen nu opgefrist als een lint onderaan het scherm. Je kan er zelf in bepalen wat er verschijnt, en dat kunnen ook apps zijn. Het bevat ook recent gebruikte apps. Iets gelijkaardigs zien we bij de instellingen. Daar is nu een lint met snelinstellingen dat je ook zelf kunt personaliseren.

TCL heeft ook de afstandsbediening aangepast. Op designvlak sluit die aan bij de vorige remote, een lange smalle, afgeronde vorm met handige en zacht te bedienen toetsen. Het is de layout die aangepast is. De afstandsbediening heeft opnieuw een numeriek toetsenblok en een aantal toetsen zijn van plaats verwisseld zodat de bediening terug iets intuïtiever is.

Dubbel zo veel dimming-segmenten

Waren we al erg tevreden over de C835, dan zijn er redenen om nog enthousiaster te zijn over deze opvolger. Hij gebruikt hetzelfde uitstekende VA-paneel als zijn voorganger, maar de achtergrondverlichting is onderverdeeld in dubbel zo veel segmenten; dit jaar zijn dat 48x12 (576). Met zo veel zones kan de C845 erg knappe contrasten voorleggen. Maar dat is niet alles, dankzij de uitstekende 12 bit-aansturing heeft TCL erg goede controle over hoeveel licht het in een bepaalde zone wil. Zo slaagt het erin om zonegrenzen goed verborgen te houden, en kleine lichtaccenten toch voldoende licht te geven zonder de volledige zone op te lichten.

Voor de kleinste lichtpunten, zoals sterren op een diepzwarte achtergrond blijft een OLED-tv weliswaar onverslagen, maar we bekeken heel wat contrastrijke beelden, en de C845 laat een uitzonderlijk goede indruk na. De aansturing kan ook snel bewegende beelden goed volgen, er is nauwelijks een nasleep te merken in de dimmingzones. Donkere scènes tonen mooi zwartdetail, zodat je ook dan niets van de actie mist. Contrast tot het uiterste drijven doen we met HDR-beelden, en zelfs dan blijft deze TCL uitstekend presteren. Het paneel heeft ook erg goede kijkhoek voor kleur en helderheid. Enkel voor contrast is dat wat beperkter, wie vrij schuin voor de tv zit, merkt wel contrastverlies en dan is het in donkere beelden wel mogelijk dat je zonegrenzen ziet.

Veel extra helderheid

Dat extra aantal dimmingzones levert betere contrastprestaties, maar dat is niet alles. Een nieuw type leds in de achtergrondverlichting levert nog een flinke upgrade. We meten namelijk een piekhelderheid van 2.200 nits, en dat is in de HDR Film beeldmode die uitstekend gekalibreerd is, een verbetering van 50% ten opzichte van de C835. Daarmee plaats de C845 zich op hetzelfde niveau als bijvoorbeeld een Samsung QN90C, die toch wel flink duurder is. Op een volledig wit veld levert hij bovendien nog 940 nits, een ongeziene prestatie. Quantum dots staan garant voor een enorm breed kleurbereik van 94% P3.

Hoe vertaalt zich dat in HDR-beelden? In één woord, indrukwekkend. De combinatie van sterk contrast, heel veel licht en rijke kleuren zet HDR-beelden echt prachtig in de verf. Daar komt nog eens bij dat TCL zijn dynamische tonemapping voor HDR10 heeft verbeterd, en je nu kunt kiezen uit drie instellingen. “Detail” accentueert kleine lichtaccenten, “Helderheid” optimaliseert de algemene helderheid van het beeld, en “Gebalanceerd” is een mix tussen beide. Alle modes verbeteren ook de weergave van zwartdetail. Je kan het ook uitschakelen, als je werkelijk het oorspronkelijke beeld wenst te zien, maar experimenteer zeker eens met deze instelling. Vooral als je kijkt bij wat omgevingslicht is bijvoorbeeld “Detail” een vrij veilige keuze.

De film beeldmode is zeer goed gekalibreerd, al merken we in HDR een lichtjes koele kleurtemperatuur, waardoor de helderste tinten wat blauwer ogen. Mocht je dat wensen, dan kan de TCL C845 via Calman automatisch gekalibreerd worden.

Goede beeldverwerking

Onder de motorkap gebruikt dit model dezelfde chipset als vorig jaar, en we herkennen dan ook dezelfde karakteristieken in de beeldverwerking. De mooie upscaling maakt het beeld soms wat zacht. Er is prima ruisonderdrukking, maar blokvorming ten gevolge van zware MPEG-compressie blijft moeilijk weg te werken. De TCL heeft een aparte instellingen om kleurbanden in gradiënten te vermijden, en die werkt goed tenzij de banding erg sterk is.

Toch heeft TCL ook hier iets nieuws te bieden. Vorig jaar kon het paneel al 4K aan 144 Hz aan, maar dat is enkel nuttig voor pc-gamers. Dit jaar kan dat nog steeds, maar kan het lcd-paneel ook tot 240Hz refreshrate aan. Dat kan met Full HD-content, of met 4K-beelden al verlies je in dat geval een beetje verticale resolutie. We waren aangenaam verrast door die optie. Het resolutieverlies is erg beperkt, en er is een duidelijke verbetering in de bewegingsscherpte. Snel bewegende voorwerpen hebben dan geen vage rand meer. Je kan die mode ook voor films gebruiken. Dat levert als bijkomend voordeel dat de processor dan iets minder fouten laat optekenen wanneer je voor motion interpolation kiest. Snelle camerabewegingen hebben dan geen schokken meer.

Puike Onkyo audio

De beeldprestaties van de TCL C845 zijn beter dan verwacht, de audioconfiguratie van de C845 ligt meer in lijn met zijn subtopper classificatie. Een twee maal twintig Watt stereo-opstelling met downfiring luidsprekers, en een extra twintig Watt woofermodule in de rug, van de hand van Onkyo is typerend voor deze categorie. De tv ondersteunt Dolby Atmos en DTS HD (maar geen DTS:X). Onze filmfragmenten klinken krachtig, met een goed stereobeeld, en zelfs redelijk wat diepgang. Dolby Atmos tests demonsteren een prima surroundeffect, maar zonder hoogte-gevoel. De diepste basklanken ontbreken, maar dat mag geen verrassing zijn. Zelfs met heel wat muziek vonden we de prestaties prima.

Conclusie

Er staat blijkbaar geen maat op de ambities van TCL. Deze 65C845 is geprijsd als een redelijke middenklasser, maar levert beeldprestaties die we eerder verwachten bij hoger geprijsde modellen. Het is een prachtige allround-tv die zowel voor film, sport als games, ongeacht je kijkomgeving, verduisterd of juist goed verlicht, hele mooie beelden laat optekenen. De uitstekende bewegingsscherpte dankzij de optie voor een 240Hz refreshrate is vrij uniek. Doe er de prima audio bij, en het uitgebreide Google TV-aanbod, en het plaatje is compleet. Een aanrader.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.