We testten vier betaalbare volledig draadloze oordoppen. Hoe goed klinken ze? Blijven ze stevig zitten, zodat je ze niet verliest? Hoe lang kan je telefoneren en muziek beluisteren voordat je ze opnieuw moet opladen? We probeerden modellen van Cellularline, Jabra, Plantronics en Razer.

Cellularline Java

©PXimport

Echt draadloze oordoppen kosten vaak (veel) meer dan honderd euro. Het Italiaanse bedrijf Cellularline verkoopt zijn kleine, lichte Java True Wireless (TWS) earphones voor minder dan zeventig euro. Ze zijn verkrijgbaar in wit, zwart, blauw en roze. De Java oordoppen hebben een ‘open-fit’ design, met microfoons die zich in staafjes bevinden die naar onderen gericht uit je oorschelpen ‘hangen’. De laadcontacten bevinden zich aan de binnenzijde van die microfoonstaafjes; je laadt ze op of bij in het meegeleverde piepkleine laadetui, waarin de doppen magnetisch vastklikken.

Een usb-b laadkabel wordt meegeleverd, verder niets. De Java-doppen kan men maar met één apparaat tegelijk verbinden; wil je ze met een andere bluetooth-apparaat gebruiken dan dien ze je opnieuw te koppelen. De zijkanten zijn aanraakgevoelig; je regelt er dingen mee zoals het volume, de behandeling van gesprekken, muziek pauzeren en doorspoelen of het activeren van de spraakassistent van de gekoppelde smartphone.

De pasvorm is redelijk goed: deze oortjes blijven beter zitten dan bijvoorbeeld de Apple AirPods en de Huawei FreeBuds met een gelijkaardig ‘open-fit’ design. De pasvorm is bijna even goed als die van de verderop beschreven ‘open-fit’ Razer Hammerhead-doppen. De audiokwaliteit is behoorlijk, al zijn de bassen niet al te sterk en regel je die best bij met de equalizer-instellingen van je smartphone. De audiokwaliteit lijkt op die van de eerder geteste Samsung Galaxy Buds, maar met een iets voller geluid.

Cellularline Java

5Score50

Jabra Elite 75t

©PXimport

De Jabra Elite 75t zijn bestand tegen stof en water volgens de IP55-classificatie. Je verbindt deze oordoppen tegelijk met twee bluetooth-apparaten en ze onthouden de acht laatste gekoppelde apparaten. De kleine, zwarte doppen passen comfortabel in de gehoorgang. Ze blijven goed zitten als je ze correct (met een draaibeweging) inbrengt. Deze doppen zijn ook verkrijgbaar in de kleuren ‘Titanium’ (grijs) en ‘Gold’ (beige).

Medium siliconen beschermstukjes zijn al in de fabriek gemonteerd. Kleine en grote worden meegeleverd, samen met een usb-c laadkabel en een piepklein laadetui. De doppen passen er magnetisch in, zodat ze op verplaatsing mooi op hun plaats blijven. Ook het deksel van de laadhouder sluit magnetisch en is vloeiend te openen met één hand.

De Jabra Sound+ app heeft een equalizer-instelling, zowel vooraf gedefinieerd als door de gebruiker zelf te definiëren (dit vergt wel een update naar de recentste firmware). Via de ‘HearTrough’-functie laat je het geluid van de buitenwereld binnen zonder dat je (een van de) doppen moet uitnemen. Het geluid komt dan binnen via de twee microfoons in elke dop. In de app kan je de ‘Find My Jabra’-functie activeren. De app zal dan de laatst gekende locatie van de doppen op je smartphone bewaren telkens wanneer je ze uitschakelt.

De Jabra Elite 75t dragen comfortabel en zitten vast, op voorwaarde dat je ze met een correcte draaibeweging en met passende siliconen beschermdoppen in de gehoorgang inbrengt. De passieve lawaai-onderdrukking werkt goed, op voorwaarde dat er niet té veel omgevingslawaai is. De audiokwaliteit is goed.

Jabra Elite 75t

8Score80

Plantronics BackBeat PRO 5100

©PXimport

Deze oordopjes hebben geen actieve ruisonderdrukking, maar wel een sluitende pasvorm met goed isolerende, verwisselbare siliconen beschermstukjes. De medium beschermdopjes zijn gemonteerd, maar kan je vervangen door kleine of grote alternatieven. De piepkleine vaste accu in elke oordop gaat tot 6,5 uur mee. Met het kleine laadetui laad je de BackBeat PRO 5100 tweemaal opnieuw volledig op. Ze zijn bestand tegen vocht, voornamelijk zweet, volgens de IPX4-classificatie.

De Engelstalige Plantronics Backbeat-app vindt nieuwe firmware automatisch en biedt aan ze te installeren. Een firmware-update duurt wel lang: ruim twintig minuten! Maar ze verloopt probleemloos.

Als je één oordopje in het doosje laat, werkt het andere desgewenst als handenvrije mono-oordop, handig bijvoorbeeld als je vooral telefoongesprekken wil voeren. De drukknoppen op de zijkant functioneren standaard als volume-, muziek- en gespreksregeling. In de app kan je ze echter herdefiniëren met allerlei functies, bijvoorbeeld de spraakassistent van je smartphone activeren of de actuele tijd opvragen.

De muziek- en gesprekskwaliteit zijn goed. Ook het draagcomfort is goed: de doppen blijven probleemloos zitten op voorwaarde dat je ze correct (met een draaiende beweging) inbrengt in de gehoorgang. De passieve lawaaionderdrukking functioneert behoorlijk, al mag het niet té lawaaierig zijn, want dan dien je het volume hoger te zetten dan nog veilig is om nog iets te horen.

Lees ook onze uitgebreidere Plantronics BackBeat Pro 5100 review.

Plantronics BackBeat PRO 5100

7Score70

Razer Hammerhead True Wireless

©PXimport

De zweetbestendige (IPX4) Razer Hammerhead True Wireless hebben een ‘open-fit’ design met microfoons die zich in staafjes bevinden die naar onderen gericht uit je oorschelpen ‘hangen’. De laadcontacten waarmee je ze op- of bijlaadt in het meegeleverde kleine laadetui, bevinden zich aan de binnenzijde van die microfoonstaafjes. Deze doppen blijven goed vastzitten, zeker als je de meegeleverde siliconen beschermhoesjes op de doppen monteert. Dit is een secuur werkje: je dient er zorg voor te dragen dat de uitsparingen in de siliconen beschermstukjes de drivers niet bedekken. Ook wordt maar één stel beschermstukjes meegeleverd; de vraag is hoe lang ze meegaan en of je dan nog gemakkelijk vervangexemplaren kan vinden.

De Razer Hammerhead kan men maar met één apparaat tegelijk verbinden; om deze oordoppen met een ander bluetooth-apparaat te gebruiken dient men ze opnieuw te koppelen. De knoppen op de zijkant van de oordoppen zijn aanraakgevoelig, maar drukken niet in. Evenmin zitten er leds op de doppen zelf, zodat het niet steeds duidelijk is of ze nu wel of niet ingeschakeld zijn. Dat is best onhandig als je deze oordoppen met meerdere apparaten door elkaar wil gebruiken. Maar als je de Hammerhead True Wireless vooral met één en dezelfde smartphone gekoppeld laat, is het minder een probleem.

De doppen hebben geen eigen volumeregeling. De app heeft maar twee belangrijke functies: firmware updaten en een simpele equalizer activeren. Daarnaast kan je de ‘voice prompts’ wijzigen (geen Nederlands) en de batterijtoestand van de doppen (maar niet van het laadetui) uitlezen. De app heeft vaak moeite om de doppen te vinden, zelfs als zijn die wel degelijk met je smartphone verbonden.

De Hammerhead True Wireless klinken verrassend goed, zeker voor open-fit oordoppen die vaak wat moeite hebben met bastonen. Maar dat is hier geen probleem: de lage tonen zijn vol en krachtig, zonder overdreven te zijn. Ook de midden- en hoge tonen worden goed weergegeven.

Razer Hammerhead True Wireless

6Score60

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.

Tijdens de Xbox Developer Direct gisteren werden er naast Fable en Forza Horizon 6 ook twee andere games getoond: Game Freaks actie-rpg Beast of Reincarnation en de nieuwe Double Fine-game Kiln.

De Xbox Developer Direct werd gisterenavond uitgezonden en richt zich zoals elk jaar op het aan het woord laten van diverse ontwikkelaars. Daarbij lag de focus vooral op de studio Playground Games, en toonden zij de aankomende spellen Fable en Forza Horizon 6. Maar er werd meer getoond.

Beast of Reincarnation

Eén van de games die de revue passeerden, was Beast of Reincarnation. Deze actie-rpg speelt zich af in een post-apocalyptische versie van Japan. Daar gaan spelers op avontuur met Emma en Koo. Laatstgenoemde is een wolf die Emma vergezelt.

Het Japan in deze game wordt geteisterd door de 'Blight', en Emma en Koo moeten dit tegengaan door het op te nemen tegen krachtige vijanden genaamd Nushi en vervolgens hun krachten absorberen. Daarbij delen Emma en Koo een speciale connectie: wanneer Emma bijvoorbeeld een vijandelijke aanval tegenhoudt, zullen Koo's krachten zich opbouwen tot ze zogeheten Blooming Arts kan inzetten als aanval.

Beast of Reincarnation komt in de loop van aankomende zomer uit voor Xbox Series X en S, pc en PlayStation 5. Ook zal het spel meteen op Xbox Game Pass komen te staan. Opvallend daarbij is dat de game ontwikkeld wordt door Game Freak, dat vooral bekend is van de Pokémon-games. Game Freak zelf is echter onafhankelijk van Nintendo.

Kiln

De andere game die tijdens de Xbox Developer Direct gisteravond werd getoond, is Kiln. Deze nieuwe game van Double Fine Productions - een studio bekend om zijn unieke spellen zoals Psychonauts, Keeper en Broken Age - betreft een online multiplayergame waarin spelers aardewerk creëren met klei om een kleine geest uitrusting te geven.

Spelers bepalen daarbij zelf het uiterlijk van het harnas van dit wezen. De potten waarin hij plaats kan nemen kunnen vervolgens ook gedecoreerd worden naar smaak. Wanneer de uitrusting af is, vecht men het uit in 4v4-gevechten. Daarbij moet wel gelet worden op de vorm van het aardewerk, want een grotere creatie maakt de speler logischerwijs ook langzamer.

Kiln komt ergens aankomend voorjaar uit voor Xbox Series-consoles, PlayStation 5 en pc, en zal op release ook meteen op Xbox Game Pass komen te staan. Geïnteresseerden kunnen zich alvast aanmelden voor een bètatest. Na de release van de game is het de bedoeling dat er nieuwe maps en modi aan het spel worden toegevoegd.