Eigenlijk mogen we niet meer klagen over de prijzen van oled-tv’s. Er is nog niet zo veel aanbod als bij de lcd-modellen, maar je hoeft er ook geen premium-prijzen meer voor te betalen. Deze Hisense 55A85H is daar een heel mooi voorbeeld van. Tijd voor een review!

Bij het opstellen merken we al een eerste detail dat we appreciëren. De A85H staat op een draaivoet, altijd handig als je een keer niet op de gebruikelijke plaats zit. Verder heeft het ontwerp veel gemeen met alle andere oled-tv’s. Een superslank scherm, met een fijn, nauwelijks zichtbaar afgerond kader dat naadloos in de rug overgaat, dat is zowat het visitekaartje van elke oled-tv.  De elektronica en aansluitingen zitten in een mooi afgewerkte behuizing die enkel de onderste helft van het toestel beslaat.

Nu ook met HDMI 2.1

Twee HDMI 2.0-aansluitingen en twee HDMI 2.1-aansluitingen, het is een configuratie die we op heel wat modellen vinden. De HDMI 2.1-aansluitingen bieden 48 Gbit/s bandbreedte, en ondersteunen 4K120, ALLM en VRR (HDMI VRR en AMD Freesync). De input-lag is 7,7 ms (2K120) en 16,4 ms (4K60), dus het is duidelijk dat Hisense ook aan de gamers gedacht heeft. Een van de twee HDMI 2.1-aansluitingen ondersteunt ARC/eARC, iets om rekening mee te houden als je zowel de Xbox Series X als PS5 in huis hebt.

De tv is ook uitgerust met een composiet video en stereo cinch ingang, twee USB-slots, een hoofdtelefoonaansluiting, optisch digitale audio-uitgang, ethernet, wifi en bluetooth. De ethernetpoort, een van de usb-slots en de optische digitale audio-uitgang wijzen naar achter, maar liggen wat dieper verzonken in het chassis zodat ze bij wandmontage geen zware hinderpaal zijn. Voor live tv is er een DVB-T/T2/C-tuner, een DVB-S/S2-tuner en een CI+-slot aan boord. Je kan live tv pauzeren en of opnemen als je USB-opslag aansluit.

Oled staat garant voor knap beeld

Een oledscherm verschijnt altijd aan de start met quasi perfect contrast en zwartweergave, een sterke troef voor de beeldkwaliteit, ook tegenover top lcd-modellen. Waar het echter steevast terrein moet prijsgeven tegenover diezelfde top-lcd's is de maximale piekhelderheid. Op dat vlak wordt wel vooruitgang geboekt, ook dit jaar zijn de nieuwste oledpanelen alweer wat beter. Maar deze Hisense lijkt, op basis van de spectrumanalyse, niet met de nieuwste generatie panelen uitgerust te zijn.

Gelukkig maakt die aanvankelijke teleurstelling al snel plaats voor een aangename verrassing. De A85H haalt een piekhelderheid van 726 nits op het 10%-venster, daarmee scoort hij aanzienlijk beter dan het 2021-model (A86G) dat bleef steken op ongeveer 600 nits. Die betere prestaties zijn ook zichtbaar op andere testvenstergroottes, enkel op het volledig wit veld zit hij 148 nits nog wat aan de lage kant.

Het kleurbereik van 96% P3 is erg typisch voor een oled-tv. Prima basisprestaties dus, hoe gebruikt de Hisense dat potentieel? Het toestel biedt Filmmaker Mode aan als beeldmode, en die levert mooie resultaten. Het beeld is wel erg donker gekalibreerd en is zonder aanpassing echt enkel bedoeld voor kijken bij verduistering. Wijk uit naar Bioscoop Dag of Bioscoop Nacht voor iets helderder beeld.

Het beeld heeft een mooie natuurlijke kleurbalans, en de fouten die we meten zullen zonder een referentie er naast nooit opvallen.  Ook in HDR wijken we uit naar Filmmaker Mode, die is net zoals de SDR-variant zeer goed gekalibreerd. Het valt wel op de dat de tv een erg conservatieve tonemapping uitvoert die beelden iets donkerder en kleuren wat minder intens dan gewenst weergeeft. De fout is niet van die aard dat het beeld er slecht uitziet, enkel gaat er wat potentieel verloren.

Bij zeer helder gemasterde beelden (4.000 nits) zien we dat hij ook wat witdetail en kleurnuance kwijtspeelt. Geen perfectie, dat is duidelijk, maar ook geen echte problemen. Bovendien ondersteunt de A85H zowel Dolby Vision IQ en HDR10+ en die HDR-standaarden met dynamische metadata leveren een zeer mooi beeld.

Beeldverwerking

Hisense kan niet echt uitblinken als het over beeldverwerking gaat, maar het laat anderzijds ook maar één echte fout noteren. De MPEG-ruisonderdrukking levert namelijk maar bescheiden resultaten, zodat sterk gecomprimeerde video waarin je wat blokvorming ziet niet goed gecorrigeerd wordt. Waar dat vooral zichtbaar wordt, is in zachte kleurovergangen. Daarin zien we vaak duidelijke kleurstroken en daar weet de processor helemaal geen raad mee. Upscaling, deinterlacing en het wegwerken van willekeurige ruis verloopt wel allemaal prima.

Nog een belangrijk voordeel van het oledscherm is de uitstekende bewegingsscherpte. Niet alleen is het een 120Hz-paneel, maar oled heeft ook heel korte pixelreactietijden waardoor snel bewegende voorwerpen geen duidelijk vage of dubbele rand hebben. Wie graag het gestotter uit snelle panshots haalt, activeert motion interpolation. Die werkt goed, zolang de pan shots niet te snel zijn. De processor kan hier duidelijk wat extra rekenkracht gebruiken.

Prima audioprestatie

Tijdens het opstellen merkten we dat het scherm maar ongeveer vier centimeter boven het tv-meubel staat. Een eventuele soundbar zal dus wel een ultraplat model moeten zijn. Maar gelukkig is dat niet echt nodig. De Hisense heeft 60 watt vermogen, ondersteunt Dolby Atmos en DTS HD en levert misschien geen foutloze maar wel overtuigende kwaliteit.  Schakel eerst via het menu naar Dolby Atmos (in plaats van DTS Virtual X) voor een rustigere, vollere klank.

Tijdens de filmtesten kunnen we het volume behoorlijk hoog zetten, zonder de luidsprekers zwaar in de fout te sturen en onze Atmos testfragmenten klonken erg ruimtelijk. Enkel wanneer je echt veeleisende muziek zoals stevige metal door de luidsprekers jaagt, kan het wat rommelig klinken zeker als je ook het volume omhoog trekt. Gezien de prijs zijn we erg tevreden met deze resultaten.

Vlotte smart-tv met VIDAA U

VIDAA U is misschien nog niet zo rijk uitgerust als de Google TV, Tizen Smart Hub of WebOS, maar het zit wel op de juiste weg. Wat internationale streamingdiensten betreft zijn alle grote namen beschikbaar: YouTube, Netflix, Disney+, Amazon Prime Video en Apple TV+. HBO Max en Viaplay staan op de roadmap. Voor lokale diensten hinkt vooral België achterop, daar blijft het wachten op Streamz, VTM Go en VRT max, al staan ook die eerste twee op de planning. In Nederland is het aanbod al degelijk met NPO Start, KIJK en NLziet, maar duidelijk ook nog niet volledig. VIDAA U biedt ook de optie om te casten.

De interface is overzichtelijk en reageert lekker vlot. Op het Home-scherm kun je zelf kiezen welke apps verschijnen en in welke volgorde ze dat doen. Over de aanbevelingen heb je helaas geen controle. Sinds de nieuwe versie dit jaar (VIDAA U 6) kan je ook gebruikersprofielen instellen zodat verschillende gezinsleden hun eigen aanpassingen kunnen maken, maar dat is niet verplicht.

De afstandsbediening pakt uit met twaalf sneltoetsen voor apps, een beetje overdreven als je het ons vraagt. We zouden er liever wat minder hebben, maar dan instelbaar voor de apps die we zelf kiezen. De layout van de toetsen is goed, dus ze is relatief gemakkelijk in gebruik, maar het design getuigt anderzijds van weinig innovatie.

Conclusie

De Hisense 55A85H toont heel mooi hoe ver oled-tv’s al geëvolueerd zijn. Voor deze prijs kon je enkele jaren geleden geen oled-tv krijgen, en tot voor kort enkel sterk afgeslankte modellen. Maar kijk, dat is nu verleden tijd. De Hisense levert heel goede beeld- en geluidskwaliteit die eigenlijk enkel nog de topmodellen moet voor laten gaan.

Met VIDAA U heb je een lekker lopend smart-tv-systeem, en Hisense wil duidelijk het app-aanbod verder uitbreiden. Ook gamers vinden op deze tv alles wat ze nodig hebben. Kortom, een heel goede keuze als je oled in huis wil halen maar je toch ook wat op het budget moet letten.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.