Het Nederlandse Beam Labs heeft een lamp met ingebouwde projector en Android-besturingssysteem ontwikkeld. Na een succesvolle Kickstartercampagne is de Beam nu wereldwijd te koop voor 499 euro. PCM bekeek de lamp om te kijken hoe hij werkt.

Wat is het?

Een lamp met Android en een ingebouwde projector: dat hebben we nog niet eerder gezien. De vraag is dan ook wat het bestaansrecht van het apparaat is. Volgens de makers is Beam handig omdat het een normale lamp is met slimme functionaliteiten. Door hem op een vlakke ondergrond, muur of plafond te richten kun je met de smartphone-app foto's, films, spelletjes of apps projecteren. Of dat nut heeft is een tweede, Beam claimt dat de lamp je huis gebruiksvriendelijker maakt. Een filmavondje in bed zonder grote projector, kinderen spelletjes laten spelen op de muur of het weerbericht op de eettafel: het zijn een paar van de mogelijkheden. 

Ontwerp

De Beam, enkel verkrijgbaar in het zwart, is ongeveer zo groot als je hand en weegt 400 gram. De plastic behuizing met matte afwerking voelt vrij fragiel en goedkoop aan, en wordt ondanks de aanwezigheid van kleine ventilatoren vrij warm bij gebruik. Hij maakt ook een zacht zoemgeluid, maar dat is niet zó storend dat je er last van hebt bij het kijken van een film. Wel hadden we een meer premium ontwerp verwacht van zo’n dure gadget.

De lamp heeft twee ingebouwde 2 Watt-speakers die aardig hard kunnen. De geluidskwaliteit is echter niet zo goed en dus is het fijn dat je de Beam aan je bluetooth-speaker(s) kan koppelen om van beter geluid te kunnen genieten. Het apparaat bevat verder een kleine draairing om de scherpte van de projector te regelen en met de grote draairing wissel je tussen horizontaal en verticaal beeld. De aan- en uitknop aan de bovenkant van de Beam laat je op zijn beurt schakelen tussen de projector en normaal licht uit de 24 led lampjes. In de Beam-app kun je de lamp dimmen en dat is wel zo handig. Beeldaansluitingen en een usb-poort ontbreken, waardoor je de Beam niet via kabels met je pc of mobiele apparaat kan verbinden. Dit gaat enkel via wifi.

Over het relatief korte snoer van 1,80 meter zijn we niet zo enthousiast. Wanneer je de Beam op het stopcontact aansluit, heb je mogelijk een verlengsnoer nodig om de lamp op de juiste plek te zetten. Je tweede optie is de Beam in een E26/E27 fitting draaien. In het plafond bijvoorbeeld, zodat de lamp recht naar beneden schijnt en projecteert. 

©PXimport

Projector

Net als bij een normale projector moet je je vooraf goed afvragen waar je de Beam op wil richten. De twee meest logische opties zijn op een muur of recht naar beneden (op een tafel bijvoorbeeld). Beide opties hebben echter hun beperkingen. Wanneer je op de muur wil projecteren, heb je een (vrij) donkere ruimte nodig met een lege muur die voor het beste resultaat ook vrij is van behang.

Bovendien kun je de Beam niet op de grond leggen: dan schijnt hij te laag. Je hebt dus iets nodig waar je de Beam op kan plaatsen of aan kan bevestigen. Beam Labs verkoopt zelf een speciale standaard, maar die is met 180 euro flink aan de prijs. Kies je ervoor om de Beam in een plafondfitting te draaien, dan projecteert en schijnt hij als een ‘echte lamp’ naar beneden. Hierbij is echter de vraag: wat wil je op bijvoorbeeld een tafel of de grond projecteren? Twee uur lang vanuit een onnatuurlijke hoek naar je tafel staren voor een film klinkt als een slecht plan. Het weerbericht of je agenda (waarover later meer) tonen bekijken tijdens het ontbijt kan, maar de projector op de muur richten lijkt meer mogelijkheden te bieden.

Zo kun je ook bepalen hoe groot je het beeldformaat wilt. Hoe dichter de Beam bij de muur istaat hoe kleiner het beeld. Op een paar meter afstand projecteert hij een beeldformaat van maximaal 120 inch. Groot genoeg voor een projector, maar kijkend naar de even dure concurrentie valt de scherpte van het beeld tegen. Die hebben veelal een HD-scherm (1280 bij 720 pixels), terwijl de Beam een resolutie van 854 bij 480 pixels heeft.

Het zorgt voor een vrij onscherpe weergave en dat merk je op zowel een kleiner als groter beeldformaat. De lichtopbrengst van honderd Lumen zorgt er bovendien voor dat het scherm in een verlichte ruimte minder goed leesbaar is, en het contrast is laag. In deze prijsklasse zijn er genoeg modellen die hier beter op scoren. De geclaimde levensduur van de lamp is met twintigduizend uren daarentegen opvallend lang.

©PXimport

Software

Wat de Beam onderscheidt van andere projectors, is zijn software. Hij is voorzien van wifi en draait op een nagenoeg kale Android 4.2-versie. Onveilig, want dit besturingssysteem is al jaren oud en wordt niet meer geüpdatet. De Beam kan enkel worden bediend via de Beam Remote-app, die beschikbaar is voor Android (4.0 of hoger) en iOS (versie 8.0 of hoger). Je stelt de slimme lamp binnen tien minuten in, koppelt je Google-account en kan eventueel nog extra Beams toevoegen. Vervolgens ben je klaar en krijg je een startscherm te zien met geïnstalleerde applicaties, de tijd en datum en snelkoppelingen naar het volledige appoverzicht en de Android-instellingen.

Door in de Remote-app te wisselen tussen het touchpad, keypad en toetsenbord, bedien je de Beam. Onderaan het scherm zijn knoppen geplaatst voor onder meer ‘terug’, ‘thuis’ en het aan- en uitzetten van de lamp. De Remote-app zit goed in elkaar en werkt na wat gewenning prima, al blijft het wat onpraktisch omdat je ogen wisselen tussen de app en de projector. Handig is de Miracast-ondersteuning, waarbij de projector het scherm van je smartphone of tablet weergeeft.

Apps

Omdat de lamp is uitgerust met Google-apps en de Play Store, heb je de keuze uit een enorm appaanbod. Het is dan ook vreemd dat de Beam slechts 8GB intern geheugen heeft, waarvan je 4GB kan gebruiken. Een micro-sd-kaartje in het apparaat stoppen is niet mogelijk. Grote games installeren zit er dus niet in, en bij apps geldt het vol-is-vol-principe. Onthoud ook dat veel apps zijn ontworpen voor een verticale (smartphone)weergave, terwijl de Beam zich focust op horizontaal beeld. Zoals eerder gezegd kun je de lamp dan draaien.

Applicaties die zich goed lenen voor de projector, denk aan Spotify, Netflix, YouTube en Plex, ondersteunen gelukkig een horizontale weergave. Dat geldt ook voor de tv-apps van bijvoorbeeld KPN en Google Foto’s voor wanneer je je vakantiefoto’s wil laten zien. Het opstarten en afspelen van dit soort media werkt naar behoren. Zaken als internetten en het spelen van Angry Birds zijn ook mogelijk, maar voelen meer aan als een gimmick op een geprojecteerd beeldscherm.

©PXimport

Beam Labs heeft zelf ook vier applicaties uitgebracht. Calendar toont je Google-agenda voor vandaag, Weather laat de weersvoorspellingen zien en Clock projecteert een eenvoudige analoge klok. De meest interessante is Beam Actions: een zelfontworpen programmaatje dat je laat kiezen uit tientallen, zo niet honderden acties die op een gepland moment worden uitgevoerd. Het idee en de werking doen sterk denken aan IF This Then That (IFTT), maar Beam Labs geeft aan dat er geen technische koppeling is. Een voorbeeld van Beam Actions: wanneer je aangeeft wat het MAC-adres van je moeders smartphone is, herkent de lamp dat ze thuiskomt en gaat hij aan.

Je kan daaraan toevoegen dat hij vervolgens een website (zoals PCM) opent of een YouTube-filmpje afspeelt. Of: de Beam die doordeweeks om 6:30 een wekkergeluid produceert en het weerbericht of agenda toont. Beam Labs laat weten in gesprek te zijn met niet nadergenoemde partijen om meer mogelijkheden naar de software te brengen.

Conclusie

De Beam is een goed voorbeeld van een mooi Kickstarterproject dat veel geld ophaalt, maar in de praktijk zijn mankementen heeft. Die zitten in het ontwerp en de hardware, want de software heeft Beam Labs goed voor elkaar. Het open Android-besturingssysteem met Play Store en een goedwerkende Remote-app maken de projector een stuk gebruiksvriendelijker en uitgebreider dan de concurrentie. Helaas ontbreken praktische zaken als een usb-poort en kan het beperkte interne geheugen niet worden vergroot, waardoor je weinig lokale media op de Beam kwijt kan. Daarnaast valt de beeldkwaliteit tegen en hadden we een degelijker ontwerp verwacht.

Bij elke projector/beamer is het de vraag waar je hem op richt. De Beam valt op omdat hij in een lampfitting past, maar een killer feature vinden we het niet. En dat beeld hebben we in het algemeen bij de Beam. De makers hebben een tof idee uitgewerkt naar een product dat voor een eerste versie aardig goed werkt, maar met 499 euro even duur is als een normale projector/beamer. Een zonder Android en zonder app, maar met een betere beeldkwaliteit en ontwerp met meer functies. Aan jou de vraag wat je belangrijker vindt. 

©PXimport

De eerste trailer van Peaky Blinders: The Immortal Man - de film die de Peaky Blinders-serie opvolgt - is online gedeeld.

Eind vorig jaar kwam er al een korte teaser online, maar nu is de eerste volledige trailer te zien, die meer dan tweeënhalve minuut lang is.

Peaky Blinders: The Immortal Man speelt zich af in 1940, net zoals de serie in Birmingham. Daarin speelt de Tweede Wereldoorlog een grote rol. Hoofdpersonage Tommy Shelby heeft gedurende de serie die zich voor de film afspeelt immers last van zijn ervaringen met de Eerste Wereldoorlog, dus de Tweede Wereldoorlog zal ook een grote impact op hem maken.

Tegelijkertijd worstelt hij ook met zijn verleden als leider van de gevreesde Peaky Blinders-bende. Zeker wanneer hij verneemt dat zijn zoon de bende nieuw leven in wil blazen, moet hij uit zijn isolement komen om daar een stokje voor te steken.

Natuurlijk speelt Cillian Murphy weer de rol van Tommy Shelby. Verder zijn ook acteurs als Tim Roth, Barry Keoghan, Rebecca Ferguson en Sophie Rundle te zien. Peaky Blinders: The Immortal Man draait vanaf 6 maart in selecte bioscopen, en is vanaf 20 maart te zien op Netflix.

Vorig jaar werd ook aangekondigd dat Netflix met een nieuwe Peaky Blinders-serie komt, die verdergaat waar de serie eindigt. Om precies te zijn gaat die serie zich in 1953 afspelen, rondom een nieuwe generatie van de Shelby-familie.

Zelfs een royaal bemeten schijf raakt ooit weer vol met bestanden, van freeware en tijdelijke systeembestanden tot foto’s en vergeten downloads. Dat is niet alleen hinderlijk voor jezelf, maar kan ook problemen geven. Hoog tijd dus om schijfruimte vrij te maken en je ruimte voortaan ook beter te beheren.

Wanneer de vrije schijfruimte tot minder dan circa 15 procent van de totale capaciteit zakt, is het hoog tijd om ruimte vrij te maken. Windows heeft namelijk ruimte nodig voor tijdelijke bestanden, updates, caches, herstelpunten en het wisselbestand (pagefile). Een nagenoeg volle schijf dwingt het systeem om voortdurend data te herschikken, wat merkbare vertraging veroorzaakt. Bovendien kan Windows bij ruimtegebrek updates of systeembescherming pauzeren, en ook de (indexering van de) ingebouwde zoekfunctie kan trager werken. Voor ssd’s komt daar nog bij dat de controller eerst oude datablokken moet wissen voordat hij nieuwe kan schrijven, wat bij een nagenoeg volle schijf extra vertraging geeft.

Maar ook met meer dan 15 procent vrije ruimte blijft schijfopruiming zinvol, al zal dit dan weinig invloed hebben op de (systeem)prestaties. Een opgeruimde schijf zonder oude downloads, dubbele bestanden en ongebruikte apps biedt namelijk meer overzicht, je vindt sneller wat je zoekt en ook je back-ups worden kleiner en sneller. Bovendien kunnen oude documenten, browserdata en caches gevoelige informatie bevatten, waardoor opruimen ook je privacy ten goede komt.

Opslaganalyse

Voor je begint met opruimen, controleer je eerst hoeveel vrije schijfruimte je nog hebt en welke bestanden de meeste ruimte gebruiken. Klik in Verkenner in het navigatievenster op Deze pc om meteen te zien hoeveel ruimte er op elk station nog vrij is.

Wil je weten welke bestandscategorieën de meeste ruimte innemen, open dan Instellingen in Windows en kies Systeem / Opslag. Bovenaan zie je hoeveel ruimte op je systeempartitie in gebruik is. Daaronder toont Windows verschillende categorieën, zoals Geïnstalleerde apps, Tijdelijke bestanden en E-mailberichten, telkens met de hoeveelheid ingenomen ruimte. Klik op Meer categorieën weergeven voor alle categorieën. Let op: bij categorieën als Documenten, Afbeeldingen, Video’s en Muziek controleert Windows enkel de standaardmappen, zoals C:\Users\<accountnaam>\Afbeeldingen. Klik op een categorie voor meer details en voor mogelijke verwijderacties.

Analyse met TreeSize Free

De ingebouwde opslaganalyse beperkt zich tot de systeemschijf, terwijl je vaak ook het ruimteverbruik op andere partities of schijven wilt zien. Dit kan met een tool als TreeSize Free (www.kwikr.nl/treesize2). Start de app als administrator, open het tabblad Start en kies bij Selecteer map het station of de map. Na de scan verschijnen de (sub)mappen en bestanden in het bovenste venster, met onder meer hun grootte, aantal mappen en bestanden, en het opslagpercentage binnen de bovenliggende map. Je kunt op elke kolomkop klikken om te sorteren. Via de knoppenbalk bepaal je wat in het onderste deelvenster wordt getoond. Klik bijvoorbeeld op Grootte om elke (sub)map weer te geven als een rechthoek waarvan het oppervlak overeenkomt met de gebruikte schijfruimte, zodat je meteen ziet welke mappen het grootst zijn. Je kunt ook kiezen voor Aantal bestanden of Percentage. De Personal-versie (gratis proefversie van 14 dagen, daarna 27 euro) biedt ten opzichte van de Free-versie extra functies, zoals wizards om snel de grootste, oudste of dubbele bestanden te vinden.

Schijfopruiming

Met een tool als TreeSize kun je makkelijker overtollige opslagverbruikers vinden en ze verplaatsen of verwijderen, maar dit handmatig doen kost tijd. Het kan ook ‘semiautomatisch’ via de ingebouwde tool Schijfopruiming, die Microsoft helaas steeds minder prominent maakt. Typ schijf in het startmenu, open Schijfopruiming en kies het station dat je wilt opruimen. Na bevestiging met OK verschijnt een lijst met items die je kunt selecteren en verwijderen via OK / Bestanden verwijderen, zoals Windows Update opschonen, Tijdelijke internetbestanden en Prullenbak. Je ziet ook telkens hoeveel ruimte elk item inneemt.

Met de knop Systeembestanden opschonen start je een nieuwe scan, met op het extra tabblad Meer opties twee knoppen Opruimen: een om overbodige programma’s te verwijderen en een om oude herstelpunten te wissen. Verder in dit artikel komen we op deze onderdelen terug.

Je kunt ook opruimprofielen maken, waarbij telkens andere onderdelen worden opgeschoond. Druk op Windows-toets+Ren voer cleanmgr /sageset:<n>uit (vervang <n> door een willekeurig profielnummer, bijvoorbeeld 1), zet de gewenste vinkjes en bevestig met OK. Herhaal dit voor een ander profiel (zoals cleanmgr /sageset:<n+1>). Voer Schijfopruiming later opnieuw uit met een bestaand profiel via bijvoorbeeld cleanmgr

De-junking

Er bestaan ook gratis tools die zich richten op het opsporen en verwijderen van tijdelijke en andere ongewenste bestanden (junk). Zulke tools zijn niet strikt noodzakelijk, maar wel handig om in één keer alle webbrowsers en andere applicaties schoon te maken. Maak vooraf wel een systeemherstelpunt: klik in het startmenu op Een herstelpunt maken en volg de instructies.

Bekende tools zijn CCleaner (www.ccleaner.com) en het opensource BleachBit (www.bleachbit.org). We nemen hier BleachBit als voorbeeld. Na het opstarten zie je in het linkervenster de onderdelen die kunnen worden opgeschoond, met rechts telkens een korte toelichting. Selecteer de gewenste items, zoals Google Chrome, Microsoft Edge, Microsoft Office en Systeem, en klik op Voorvertonen om te zien wat er precies wordt verwijderd en hoeveel ruimte dat oplevert. Je kunt ook met rechts op een item klikken en hier Voorvertonen kiezen om direct te zien hoeveel schijfruimte je ermee vrijmaakt. Bevestig met Opruimen om het opschoonproces te starten.

Programma’s verwijderen

Er is zoveel goede freeware dat je waarschijnlijk al regelmatig een gratis programma uitprobeert en installeert. Zulke programma’s kosten wel schijfruimte. Gebruik je een applicatie niet langer, dan verwijder je die bij voorkeur. Dat kan via Instellingen / Apps / Geïnstalleerde apps. Klik op het knopje met drie puntjes naast de app en kies Verwijderen (twee keer). Oudere of complexere toepassingen haal je weg via het Configuratiescherm met Een programma verwijderen.

Een nadeel van de Windows-procedures is dat je slechts één toepassing tegelijk verwijdert en niet altijd alle sporen meeneemt. Gratis alternatieven als IObit Uninstaller (www.kwikr.nl/uninst) en het opensource Bulk Crap Uninstaller (www.bcuninstaller.com) ondersteunen batchverwijdering en ruimen grondiger op. Omdat IObit nogal opdringerig is, focussen we hier op BCU, gericht op iets gevorderde gebruikers.

BCU

Installeer BCU en start het programma. De eerste keer verschijnt een wizard die je in een zevental stappen door de initiële configuratie leidt; de voorgestelde opties kun je gerust laten staan. Daarna zie je een lijst met gedetecteerde programma’s die je kunt sorteren op bijvoorbeeld Naam, Installatiedatum of Grootte.

Met de Ctrl- of Shift-toets selecteer je meerdere ongewenste programma’s tegelijk, waarna je op De-installeer (stil) klikt. In het dialoogvenster dat volgt kun je het verwijderproces eventueel nog aanpassen, of zelfs kiezen voor De-installatie simuleren. Na bevestiging kun je eventueel nog aangeven welke programma-onderdelen je alsnog wilt behouden. BCU maakt automatisch een herstelpunt en zoekt na afloop naar restanten, zoals registersleutels, die je desgewenst kunt laten verwijderen. Via Help / Help openen krijg je toegang tot een uitgebreide Engelstalige handleiding.

Bloatware

De kans is groot dat Windows al vooraf geïnstalleerd was toen je je pc of laptop kocht. In dat geval heeft de fabrikant waarschijnlijk flink wat ‘crapware’ oftewel ‘bloatware’ toegevoegd, zoals proefversies en extra software naast de standaard Windows-apps. Je kunt deze handmatig verwijderen zoals eerder beschreven, maar er bestaan ook gratis tools die zich specifiek op bloatware richten.

Een daarvan is O&O AppBuster (www.kwikr.nl/appbuster). De app toont alle gedetecteerde programma’s en geeft per item in de kolom Recommendation een aanbeveling om het al dan niet te verwijderen. Kies je vervolgens de optie Computer, dan verdwijnen de geselecteerde apps ook bij toekomstige Windows-accounts. Beantwoord de vraag om eerst een herstelpunt te maken met Yes.

Voor iets gevorderde gebruikers is er Bloatware Removal Utility (www.kwikr.nl/bru). Klik op de groene Code-knop en kies Download ZIP. Pak het archief uit, navigeer naar de map, klik met rechts op Bloatware-Removal-Utility.bat en kies Als administrator uitvoeren. Dit start een PowerShell-script dat de aanwezige applicaties oplijst. Via Toggle Suggested Bloatware krijg je suggesties voor te verwijderen apps. Laat in het Options-menu de standaardinstellingen staan, zodat automatisch ook een herstelpunt wordt gemaakt. Selecteer de ongewenste items, klik op Remove Selected en bevestig met Y in het PowerShell-venster.

Dubbele bestanden

Na verloop van tijd stapelen zich niet alleen overtollige bestanden op, maar vaak ook dubbele exemplaren. Wanneer je deze opspoort en verwijdert, moet je er zeker van zijn dat het echt om exacte kopieën gaat en dat het systeem of andere applicaties ze niet nodig hebben, wat geregeld voorkomt.

Handmatig dubbele bestanden opruimen is haast onmogelijk, maar met een hulpmiddel als het gratis opensource dupeGuru (https://dupeguru.voltaicideas.net) lukt dat wel. Installeer de app en start deze bij voorkeur als administrator. Met het plusknopje onderaan voeg je de mappen toe die je wilt laten analyseren. De Toepassingsmodus laat je bij voorkeur staan op Standaard, tenzij je specifiek dubbele muziek- of beeldbestanden zoekt. Bij Onderzoekstype kies je wellicht Bestandsnaam, maar je kunt ook Inhoud (duurt langer) of Mappen selecteren.

Je kunt direct op Onderzoeken klikken, rechtsonder, maar via Meer Opties pas je indien gewenst eerst zoekfilters aan. Zo kun je bijvoorbeeld Negeer bestanden kleiner dan x KB instellen om je op grote ruimtevreters te concentreren. Na de scan toont dupeGuru alle mogelijke dubbele bestanden met een zekerheidspercentage. Via Acties kun je geselecteerde bestanden kopiëren, verplaatsen of verwijderen. Nogmaals, wees hierbij wel voorzichtig.

Extra ruimte

We belichten graag nog enkele specials: onderdelen die vaak over het hoofd worden gezien, maar waarmee je toch flink wat schijfruimte kunt winnen.We doelen hier niet op allerlei ‘optimizer tools’ en ‘registry cleaners’, die zelden extra ruimte of betere systeemprestaties opleveren en soms zelfs schade veroorzaken. Wat wél merkbaar ruimte kan besparen is het uitschakelen van de sluimerstand. Tijdens deze energiemodus wordt de inhoud van het werkgeheugen opgeslagen in het verborgen systeembestand C:\hiberfil.sys voordat de pc wordt afgesloten. Dit bestand kan tot zo’n 75 procent van het totale RAM-geheugen groot zijn. Kun je zonder sluimerstand, open dan de Opdrachtprompt als administrator en voer powercfg -h off uit (h staat voor hibernation). Na bevestiging verdwijnt hiberfil.sys. Met de parameter -on kun je de sluimerstand desgewenst later weer inschakelen.

Ook door systeemherstelpunten te verwijderen kun je tijdelijk veel ruimte vrijmaken. Druk op Windows-toets+R en voer systempropertiesprotection uit. In het venster Systeemeigenschappen open je het tabblad Systeembeveiliging, klik je op Configureren en daarna op Verwijderen en Doorgaan. Zodra het kan, kun je via de knop Maken opnieuw een herstelpunt creëren.

Acuut

Bij acute schijfnood kun je overwegen de schijfinhoud te comprimeren. Windows biedt hier standaard tools voor. Open de Verkenner, klik met rechts op de gewenste stationsletter en kies Eigenschappen. Plaats op het tabblad Algemeen een vinkje bij Dit station comprimeren om schijfruimte te besparen. Bevestig met OK en geef aan of je dit ook op alle onderliggende mappen wilt toepassen. De compressie start dan meteen. Je kunt het vinkje later weer weghalen om de data te decomprimeren. Compressie kun je ook via de opdrachtprompt starten, uitgevoerd als administrator. Met:

compact /compactos:always

comprimeer je een aantal Windows-systeembestanden, wat enkele gigabytes ruimte kan opleveren. Met:

/compactos:never

maak je dit ongedaan. .Ook afzonderlijke mappen kun je op deze manier comprimeren met:

compact.exe /c /s:<pad_naar_map>

waarbij /s ook submappen meeneemt. Vervang /c (compress) door /u (uncompress) om bestanden weer te decomprimeren. Houd er rekening mee dat het automatisch decomprimeren van bestanden bij gebruik een licht prestatieverlies kan veroorzaken, vooral op oudere pc’s.

Cloudopslag

Een extra tip voor wie de synchronisatiefunctie van cloudopslagdiensten als Google Drive of Microsoft OneDrive gebruikt: je kunt instellen dat lokale bestanden enkel verwijzingen zijn naar de exemplaren in de cloud. Pas wanneer je zo’n bestand opent, wordt het tijdelijk gedownload en op je systeem beschikbaar. Dit bespaart veel ruimte, maar het betekent wel dat je data fysiek alleen in de cloud staan en dat je een internetverbinding nodig hebt om nog niet gedownloade bestanden te openen.

In Microsoft OneDrive bijvoorbeeld stel je dit als volgt in. Klik op het OneDrive-pictogram in het systeemvak van de taakbalk, klik op het tandwielpictogram en kies Instellingen. Ga onderaan naar Geavanceerde instellingen en klik op Schijfruimte vrijmaken bij Bestanden op aanvraag. Bevestig met Doorgaan. Je herkent de verwijzingen aan een wolkicoontje; een wit bolletje met vinkje betekent tijdelijk offline opgeslagen, een groen bolletje wijst op altijd lokaal beschikbaar.

Proactief

Tot nu toe hebben we ons vooral gericht op tools en technieken om overtollige bestanden gericht op te sporen en te verwijderen, maar je kunt ook proactiever te werk gaan. Een handig hulpmiddel daarvoor vind je in de Instellingen van Windows. Kies Systeem / Opslag en klik bij Opslagbeheer op Opslaginzicht. Plaats een vinkje bij Windows probleemloos laten werken door […], zodat tijdelijke bestanden voortaan automatisch worden opgeschoond. Je kunt ook de optie Gebruikersinhoud automatisch opschonen activeren.

Bij Opslaginzicht uitvoeren bepaal je zelf wanneer deze functie actief wordt. De standaardinstelling Bij weinig vrije schijfruimte lijkt ons prima. Daarnaast kun je instellen dat bestanden in de prullenbak automatisch worden verwijderd zodra ze langer dan een instelbaar aantal dagen (tussen 1 en 60) aanwezig zijn. Voor bestanden in de map ‘Downloads’ geldt hetzelfde: ook die kunnen automatisch verdwijnen na een bepaald aantal dagen ongeopend te zijn gebleven. Tot slot kun je, aanvullend op wat we in het kaderstuk schreven, instellen dat bestanden uit OneDrive alleen nog online beschikbaar blijven als je ze gedurende een instelbaar aantal dagen niet hebt geopend. Klik op Opslaginzicht nu uitvoeren om de ingestelde opruimacties meteen te starten.