Wie er nog aan twijfelt of miniLED genoeg te bieden heeft, mag die twijfels opbergen. Deze TCL 65C845 is een democratisch geprijsde subtopper televisie, die de beeldkwaliteit van hoger geprijsde modellen kan evenaren.

Niet slank, maar goed afgewerkt

De TCL C845 leent nagenoeg zijn volledig ontwerp van zijn voorganger, de TCL C835. Dat betekent dat je een mooi afgewerkte tv krijgt, met een donker titaniumkleurige rand, nauwelijks zichtbaar kader, en een stevige centrale voetplaat. Slank kunnen we hem niet noemen, al verbergen de afgeschuinde randen van het scherm dat wat. Maar zeker in vergelijking met miniled-concurrenten van bijvoorbeeld Samsung valt zijn relatief diep profiel toch op.

Lees ook: 5 televisies met Google TV

Bij de aansluitingen zijn er geen veranderingen ten opzichte van vorig jaar. Alle aansluitingen staan zijwaarts gericht, ook de stroomaansluiting. Die laatste staat vrij dicht tegen de rand, je moet de stroomkabel in een redelijk strakke bocht draaien om hem onzichtbaar te houden. Je vindt vier HDMI-aansluitingen. Twee daarvan leveren de volledige HDMI 2.1-bandbreedte van 48Gbps. Er is ondersteuning voor ALLM, VRR (HDMI VRR, AMD FreeSync en NVDIA G-Sync compatible) en 4K120. Gamers mogen naast die erg volledige lijst ook nog rekenen op een lage input-lag van 11,5ms (in 4K60) en 6,8 ms (in 2K120). Omdat ARC/eARC bovendien op een van de HDMI 2.0-poorten staat, hoef je geen HDMI 2.1-aansluiting te gebruiken voor een eventuele soundbar. Verder vinden we een composiet video en stereo cinch audio ingang, een USB-poort, een optische digitale uitgang, een hoofdtelefoonuitgang, ethernet, wifi en bluetooth. Zoals al enkele jaren kiest TCL voor een enkelvoudige tv-tuner, en kan je live tv niet opnemen of pauzeren. 

Ruim aanbod van Google TV

Er is weinig of niets veranderd aan de Google TV-interface. De registratie met een aparte TCL-account tijdens de installatie (naast die met een Google-account) is nu optioneel. Dat is een goede keuze, vorig jaar was die nog verplicht terwijl er eigenlijk geen enkele meerwaarde is.  Het platform zorgt voor een vlotte gebruikservaring, menu’s en apps reageren snel. Google TV biedt een zeer volledig aanbod apps, en naast ingebouwde Chromecast biedt TCL ook Airplay 2.

De echte vernieuwingen zitten in de onderdelen van de interface die TCL zelf kan aanpassen. Zo is de lijst met ingangen nu opgefrist als een lint onderaan het scherm. Je kan er zelf in bepalen wat er verschijnt, en dat kunnen ook apps zijn. Het bevat ook recent gebruikte apps. Iets gelijkaardigs zien we bij de instellingen. Daar is nu een lint met snelinstellingen dat je ook zelf kunt personaliseren.

TCL heeft ook de afstandsbediening aangepast. Op designvlak sluit die aan bij de vorige remote, een lange smalle, afgeronde vorm met handige en zacht te bedienen toetsen. Het is de layout die aangepast is. De afstandsbediening heeft opnieuw een numeriek toetsenblok en een aantal toetsen zijn van plaats verwisseld zodat de bediening terug iets intuïtiever is.

Dubbel zo veel dimming-segmenten

Waren we al erg tevreden over de C835, dan zijn er redenen om nog enthousiaster te zijn over deze opvolger. Hij gebruikt hetzelfde uitstekende VA-paneel als zijn voorganger, maar de achtergrondverlichting is onderverdeeld in dubbel zo veel segmenten; dit jaar zijn dat 48x12 (576). Met zo veel zones kan de C845 erg knappe contrasten voorleggen. Maar dat is niet alles, dankzij de uitstekende 12 bit-aansturing heeft TCL erg goede controle over hoeveel licht het in een bepaalde zone wil. Zo slaagt het erin om zonegrenzen goed verborgen te houden, en kleine lichtaccenten toch voldoende licht te geven zonder de volledige zone op te lichten.

Voor de kleinste lichtpunten, zoals sterren op een diepzwarte achtergrond blijft een OLED-tv weliswaar onverslagen, maar we bekeken heel wat contrastrijke beelden, en de C845 laat een uitzonderlijk goede indruk na. De aansturing kan ook snel bewegende beelden goed volgen, er is nauwelijks een nasleep te merken in de dimmingzones. Donkere scènes tonen mooi zwartdetail, zodat je ook dan niets van de actie mist. Contrast tot het uiterste drijven doen we met HDR-beelden, en zelfs dan blijft deze TCL uitstekend presteren. Het paneel heeft ook erg goede kijkhoek voor kleur en helderheid. Enkel voor contrast is dat wat beperkter, wie vrij schuin voor de tv zit, merkt wel contrastverlies en dan is het in donkere beelden wel mogelijk dat je zonegrenzen ziet.

Veel extra helderheid

Dat extra aantal dimmingzones levert betere contrastprestaties, maar dat is niet alles. Een nieuw type leds in de achtergrondverlichting levert nog een flinke upgrade. We meten namelijk een piekhelderheid van 2.200 nits, en dat is in de HDR Film beeldmode die uitstekend gekalibreerd is, een verbetering van 50% ten opzichte van de C835. Daarmee plaats de C845 zich op hetzelfde niveau als bijvoorbeeld een Samsung QN90C, die toch wel flink duurder is. Op een volledig wit veld levert hij bovendien nog 940 nits, een ongeziene prestatie. Quantum dots staan garant voor een enorm breed kleurbereik van 94% P3.

Hoe vertaalt zich dat in HDR-beelden? In één woord, indrukwekkend. De combinatie van sterk contrast, heel veel licht en rijke kleuren zet HDR-beelden echt prachtig in de verf. Daar komt nog eens bij dat TCL zijn dynamische tonemapping voor HDR10 heeft verbeterd, en je nu kunt kiezen uit drie instellingen. “Detail” accentueert kleine lichtaccenten, “Helderheid” optimaliseert de algemene helderheid van het beeld, en “Gebalanceerd” is een mix tussen beide. Alle modes verbeteren ook de weergave van zwartdetail. Je kan het ook uitschakelen, als je werkelijk het oorspronkelijke beeld wenst te zien, maar experimenteer zeker eens met deze instelling. Vooral als je kijkt bij wat omgevingslicht is bijvoorbeeld “Detail” een vrij veilige keuze.

De film beeldmode is zeer goed gekalibreerd, al merken we in HDR een lichtjes koele kleurtemperatuur, waardoor de helderste tinten wat blauwer ogen. Mocht je dat wensen, dan kan de TCL C845 via Calman automatisch gekalibreerd worden.

Goede beeldverwerking

Onder de motorkap gebruikt dit model dezelfde chipset als vorig jaar, en we herkennen dan ook dezelfde karakteristieken in de beeldverwerking. De mooie upscaling maakt het beeld soms wat zacht. Er is prima ruisonderdrukking, maar blokvorming ten gevolge van zware MPEG-compressie blijft moeilijk weg te werken. De TCL heeft een aparte instellingen om kleurbanden in gradiënten te vermijden, en die werkt goed tenzij de banding erg sterk is.

Toch heeft TCL ook hier iets nieuws te bieden. Vorig jaar kon het paneel al 4K aan 144 Hz aan, maar dat is enkel nuttig voor pc-gamers. Dit jaar kan dat nog steeds, maar kan het lcd-paneel ook tot 240Hz refreshrate aan. Dat kan met Full HD-content, of met 4K-beelden al verlies je in dat geval een beetje verticale resolutie. We waren aangenaam verrast door die optie. Het resolutieverlies is erg beperkt, en er is een duidelijke verbetering in de bewegingsscherpte. Snel bewegende voorwerpen hebben dan geen vage rand meer. Je kan die mode ook voor films gebruiken. Dat levert als bijkomend voordeel dat de processor dan iets minder fouten laat optekenen wanneer je voor motion interpolation kiest. Snelle camerabewegingen hebben dan geen schokken meer.

Puike Onkyo audio

De beeldprestaties van de TCL C845 zijn beter dan verwacht, de audioconfiguratie van de C845 ligt meer in lijn met zijn subtopper classificatie. Een twee maal twintig Watt stereo-opstelling met downfiring luidsprekers, en een extra twintig Watt woofermodule in de rug, van de hand van Onkyo is typerend voor deze categorie. De tv ondersteunt Dolby Atmos en DTS HD (maar geen DTS:X). Onze filmfragmenten klinken krachtig, met een goed stereobeeld, en zelfs redelijk wat diepgang. Dolby Atmos tests demonsteren een prima surroundeffect, maar zonder hoogte-gevoel. De diepste basklanken ontbreken, maar dat mag geen verrassing zijn. Zelfs met heel wat muziek vonden we de prestaties prima.

Conclusie

Er staat blijkbaar geen maat op de ambities van TCL. Deze 65C845 is geprijsd als een redelijke middenklasser, maar levert beeldprestaties die we eerder verwachten bij hoger geprijsde modellen. Het is een prachtige allround-tv die zowel voor film, sport als games, ongeacht je kijkomgeving, verduisterd of juist goed verlicht, hele mooie beelden laat optekenen. De uitstekende bewegingsscherpte dankzij de optie voor een 240Hz refreshrate is vrij uniek. Doe er de prima audio bij, en het uitgebreide Google TV-aanbod, en het plaatje is compleet. Een aanrader.

Je zit op de bank en streamt probleemloos een 4K-video op je telefoon, maar zodra je je laptop openklapt om een webpagina te laden, lijkt het alsof de verbinding vastloopt. Ligt het aan de router of aan je computer? In dit artikel leggen we uit waarom wifi-snelheden zo sterk kunnen verschillen per apparaat en wat je eraan kunt doen.

Je betaalt voor een snelle internetverbinding, dus is de verwachting dat elk apparaat in huis die snelheid ook daadwerkelijk haalt. Toch voelt het surfen op je computer soms stroperig aan, terwijl je smartphone ernaast nergens last van heeft. Vaak wordt er direct naar de internetprovider gewezen, maar het probleem zit meestal in de apparatuur zelf. Het verschil in hardware, leeftijd en software tussen mobiele apparaten en computers is namelijk groter dan je denkt. Na het lezen van dit stuk weet je precies waar die vertraging vandaan komt.

Generatiekloof: waarom je laptop vaak achterloopt

Het snelheidsverschil tussen je telefoon en je computer komt vaak neer op een simpele generatiekloof. We vervangen onze telefoons gemiddeld elke twee tot drie jaar, waardoor ze vaak uitgerust zijn met de nieuwste wifi-chips (zoals wifi 6 of 6E). Een laptop gaat vaak veel langer mee, soms wel vijf tot zeven jaar. Hierdoor probeert een verouderde netwerkkaart in je laptop te communiceren met een moderne router, wat resulteert in een lagere maximumsnelheid.

Daarnaast speelt de manier waarop data wordt verwerkt een grote rol. Een telefoon is geoptimaliseerd voor directe consumptie: apps op de achtergrond worden gepauzeerd om de app die je nú gebruikt voorrang te geven. Een computer werkt anders. Terwijl jij probeert te surfen, kan Windows of macOS op de achtergrond bezig zijn met zware updates, het synchroniseren van clouddiensten of het maken van back-ups. Je laptop snoept dus al bandbreedte weg zonder dat jij het doorhebt, waardoor er voor je browser minder overblijft.

Wanneer je laptop de strijd wél wint

De laptop wint het van de telefoon wanneer de omstandigheden optimaal zijn voor stabiliteit in plaats van pure mobiliteit. Als je beschikt over een moderne laptop met een recente netwerkkaart en je bevindt je in dezelfde ruimte als de router, kan de laptop vaak stabieler grote bestanden binnenhalen.

Dat geldt vooral als je laptop verbonden is met de 5GHz-frequentieband. Deze frequentie is veel sneller dan de oude 2.4GHz-band, maar heeft een korter bereik. Als je dicht bij het toegangspunt zit, profiteert je laptop van zijn krachtigere processor om complexe webpagina's sneller op te bouwen dan een telefoon dat kan, mits de verbinding zelf niet de bottleneck is.

Waarom je telefoon soepeler aanvoelt

Het verschil wordt pijnlijk duidelijk zodra je verder van de wifi-bron af gaat zitten, bijvoorbeeld op zolder of in de tuin. Smartphones zijn vaak agressiever geprogrammeerd om het sterkste signaal te pakken of snel tussen frequenties te schakelen. Veel laptops blijven daarentegen te lang plakken op een zwak 5GHz-signaal of vallen onnodig terug op de trage en vaak overvolle 2.4GHz-band (het zogeheten 'sticky client'-probleem).

Daarnaast hebben smartphones een trucje dat laptops helaas moeten missen: wifi-assist (of een vergelijkbare term). Als de wifi even hapert, gebruikt de telefoon ongemerkt een beetje 4G- of 5G-data om de stroom stabiel te houden. Je laptop heeft die optie meestal niet en laat direct een laadicoontje zien. Hierdoor voelt de telefoon sneller aan, terwijl hij eigenlijk een beetje vals speelt door mobiele data bij te schakelen.

Harde grenzen: wanneer traagheid onvermijdelijk is

Er zijn situaties waarin je laptop de strijd sowieso verliest, ongeacht hoe dicht je bij de router zit. Dit zijn de harde grenzen:

Zo check je of jouw hardware het probleem is

Om te bepalen of je laptop de boosdoener is, moet je eerst kijken naar de verbinding. Klik op het wifi-icoon op je laptop en controleer of je verbonden bent met een 5GHz-netwerk (vaak te zien bij Eigenschappen of netwerkinformatie). Is dat niet het geval en sta je wel dicht bij de router? Dan is je netwerkkaart waarschijnlijk verouderd of staan de instellingen niet goed.

Kijk ook eens kritisch naar je gebruik. Heb je toevallig nog applicaties openstaan zoals Steam, OneDrive of Dropbox? Deze programma's kunnen de verbinding volledig dichttrekken. Op een telefoon gebeurt dit zelden automatisch op de achtergrond. Als je laptop ouder is dan vijf jaar, kan een simpele upgrade met een moderne wifi-usb-dongle het probleem vaak al verhelpen, zonder dat je een hele nieuwe computer hoeft aan te schaffen.

Kortom: leeftijd en software maken het verschil

Dat je telefoon sneller is op wifi dan je laptop, komt meestal doordat telefoons nieuwere netwerkchips hebben en slimmer omgaan met datastromen. Laptops hebben vaak last van zware achtergrondprocessen of blijven hangen op een tragere frequentieband. Daarnaast schakelen telefoons bij zwak wifi soms ongemerkt over op 4G/5G, wat de ervaring vloeiender maakt. Controleer of je laptop op de 5GHz-band zit en sluit zware achtergrondprogramma's af om snelheid te winnen.

Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen komt op 16 april uit voor Nintendo Switch.

Dat heeft Nintendo vanmiddag aangekondigd in een speciale Direct-uitzending die om de game draait. Ondanks dat de game voor de eerste Switch verschijnt, zal hij via backwards compatibility ook speelbaar zijn op Nintendo Switch 2.

In de Tomodachi Life-games van Nintendo kunnen spelers zelf Mii-personages creëren en bijvoorbeeld baseren op het uiterlijk van henzelf, vrienden en familie of beroemdheden. Deze Mii's leiden vervolgens hun eigen leven op een eiland, wat allerlei gekke en hilarische situaties oplevert. Spelers kunnen zelf ook invloed uitoefenen op deze verschillende situaties.

Over Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen

In de Direct-uitzending werd meer informatie gegeven over het aankomende Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen. Zo is duidelijk dat spelers hun Mii-personages unieke persoonlijkheden, gewoontes en woningen kunnen geven. Spelers kunnen tijdens de game zien waar de personages aan denken, en ze helpen bij problemen. De tijd in de game verstrijkt daarbij net zo snel als in de echte wereld, wat het de moeite waard maakt om het spel op verschillende momenten op te starten.

Het is daarbij mogelijk om de verschillende Mii-personages kennis met elkaar te laten maken, om te zien wat er vervolgens gebeurd. Personages kunnen bijvoorbeeld praten over hun favoriete eten en filmgenres. Het is daarnaast mogelijk om acht Mii-personages bij elkaar in een huis te laten wonen, wat weer unieke reacties van de personages veroorzaakt.

Op het eiland waar de game zich afspeelt kunnen spelers de personages winkels te laten bezoeken. Bijvoorbeeld een supermarkt waar allerlei etenswaren worden verkocht, of de mogelijkheid om kleding en kostuums te kopen. In een speciale marktkraam worden redelijk geprijsde artikelen meerdere malen per dag ververst.

Ook is er een ontwerpatelier, waar spelers verschillende voorwerpen kunnen maken, waaronder kledingstukken, versiering voor huizen en zelfs huisdieren. Het eiland kan sowieso naar eigen smaak worden ingedeeld, met bankjes, bomen, planten en meer.