Ambilight bestaat 20 jaar en dat laat Philips niet ongemerkt voorbijgaan. TP Vision pakt daarom uit met een nieuwe versie van Ambilight. Het is ook meteen een uitgelezen kans om de beeld- en geluidskwaliteit van het onlangs gepresenteerde topmodel – de OLED+959 – in de spotlights te zetten.

In de iconische Abbey Road Studios in London, waarvan de geschiedenis teruggaat tot 1931, hebben talloze beroemde artiesten gestaan, waaronder natuurlijk The Beatles, maar ook Glen Miller, Pink Floyd, Amy Winehouse, Oasis en Lady Gaga.

Het interieur is al die tijd nagenoeg onveranderd gebleven om de karakteristieke sound van de studio niet te beïnvloeden. Oude piano's, Wurlitzer- en Hammond-orgels en microfoons waarmee wereldberoemde songs gespeeld en opgenomen zijn staan nog steeds in Studio 2 en 3. In Studio 1, waar ruimte is voor een volledig symfonisch orkest of een voltallig koor, zijn de soundtracks voor de Star Wars-films, Raiders of the Lost Ark en talloze Marvel-films opgenomen, maar ook voor computergames zoals Halo, Call of Duty, Final Fantasy en World of Warcraft. De geschiedenis is hier echt tastbaar.

©Eric Beeckmans | ID.nl

De OLED+959 met Bowers & Wilkins-audio

Waarom TP Vision ons juist in Abbey Road Studios uitnodigt? De studio's maken al jaren gebruik van Bowers & Wilkins-luidsprekers. En ook in het Philips topmodel, de OLED+959, zit een door Bowers & Wilkins ontwikkeld en afgesteld geluidssysteem. Het is een perfect geïntegreerde 5.1.2-configuratie met 102 watt vermogen. Die gebruikt een aantal technieken uit het B&W-arsenaal, zoals tweeters met Nautilus tube loading, die de hoge tonen extra zuiver houden. Een demo met verschillende soorten muziek en een prachtig fragment uit Blade Runner 2049 toonde aan wat de mogelijkheden van de OLED+959 zijn.

©Eric Beeckmans | ID.nl

Uitmuntend beeld dankzij de P5 AI Dual Engine

Voor zijn beeldprestaties leunt de OLED+959 op het nieuwste META 2.0-oledpaneel. Dit paneel gebruikt verbeterde microlenzen en sturingsalgoritmen om nog meer piekhelderheid te creëren. Zo kan het scherm in de beeldmodus genaamd Kristalhelder tot 3000 nits piekhelderheid leveren, al kan dat zoals typisch bij oledpanelen alleen op een 2%-deel van het scherm.

©Eric Beeckmans | ID.nl

Dankzij Advanced HDR-processing krijgen HDR10-streams beeld per beeld een optimale tonemapping, zodat er geen heldere nuances of kleuren verloren gaan. HDR10-beeld wordt op deze manier bijna even goed als HDR10+ of Dolby Vision. Bovendien kun je de lichtsensor gebruiken om de HDR-weergave verder te optimaliseren voor de kijkomstandigheden.

De P5 AI Dual Engine-processor levert adaptieve scherpteverbetering in het beeld. De processor herkent verschillende soorten texturen in één beeld en kan die allemaal een andere scherpteverbetering geven. Al dit soort zaken werden perfect in beeld gebracht met een demo waarin de OLED+959 het opnam tegen een Samsung S95D en LG G4. Alle toestellen stonden in de beeldmodus genaamd Levendig, die normaal gesproken vooral nuttig is voor gebruik in de winkel. Bij Philips heet deze modus Kristalhelder. De demo toont overtuigend aan dat de OLED+959 in deze beeldmodus wel degelijk bruikbaar is, in tegenstelling tot de concurrenten. Geen overmatig verzadigde kleuren, correcte huidskleuren en fijne details zonder valse contouren: het verschil is aanzienlijk.

Een veelzijdige Game Bar

Elke tv heeft een Game Bar waar je basisinformatie over het spelbeeld kunt zien zoals FPS (frames per second), HDR en de resolutie. Vaak zijn er ook opties om de beeldkwaliteit wat aan te passen voor bepaalde spelgenres. Maar TP Vision heeft de kracht van de P5 Dual Engine gebruikt om een paar unieke mogelijkheden aan te bieden. Met Center Zoom kun je op een klein stukje centraal in beeld inzoomen, en dat is uiteraard ideaal voor schietgames met snipers. Edge Enhancer detecteert alle randen in beeld en accentueert die, en met Colour Filter filter je bepaalde kleuren uit beeld.

Al deze game enhancers kunnen uitgebreid worden aangepast. Je bepaalt zelf hoe groot het ingezoomde stuk is of dat gedetecteerde randen moeten worden gemengd met het oorspronkelijke beeld, maar er kan nog veel meer. Het is moeilijk in te schatten hoe nuttig die verschillende eigenschappen zijn in echte games, maar het toont de indrukwekkende opties die de P5-engine biedt.

©Eric Beeckmans | ID.nl

Eerst was er Ambilight...

Het eerste doel van Ambilight was het verminderen van oogvermoeidheid die ontstaat door het veelvuldig schakelen tussen licht en donker. Een neutrale witte tint rondom het scherm geeft je ogen de nodige houvast. Die techniek staat bekend als bias lighting en wordt overigens ook bij studiomonitors gebruikt. Vandaaruit groeide Ambilight uit tot de techniek die we vandaag kennen, waarbij leds een kleurrijke gloed op de wand achter de tv verspreiden. Die kleuren komen overeen met wat op het scherm gebeurt, zodat je de indruk krijgt dat het beeld groter is.

...en nu Ambilight+

De Philips P5-beeldprocessor vormt het hart van de beeldverwerking. Hij analyseert elk videoframe nauwkeurig en gebruikt deze informatie niet alleen voor beeldoptimalisatie, maar ook voor de aansturing van Ambilight. Deze wisselwerking gaat beide kanten op: wanneer Ambilight actief is, houdt de processor daar rekening mee bij zijn beeldverbeteringstechnieken. Een goed voorbeeld hiervan is de Dark Detail Optimization, waarbij de processor de Ambilight-instellingen meeneemt in zijn berekeningen voor het optimaliseren van donkere beeldpartijen.

Met al die rekenkracht en informatie wilde TP Vision meer doen. De 20ste verjaardag van Ambilight schreeuwde sowieso om een speciale versie. Dat werd Ambilight+, beschikbaar op de OLED+959. Deze versie gebruikt een minilens op elke groep leds, waardoor het mogelijk is om het licht op vier verschillende afstanden van het scherm te projecteren. Zo kan het vier lagen van licht rond het beeld vormen, een soort van 2D Ambilight-effect. Je kunt voorwerpen daardoor bijna letterlijk van het scherm naar Ambilight zien verschuiven.

©Eric Beeckmans | ID.nl

Omdat Ambilight een zeer persoonlijke ervaring is, bouwde TP Vision ook ruime opties in om de beleving naar smaak aan te passen. Je kunt helderheid, kleurintensiteit en dynamiek van het effect aanpassen. Ambilight kan ook rekening houden met de lichtsensor. En wie het allemaal toch wat te veel vindt, kan het effect terugschalen tot een klassieke Ambilight-gloed of de vorig jaar gelanceerde Ambilight Next Generation, die meer detail toont, maar zonder 2D-effect.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.