Ambilight is de exclusieve feature van Philips tv's. De kleurrijke gloed achter het scherm ken je vermoedelijk wel, maar weet je dat je ook heel wat zaken kunt personaliseren in Ambilight? We gidsen je stap voor stap door alle opties.

Wat is Ambilight? 

Ambilight, dat zijn een reeks leds die in de rug van bijna elke Philips tv ingebouwd zijn. Afhankelijk van je model kan dat aan twee, drie of vier zijdes van de tv zijn. Deze leds projecteren een kleurrijke gloed op de wand achter de tv. En niet zomaar een willekeurige kleur. De beeldverwerkingsprocessor in de tv die elk beeld analyseert, stuurt de Ambilight-leds aan, zodat die precies de kleuren van het beeld op het scherm volgen. Die gloed versterkt de sfeer, en doet het beeld groter lijken. 

De basiskeuzes van Ambilight

Elke Philips afstandsbediening beschikt over een Ambilight-toets. Daarmee kun je kiezen uit een aantal presets voor Ambilight. De eerste vier zijn basisvarianten: Standaard, Sport, Bioscoop en Gaming. Het zijn presets die ideaal zijn voor dat respectievelijk type content.

©Brastock Images / Eric Beeckmans | ID.nl

Vervolgens zijn er nog twee speciale presets die wat andere opties bieden. De Muziek-instelling reageert op de dynamiek van het geluid, en creëert zo lichteffecten op basis van je geluid; erg handig wanneer je een feest geeft. Bij de Vaste kleur-instelling kies je een kleur die niet verandert. Deze instelling kan dienen als een bias-light, iets wat overigens het originele doel was van Ambilight. Wie kijkt bij verduistering kan last krijgen van vermoeide ogen als het beeld vaak wisselt tussen donker en helder. Door een bias-light rond het scherm te gebruiken, liefst een neutraal wit, geef je je ogen een vaste referentie, waardoor je minder snel last hebt van vermoeide ogen. 

Maak je eigen Ambilight-stijl

Je bent niet beperkt tot de Ambilight-presets. Via de instellingen kun je heel wat aspecten aanpassen, zodat Ambilight werkt volgens jouw voorkeuren. Selecteer in het instellingenmenu Ambilight en dan Ambilight-personalisatie.  

©ID.nl | Eric Beeckmans

Kijk je soms bij veel omgevingslicht en soms in relatieve duisternis, activeer dan Ruimteafhankelijk eco. Zo kan Ambilight zijn helderheid aanpassen aan de hoeveelheid licht in de kamer. Helderheid bepaalt hoe helder Ambilight is, Verzadiging bepaalt hoe fel of hoe zacht de kleuren zijn. Via Dynamisch controleer je de snelheid waarmee Ambilight reageert, het is instelbaar in vier stappen. Voor games wil je misschien dat Ambilight snel reageert, terwijl je voor films liever een rustige Ambilight-ervaring wilt. Tot slot kan je ook het gedrag van Ambilight bij donkere beelden aanpassen, in vier stappen. Zo kan je Ambilight zelfs uitschakelen wanneer het beeld erg donker is. 

©Cultura Allies

Lichteffecten bij muziek 

Heb je de Ambilight preset Muziek gekozen, dan krijg je bij de Ambilight-personalisatie instellingen een nieuwe optie, Muziekstijlselectie. De drie opties zijn Lumina, Disco en Rhythm. Lumina is best geschikt voor muziekvideo's, Disco en Rhythm creëren lichteffecten op maat van de muziek, en zijn dus ideale keuzes als je gewoon muziek beluistert via bijvoorbeeld de Spotify-app op je tv.  

©Solid photos / Eric Beeckmans | I D.nl

Aurora, een screensaver met Ambilight 

Een variant op het Lounge Light, maar dan gecombineerd met een leuke screensaver op het scherm, dat is Aurora. Open het snelmenu en kies Aurora. Binnen Aurora kun je kiezen uit allerlei statische beelden of bewegende beelden, al dan niet met wat achtergrondmuziek en/of een klok. Ambilight moet je dan instellen op App volgen. 

©TP Vision

Ambilight als sfeerlicht in de kamer 

Via de optie Lounge Light kun je Ambilight ook gebruiken als je geen tv kijkt. Je kan het automatisch laten starten wanneer je de tv uitzet, maar je kunt ook op de Ambilight-toets drukken als de tv uitstaat. Ook hier heb je allerlei mogelijkheden om het licht aan te passen naar jouw smaak.

©Jacob Lund / Eric Beeckmans | ID.nl

Uiteraard kun je de kleur en helderheid kiezen. Standaard is het Lounge Light een vast licht, maar als je liever een zacht bewegend licht hebt, kies dan voor de Dynamische effecten-optie. Tot slot kun je ook bepalen hoelang het licht actief blijft, van 10 tot 240 minuten. 

📺Leestip: Review Philips 65PUS8909/12 – Strijdvaardig, maar is dat voldoende?

Gaan slapen en opstaan met Ambilight 

In de Ambilight-instellingen vind je Ambisleep, een sleep-functie met instelbare Ambilight. Kies de kleur en helderheid, en selecteer hoelang Ambisleep actief is voor het zichzelf uitschakelt. Een bijhorend geluid kun je ook kiezen, het volume regel je gewoon met de volume-schakelaar.  

©Vasyl

Je kunt ook tot vijf verschillende alarmen met Ambilight instellen. Dat vind je niet in de Ambilight-instellingen, maar rechtstreeks in het snelmenu, onder de naam Zonsopgangalarm. Geen paniek, je kan instellen op welk uur het alarm afgaat (en op welke dagen van de week het herhaalt), dat hoeft niet bij zonsopgang te zijn. Je kunt een ook specifiek beeld, geluid en volume kiezen voor het alarm. 

©ID.nl | Eric Beeckmans

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.